facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ภาค3]29.แปรธาตุ

ชื่อตอน : [ภาค3]29.แปรธาตุ

คำค้น : [ภาค3]29.แปรธาตุ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 114

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2562 20:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ภาค3]29.แปรธาตุ
แบบอักษร

ผมใช้ชีวิตอยู่กับมิราที่บ้าน

"นี่มิราพ่อกับแม่เธอละ"

"พ่อตายแล้วละ ตายในสงคราม"

"ขอโทษที่ถาม"

"ไม่เป็นไรหรอก"

ผมเก็บดาบของตัวเองและนั่งลงทันที แต่ว่าทันใดนั้นมิราก็ถามผม

"นายมาที่นี่ได้ยังไง"

ผมที่ได้ยินแบบนั้นจึงตอบกลับ

"เธออาจจะไม่เชื่อก็ได้นะ ฉันนะตายที่โลกนั้นแล้วพอรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี่แล้ว"

วันนี้ทั้งคืนผมเล่าเรื่องโลกที่ผมเคยอยู่มิราฟังทั้งคืนจนไม่ได้นอน

วันต่อมา

"นี่มิรา ขอใช้สนามฝึกหน่อยนะ"

"ได้สิ"

ผมเดินไปที่สนามฝึก สนามฝึกเป็นทุ่งกว้างไม่มีอะไรอยู่เลย

"ใหญ่จัง"

ผมมองรอบๆก่อนที่จะยืนมืดออกไปข้างหน้า

"ดราก้อน ทรินิตี้"

มังกรออกมาจากแขนของผม และในทันใดนั้นก็หายไปในทันที

"อยู่ได้ประมาณ 5 วิ สินะ งั้น มังกรเพลิง"

ผมลองอยู่หลายครั้งแต่ว่าก็เล่นเอาหมดแรงจนผมลงไปนอน และก็มีเสียงปรบมือดังขึ้น

"มาโคโตะเนี่ย เก่งจังเลยนะ"

"ไม่หรอก อยู่ที่โลกนั้นฉันไม่ได้ใช้พลังเลย ส่วนใหญก้ใช้แค่ให้อาภรณ์"

ทันทีที่พูดจบผมก็หลับทันที

"งั้นหรอ ฉันอยากแข็งแกร่งจังเลยนะ"

มิราลงมานอนข้างๆผม

****

ผมตื่นขึ้นมาและพบมิรานอนอยู่ข้างๆ ผมจึงลุกขึ้นมาและเฝ้าจะเวลาผ่านไป

"ตื่นแล้วหรอ"

มิราที่พึ่งตื่นทำหน้ามึนๆ

"ไปกินข้าวกันเถอะ"

ผมอุ้มมิราไปที่บ้านและทำข้าวเย็นให้กิน

"อร่อย"

มิราส่งเสียงร้องออกมา

"ไม่เห็นต้องเสียงดังเลย"

"นี่เรียกว่าอะไรงั้นหรอ "

มิราคงสงสัยในสิ่งที่กินอยู่แน่ๆ แต่ว่ามันเป็นแค่ข้าวผัดธรรมดาเท่านั้นเอง

"นี่เรียกว่าข้าวผัดนะ ฉันน่ะชอบสุดๆเลยนะ ชอบที่แม่ทำให้สุดๆเลยละ"

ผมพูดก่อนน้ำจะไหลออกมา

"ขอโทษทีนะ งั้นฉันไปอาบน้ำก่อน"

ผมเดินไปอาบน้ำทันที

"เมื่อที่บ้านของเราเลย"

ผมอาบน้ำเสร็จก็ไปนอนทันที

วันต่อมา

"เช้าแล้วนะ มาโคโตะ"

"อือ...ขออีกหน่อย....."

"ตื่นได้แล้ว"

มิราดึงผ้าห่มออก แต่มาโคโตะเอามือทั้งข้างจับขอบผ้าห่มแน่น

"ขออีกห้านาทีนะ ซากุระ"

มิราที่ได้ยิน ได้แต่คิดว่าคนที่ชื่อซากุระคงเป็นคนที่สำคัญมากสำหรับมาโคโตะ 

มิราหยิบดาบของตัวเองแล้วใช้ด้ามตีเข้าที่หัวของมาโคโตะ

"ทำอะไรเนี่ยมิรา เจ็บ"

"ไม่ยอมตื่นเอง ช่วยไม่ได้ วันนี้ขอฝากด้วยนะ"

"ได้เลย"

ผมยิ้มให้พร้อมกับชูนิ้วโป้งขึ้นมา

ขณะที่ผมกำลังจะเดินออกจากบ้าน เสียงท้องของมิราก็ดังขึ้น

มิราหน้าแดงขีดสุด

"ไม่เป็นไร ฉันเองก็หิวเหมือนกัน"

ผมเดินเข้าครัวและเปิดตู้เย็น

"มิรา นี่เธอไม่ได้ซื้ออะไรติดตู้เย็นเลยหรอ"

