email-icon facebook-icon

ช่วงนี้โควิท-19กำลังระบาด ไรท์ขอให้ทุกท่านปลอดภัยดุแลสุขภาพตัวเองด้วยการ ใส่แมส ยื่นห่าง กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ ด้วยความห่วงใยจากไรท์ค่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 651

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 12:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร


"ธงเอานี่ไปจัดการทีเถอะ"ผมยืนอยู่ตรงหน้าผู้ชายมาดเข้มที่หล่อเหลาและภูมิฐานทั้งที่อายุยังน้อยอย่างคุณจัสตินที่เป็นเจ้านายและผมก็คือมือขวาไม่ได้เท่อย่างที่ใครๆคิดนะครับชีวิตของผมมีแต่กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นดินปืนคู่อริเราก็มีแถมกิจการที่ทำยอมรับว่ามันคือสีเทาแถมเจ้านายผมก็ยังมีปัญหากับเพื่อนร่วมสถาบันที่ดูเหมือนจะไม่กินเส้นกันนักนั่นก็คือกลุ่มของคิงส์ใช่ครับรบรากันมาตลอดทั้งเรื่องกลั่นแกล้งกันทับเส้นทำมาหากินกันหลายๆอย่างผมยอมรับว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแต่​ผมก็ทำมันอยู่ดีแหละครับคุณจัสตินอายุยังไม่ยี่สิบสองเลยด้วยซ้ำสงสัยใช่มั๊ยว่าทำไมคนแบบผมถึงยอมอยู่ใต้อำนาจคนอย่างเขา เพราะเขาช่วยชีวิตผมออกมาจากขุมนรกยังไงล่ะครับถึงผมจะเลวร้ายแค่ไหนแต่ก็ไม่เคยอกตัญญูกับผู้มีพระคุณ

"ครับนาย เออจริงสิคิงส์มันไปที่ผับxxxนะครับคุณจัสจะไปด้วยหรือเปล่า"

"มันไปทำอะไรวะ"

"เหมือนเดิมครับ"

"ถ้างั้นส่งหนูลงไปป่วนมันซักหน่อยก็แล้วกันวันนี้กูไม่ว่าง"จัสตินยังคิ้วน้อยๆผมส่ายหน้านิดๆผมกับเขาเหมือนพี่น้องกันเลยครับเขาไม่เคยไว้ใจใครนอกจากผมและผมเองก็รักเขาเหมือนน้องชายคนนึงเหมือนกัน

"ระวังตัวหน่อยก็ดีนะครับผมจะให้ไอ้เก่งตามนายไปด้วยผมจะไปดูสนามแข่งได้ข่าวว่ามีคนปีนเกลียว"

"ขอบใจมากธงงั้นไปก่อนนะ"

"ครับนาย"ธงมองจนนายหายลับสายตา

"ไอ้เดียวมึงไปตามดูไอ้คิงส์หน่อยเถอะหว่ะกูตงิดๆแปลกๆยิ่งตอนนี้ได้เตมันดูลนๆพิกลกูยิ่งห่วงนาย"

"ได้ครับลูกพี่"ผมปล่อยให้ลูกน้องกระจายกันทำงานแล้วก็มีเรื่องจนได้ครับนายไปเจอเด็กของไอ้คิงส์ย้ำนะครับเด็กไอ้คิงส์ตัวเล็กนิดเดียวแต่ไม่กลัวใครเลยได้ข่าวว่าเป็นควีนซะด้วยผมถอนใจงานนี้มีหวังหลั่งเลือด

"พี่ธง"ผมนั่งเคาะนิ้วอยู่บนโต๊ะในผับที่ผมดูแลอยู่

"ว่า?"

"มีคนมาโวยวายที่หน้าทางเข้าครับผมให้คนของเรากันไว้"

"อ่าวทำไมไม่จัดการเองล่ะ"ผมนิ่วหน้าสงสัย

"เอ่อ...คือ"ลูกน้องผมดูท่าทางอึกอักผมยิ่งหงุดหงิดหนักขึ้นไปอีก

"เออกูจัดการเอง"ผมลุกพรวดออกไปแล้วต้องชะงักผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าประตูทางเข้ายืนสะอึกสะอื้นโดยมีลูกน้องที่เป็นการ์ดสองคนยืนกันเอาไว้พอผมเดินเข้าไปเธอก็พุ่งตัวเข้ามาหากอดผมเอาไว้แน่น

"พี่ธง ฮืออออ พี่ธง"ผมดันมือที่เกาะแน่นเป็นตุก๖กแกออกอ

"อะไร"

"พี่จัสฮึก พี่จัสเค้ามีคนใหม่คราวนี้พราวจะทำยังไงล่ะคะ"ผมเกาหัวผู้หญิงคนนี้เป็นคนใหม่ของคุณจัสเขาครับแล้วนี่ผมจะต้องทำยังไง

"คุณจัสก็ให้เงินไปแล้วไม่ใช่หรือไง"

"พี่หนูไม่ได้เห็นแก่เงินนะ"เธอเหวี่ยงใส่ผมอยากจะบอกคนตรงหน้าว่าขนาดไม่เห็นแก่เงินยังชอปแหลกลาญแทบจะเหมาหมดห้างแล้ว

"เหรอก็นายบอกว่าไม่เอาแล้วนี่ได้ไปตั้งเยอะก็พอแล้วสิ"ผมบอกหน้าเฉยพราวตีแขนผมดังเพี๊ยะอยากจะซัดกลับให้หน้าหงายแต่เดี๋ยวก็หาว่าผมหน้าตัวเมียรังแกผู้หญิงอีกแหละ

"พี่หนูรักพี่จัสนะอย่าดูถูกหนูได้มั๊ย"พราวยังร้องไห้น้ำตาเปียกหน้าแถมไอ้คราบดำๆที่รอบตายังเลอะลงมาเป็นสายน่ากลัวชิบหาย

"เห้อแล้วจะเอาไง"

"พี่บอกพี่จัสให้หนูทีสิ"

"ไม่ล่ะเรื่องใครเรื่องมัน"

"แต่พี่เป็นผู้ช่วยพี่จัสนะ"แหวใส่ผมอีกมันน่าสั่งให้ลูกน้องจับลงเรือส่งออกนอกจริงๆ ครับทุกคนที่ไม่รู้จักพวกเราดีมักจะเข้าใจว่าผมเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของคุณจัสแต่ในองค์กรของผมๆคือมือขวาที่โหดสัสเลยล่ะครับ

"แล้วไงล่ะเรื่องของเจ้านายพี่ไม่ยุ่ง"ผมบอกปัดรู้ล่ะครับว่าคุณจัสไม่เอาอีกแล้วนี่เห็นกำลังเห่อคนใหม่อยู่ด้วย

"พี่ธง!!พี่มันไม่ได้เรื่องที่สุดเลย"พราวโวยวายเสียงดังผมเลยสะบัดมือเข้าไปที่แก้มเสียงดังลั่นกระทั่งพราวที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับผงะหงายหลังลงไปกองกับพื้นยกมือกุมแก้มมองผมด้วยความตกใจ

"เงี่ยนอยากได้ก็จะเอาให้ ไอ้เอกมึงเอาไปที่ชั้นสองเดี๋ยวกูตามไป"ผมสั่งไอ้เอกที่ยืนอยู่ข้างๆลากตัวพราวขึ้นไปได้บนอยากได้เดี๋ยวผมจัดให้เอง นายไม่เคยว่าครับถ้าของๆนายทิ้งแล้วหรือบางทีผมกับนายก็ใช้ด้วยกันถ้าอันไหนยุ่งไม่ได้นายจะบอกล่วงหน้าเอาไว้ก่อนผมก็ไม่แตะครับลูกน้องคนอื่นผมไม่รู้แต่กับผมนายจะทำแบบนี้ตลอด

"ไม่เอาพราวจะไปหาพี่จัส"พราวกุมแก้มน้ำตาคลอผมยกไหล่

"ลากไปกูรำคาญดิ้นมากนักเอายากรอกเดี๋ยวกูตามไปขอเคลียร์งานข้างล่างก่อนเฝ้าดีๆล่ะอุตส่าห์อยู่ดีๆเสือกทำกูเงี่ยน"ผมหยิบบุหรี่ขึ้นมาดูดสายตาเหลือบไปเห็นเด็กที่ผมกำลังคั่วอยู่เดินเข้ามาผมเลยเดินเข้าไปหาไม่สนใจพราวเลยซักนิดขานั้นก็ร้องแรกแหกกระเชอไปตามเรื่อง

"นก"

"ขาพี่ธง"นกใส่สายเดี่ยวเดรสสั้นสีดำแทบจะปิดบนปิดล่างไม่มิดแต่ผมไม่สนใจหรอครับเรื่องของเขาผมสนใจข้างในมากกว่า

"ทำไมมาช้าล่ะวันนี้"

"แหมนกมัวแต่หาชุดสวยๆอยู่ค่ะเลยช้าพี่ธงรอเหรอ"นกเดินเข้ามาโอบเอวหนาๆของผมๆเลยโอบตอบก้มลงดูดปากเสียงดังจ๊วบนกทำสะดิ้งวี๊ดว๊าย

"อายอะไร"

"แหมตรงนี้คนเยอะแยะ"

"งั้นข้างบนแล้วกันไปรอพี่ก่อนวันนี้มีคนมาร่วมแจมด้วยนะไปวอมร์เครื่องรอก่อนเลยพี่จัดการข้างล่างเสร็จตามขึ้นไป"ผมผลักไหล่น้องมันเบาๆนกค้อนแต่ก็เดินตามลูกน้องผมขึ้นไป ความอยากมันไม่เข้าใครออกครหรอกครับของแบบนี้ต่างคนต่างได้ไม่มีเสีย อ้อจะเสียก็แค่น้ำกับเงินอีกนิดหน่อยแต่นกมันเป็นเด็กดีครับอยากก็บอกวินๆกันทั้งคู่ไม่ซีเรียส ผมเข้าไปจัดการงานของเจ้านายจนเสร็จก็ปาไปเกือบครึ่งชั่วโมงพอเรียบร้อยผมก็ลุกบิดซ้ายบิดขวายกโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรมาหาบ้างปรกติแล้วผมไม่ชอบเปิดทั้งเสียงทั้งสั่นเวลาทำงานทุกคนรู้ดีครับเลยไม่ค่อยมีคนกวนยกเว้นนายคนเดียวเมื่อเห็นว่าไม่มีใครโทรมาผมก็ปเิดสั่นเพราะรู้ว่าอีกไม่นานนายต้องโทรมาหาแน่ๆเพื่อสอบถามเรื่องงาน ผมกวักมือเด็กที่เดินวนเวียนแถวโต๊ะที่เอาไว้ให้นักดื่มนักกินทั้งหลายมาปลดปล่อยที่นี่

"เอาเหล้าตามขึ้นไปให้หน่อยแล้วบอกเอกขึ้นไปหาด้วย"ผมสั่งแล้วเดินขึ้นไปด้านบนพอเปิดประตูเขาไปก้เจอสองสาวที่บรรเลงกันเองอย่างเมามันเพราะพราวถูกลงน้องผมเอายาปลุกให้กินไปสองเม็ดนกเองก็น่าจะกินเหมือนกันผมไม่เหมือนคนอื่นหรอกครับทั้งอึกทั้งทนแถมของผมยังฝังมุกเอาไว้ใครไม่ไหวก็สลบล่ะครับ 

"ไงนก"

"อื้มมพี่ธงช้าอ้ะ"

"งานน่ะ"ผมเดินเข้ามาด้านในนั่งลงบนโซฟายาวเด็กที่สั่งให้เอาเหล้ามาก็ตามเข้ามาเสริฟให้ไม่เงยหน้าขึ้นมองกิจกรรมบนเตียงเลยครับ"

"พี่ธง"

"เออ"

"หนูที่สั่งไปป่วนโดนเก็บแล้วนะครับ"

"ไม่เป็นไรเอกกูรู้อยู่แล้ว เอามั่งมะ"ผมยกแก้วขึ้นดื่มตายังไม่ละไปจากบนเตียงที่สองสาวคลุกกันอย่างเมามันเสียงครางเร้าใจสุดๆแต่ผมยังไม่อยากเลยครับคงต้องรออีกพัก"

