facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [ภาค3]38.สัญญา

คำค้น : [ภาค3]38.สัญญา

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 91

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2562 15:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ภาค3]38.สัญญา
แบบอักษร

ผมลุกขึ้นใส่เสื้อและออกไปข้างนอกแต่ว่าก็ได้ยินคนพูดคนว่า

คนที่ทำสวนแถวๆนี้นะโดนพวกปีศาจเข้ามาทำร้าย

"แบบนี้ก็ดีหน่อย"

ผมที่ยินแบบนั้นจึงเดินออกไปที่สวนเท่าๆนี้และเห็นพวกคนที่กำลังทำสวนกันอยู่ แต่ว่า

"นี่มาโคโตะ จะไปไหน"

"จะไปที่สวนแถวๆนี้นะ"

รินที่แอบตามมาก็ขอร่วมทางไปด้วย ถึงแม้ว่าผมจะถามเหตุผมแล้วแต่เธอก็ยังไม่ตอบ

"เออขอโทษนะครับ มีอะไรให้ผมช่วยรึป่าว"

ผมเดินเข้าไปคนแถวนั้นแต่ก็โดนไล่ออกมา

"คนพวกนี้เขาเป็นอะไรนะ"

"ก็ที่ได้ยินแหละว่าพวกปีศาจมักจะออกมาทำลายสวนแถวนี้"

ผมจึงเข้าไปที่ห้องของตัวเองอีกรอและรอจนตอนกลางคืน และเมื่อกลางคืนผมก็เดินไปที่สวนอีกครั้งและได้พบกับมนุษย์หมาป่า

"ริน แยกกัน"

ผมวิ่งไปทางขวาและรินวิ่งไปทางซ้าย ผมเอาธนูออกมาและเล็งไปที่มนุษย์หมาป่า พวกมันตายไปมากก็จริงแต่ก็ไม่ได้สักที

"ริน"

รินที่กำลังใช้ดาบของเธอฟันใส่พวกมัน ก็มีจ่าฟูงพุ่งเข้ามา ผมวิ่งไปรับดาบของมันและผลักออก

"ตอนนี้แหละ"

ผมกระโดดหลบไปทางซ้ายและรินก็วิ่งเข้าแทงเข้าที่หัวใจของจ่าฝูง

"เสร็จจนได้"

รินดึงดาบออกจากตัวหมาจ่าฝูงและเดินไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆนั้น ใต้ต้นไม้มีหลุมศพของใครบ้างคนอยู่

"ริน"

รินก้มลงไปที่หลุมศพก็จะพูดออกมา

"หนูมาหาแล้วนะค่ะแม่"

รินที่มายังหลุมศพแม่ตัวเองก็ได้ยืนอยู่ตรงนั้นอยู่นานก็ที่จะหันมาหาผม

"เราแยกทางกันตรงนี้นะ"

"อืม"

ผมหันไปทางเดินแดนแห่งความมืดและเดินไปต่อส่วนรินก็เดินไปอีกทางหนึ่ง แต่ในทันใดนั้นผมก็เห็นพวกทหารวิ่งมา

"ช่วยด้วยครับ"

"เกิดอะไรขึ้น"

ในขณะที่ผมถามก็ได้มีมังกรตัวหนึ่งปรากฎขึ้นตรงหน้า ตัวของมันใหญ่มากทันในนั้่นผมก็สังเกตเห็นตรงกลางตัวของมันมีคนเป็นศูนย์กลาง เด็กสาวผมบลอนด์ทอฃ ร่างเปลือยเปล่าไม่ได้สวมชุดอะไร หลับตาอยู่

"มิรา"

ผมตะโกนเสียงดังแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ ผมหยิบธนูและวิ่งไปรอบๆ เพื่อหาจังหวะยิง

"แบบนี้ก็ยิงไม่ได้สิ"

มังกรตัวนั้นปล่อยหนามออกมาจาหลังของมัน

"จะเล่นแบบนี้ตลอดเลย รึไง"

ผมดึงสายธนูและปล่อยออกไป

"ศรมังกร ทมิฬ"

ลูกธนูของผมเปลื่ยนเป็นมังกรและพุ่งเข้าโจมตีแต่ก็ไม่ได้ผล

"มิรา ตั้งสิหน่อยสิ"

ผมเปลื่ยนธนูเป็นปืนและวิ่งเข้าใส่ มือซ้ายถือปืนส่วนมือขวาถือดาบ ผมใช้ดาบปัดหนามจนตัวเองได้รับแบดเจ็บ

มิราค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ

ผมใส่ตัวมังกรนั้นอยู่หลายนัดแต่ก็ไม่เป็นอะไรเลย ผมโดนปืนทิ้งและหยิบดาบจอมมารออกมาแต่ในทันใดนั้นดาบก็เปลื่ยนเป็นเคียวสีดำ 

"ได้สติสักทีสิ มิรา!"

"มะ...มาโคโตะ"

ผมที่ถือเคียวก็ได้วิ่งไปด้วยความเร็วทั้งหมด

"เร็วกว่านี้สิ"

ผมถือเคียวลากพื้นและเพิ่มความเร็วและกระโดดขึ้นไป

"บูสต์"

ผมถีบพื้นสุดแรงและโดดขึ้นไป จับเคียวด้วยมือทั้งสองอย่างแน่น และฟันลงที่ปีกของมังกรตัวนั้น ผมใช้แรงทั้งหมดจนทำให้เกิดแรงระเบิดขึ้นจนผมกระเด็นออกไป

มิราจ้องมาโคโตะที่นอนอยู่กับพื้น และก็ค่อยๆมีหน้าตาไหลออกมาเป็นสีแดง

"ทำไมกันละ มาโคโตะ"

ผมที่นอนอยู่กับพื้นก็ได้ยินเสียงของบางคน

"ใช้ฉันสิ"

ผมหันไปตามที่มาของเสียง

"ดาบของมิรางั้นหรอ"

ผมหยิบดาบของมิราขึ้นมา

"ไปช่วยเจ้านายของแกกัน"

ผมเก็บดาบกุหลาบเพลิงและจับดาบของมิรา

"ขอฉันยืมพลังหน่อยนะ"

ดาบของมิราตรงกลางมีลูกแก้วสีแดงและได้แตกออกและสร้างกำแพงลมขึ้นมาทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่าตอนที่สู้กันมิราไม่เคยเอาจริงเลย ผมใช้มือขวาของผมจับไปที่เคียว และวิ่งเข้าใส่มังกรนั้นทันที

ผมปาดาบและเคียวใส่มังกรทันทีและตัวผมก็เพิ่มความเร็วสูงสุด และไปอยู่ที่หลังของมังกร

"สายฟ้าทมิฬ พายุน้ำแข็ง "

ผมกระโดดออกจะหลังมังกรและปล่อยเพลิงสีฟ้าเข้าไป จากนั้นดาบกับเคียวก็รอยมาเข้ามือผม ผมปาเคียวเข้าที่กลางหลังของมังกร กอ่นที่จะพุ่งลงไปใช้ดาบของมิราฟันไปที่ปีก

"ใบมีดอากาศ"

ผมฟันไปที่ปีกของมังกรและจับปีกของมันหมุนตัวไปด้านหน้า

"ขอใช้พลังของนายหน่อยนะ"

ผมพุ่งตัวเข้าไปแทงที่ตรงกลางอกของมังกร

"เผามันซะ"

ไฟเริ่มขึ้นทีละนิดจนลามไปทั้งตัวทำให้มังกรตัวนั้นก็เป็นเศษฝุ่น ผมได้ล่วงลงสู่พื้นแต่ก็พยายามไปรับร่างของมิราไว้ ผมกอดของมิราอย่างแน่นก่อนที่จะตกลงสู่พื้น หลังของผมกระแทกกับพื้นจนผมสลบไป

***

"มาโคโตะ มาโคโตะ"

เสียงของมิราดังก้องอยู่ในหัวของผม ผมที่ได้ยินก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา

"มาโคโตะไม่เป็นไรนะ"

"มิรา"

ผมกอดมิราและมิราก็กอดผมเช่นด้วยกัน

"นี่...เธอบ้าไปแล้วหรือไงเจ้าหญิงดาบ...ปล่อยให้โดนจับแบบนี้ได้ยังไง ยัยบ้า"

"มาโคโตะ มาโคโตะ..."

มิรากอดผมก่อนร้องไห้ออกมา

"เสื้อผ้าขาดหมดเลยนะ"

ผมเอาผ้าคลุมของผมของคลุมให้มิราที่เปลือย

"ไปพักกันก่อนเถอะ ตอนนี้ก็เย็นแล้ว"

ผมจับมือมิราและรีบไปหาที่พักจนถึงเมืองข้างหน้า

"ไกลเมืองกันนะเนี่ย"

ผมพามิราไปซื้อเสื้อและไปหาห้องพัก

"มาโคโตะนายตามมาทำไม"

"ก็บอกแล้วไง ว่าฉันจะปกป้องเธอ"

มิราที่ได้ยินแบบนี้จึงเอามือเข้ามาจับที่หน้าผม

"หึงหรอ"

"ป่าวสักหน่อย"

มิราชอบคนแบบไหนกันนะ คนๆนั้นคือเราหรอ ไม่ใช่หรอกมั้งเธอน่าจะมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

มิราขึ้นไปบนเตียงนอนส่วนผมที่กำลังจะนอนที่พื้นก็ได้ถูกมิรากระชากคอเสื้อ

"อะไรเนี่ยมิรา ฉันจะนอนแล้ว"

"นาย...ต้อง...นอน...บน...เตียง...กับ...ฉัน"

"ห้ะ"

มิรากระชากผมขึ้นไปบนเตียงจนตัวผมติดกำแพงและมิราก็นอนกันไว้

"ห้ามหนีนะ"

"อืม"

"สัญญากันฉันน่ะ มาโคโตะว่านายจะกลับไปพร้อมกับฉัน"

"สัญญา"

นิ้วก้อยของผมสัมผัสกับนิ้วก้อยของมิรา พวกเราเกี่ยวก้อยกันและหลับจนถึงตอนเช้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว