Twitter-icon

เรื่องราวของฟิกส์หนุ่มจอมนิ่ง😐 ที่มาเจอกับเชอรีนสาวสวยอารมณ์ดี😆 พูดตรง จริงใจ เรื่องราวจะจบอย่างไร ไปอ่านกันเลยจ้า♥️♥️ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคร้าาาา : )

ตอนที่ 3 ไม่สนใจ(100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ไม่สนใจ(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2562 19:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ไม่สนใจ(100%)
แบบอักษร

​บริษัทศิริวรภัทรสกุล​

​เชอรีน talk

ฉันมองดูตึกสูงตระหง่านด้านหน้าอย่างทึ่งๆ ให้ตายเถอะบริษัทพี่คนดีโครตหรูเลย เเล้วดูฉันเเต่งตัวมาสิ=.='

"ชื่อยาวจังวะไอ้เชอ?"ไอ้เตอร์ถามหลังจากที่ตะลึงงันกับสถานที่ข้างหน้า

"นามสกุลเค้ามั้ยล่ะไอ้ห่าหนิ"ไอ้ธันตอบไอ้เตอร์

"เข้าไปกันเถอะก่อนที่พวกเราจะสาย"ฉันบอกถคงเเม้จะเป็นเเค่เด็กฝึกเเต่ก็ต้องตรงเวลา เเล้วกก็รีบไปหาพี่คนดีของฉันด้วย

"ถ้าไม่ติดเอาขนมมึงมาเนี่ยมันก็ไม่สายหรอก😑"ไอ้เตอร์บ่น

คุณลุงโทรมาบอกเมื่อเช้าว่าให้เข้าไปหาพี่คนดีโดยตรงเลยพี่เค้าจะเป็นคนดูเเล เเละจัดสรรงานให้เอง

"พี่ครับห้องประธานอยู่ชั้นไหนห้องไหนหรอกครับ"ไอ้ธันวาเดินเข้าไปถามที่ล๊อบบี้ประชาสัมพันธ์เพราะว่าเราไม่รู้ว่าห้องเคีาอยู่ตรงไหน

"ขั้น19เลยค่ะ ขึ้นลิฟต์ตัวนี้้ได้เลยค่ะ"พนักงานต้อนรับที่นี่น่ารักมากๆเลยยิ้มเเย้มเเจ่มใส


ชั้น19

จำเป็นต้องหรูถึงขนาดนี้เลยมั้ยอ่ะ? จนฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ให้เกียรติสถานที่เลยอ่ะ😭

เเล้วพี่คนดีจะคิดกับฉันยังไงอ่ะ วันนั้นที่เจอกันในลิฟต์คอนโดใหม่ที่พ่อเพิ่งซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดก็...ไม่อย่าจะคิดถึงเลยอ่ะ 

first impression ความประทับใจครั้งเเรกอ่ะ เเล้วสภาพเเละสารรูปฉะนตอนนั้นคือเเย่มากๆ เพราะวันนั้นที่กลับจากถนนคนเดินฉันกับไอ้เตอร์เจอรถจอดเสียอยู่ข้างทาง 

เราก็เลยลงไปช่วยซ่แมเเต่อาการหนักมากๆซ่อมจนไม่รู้จะซ่อมอย่างไงเเล้วจนสุดท้ายต้องเรียกช่างอู่ไอ้เตอร์มาลากไป เเล้วมันก็ไม่เรียกตั้งเเต่เเรกมันเเกล้งฉัน ยืนดูฉันซ่อม...เหอะ!เพื่อนฉัน😑

สภาพฉันก็ยับเยินไปตามระเบียบเสืื้อผ้าเปื้อน หัวฟู ตัวเหม็น เเต่ก็ชินเเล้วเเหละใจมันรักๆ

"มาพบท่านใช่มั้ยครับ?เชิญคุณเชอรีนได้เลยครับท่านรออยู่"เลขาถาม พร้อมกับบอกให้ฉันเข้าห้อง"ส่วนเพื่อนๆคุณเชอรีนนั่งรอด้านนี้นะครับ เเล้วของก็เอาวางไว้ที่ห้องรับเเขกห้องนั้นเลยนะครับ เดี๋ยวมีเเม่บ้านมานำไปเก็บไว้ให้"อ่าว?เเล้วทำไมฉันคนเดียวอ่ะไม่เอานะ

"เชิญครับ"ฉันกำลังจะอ้าปากถามเเต่คุณเลขาก็เปิดประตูพาเข้ามาในห้องซะก่อน

"คุณเชอรีนมาเเล้วครับคุณฟิกส์"ร่างสูงท่านหยุดหมุนปากกาที่อยู่ในมือเเล้วเงิยหน้าขึ้นมามองฉันด้วยสายตานิ่งๆ ดูไร้ความรู้สึกใดๆ

"อืม"

"สวัสดีค่ะ"ฉันสวัสดีไป เเต่เค้าก็ยังดูนิ่งเหมือนเดิม ไอ้สีหน้าไร้ความรู้สึกเเบบนี้เค้าไปฝึกมาจากไหนกันนะ ดูเเล้วหงุดหงิดตามากๆ

"...."เงียบกริบ

"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"คุณเลขาบอกเเค่นั้นเเล้วเดินออกไปจากห้อง 

ตอนนี้ก็มีเเต่เรา?สองคน บรรยากาศมันเงียบๆเเฮะ

"เอ่อ...งานที่จะให้ฝึกนี่ต้องทำอะไรอย่างไงบ้างคะ คือคุณลุงบอกว่าให้มาถามจากพี่"ฉะนลองยั่งเชิงถามเค้าดู เเต่เค้าก็ไม่สนใจ หาอะไรอยู่ก็ไม่รู้ในตู้เอกสารด้านหลังโต๊ะทำงานเค้าอยู่ 

ตุ๊บ!!

อยู่ๆเเฟ้มเอกสารเเฟ้มใหญ่ก็ลอยมาตกอยู่ที่ตักของฉัน เจ็บไม่เบาเลยนะเนี่ยโยนมาได้

"งานเธอ"

"คะ?"งานเธอ เเต่นี้? หมายถึงงานฉันหรอ?หรือด้วยกันกับเพื่อน

"..."

"งั้นเดี๋ยวหนูเอาออกไปดูกับเพื่อนนะ"

"ไม่ต้อง"

เเล้วเค้าก็กดโทรศัพท์หาใครซักคนบอกให้เค้าพาเพื่อนฉันไปดูงานอีกส่วนนึง ไหนตอนเเรกที่คุณลุงบอกว่าเราสามคนได้ทำงานด้วยกันไง ทำไมไม่เหมือนที่คุณลุงบอกเลยล่ะ?

"เเล้ว..."ฉันงงๆเลยจะถามว่าจะให้ฉันไปไหน เเต่ยังไม่ทันจบประโยคเค้าก็เบนสายตามามองฉันเเล้วก็มองไปทางโซฟาอีกด้านนึงของห้อง 

กลัวอะไรจะร่วงออกจากปากรึไง? เเต่ไม่เป็นไร ยิ่งเค้าไม่ค่อยพููดกับคนอื่นก็ยิ่งดีเค้าจะได้ไม่คุยกับผู้หญิงอื่น 

คอยดูเถอะน้องจะทำให้พี่พูดกับน้องให้ได้เลย:)




ฟิกส์ talk 

ผมนั่งมองร่างบางที่นั่งอ่านเเฟ้มงานอยูู่ที่โซฟา จะอะไรนักหนากะอีเเค่เด็กฝึกงาน บริษัทผมไม่เคยรับเด็กฝึกงานเลย

เเล้วที่ผมคิดไว้ก็ไม่ผิดเลย พ่อกับเเม่ตั้งใจจะจับคู่ผมกับเธอคนนี้ บอกว่าให้ดูๆกันก่อนจบเเล้ว จะได้เเต่งเพราะว่าอยากอุ้มหลานเเล้ว😒

ยัยฟาร์ก็เเต่งงานเเล้วทำไมไม่ไปบอกยัยฟาร์ล่ะ มาบอกผมทำไม เห้อ!

เเล้วที่ผมให้เธอนั่งอยู่ในห้องนี่ก็ไม่ใช่อะไรหรอกก็พ่อผมนั่นเเหละ😑

"ดูน้องดีๆนะลูก ให้นั่งดูเอกสารในห้องก็พอไม่ต้องให้ออกไปตากลมตากเเดด เดี๋ยวน้องจะไม่สบายเอา"

​เเล้วผมเลือกอะไรได้?ก็ไม่ ถึงให้อยู้เเบบนี้นี่ไง คนอะไรตากเเดดตากลมนิดหน่อยไม่สบาย ที่บ้าน พ่อเเม่ไม่เคยให้ออกไปไหนหรือไง ลูกถึงได้อ่อนเเอขนาดนี้


"ฮั่ดชิว!!...ใครด่าเนี่ย"เสียงเธอจามเเล้วก็บ่นออกมาเบาๆ เเต่ผมได้ยินเพราะในห้องมันเงียบมากจะไม่ได้ยินได้ไงล่ะ

สักพักเธอก็ลุกขึ้นเเล้วเดินออกจากห้องไปเลย คงจะออกไปห้องน้ำล่ะมั้ง เเล้วผมจะไปสนใจทำไม?

ผมเลิกคิดเรื่องเธอเเล้วหันมาสนใจงานต่อ ตราบใดที่เธอไม่มายุ่งวุ่นวายกับชีวิตผมก็จะไม่ยุ่งวุ่นวายกับเธอเช่นกัน

อย่างไงผมก็จะไม่ยอมโดนจับคู่เด็ดขาด


.............................................................

ตอนนี้ล่ะไม่สนใจเค้า ถ้าเค้าไม่สนใจบ้างอ่ะจะรู้สึกนะคุณพี่

ขอโทษนะคะที่มาช้า ไรท์ไม่สบายเเฮะ😂โรคปวดหัวกำเริบ คิดว่ามันหายเเล้วเเต่ทันกลับมาเป็นอีก เเล้วไรท์ก็กินทุกเรียนไปเยอะด้วย เพิ่งลุกไหวเมื่อวานนี้ ยกโทษให้ข้าน้อยด้วย~

กดไลค์ คอมเม้นต์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าถ้าให้ดีกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะคะ😉


ความคิดเห็น