ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รับผิดชอบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2556 17:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รับผิดชอบ
แบบอักษร

 

 

“เกิดเรื่องใหญ่แล้วยัยฝน”ยัยลูกปลาวิ่งหน้าตาตื่นมาบอก

“เรื่องอะไรอีกละลูกปลา”ฉันเป็นฝ่ายถามกลับแค่นี้ก็มีเรื่องให้ต้องปวดหัวอยู่ตลอดเวลา

“ก็เรื่องที่แกไปต่อยพี่พายุไงล่ะคุณพ่อพี่เขาต้องการพบตัวแกเดี๋ยวนี้”

“อืมนำไปสิ”

"อ่าวนี่แกไม่ตกใจหรอ?"

"ไม่อ่ะ รีบนำไปดิ" 

(ณ ห้องปกครอง)

 

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“เชิญ”

“เธอใช่ไหมที่เป็นคนต่อยลูกชายฉันถึงสองครั้ง?

“ใช่คะหนูเอง”

“ดีนิกล้าทำก็กล้ายอมรับเธอคงจะรู้นะว่าฉันสามารถทำให้เธอโดนเด้งจากมหาวิทยาลัยนี้ได้เหมือนกัน”

“ทราบคะว่าคุณเป็นคนที่มีอุปการคุณต่อมหาวิทยาลัยนี้”

“อืมรู้แล้วก็ดีคราวนี้ฉันจะไม่เอาเรื่องเธอก็ได้เพราะลูกชายฉันเองมันก็ผิดที่ไปหาเรื่องเธอก่อน”

“คะขอบคุณนะคะ”

“พ่อครับทำไมพ่อไม่เอาเรื่องยัยนี่ครับเค้าต่อยผมนะพ่อ”

“เงียบเถอะน่าแต่ถึงแม้ฉันจะไม่เอาเรื่องเธอแต่เธอต้องรับผิดชอบโดยการดูแลลูกชายฉันจนกว่าจะหาย”

“ห๊ะ!!ว่าไงนะคะ”

“ก็อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ”

“ก็ได้คะหนูจะดูแลหมอนี่จนกว่าจะหายดี”

“อืมหมดธุระแล้วเธอไปได้”

“คะขอตัวนะคะสวัสดีคะ”

“พ่อทำไมพ่อถึงปล่อยยัยนี่ไปทำไมไม่ไล่ออกละ”

“เงียบเถอะน่าเด็กนั่นเขาก็รับผิดชอบด้วยการมาดูแลแกแล้วไงจะเอายังไงอีก”

“ไม่นะครับถ้าให้ยัยนั่นดูแลผมมีหวังยัยทอมนั่นได้ฆ่าผมแน่ๆเลยพ่อ”

“แกก็คิดมากไปอีกอย่างฉันไม่มีสิทธิ์ไล่เด็กนั่นหรอกนะแกไม่ต้องพูดอะไรแล้วเงียบ”

“ครับพ่อ”พ่อนะพ่อไม่น่าปล่อยเด็กนั่นไว้เลยยังไงฉันต้องเอาคืนเธอให้ได้ยัยทอมโหด

 

(ณ บ้านพายุ)

 

   “สวัสดีคะคุณท่าน”

“อ่าว มาแต่เช้าเลยนะและไม่ต้องเรียกท่านอะไรหรอกเรียกอาหรือลุงก็ได้”

“คะคุณลุงว่าแต่พายุอยู่ที่ไหนหรอคะ?

“อ่อเจ้าพายุมันยังไม่ตื่นเลยนอนอยู่ข้างบนนะถ้าจะไปปลุกก็ได้ฉันอนุญาต”

“ขอบคุณคะ”หลังจากคุยกับพ่อหมอนี่เสร็จฉันตรงเข้าไปปลุกหมอนั่นที่ห้องทันที

“นี่นาย”ฉันสะกิดหมอนี่ให้ตื่น

“อย่ามากวนได้ไหมคนจะหลับจะนอน”พายุพูดขณะยังไม่ลืมตาตื่น

“นี่มันแปดโมงแล้วนะนายจะนอนกินบ้านกินเมืองเลยรึไง”

“โอ๊ย!!หนวกหูน่าเป็นแค่คนใช้อย่าสะเออะมายุ่งกับฉันฉันจะนอนออกไปได้แล้วไป”

“นี่นาย!!!ฉันไม่ใช่คนใช้บ้านนายนะเว๊ย!!ตื่นได้แล้วนะ”

“ก็บอกไม่ตื่นยังไงเล่าเดี๋ยวไล่ออกเลย”

“ไม่ตื่นใช่ไหมได้เดี๋ยวจัดให้อย่างงามเลยฉันถีบหมอนี่ตกเตียงเลยทันที”

~~~~  โครม พลั๊ก~~~

“โอ๊ย!!นี่เธอกล้าถีบฉันหรอยัยคนใช้”

“ฉันฝน ไม่ใช่คนใช้บ้านนายกรุณาแหกตาดูหน่อยนะคะไอ้คุณพายุหมุน”

“โว๊ะ ที่แท้ก็ยัยทอมนี่เองเธอกล้ามากนะที่ถีบฉัน”

“ถีบนายนะไม่ต้องใช้ความกล้าหรอกนะใช้มือกับเท้าก็พอแล้ว”

“ว่าแต่เธอมาบ้านฉันถูกได้ไงและมาทำอะไรมิทราบ?

“มายังไงก็แค่โทรถามจากพ่อนายและก็มาดูแลไอ้คนสำออยแถวนี้ไงว่าตายรึยังโดนแค่นี้ร้องอย่างกับจะเป็นจะตาย”

“นี่เธอกล้าแช่งฉันหรอยัยทอมโหด ปากเสีย สารพัดคำด่าจากหมอนี่”

“นี่นายทำไมถึงชอบทำตัวเป็นเด็กมีปัญหานักฮ่ะ ไม่สงสารพ่อแม่บ้างรึไงกันนะคอยสร้างแต่เรื่องไม่เว้นแต่ละวัน ถ้าฉันเป็นพ่อแม่นายจะเอาขี้เถ้ายัดปากเลยคอยดู”

“มันก็เรื่องของฉันเธอกลับไปได้แล้วไป”

“แน่ใจนะละอย่ามาเรียกร้องให้รับผิดชอบทีหลังก็แล้วกันนะ”

“เออ ฉันเปลี่ยนใจละเธอก็อยู่ดูแลฉันก่อนละกัน”

~~~~ก๊อกๆๆๆๆๆ~~~~

“เชิญครับ”

“คุณหนูคะป้าเอาข้าวต้มร้อนๆกับยามาให้นะคะรีบๆทานนะคะเดี๋ยวจะเย็นซะหมด”

“ครับป้านิ่ม”

“มะ มานี่เดี๋ยวฉันป้อนข้าวให้นายเอง”

“ไม่เดี๋ยวเธอแกล้งฉันอีก”

“ฉันไม่แกล้งนายหรอกนะไอ้พายุหมุนเร็วๆอย่าลีลา”

“ก็ได้ๆเป่าด้วยนะ”

“อืมๆอย่าเรื่องมาก”

หลังจากฉันมาดูแลหมอนี่ได้สักสองสามวันหมอนี่ก็ดีขึ้นและฉันก็ไม่ต้องมาดูแลหมอนี่อีกโชคดีนะที่แผลไม่ใหญ่ก็เลยหายไวและได้ข่าวว่าพอแผลหายปุ๊บก็ไปมีเรื่องกับชาวบ้านเขาอีกแล้ว

เฮ้อ!!น่าสงสารพ่อแม่หมอนี่จริงๆที่มีลูกแบบนี้

 

 

ความคิดเห็น