facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ภาค3]44.จอมมารทั้งสอง

ชื่อตอน : [ภาค3]44.จอมมารทั้งสอง

คำค้น : [ภาค3]44.จอมมารทั้งสอง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 86

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2562 13:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ภาค3]44.จอมมารทั้งสอง
แบบอักษร

"​หน้ากาก มันมาจากไหนเนี่ย แต่ชั่งมันเถอะ"

ผมพุ่งตัวออกไปและเข้ามากองทัพปีศาจ ผู้คนในเมืองมากมายที่กำลังหวาดกลัว ความกลัวของผู้คนทำให้ผมรู้สึกได้ถึงพลังอันหน้ากลัวที่กำลังจะมา

***

"เจ้าหญิง"

มิราวิ่งมาบอกทุกคน ทำให้ทุกคนที่ได้ยินตกใจและเตรียมตัวที่จะมาต่อสู้

"พี่ค่ะ"

ยูริวิ่งเข้ามาหามิรา

"หนูจะไปด้วย"

มิราที่ได้ยินก็ได้ยิ้มออกมาเล็กน้อยและวิ่งไปที่ด้านหลังของเมืองและพบกับซากศพมากมาย

"นั้นฝีมือของมาโคโตะจริงๆงั้นหรอ"

ซากศพมากมายจมอยู่ในกองเลือด

***

"จะมีกี่ตัวก็มา จอมมารผู้นี้จะสั่งสอนพวกแกเอง"

ผมเคียวที่อยู่มือขวาแกว่งไปรอบด้าน และปาไปอีกครั้ง

"เอาละนะ"

ผมใช้ปีกสีดำท่ี่ออกมาจากกลางหลัง สร้างวายุขนาดใหญ่ มือขวาของผมมีเปลวไฟขึ้นมา ผมเอาลูกไฟใส่เข้าไปในวายุ ทำให้เกิดวายุไฟขนาดใหญ่ และเผาพวกปีศาจจำนวนมาก

"ใครน่ะ"

เสียงของใครบางคนจากด้านหลังของผม และเมื่อผมหันไปก็พบกับพวกอัศวินและมิราที่กำลังยืนมองอยู่

"มาโคโตะ มาโคโตะใช่มั้ย"

สิ่งที่มิราเห็นคือ ชายชุดดำ มีปีกสีดำออกมาจากกลางหลังใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากกระโหลกสีดำ

"มิรางั้นหรอ"

"มาโคโตะ"

มิราที่ได้ยินมาโคโตะพูดชื่อของตัวเอง จึงรีบวิ่งเข้าไปหา แต่ว่า

"อย่าเข้าไปนะ นั้นอาจจะเป็นพวกปีศาจก็ได้ มนุษย์คนไหนมีปีกกันละ"

เมื่อมิราได้ยิน ก็ไม่ได้สนใจแต่ก็วิ่งเข้าไปหามาโคโตะ

"มาโคโตะ นายจริงๆด้วย"

"อื้ม"

"แล้วหน้ากากนั้นน่ะ"

"ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันรู้ตัวอีกทีมันก็มาอยู่ที่หน้าแล้ว"

ผมถอดหน้ากากกระโหลกดำออก และทันทีที่ถอดหน้ากากได้สลายหายไป

"ออกมาได้แล้วมั้ง คุณจอมมารไม่สิ ฮายาโตะ"

"รู้ได้ไง ว่าฉันเป็นปีศาจ มาโคโตะ"

"คิดว่านายคนเดียวรึไงที่มีตามาร"

ดวงตาของผมเปลื่ยนเป็นสีแดง เหมือนกันตาของฮายาโตะ

"ทำไมต้องมาขว้างฉันด้วย ฉันคือจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ ความกลัวทำให้พลังของฉันมากยิ่งขึ้น"

"งั้นหรอ แต่ก็ขอบคุณนะที่ทำให้พลังของฉันเพิ่มขึ้นเหมือนกัน"

"ยะ...อย่า...บอกนะ...ว่า"

"ใช่ฉันคือจอมมาร จอมมารที่เป็นมนุษย์"

"บ้าน่า มนุษย์เนี่ยนะ จะเป็นจอมมาร"

"ก็อยู่ตรงนี้ไง"

ทุคนที่อยู่ตรงนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมากที่รู้ว่ามาโคโตะคือจอมมาร

"ที่ฉันเป็นจอมมารเนี่ย ก็เพราะอยากให้มนุษย์กับปีศาจอยู่ด้วยกัน แต่ว่าโลกนี้นะมันไม่ใช่ โลกที่ฉันอยู่ ปีศาจไม่เคยออกทำร้ายใครเลยสักครั้งได้แต่หลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด"

ผมพุ่งเข้าไปโจมตีพวกปีศาจอย่างต่อเนื่องและไม่สนใจ ฮายาโตะเลย ผมคิดแค่ว่าแค่กำจัดปีศาจอย่างเดียวเท่านั้นแต่ว่าทันใดนั้นฮายาโตะก็พุ่งเข้าโจมตีผม แต่ว่ามิราก็ได้เอาดาบมารับเอาไว้

"มิรา"

"ไม่ต้องสนฉัน ตอนนี้แหละยูริ"

"ค่ะ"

ยูริใช้เวทสายไฟโจมตีเข้าที่พวกปีศาจจำนวนมาก ผมที่เห็นว่ามิราต้านแรงของฮายาโตะไม่ไหวจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วย

"มิรา หลบ"

ผมใช้ดาบทั้งสองเล่มกันดาบให้กับมิราและดันออกไป ฮายาโตะโดนผลักกระเด็นออกไป

ปีกของผมค่อยๆหายไป ตัวผมค่อยๆลงสู่พื้น เมื่อถึงพื้นผมถีบพื้นด้วยแรงทั้งให้ทีี่มีและพุ่งเข้าใส่ฮายาโตะ แล้วดาบทั้งสองเล่มฟาดฟันอย่างต่อเนื่อง ความเร็วของผมค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและไม่มีแววว่ามันจะลดลงเลยแต่เช่นเดียวกันความแรงของมันก็เพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน

"ย้ากกกกกกกก!!"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว