ติดตามนิยายเรื่องอื่นๆ คลิกที่ชื่อ หรือดูตรงรายการโปรดได้เลยคร้าบ

แมะครับ...อย่าจิ้น! : 5

ชื่อตอน : แมะครับ...อย่าจิ้น! : 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2562 20:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แมะครับ...อย่าจิ้น! : 5
แบบอักษร

- 5 -


#Joss’s part


“พี่ก็อต...”

ผมหันมองตามเสียงเรียกของคนอายุน้อยกว่าไปยังผู้มาใหม่ที่ยืนหล่อส่งยิ้มพิมพ์ใจกลับไปให้บาส

เหี้ย!! กูรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพระรองหรือไม่ก็เป็นพวกตัวร้ายกระจอกๆก็ตอนนี้แหละครับ!

“ไอ้ก็อต”

“เอ้า! ไอ้จอส!”

ผมพยักหน้าทักทาย ‘เพื่อน’ ที่รู้จักกันตั้งแต่ช่วงประกวดดาว-เดือนตอนปี1 มันหล่อ ดูดี อย่างกับพระเอกละคร...ส่วนผม กลับเหมือนตัวร้ายหรือไม่ก็พระรองชัดๆ

“พี่ก็อตมาทำอะไรเหรอครับ?”

คนตัวเล็กถามพลางส่งยิ้มกว้างดูระริกระรี้จนผมหมั่นไส้

จะให้พูดยังไงดี...ผมรู้ข่าวคราวเรื่องของสองคนนี้มาค่อนข้างเยอะ รู้เห็นตั้งแต่ตอนที่ไอ้ก็อตจีบบาสแรกๆ ทำให้ผมต้องยอมถอยไม่เข้าไปจีบน้องทั้งๆที่ผมเองก็รู้สึกชอบน้องตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นบาสเป็นทอปปิคเฟรชชี่น่ารักตอนรับน้องของคณะนิเทศ...และทั้งสองก็ดูจะสนิทกันเกินพี่น้องไปมาก

...แต่สุดท้ายแล้วก็อตก็เลือกคบกับผู้หญิงที่คุยกันมาก่อนหน้านี้...

“อ่อ...มากินข้าวกับ...”

“ไฮ~ จอส!”

เสียงหวานใสของพายดังขึ้นข้างหลังก่อนที่ร่างแบบบางสไตล์นางแบบจะมาหยุดยืนข้างๆเพื่อนของผม พร้อมกับกอดแขนคนหล่อเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

“...”

“หวัดดีพาย”

ผมส่งยิ้มทักทายแฟนของเพื่อนก่อนจะเหล่ตามองคนตรงหน้าที่ยิ้มเก้อก้มหน้าลงมองจานข้าว ภาพตรงหน้าของบาสทำเอาผมอยากเอื้อมมือไปลูบหัวทุยเพื่อปลอบใจ แต่ผมมีสิทธิ์อะไรจะทำแบบนั้นล่ะ?

“อ้าว! น้องบาสก็มาด้วยนี่...มากับจอสแค่สองคนเหรอคะ?”

“แหะๆ”

บาสมันทำแค่เงยหน้าขึ้นส่งยิ้มฝืนๆให้กับผู้หญิงคนเดียวในที่นี้ แล้วก็ก้มหน้าก้มตาเขี่ยอาหารในจานต่อไป

“อย่าบอกนะว่าสองคนกำลังเดต...”

“กูไปล่ะ ไปกันเถอะพาย”

ก่อนที่คุณผู้หญิงจะได้พูดแซวผมกับบาส ก็อตก็รีบพูดตัดบทแล้วคว้าแขนเรียวของหญิงสาวให้เดินจากไปทันที

แปะ

“พี่ไปก่อนนะ...Text มา”

ผมเบิกตากว้างขึ้นอีกนิดเมื่อมือหนาของคนเป็นเพื่อนวางลงบนศีรษะของบาสพร้อมกับขยี้เบาๆก่อนจะเอ่ยคำลาเสียงละมุน

“...”

“...”

เขาทั้งสองเดินจากไปแล้ว...หากว่าจิตใจของคนตรงหน้าผมก็คงจะหลุดลอยตามไปด้วยเช่นกัน

“บาส...”

“ผม...ผมไปเข้าห้องน้ำนะ”

คนตัวเล็กพูดแล้วลุกขึ้นยืนรีบเดินหนีไป

หมับ

และก่อนที่น้องจะเดินผ่านผมไป ผมก็รีบคว้าข้อมือเล็กบางไว้ในอุ้งมือ

ทำไมถึงได้เปราะบางขนาดนี้นะ ไม่อยากให้น้องต้องเสียใจเลย

“คิดเงินเลยครับ”

.

.

“...”

น้องมันยังคงเงียบ เงียบตั้งแต่ที่ร้านจนมาถึงที่บ้าน ต่อให้จะเปิดทีวีเสียงดังแค่ไหน ก็รู้สึกว่าบ้านมันเงียบๆแปลกๆอยู่ดี

“...”

และถึงอย่างนั้นผมก็ยังคงไม่รู้จะพูดอะไรออกไป ผมเข้าใจว่ามันคงเจ็บอยู่เหมือนกัน ต่อให้บาสจะเที่ยวบอกกับใครต่อใครว่ามันกับก็อตเป็นเพียงพี่น้องกัน แต่ผมรู้ดีว่ามันไม่ใช่...ข่าวลือเรื่องคู่จิ้นถ้ามันไม่มีมูล ใครมันจะจิ้นขนาดนั้นกัน และถึงแม้ทั้งสองคนจะรู้จักกันเพียงสั้นๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าความรู้สึกของเด็กน้อยแสนบริสุทธิ์ตรงหน้าผมจะไม่ใช่เรื่องจริง

“กินเหล้ากันมั้ย?”

ผมไม่รู้จะพูดอะไร คิดออกแค่ว่าเวลาเศร้าคนเราต้องระบาย ยิ่งคนที่ชอบเก็บความรู้สึก(ที่เก็บไม่มิด)อย่างบาสแล้ว ยิ่งต้องระบายออกมา

“หืม? พี่จะกิน?”

“เออ”

ที่จริงแอลกอฮอล์กับช่วงควบคุมน้ำหนักนี่ไม่เข้ากันเลยจริงๆ แต่เอาวะ! เพื่อน้องมันแล้ว นิดหน่อยจะเป็นไรไป

“แล้วเราจะออกไปกันยังไงเนี่ย ถ้าพี่เมาหรือผมเมาแล้วเราจะกลับบ้านยังไงล่ะครับ”

ก็จริงของน้องมัน ขาผมก็เป๋แถมบาสยังขับเป็นแค่บิ๊กไบค์ ขืนเมาทั้งคู่เราคงกลับไม่ไหวแน่ๆ จะชวนเพื่อนไปก็กลัวจะเป็นภาระเพื่อนมากกว่า

“อืม...งั้นซื้อมากินที่บ้านก็ได้ จะได้เมาแบบสบายใจหน่อย”

“งั้นเดี๋ยวผมออกไปซื้อเอง”

.

.

...ผมว่าแถวนี้มีคนอยากเมา...

“พอดีผมไม่รู้ว่าพี่ชอบกินแนวไหน ผมเลยซื้อมาทุกประเภทในเซเว่นเลย”

ผมกระพริบตาปริบๆมองรุ่นน้องปี1แล้วก็เดินไปช่วยมันจัดของแล้วผสมมิกซ์เซอร์

“กินได้หมดแหละ”

ผมไม่ได้กะจะเมาอยู่แล้ว แค่อยากอยู่เป็นเพื่อนน้องเฉยๆ

“ที่จริงผมก็ไม่ได้ชอบกินหรอก...วันนี้แค่อยากลองเมาๆดูบ้าง”

เงยหน้ามองคนพูดที่ยังคงยิ้มแย้ม แต่แววตากลับเศร้าสร้อย ผมจะสามารถทำอะไรเพื่อน้องมันได้มากกว่านี้อีกมั้ย?

“พี่กินบ่อยมั้ย?”

บาสเอ่ยถามเมื่อตอนนี้เราลงมานั่งดื่มบนพรมหน้าโซฟาแล้วเปิดหนังดู เยเกอร์แมวอ้วนตอนนี้ก็นอนในกระโจมแมวไปแล้ว

“ไม่อ่ะ”

“เห็นพวกวิศวะกินดุกันจะตาย”

“ก็ไม่ใช่ทุกคนสักหน่อย”

พูดพลางคว้าถั่วเข้าปากแล้วมองจอโทรทัศน์ที่กำลังฉายหนังฮีโร่ที่ผมชอบ

“งืมม”

เหล่ตามองคนอายุน้อยกว่าที่แก้มแดงเรื่อตัดกับผิวขาวๆ ต้องพยายามสงบจิตสงบใจตัวเองไว้ น้องยังเด็กและผมไม่ใช่คนชั่วร้ายที่จะฉวยโอกาสคนเมา

“ถามอะไรหน่อยสิ”

“หืมม?”

ตาปรือๆเยิ้มๆของคนตากลมโตที่ชอบทำหน้าเอ๋อๆง่วงๆมันทำให้ผมขำนิดหน่อย

“ทำไมถึงเลิกกับไอ้ก็อต?”

“...”

แล้วน้องมันก็เงียบไป....

แปะ

“โอ๊ย!”

“หึ่ยยยยย!!”

ผมตกใจที่จู่ๆคนคออ่อนก็ฟาดฝ่ามือลงมาที่ท่อนแขนผม จนผมต้องหันไปมองหน้าเมาๆของน้องมันตรงๆ นี่เมื่อกี้มันกระดกเบียร์ทีเดียวหมดขวดเลยเหรอ!?

“เป็นอะไร?”

“พี่แม่ง! ก็จะทำกับผมแบบพี่ก็อตใช่มั้ย?”

“ทำอะไร?”

ผมยกมือยกไม้ขึ้นปัดป้องตัวเองจากคนตัวเล็กที่ปะป่ายมือตะปบตามตัวผมเพื่อประทุษร้าย

“มาทำดีกับผม มาทำให้ผมรัก...”

“...”

ผมรีบแย่งขวดเบียร์ออกมาจากมือมันแล้ววางไว้ห่างๆ....ก็ไม่คิดว่ามันจะเมาง่าย สตาร์ทติดไวขนาดนี้

“แล้วพี่ก็จะบอกผม...”

“ว่า?”

คิ้วสวยขมวดและทำหน้าตัดพ้อส่งมายังผม แก้มแดงๆของบาสกับหัวฟูมันก็น่ารักดี แต่ความรู้สึกเศร้าของน้องกลับทำให้ผมยิ่งรู้สึกสงสารแล้วเศร้าตามไปด้วย

“พี่จะบอกกับผม...บอกว่าพี่ไม่ได้ชอบผู้ชาย”

ผมนิ่งไปแล้วมองหยดน้ำตาใสๆที่เริ่มคลอหน่วยตาของคนตัวเล็ก สองแขนค่อยๆดึงน้องมันมาใกล้แล้วกอดปลอบลูบหลังมันเบาๆ

“ฮึก ก็ถ้าไม่ชอบแล้วจะมาปั่นหัวผมเล่นทำไม!?”

ไหล่บางสั่นสะท้านไปพร้อมๆกับเสียงสะอึก ผมทำได้แค่กระชับกอดให้แน่นขึ้นแค่นั้น

“...”

“ผมก็อยู่ของผมดีๆ...แล้วจะมาทำให้ผมรักทำไม!?”

“...”

ผมรู้ว่าน้องมันเจ็บ...แต่ผมเองก็เจ็บที่เห็นน้องมันเป็นแบบนี้ เจ็บแล้วรู้สึกแย่ที่ทำอะไรไม่ได้เลย

....หรือจะลองทำอะไรดูบ้างดี?

ผมดันตัวน้องมันออกแล้วมองจ้องสบตากับคนเมา ถ้าพูดไปตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าน้องจะเข้าใจสักแค่ไหน แต่เวลานี้ก็ถือว่าเหมาะสมที่สุดแล้วที่ผมจะพูดออกไป

“ลืมเขาไปเถอะนะ”

“หือ?...”

ใบหน้ามึนๆสะลึมสะลือของบาสทำเอาผมอยากจะขำ เขย่าตัวบางๆของคนขาวให้ตื่นขึ้นเล็กน้อยเพื่อฟังสิ่งที่ผมกำลังจะบอก

“ลืมไอ้ก็อตไปเถอะ...”

“...”

บาสมองหน้าผมใกล้ๆแบบคนตั้งใจฟัง ....เอ่อ ใกล้ไปมั้ย

“...แล้วเรามาเริ่มต้นใหม่กัน”

“หือ?”

กูก็เขินนะไอ้บ๊าด! ยังจะทำหน้างงอีก อย่าให้ต้องพูดซ้ำได้มั้ยวะ?

“กูจะจีบมึงเอง”

“...”

“มาเป็นคู่จิ้นกันเถอะ!”

“...”

“...”

เงียบครับ

มีเพียงแค่ความเงียบและตาแป๋วๆของคนเมาที่จ้องกลับมาในระยะใกล้

ก่อนจะ...

.

“ว๊ะ ฮะ ฮ่าาาๆๆๆๆ!!!”

“= =^”

แล้วไอ้คนเมากวนตีนมันก็ระเบิดเสียงหัวเราะอัดหน้าผมเต็มๆอย่างไม่เกรงใจ

ถ้าผมตบหัวไอ้เด็กขี้เมาตอนนี้ มันจะสร่างเลยมั้ยครับ?

“พี่แม่งงงง ตลก!!”

“...”

ผมโกรธมันได้มั้ย? นี่ผมจริงจังนะผมพูดจริงๆด้วย แต่มันกลับมองว่าเป็นเรื่องตลกเนี่ยนะ!?

“ไม่ต้องสมเพชผมขนาดนั้นก็ด้ายยย ผมแค่แซดนิดหน่อย เดี๋ยวก็หายเองน่าา”

“...”

“อกหักอะเรื่องนกๆ...จิ๊บๆๆๆๆๆ ฮ่าาาาาาา”

“...”

มันพยายามทำตัวสดใสกลบเกลื่อนอยู่รึเปล่า? แต่ผมไม่ได้พูดไปแบบนั่นเพราะสมเพชนะ

“พี่ไม่ต้องห่วงหรอก สบ๊ายยย...อุ๊บ!”

“...”

“...”

ไม่มีเสียงโป้ปดใดๆหลุดออกมา เมื่อผมคว้าใบหน้าของจอมโกหกไว้แล้วประทับจูบลงไปเพื่อหนุดทุกคำพูดสวนทางกับความรู้สึกของบาส

“อื้อ!”

มือบางขยุ้มลงที่เสื้อของผมเมื่อร่างกำลังจะหลอมลงไปกับพื้น

ผมบดเบียดริมฝีปากลงไปด้วยความร้อนแรงพร้อมๆกับสอดลิ้นเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นเล็กจนความขมปร่าของแอลกอฮอล์แล่นทั่วเรียวลิ้น

“เฮือก”

คนตัวเล็กกอบโกยอากาศเข้าปอดทันทีที่ผมผละจูบออกจน้องแทบสำลักอากาศ

“กูไม่ได้พูดเล่น...กูจะจีบมึงจริงๆนี่ล่ะ”

“!!”

“เตรียมรับรักกูได้เลย”

แกร๊ง

อึก อึก อึก

ขวดเบียร์อีกขวดถูกยกกระดกโดยคนตัวบางที่ตอนนี้แดงไปแล้วทั้งตัวด้วยความเมาปนเขินผสมตกใจ

“หึ”

ผมแค่นแสยะยิ้มมุมปากมองคนทำตัวไม่ถูกที่ตั้งหน้าตั้งตาดื่มแล้วไม่ยอมสบตาหรือหันมองมาสักนิด

เก็บความรู้สึกมาตั้งนาน...ในที่สุดก็ได้เวลาจีบน้องมันจริงๆสักที

กูไม่จำเป็นต้องเกรงใจมึงแล้วล่ะ...ก็อต

.

.

พรึบ

ร่างบางของคนขาดีถูกคนขาเป๋ที่หอบลากมันขึ้นมาผลักลงกับเตียงแล้วจัดท่าทางปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาให้มันนอนสบายๆแล้วรีบห่มผ้าให้ก่อนที่จะเผลอคิดอกุศลกับคนตัวขาว

“...”

ขนตางอนเป็นแพปิดสนิทลง ริมฝีปากเผยอน้อยๆและลมหายใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าครตัวเล็กๆด้เข้าสู่นิทราแล้ว

“ฝันดีนะเด็กโง่”

ผมยิ้มน้อยๆแล้วเอื้อมมือไปจะกดปิดไฟ

หากความคิดนก็แล่นเข้ามาในหัว...

...โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ๊อยบ่อย~...

.

.

“พี่จอสสส!!!”

“Yep,babe?”

เสียงโวยวายตึงตังเปิดประตูห้องนอนของผมอย่างถือวิสาสะในตอนเช้าทำเอาผมอดขำไม่ได้

“พี่ทำอะไรลงไปปปปปป!?”

เสียงโมโหของบาสคล้ายๆเสียงแมวงุ้งงิ้งซะมากกว่า เพราะผมอดจะขำไม่ได้จริงๆ

“ทำอะไรเหรอ?”

“ก็รูปนี้ไง!!!!”

image

image

ผมก้มลงมองอินสตราแกรมในมือถือของคนเป็นน้องแล้วก็ยักคิ้วกวนๆส่งไปให้น้องมันอย่างกวนอารมณ์คนแฮงค์

“ก็ลงรูปไง ปกตินี่ครับ”

คนเป็นเด็กขมุบขมิบปากอย่างอยากจะด่า หากว่ามันเองก็คงไม่กล้าด่าอะไรผมอยู่ดี ผมรู้ว่าบาวเป็นเด็กดี

“พี่จะแล่นเรือตอนผมเมาไม่ด้ายย”

มันทำท่าอยากจะบีบคอผม หากว่าก็ทำได้เพียงกำมือกระฟัดกระเฟียดอยู่อย่างนั้น

“หรือจะลงรูปMorning kissดีล่ะ?...มาๆๆ”

“หยุดเลย! ถ้าจะแกล้งแบบนี่ก็หาทางไปเรียนเองเถอะ!”

ตึง!

แล้วเจ้ากระต่ายก็กระโดดดึ๋งๆโมโหกลบเขินออกจากห้องไปทันที

“ฮ่ะๆ”

ผมส่ายหัวเบาๆแล้วรอส่องชาวเรือ #จอสบาส ในทวิตเตอร์อย่างอารมณ์ดี

ต่อไปนี้จะไม่ออมมือแล้วนะบาส

.

.

.

To be continued

Ps : ช่วงนี้สอบบบบบ แบบสอบจริงจังมากๆในชีวิตด้วย ขอโทษถ้าหายไปนะคร้าบบบ

Facebook : I’m Mynt

Twitter : i_mynt

ความคิดเห็น