facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ภาค3]31.คนที่ชอบ

ชื่อตอน : [ภาค3]31.คนที่ชอบ

คำค้น : [ภาค3]31.คนที่ชอบ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 85

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2562 18:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ภาค3]31.คนที่ชอบ
แบบอักษร

เสียงประตูบ้านมิราดังขึ้น ผมกับมิราที่นั้งกินข้าวอยู่ด้วยกันเมื่อได้ยินเสียงมิราจึงเดินไปเปิดประตู

"มิราจัง"

"คุณป้า"

คนที่มาหามิราคือคุณป้าของมิรา

"​นี่มิราจังวันนี้ฝาก เลี้ยงหลานหน่อยนะ ว่าแต่มิราจังมีฝากรึยังอ่ะ"

ผมที่เห็นแบบนั้นจึงใช้เวทร่องหนทันที

"ยังค่ะ"

รีบหนีเลยหรอ มาโคโตะ

"รีบมีได้แล้วนะ มิราจังยิ่งเนื้อหอมอยู่ด้วย แล้วชายผู้ชายแบบไหนละ"

"หนูชอบผู้ชายที่เก่ง ดูแลหนูได้ และอ่อนโยนค่ะ"

"งั้นหรอ วันหลังคุณป้าคนนี้จะหาแฟนให้นะ ไปละ"

มิราหน้าแดงนิดๆ

"ได้ยินใช่มั้ย มาโคโตะ"

"ไม่ได้ยินเลย"

ผมกินข้าวเสร็จและเอาจานไปเก็บ

"นี่เด็กคนนั้นกินข้าวรึยัง"

"จะว่าไป ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"งั้นหรอ"

ผมเดินออกจากบ้านและไปซื้อของ

"แค่นี้น่าจะพอแล้วมั้ง"

ขณะที่ผมกำลังจะเดินกลับบ้านนั้นก็ได้มี่ผู้นักเลงจำนวนหนึ่งเดินเข้ามาหาผม

"นี่พี่ชาย พี่ชายจะสนิทกับเจ้าหญิงดาบมากไปรึป่าว"

"หลีกไป"

ผมที่พยายามจะไม่มีเรื่องก็พยายามที่จะเดินออกไปแต่ว่า

"จะไปไหน"

พวกนั้นตามผมและจนปัดของที่ผมซื้อจากตลาดตกพื้นจะหมด

"จะไปไหนวะ"

พวกมันยืนมือมาจับที่คอเสื้อของผม

"คิดว่าเก่งหรอว่ะ"

ผมจึงจับมือและหักมือทันที

"เจ็บๆ"

ผมกระโดดเตะพวกนั้นด้วยการเตะ540องศา

"แค่นี้ พอมั้ย"

ผมจับหัวของนักเลงคนนั้นขึ้นมาและใช้เข่ากระแทกเข้าไปแรงๆ

"พอใจรึยังละ"

ผมเก็บผัก ผลไม้ขึ้นมาและเดินต่อ

"เปื้อนหมดเลย"

ผมถึงบ้านและเปิดประตูเข้าไปก็พบกับ

"มิ...มิรา ทำอะไรอยู่นะ"

"กริ๊ดดดดดดดด"

มิราที่กำลังส่วมชุดเมดกำลังอยู่ที่หน้าประตู

"ไม่ใช่นะ มาโคโตะ"

"ชั่งเถอะ ฉันสู้ของมาทำข้าวและให้เด็กโดยเฉพาะเลย"

"งั้นหรอ"

มิราไปเปลื่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเดรส

"สวยจัง"

ผมพูดพึมพำ

"เมื่อกี้พูดอะไรรึป่าว"

"ป่าว"

ไม่นานจากนั้นเสียงเด็กก็ดังขึ้นมา ผมจึงรีบวิ่งไปดู

"หิวข้าวแล้วสินะ รอแปปนึงนะเดี๋ยวไปทำมาให้"

ผมเดินเข้าครัวและทำข้าวให้หนูน้อยกิน

"นี่โจ็ก มิราเอาไปป้อนแม่หนูน้อยทีนะ"

มิราที่เห็นจึงทำตาเป็นกชประกายเพราะไม่เคยเห็น

"มิรา"

"เรียกฉันหรอ"

"ก็ใช่นะสิ เอาไปได้แล้ว ส่วนของเธอเดี๋ยวฉันทำให้"

ผมเดินไปหาแม่หนูน้อย

"มาหาพี่ชายหน่อยสิ"

ดูเหมือนว่าแม่หนูน้อยคนนี้จะรู้เรื่อง

"ว่าแต่ มิราเด็กคนนี้ชื่อว่าอะไรนะ"

"ถ้าจำไม่ผิดชื่อ รินนะ"

"งั้นหรอ รินมาหาพี่ชายหน่อยมั้ย"

รินได้คลานมาหาผม

"เด็กดีๆ"

มิรามองผมด้วยสายตาอิจฉา

"มีอะไรหรอ มิรา"

"คือว่าทำไมรินจังไม่มาหาฉันบ้างเลยละ พอฉันเข้าไปก็ร้องไห้ทันที"

"เธอเลี้ยงไม่เป็นไง"

ผมดูและรินจังคนเดี๋ยวจนถึงตอนเย็น

"รินจังแม่มารับแล้วจ้า"

"คุณป้าค่ะ วันนี้รินจังน่ารักมากเลยค่ะมากเลย"

มิรากำลังเดินไปหารินแต่ว่ารินก็ร้องไห้ออกมา ผมจึงรีบเดินเข้าไป

"ไม่ร้องนะ มาเล่นกับพี่ชายดีกว่า"

ผมอุ้มรินจังและพาไปหาคุณแม่

"นี่ครับ"

"ขอบคุณมากจ้าที่ช่วยเลี้ยงเธอเป็นแฟนของมิราจังงั้นหรอ"

มิราที่ได้ยินจึงวิ่งเข้ามาถีบผมจนกระเด็น

"ไม่ใช่นะค่ะ"

มิราหน้าแดง

"ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ งั้นวันนี้ขอบคุณมากนะ"

ผมที่ลุกขึ้นและจบดูที่หัวของตัวเอง

"เลือด"

"ขอโทษนะ มาโคโตะ"

"จะเล่นอะไรก็เบาๆหน่อยสิ"


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว