Twitter-icon

เรื่องราวของฟิกส์หนุ่มจอมนิ่ง😐 ที่มาเจอกับเชอรีนสาวสวยอารมณ์ดี😆 พูดตรง จริงใจ เรื่องราวจะจบอย่างไร ไปอ่านกันเลยจ้า♥️♥️ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคร้าาาา : )

ตอนที่ 5 เริ่มพังทลาย(100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 เริ่มพังทลาย(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2562 19:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 เริ่มพังทลาย(100%)
แบบอักษร

หลังจากที่ฟิกส์เสียงดังใส่ เชอรีีนก็นั่งกินขนมของเธอเงียบไปเลย จึงทำให้ฟิกส์คิดว่าตนเป็นเหตุที่ทำให้เธองอนเค้าที่พูดจาไม่ดีใส่

ทำให้คิดถึงคำพูดของพ่อตนทันที 

"เเกห้ามทำอะไรให้น้องเสียใจหรือเสียหายเด็ดขาด เเค่เดือนเดียวเท่านั้นถ้าเเกกับน้องไม่รักกัน ฉันก็จะไม่ว่าอะไรเเต่ถ้าไม่ล่ะก็เเกเตรียมตัวหทั้นได้เลย"

ห้ามเสียใจ ห้ามเสียหาย สุดท้ายเเล้วใครล่ะที่เสียเปรียบ ตัวเค้าไง? เพราะรู้จุดอ่อนของฟิกส์ที่ไม่อย่าผูกมัดรักอิสระ  ไม่ใช่ไม่อยากมีความรัก เพราะผู้หญิงคนนั้นที่ทำใหลูกเสียใจจนไม่คิดจะเปิดใจให้ใครอีกเลย

รักเน่าๆเเบบนั้นเค้าไม่ต้องการ

"เชอริมา"ร่างบางที่นั่งทำท่าทางเบื่อหน่าย ดีดตัวลุกข้นนั่งตัวตรงทันทีที่ได้ยินเสียงฟิกส์เรียก หันมามองตาใสเเป๊ว เเววตาดูซุกซนเเกมเจ้าเล่ห์ ดูไม่เหมือนคนที่นั่งหน้าบึ้งหน้าบูดอยู่ก่อนนี้เลย

"พี่ฟิกส์เรียกเชอมีอะไรหรอคะ?"

ร่างบางของเชอรีนเดินมาพร้อมกับเสียงใสๆ ทำให้ฟิกส์รู้เลยว่าได้หลงกลเชอริมาที่หลอกเค้า 

ให้ตายเถอะเค้าไม่น่าหลงกลโดนเด็กเจ้าเล่ห์นี่หลอกเลย

"ไม่มี พักเเล้วไปทานข้าว"

"อ่อๆงั้นเชอขอไปทานกับพี่ด้วยได้มั้นคะ เชอไม่รู้ว่าต้องไปที่ไหน เพื่อนเชอก็อยู่ทานที่ฝ่ายผลิต(โรงงานที่ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์)กันเเล้วที่สำคัญ..."

ร่างบางอธิบายยาวเยียดเเล้วเว้นท้ายประโยคเอาไว้

"สำคัญอะไร"

"ขนมเชอมันหมดเเล้ว😂"เชอรีนตอบฟิกส์เสียงเเผ่ว เพราะอายเรื่องที่ตนกินขนมจนหมด เเล้วยิ้มกว้างให้คนร่างสูงตรงหน้า

ฟิกส์ไม่ได้พูดอะไร เเต่เลือกที่จะเดินนำร่างบางออกจากห้องมาเพื่อที่จะไปทานข้าว ส่วนร่าง บางนั้นเเทบไม่ให้ต้องบอก รีบวิ่งมาเดินข้างๆ เเล้วเดินไปที่รถเเล้วออกไปร้านอาหารเเถวๆนี้ที่ฟิกส์ไปบ่อยๆ


เชอรีนยังงงที่ฟิกส์ชวนเธอออกมาทานข้าวด้วย เธอเลยคิดว่าเค้าคงเข้าใจว่าที่เธอนั่งเงียบๆม่พูดไม่จา เป็เเพราะเรื่องที่เค้าตะคอกใส่เธอเสียงดัง เเต่เปล่าเลยเธอไม่ได้โกรธเค้าเลยเเม้เเต่นิด เเต่กำลังเบื่อหน่ายกัับการนั่งอุดอู่อยู่ในห้องต่างหาก เธออยากที่จะหาอะไรทำมากกว่าการนั่งอ่านเอกสารที่เเสนจะปวดตับนี่จะเเย่ 

"พี่คะ...ขออะไรอย่างนึงได้มั้ย?"

เชอรีนเห็นว่าฟิกส์ทานอาหารเรียบร้อยเเล้ว ก็เอ่ยปากเปิดประเด็นที่เธอต้องการขึ้น

"อะไรล่ะ"

ร่างสูงถามเพราะร่างบางตรงหน้ามั่วเเต่อ่ำๆอึ่งๆไม่ยอมพูดออกมา มั่วเเต่คนน้ำปั่นเเก้วโตของตัวเองอยู่

"คือ...เรื่องงาน หนูอยากไปฝึกที่โรงงานได้มั้ย"

เชอรีนบอกความประสงค์ของตัวเองกับฟิกส์ไปพร้อมทำท่าทางอ้อนๆด้วยกระพริบตาถี่ๆ ปากจู่เเละทำเเก้มป่อง ตามเสต็ปการอ้อนของเธอ

ทำให้กำเเพงภายในใจฟิกส์เริ่มร้าว กับท่าทีของเธอ จนนึกเอ็นดูขึ้นมาจนเเม้ตัวเค้าเองก็ไม่รู้ตัว ซึ่งร่างบางนั้นเห็นบางอย่างที่ปรากฏขึ้น ในเเววตาชองฟิกส์นั้นเริ่มอ่อนลง ไม่ว่าอย่างไงเธอจะต้องทำให้พี่รักเธอให้ได้เเน่ๆ

"ทำไม งานที่ฉันให้เธอทำมันไม่ดีตรงไหน"

"มันไม่ใช่ไม่ดี เเต่เเค่เชอไม่ได้ทำอะไรเลยต่างหาก นั่งอ่านเอกสารจนตัวหนังสือเต็มหัวไปหมดเเล้วฝึกงานเค้าก็ให้มาลงมือปฏิบัติงานจริงนะ พี่จะให้เชอนั่งเฉยไม่ทำอะไรหรอ"

เชอรีนรีบอธิบายกลัวว่าฟิกส์จะเข้าใจผิดว่างานที่เค้าเธอทำนั้นมันไม่ดี เธอเเค่ไม่อยากให้ใครมาว่าเธอว่าทำอะไรไม่เป็น เส้นใหญ่ อะำรประมาณนี้

"งั้นก็ได้ จะเริ่มวันไหนล่ะ งานมันหนักนะจะทำได้หรอ"

ฟิกส์ที่ยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองเริ่มที่จะสนิทใจกับเชอรีนมากขึ้นเพราะตนได้พูดคุยด้วยประโยคที่ยาวขึ้นต่างจากเมื่อเช้าลิบลับ ตอบตกลงเเละถามเชอรีนอย่างเป็นกังวลกลัวเธอจะทำไม่ได้เพราะงานที่โรงงานมันหนักสำหรับผู้หญิงอย่างเชอรีน


​"ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ เชอเรียนมาก็ต้องทำได้ซิ งั้นเราไปกับเลยมั้ยคะ รบกวนพี่ไปส่งเชอด้วยนะ"เฃอรีนขอให้ฟิกส์เข้าไปส่งที่โรงงาน หลังจากที่คุยกันเสร็จ เธอเห็นเเววตาเค้าเมื่อกี้นี้ ศึกนี้มีหวังเเล้วเเหละ ทำให้เธออารมณ์ดีดูดน้ำผลไม้ปั่นจนหมดเเล้วเลยทีเดียว




โรงงานผลิต****ศิริวรภัทรสกุล

​"พี่ส่งเเต่ตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเชอบอกเพื่อนให้ออกมารับ"เพราะฟิกส์บอกให้ไปฝึกเเผนกเดียวกับเพื่อนของเชอรีน มันเป็นเเผนกที่ไม่หนักมากจึงเลือกให้เธอทำ เเละก็ยังมีเพื่อนเธอคอยดูอยู่ด้วยทำให้ฟิกส์อุ่นใจเพราะตนก็ไม่สามารถมาคุมเธอได้ตลอดเวลา มาได้เเค่บางครั้งบางคราวเท่านั้น

"อืม"

"บายค่ะ จุ๊ฟ😙"เชอรีนยกมือบอกลาก่อนที่จะขโมยหอมเเก้มฟิกส์เเล้วรีบวิ่งลงรถไปอย่างรวดเร็วเพราะความเขินอาย ทิ้งให้คนบนรถใจเต้นเเรงอยูู่คนเดียว

ฟิกส์พอรู้ตัวก็ได้เเต่ถามตัวเองว่าเป็นบ้าอะไรทำไมจะต้องไปห่วงเชอรีน เเถมยังใจเต้นเเรงอีกเธอต้องทำอะไรเค้าเเน่ๆ เรียกสติตัวเองว่าห้ามหวั่นไหวเด็ดขาด เพราะมันคือกับดักของผู้หญิงเค้าไม่อยากตกหลุมพลางอีกเป็นครั้งที่สอง



............................................................

พี่มีอดีตที่ไม่ดีกับผู้หญิงมาก่อน เลยปิดกันตัวเอง จะเป็นอย่างไงล่ะทีนี้

​ไรท์ลองเปลี่ยนเเบบเขียนดู ถูกใจกันรึเปล่าหรือถ้าอยากให้เป็นเเบบเดิมก็คอมเม้นกันมานะ ไรท์อ่านทุกเม้นเลย

ถ้าชอบก็กดไลค์ คอมเม้น กดติดตามไรท์ด้วยน้าาาาา จุ๊ฟๆ









ความคิดเห็น