"ไม่ครับพี่ขอบคุณ"เอกส่ายหน้า

"อืมไปเถอะขอบใจมากอ้อระวังโดนเล่นกลับหน่อยแล้วกันคุณจัสไปเที่ยวกับเพื่อนให้อไ้เก่งมันตามดูแลเอ็งติดต่อถามมันไปบ่อยๆแล้วกันคืนนี้กูน่าจะยาวหว่ะ"ผมวางแก้วลงดังกึกสองสาวรู้ทันทีว่าผมพร้อมแล้วเอกก็นกรู้เดินออกไปจากห้องปิดประตูยาวเลยครับ

นกเดินมาหาผมทั้งที่เนื้อตัวเปล่าๆแบบนั้นพราวเองก็นอนระทวยอยู่บนเตียงนกก้มลงบดปากนุ่มกับปากผมแลกน้ำลายกันอย่างเมามันจนนกหายใจไม่ออกผมเลยถอนปากออกปล่อยให้น้องมันจัดการกับเสื้อของผมอุ้มน้องมันเอาขาเกี่ยวกับเอวของผมแล้วพาเดินไปที่เตียงพราวแรกๆพอเห็นของผมก็ทำท่าจะร้องไห้พอโดนผมปลุกก็หายกลัวยาวไปครับทั้งคืนจนถึงเช้า ผมสะบัดหัวไปมาให้หายง่วงเพราะเสียงโทรศัพท์สั่นจนผมรำคาญแน่ๆคือนายโทรมาหาแน่นอน

"ครับนาย"

"อยู่ไหนวะ"

"ผับzzzครับ"

"เออกูมีเรื่องมาหากูที"เท่านั้นแหละครับผมกระโจนทั้งตัวเปล่าๆรีบใส่กางเกงเสื้อก็คว้าเอามาพาดไหล่

"เดี๋ยวพี่ดอนเงินให้บอกพราวด้วยนกเคยชินกับผมแล้วครับแต่พราวยังท่าทางสะบักสะบอมไม่น้อยผมรีบโทรหาเอก

"เออตามกูมานายมีเรื่อง"

"ครับพี่"เอกมาเร็วทันใจน่าจะอยู่แถวๆนี้เอกคือมือขวาของผมอีกทีครับ

"รีบเอารถออก"ผมสั่งเอกแล้วก้ไปนั่งข้างคนขับผมใจร้อนครับลองให้ผมขับเองคงไม่แคล้วชนคนตายห่าขอบอกเลยผมยกก้นตัวเองล้วงเอาบุหรี่ที่ยับยู่ยี่ออกจากกระเป๋าด้านหน้าออกมาจุดไฟ

"มีเรื่องอะไรอะพี่"

"ม่รู้หว่ะนายไม่ได้บอกลองแบบนี้คงต้องไปเก็บกวดอีกล่ะมั้ง"ผมเดาๆเอาครับ

"นายแม้งโหดหว่ะพี่นี่ขยะรอบที่เท่าไหร่ละของเดือน"เอกบอกเบาๆทำหน้าสยอง

"ไม่หรอกถ้าไม่ไปกวนบาทานาย"ผมหัวเราะเบาๆสูดเอาควันเข้าเต็มปอดก่อนจะพ่นออกมาบางทีผมก็เบื่อนะครับคาวเลือดล้างยังไงมันก็ไม่หายยิ่งทำยิ่งถลำลึก

"นายครับถึงแล้ว"ผมโทรเข้าหานาย

"เข้ามาเลย"สภาพที่ผมเข้าไปเห็นภายในห้องก็คือผู้ชายนอนหมอบอยู่กับพื้นเลือดเต็มตัวแถมนองกับพื้นจนได้กลิ่นคาวชวนอ้วก

"มันกล้าเอายามายัดให้กูเลยจัดซะ"ผมส่ายหน้าพยักหน้าให้เอกกับเก่งแบกไอ้คนที่นอนจมกองเลือดแบกแล้วพาไปเหมือนที่ๆเคยทำ

"รู้หรือเปล่าครับว่าจากไหน"

"ไม่รู้หว่ะไม่น่าจะใช่ไอ้คิงส์กับพวกมันไม่เล่นสกปรกแบบนี้หรอกแถมแม้งยังกล้าทำกับกูซะด้วยไม่รู้ที่ตาย"คุณจัสตินทำหน้าเหมือนคนมาเหยียบตาปลา

"เดี๋ยวผมสืบให้ครับน่าจะขยะเลยอยากลองของ"ผมหิบเสื้อมาสวมให้นายสายตาเหลือบไปเห็นแผลเล็กๆตรงเอวมีเลือดซึมออกมาพอสมควร

"นายโดนอะไร"ผมนิ่วหน้า

"มีดน่ะไม่เป็นไรแค่ถาก"

"มาครับออกไปจากนี่ก่อนเดี๋ยวให้เด็กมันเก็บกวาดผมทำแผลให้"ผมรอนายติดกระดุมเรียบร้อยก็หยิบบุหรี่งอๆให้นายแล้วจุดไฟให้

"มาครับ"ผมเดินนำนายออกไปพยักหน้าให้คนที่เหลือเข้าไปจัดการในห้อง

"เรียบร้อยหรือยัง"ผมโทรไปถามไอ้เอกก่อนจะขึ้นฝั่งคนขับพานายกลับคอนโด

"เออขอบใจมีอะไรก็โทรเข้ามา"ผมวางหูแล้วขับรถพานายกลับคอนโดหรู ขึ้นไปถึงก็จัดการทำแผลให้เรียบร้อย

"นายครับ"

"หืม?"

"ผมจัดการพราวแล้วนะครับ"

"ฮ่าๆๆๆ เออมันมะวะ"คุณจัสนอนคว่ำให้ผมทำแผลถึงกับหัวเราะ

"ดีครับนาย"

"เออเอาไปเหอะกูรำคาญวอแวชิบหาย"ผมยกยิ้มน้อยๆส่ายหัวกับความขี้รำคาญของนายตัวเอง

"นอนดิเมื่อคืนมึงคงไม่ได้นอนล่ะสิ"

"ครับนาย"ผมล้มตัวลงนอนข้างๆอย่าเข้าใจผิดนะครับผมกับคุณจัสตินสนิทกันมากเหมือนพี่กับน้องพ่อแม่คุณจัสไม่อยู่แล้วครับทิ้งพวกกิจการสารพัดทั้งถูดกฎหมายผิดกฎหมายให้เยอะแยะมากมายผมเจอเขาตั้งแต่ยังขึ้นปีหนึ่งใหม่ๆเรื่องยาวครับไว้โอกาสหน้าผมจะเล่าให้ฟังว่าเจอกันยังไงตอนนี้ผมขอหลับก่อน ผมชะโงกดูเขาว่านอนหลับหรือยังเสียงถอนหายใจยาวๆแสดงว่าหลับแล้วผมก็หยิบผ้าห่มมาคลุมให้ถึงแค่บั้นเอวแล้วหลับตาม เสียงเอะอะโวยวายทำให้ผมลืมตาขึ้นทันทีหยิบเอาปืนที่ซุกใต้หมอนขึ้นมาแล้วกระโจนออกไปนอกห้องแล้วผมก็ต้องชะงักเพราะคุณจัสกำลังโมโหอย่างหนักขว้างเอกสารทิ้งจนปลิวว่อนไปรอบห้อง

"เกิดอะไรขึ้น"ผมลดปืนลงแล้วถาม

"มึงดูดิวะ"นายตวาดลั่นผมก้มลงคว้ากระดาษเอ4ขึ้นมาอ่านชิบหายเอ้ยผมสถบในใจ

"ทำไมสัญยาถึงถูกยกเลิกได้"ผมขยับเข้าไปใกล้นายแล้วถามคนที่เอาเอกสารมาให้ยืนตัวสั่น

"กูถามตอบสิโว๊ย!!"ผมยกขาขึ้นถีบมันจนผงะถอยหลัง

"ขะ..เขาบอกว่าคุณคิงส์ทำสัญญาก่อนแล้วครับ"มันตอบเสียงสั่นคุณจัสกระโจนขึ้นสุดตัวถีบมันจนลงไปนอนกับพื้น

"ไอ้สัดเอ้ยไอ้เหี้ยคิงส์มึงต้องเจอกู"นายโมโหจัดจนเอามือต่อยกำแพงผมรีบเข้าไปดึงมือออก

"ใจเย็นก่อนเดี๋ยวผมดูเรื่องนี้ให้คุณจัสไปเรียนก่อนเถอะ"ผมพูดเสียงเรียบนายมองหน้าผมเราสบตากันก็รู้แล้วครับว่าอะไรจะเกิดขึ้น

"เออ"นายลดมือลงผมกวาดตามองเห็นว่าเป็นแผลไม่มากก็เลยปล่อยให้เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวออกมาจะได้ทำแผลให้

"เอกมึงไปสืบมาว่าตอนนี้พวกไอ้คิงส์กำลังทำอะไรอยู่"ผมถอนใจนี่ลองสองคนนี้เจอกันมีไหวไฟลุกนึกๆแล้วอยากให้มีปาฎิหารย์จริงๆเลยครับอยากให้เขาสองคนร่วมมือกันได้จริงๆแต่ฟ้าลงถล่มลงมาก่อนถึงจะได้

"ไอ้เก่งมึงตามนายรายงานกทุกอย่างอย่าให้นายรู้นะเว้ยเดี๋ยวจะโมโหแต่กูกลัวนายจะยั้งอารมณืไม่อยู่ไปกระแทกกับฝั่งนั้นมันตรงๆ"

"ครับพี่"ไอ้เก่งรีบบายตัวเองออกไปอย่างรวดเร็วคุณจัสเดินเข้ามาพอดีผมเดินเข้าไปขยับปกเสื้อนักศึกษาสีขาวให้เรียบร้อย

"เดี๋ยวไอ้เอกไปส่งนะครับผมอยู่ทำงานให้นายก่อน"นายพยักหน้าหงึกแล้วไม่พูดไม่จาผมเลยพยักหน้าให้ไอเอกรู้อีกทีส่วนตัวผมก็คงขอไปอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับคลุกกับสองสาวนั้นจนถึงเดี๋ยวนี้ยังไม่ได้ทำอะไรกับตัวเองเลยเสร็จจากจัดแจงตัวเองผมก็ออกมาสั่งให้เด็กมันลากเอาคนที่จับได้จากฝั่งโน้นเข้ามาหาผมที่ร้าน

"ตอบกูได้ยังว่าใครสั่งมึง"ผมกัดก้นบุหรี่ที่มีควันกระจายมาเบาๆ

"ไม่มีครับลูกพี่"มันส่ายหน้าไปมาเลือดยังกลบปาก

"แล้วมึงกล้าทำได้ไงวะเอายามาขายในที่ของกูมึงไม่รู้หรือไงว่าถิ่นใคร"

"รู้ครับแต่ ..แต่มีคนบอกว่าใครอยากมาปล่อยก็ได้"

"สัดเอ้ยมึงไปเอาข่าวมาจากไหนวะ"ผมปาบุหรี่ร้อนใส่หน้ามันทันที

"โอ๊ย!!เอ้อผมไม่รู้ครับมันปากต่อปาก"

"หึกล้าขนาดนี้ให้กูเดาก็คงถูกแหละว่าใคร ปล่อยมัน"ผมสั่งเด็กของผมที่ซ้อมมันจนเกือบสลบตาปูดบวมไปหมด

"มึงหนีให้พ้นภายในห้านาทีหนีไม่ทันยมตีน"ผมลุกขึ้นเอาบุหรี่ตัวใหม่ขึ้นมาสูบถอนใจยาวแล้วเดินออกไปไม่เดาหรอกครับว่าสภาพได้เวรนั่นจะเป็นยังไงคำสั่งผมก็คือเอาให้อ่วมแต่อย่าให้ตายแต่จะพูดไปตรงๆมันก็ยังไงอยู่แบบนี้แหละครับถูกแล้วเป็นการปลอบขวัญมันด้วยว่ามันจะไม่โดนตีน (แบบนี้ก็ได้เหรอธงโหดไปป้ะ><"ไรท์จัว)






ความคิดเห็น