"ไม่อ่ะ"

"ช่วยไม่ได้ บูสต์"

ผมเพิ่มความเร็วที่ขาและออกไปซื้อของ

"กลับมาแล้ว"

"เร็วจัง"

ผมทำอาหารให้มิรากิน

"มาโคโตะ ฉันอยากกินข้าวผัดอ่ะ"

ผมทำข้าวผัดให้มิรากินและออกไปข้างนอก

"นี่มิรา คิดว่าชุดที่ฉันใส่เนี่ยมันแปลกตาป่ะ"

"นั้นสิ"

"แปปนะ"

"จะทำอะไรน่ะ"

ผมหยุบเสื้อคลุมยาวมาสวม

"ไปกันเถอะ"

ผมเดินไปในเมืองกับมิราแต่เสียงก็ดังขึ้นมา

ดูสิใครก็ไม่รู้เดินกลับเจ้าหญิงดาบ

"นี่มิรา แบบนี้จะดีหรอ"

"ดีสิ ก็นายกับฉันเป็นเพื่อนกันนิ"

มิราเข้ามาจับมือผมและวิ่งไปที่กิลด์

"ท่านมิราค่ะ ตอนนี้มีรายงานว่ามีมังกรปรากฎตัวอยู่ที่ทางเหนือของเมืองค่ะ"

"ตกลงฉันจะไป ตามฉันมามาโคโตะ"

"คือว่าท่านมิราจะให้นักผจญภัยมือใหม่ไปงั้นหรอค่ะ"

ผมที่ได้ยินแบบนั้นจึงตอบกลับว่า

"ผมไม่ใช่นักผจญภัยหรอกครับ แค่จะมาทำเรื่องขอ"

ผมทำเรื่องเป็นนักผจญภัยจนได้รับบัตรจากกิลด์มา

"ไปกันเถอะมาโคโตะ"

ผมกับมิราเดินออกมากจากกิลด์

"มิรา ทางเหนือนี่ไกลมั้ย"

"2-3วันก็ถึง"

"เอาจริงดิ"

ผมใช้เวทของผมเอามอไซค์ออกมา

"นี่ๆมาโคโตะนี่เรียกว่าอะไรหรอก"

"มอไซค์"

ผมลุกขึ้นมอไซค์ทันทีและให้มิราซ้อนท้าย

"เกาะดีๆนะ"

ผมขับมอไซค์ด้วยความเร็วสูง

"บูสต์"

ผมเพิ่มความเร็วให้กับมอไซค์ของผม

"ถ้าแบบนี้อีก2ชั่วโมงก็น่าจะถึง"

"สุดยอดเลย โลกของนายมีแต่อะไรที่สุดยอดทั้งนั้น"

ผมขับมอไซค์จนถึงที่ๆมังกรอยู่

"ถึงแล้ว"

ผมเก็บมอไซค์ทันที และเมื่อผมเห็นมังกรก็ทำผมกังวลขึ้นมา

แม่ครับผมจะทำได้รึป่าว

เสื้อคลุมของผมเปลื่ยนเป็นปีก ผมถีบพื้นและพุ่งใส่มังกรทันที

"มาโคโตะ สุดยอดเลยมีปีกด้วย"

ผมลงมาจับที่ตัวของมิรา

"ลองดูนะ เจ็ตบูสต์"

มิราใช้เจ็ตบูสต์แล้วกระขึ้นบนอากาศ

"จัดการมันเลย มิรา"

ผมกำหมัดแน่นและมิราก็ทำเช่นกัน ผมกัยมิราชนหมัดกันและโจมตีใส่มังกรตัวนั้น

"สายฟ้า ทมิฬ" "สายฟ้าโลกัน"

สายฟ้าของผมทำให้ปีกของมังกรเป็นแผลและร่วงลงพื้น

"ตอนนี่ละ มิรา"

มิราพุ่งเข้าไปแทงมังกรตัวนั้นจนถึงแกความตาย

"จบแล้วสินะ"

ผมล้มลงไปนั่งกลับพื้น

"นายนี่สุดยอดจริงๆเลยนะมาโคโตะ"

"ไม่หรอก ถ้าไม่มีเธอฉันแย่ไปแล้ว"

ผมลุกขึ้นและไปดูที่ศพมังกร

"เกล็ดมังกรงั้นหรอ"

ผมจับที่เกร็ดมังกรและตั้งสมาธิ

"แปรธาตุ"

เกร็ดมังกรของผมเปลื่ยนเป็นดาบ

"ดาบมังกรงั้นหรอ นี่มิราฉันให้"

"ให้ฉันหรอ นายเก็บไว้เถอะ"

ผมเดินไปหยิบเกร็ดมังกรและเปลื่ยนเป็นดาบอีกรอบ

"แค่นี้ก้เสร็จ"

ผมเดินไปเอาเนื้อมังกร

"วันนี้ลองกินเนื้อมังกรละกันนะ"

"จะอร่อยรึเปล่านะ"

"นั้นสิ"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว