ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 เจ้าเคยช่วยตัวเองรึป่าว (18+)

ชื่อตอน : ตอนที่4 เจ้าเคยช่วยตัวเองรึป่าว (18+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2562 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 เจ้าเคยช่วยตัวเองรึป่าว (18+)
แบบอักษร

(ณ.เวลา21.00)

“อืออ อุ่นจัง~”ผ้าห่มชังอุ่นสบายยิ่งนัก ข้ากอดผ้าห่มไว้แน่น ถึงผ้าห่มจะแข็งไปหน่อยแต่ก็ชวนให้หลับสบาย

“อย่าอ่อนข้าให้มากนัก”

“0_0!!”เสียงอันทรงพลังทำให้ข้าลืมตาทันทีพร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปมองถึงกับตกใจว่าสิ่งที่ข้ากอดไม่ใช่ผ้าห่มแต่เป็นท่านแม่ทัพ

ข้ารีบดีดตัวออกมาแต่กลับถูกท่านแม่ทัพดึงกลับไปกอดแน่นกว่าเดิม

“ข...ข้านึกว่าผ้าห่ม ต้องขออภัยด้วย”

“ข้าก็ยังมิว่าอะไรเจ้าเลยแล้วข้าก็ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าไม่ชอบ”ยิ้มมีเลศนัย

“ข้าว่าท่านปล่อยข้าเถอะมันดูไม่ดีที่บุรุษจะมากอดกัน”ถ้าดันอกแกร่งออกจากตัวแต่ร่างสูงไม่ขยับเลยสักนิดแถมยังเพิ่มแรงก่อนอีก

“เจ้าจะกลัวอะไรมากกว่านี้เราก็ทำกันมาแล้ว”

“ท..ท่าน0////0”น่าไม่อายยิ่งนัก!!

“ยามเจ้าหน้าแดงมาทำให้ข้ามีอารมณ์”สายตาที่ท่านแม่ทัพมองมาชั่งเจ้าเลห์ แถวตรงสวนนั้นเริ่มแข็งสู้กับขาของข้าแล้ว

“ข้าป..ป่วยอยู่นะ!”พยายามดันร่างสูงให้ออกห่างจากตัว

“ข้าจะไม่ใส่เข้าไป ข้าสัญญา”ท่านแม่ทัพก้มลงมากระซิบที่ข้างหูร่างบางด้วยเสียงเซ็กซี่

“ไม่!!”ข้ารีบหันหน้าหนี

“อย่าดื้อนักสิ”

“โอ้ย!!!!”ท่านแม่ทัพบีบก้นลี่ฉุ่นอย่างแรง

“ถ้าเจ้าดื้อนัก ข้าจะจับเจ้ากระแทกสะเดียวนี้!!”ท่านแม่ทัพว่าเสียงดุ

“...”ข้าหยุดทุกการกระทำกลัวร่างสูงจะดุอีก ข้าไม่กลัวเสียงดุแบบนั้นเป็นที่สุดเลย

“อึก..”

“เจ้าร้องไห้เหรอ”

“ท..ท่านเสียงดัง ข้ากลัว..อึก..”ข้ารีบเช็ดน้ำตา

“ถ้าเจ้าไม่อยากให้ข้าเสียงดัง ก็ยอมข้าสิ”

“แต่ข้ากลัว!”นี้ขนาดข้าร้องไห้เขายังมิยอมล้มเลิกความคิดอีกหรอเนี่ย!

“มันจะรู้สึกดีข้ารับรอง หึหึ”

“อ่ะ!ท่าน!?”ท่านแม่ทัพถกเสื้อผ้าของข้าขึ้นสึกข้าไม่ได้ใส่ชั้นในลี่ฉุ่นน้อยชนกับเป้าของท่านแม่ทัพที่ตอนนี้มันแข็งเอามากๆ

“เอาของเจ้ากับของข้ามาชนกัน”

“ข..ข้าไม่กล้า”หันหน้าหนีอย่างเขินอาย

ท่านแม่ทัพจับมือข้าให้จับมังกรของเขาออกมากจากเสื้อผ้า ขนาดของมันใหญ่จนข้ากำไม่มิด

“เจ้าเคยช่วยตัวเองรึป่าว”

“..!!!”รีบสะบัดหน้าปฏิเสธทันที

“ข้าจะสอนเจ้าเอง”ท่านแม่ทัพจับลี่ฉุ่นน้อยไปชนกับมังกรของเขา

“อือ..จับมันไว้ทั้งสองแล้วลูบแบบนี้..อ่าา”

“อืออ..มันอ..อ่าา”ท่านแม่ทัพจับมือทั้งสองข้างของข้าให้กำแท่งทั้งสองที่ขนาดต่างกันมากเอาไว้ให้ข้าลูบขึ้นลูบลง บางครั้งท่านแม่ทัพก็กระแทกเองจนข้าเสียวไปหมด

“ท..ท่านข้าเสียว”

“อ่าาา ข้าก็เสียว”ท่านแม่ทัพกระแทกเร็วขึ้น

“อ้าาาา”ข้าเงยหน้าขึ้นไปมอง ท่านแม่ทัพเองก็ก้มลงมาพอดี เราทั้งสองจ้องตากันอยู่นานเป็นท่านแม่ทัพที่ขยับหน้าเข้ามาใกล้ ในใจของข้าเต้นตึกตัก ทำอะไรไม่ถูกรีบหลับตาทันที

“อื้อออ!!”ท่านแม่ทัพจูบลงมาอย่างดูดดื่มและร้อนแรง แทรกลิ้นเข้ามาในปาก

“อื้อ!ๆ..อื้มมม!!”

“อื้มมม!”ท่านแม่ทัพเพิ่มความเร็วขึ้น ข้าเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

“อ้าาา!!ทะ..ท่าน!!อ้าาข้าไม่ไหวแล้ว!”

“อือออ พร้อมกัน!!”

“อ้ะๆ!!..อ้าาาา!!/อ่าาา!!”

“จุ๊บ! น่ารัก”ท่านแม่ทัพจูบหน้าผากร่างบางไปหนึ่งที

“อะไร?”

“ป่าว นอนสะ พรุ่งนี้จะเริ่มออกเดินกันแล้ว”

“อือ...”













ตรงไหนผิดยังไงคอมเม้นบอกด้วยนะ ส่วนใครที่ติดตามเรื่องเก่าๆของสะมาย สะมายจะพยายามมาอัพให้นะ อย่าทิ้งกันนะ

ความคิดเห็น