ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ย้ายบ้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2556 16:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ย้ายบ้าน
แบบอักษร

ย้ายบ้าน

 

“ป๊าว่าไงน่ะ?”              

“ก็อย่างที่บอกแกไปเก็บของป๊าจะให้แกไปอยู่ที่ไทยไปเรียนที่นั่นและก็ห้ามเปิดเผยฐานะว่าแกเป็นใครมาจากไหนและที่สำคัญฉันจะให้คนติดตามแกไปแต่ในระยะห่างเท่านั้นจะไม่มีใครจำแกได้แกจะไปอยู่แบบคนธรรมดาไม่ใช่ลูกมาเฟีย”

“ไม่นะป๊ายังไงฝนไม่ไปเด็ดขาดฝนจะอยู่กับป๊านะฝนไม่กลัวหรอกป๊า”

“ไม่ได้เด็ดขาดป๊าจะไม่ยอมเสียแกไปนะป๊ามีแกเป็นลูกอยู่คนเดียวที่สำคัญแกยังไม่ได้เป็นฝั่งเป็นฝาเลยนะ”

“โธ่!ป๊าสุดท้ายก็วกมาเรื่องเดิมจนได้ฝนดูแลตัวเองได้ป๊าถ้าฝนจะมีนะฝนขอแบบผู้หญิงสวยผิวขาวๆน่ารักตาโตนิดๆ”

“ไม่!ยังไงลื้อต้องมีสามีโว๊ย ไม่ใช่เมียทำไมนะอั๊วไม่เข้าใจจริงๆมีลูกกับเขาคนนึงดันมาเป็นทอมไปได้ไม่เป็นไรรอให้ลื้อเจอผู้ชายดีๆเดี๋ยวลื้อก็เปลี่ยนใจเอง”

“ไม่มีทางป๊ายังไงฝนจะมีเมียไม่เอาสามีเด็ดขาดเลยแต่ตอนนี้อย่าให้ฝนไปไทยเลยนะป๊า”

“ไม่เด็ดขาดลื้ออย่ามาโน้มน้าวใจอั๊วซะให้ยากเลยอั๊วให้คนไปเก็บของให้แล้วและอั๊วก็ให้อาไปร์ทไปเป็นเพื่อนลื้อเรียบร้อยแล้ว”

“ห๊า!O.O

“ไม่ต้องหงต้องหาแล้วอั๊วเตรียมให้เรียบร้อยแล้ว”

“ป๊านะป๊าทำอะไรไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคำเลย

~~~~~อ๊อด~~~~~

“ใครมันมากดออดหน้าบ้านว่ะเนี่ย ไม่เกรงใจคนอื่นบ้างเลยแมร่งเดี๋ยวยิงไส้แตกเลย”

“เฮ้ย! ฝนทำไมไม่ไปเปิดประตูบ้านให้ฉันล่ะ?”

อ่าว!ใครจะไปรู้ว่าเป็นแกเล่าฉันเกือบออกไปยิงให้ไส้แตกแล้วนะ

โหดจังว่ะ

ว่าแต่แกมาบ้านฉันทำไม?”

คิดถึง

ทะลึ่งนะเดี๋ยวโดนบอกมาดีๆ

ก็ไม่มีไรหรอกป๊าแกอะดิบอกให้ฉันเก็บของมานอนนี่พรุ่งนี้เช้าเดินทาง

อะไรจะรวดเร็วขนาดนั้นว่ะเนี่ย

ก็นั่นอะดิว่ะฉันเกือบเก็บของไม่ทันว่าแต่ป๊าแกจะให้เราไปอยู่ที่ไหนว่ะที่อยู่ละและสารพัดคำถาม

ไม่รู้วะไปถึงก็รู้เอง

อืมๆ

 

 

(เช้าวันต่อมา……………….)

 

ฝนเร็วๆสิชักช้าเดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก”

“ตกก็ดีสิป๊าอั๊วจะได้ไม่ต้องไปเนาะไปร์ท?”

“ไม่ต้องพูดมากไปได้แล้ว”

“ครับป๊า”

“อาไปร์ทลื้ออยู่ที่นั่นช่วยเป็นหูเป็นตาอย่าให้ลูกอั้วก่อเรื่องละถ้ามันก่อเรื่องเมื่อไหร่บอกอั้วด่วน”

“ป๊าอั๊วเป็นลูกหรือเป็นนักโทษกันแน่วะเนี่ย”

“พูดไม่เพราะนะอาฝนอั๊วเป็นพ่อไม่ใช่เพื่อนเล่น”

“โทษทีป๊าอั้วลืมไปแหะๆ

 

(ณ ประเทศไทย)

 

“โฮ นี่หรอว่ะประเทศไทยสวยกว่าฮ่องกงอีกน่ะว่าไหมไปรท์”

“ที่ไหนก็ไม่สวยเท่าแกหรอกน่ะฝน”

“ห๊ะ เมื่อกี้แกพูดว่าไรน่ะ”

“เปล่าไม่มีไรที่นี่ก็สวยดี”

“ฉันว่าเราไปนั่งร้านกาแฟตรงนั้นดีกว่าเดี๋ยวคนของป๊าที่นี่จะส่งรถมารับและแกกับฉันต้องไปกรอกประวัติสมัครเรียนนะ”

“เออๆเข้าใจแล้วว่าแต่แกจะเรียนคณะไรหรอ?”

อืมไม่บริหารก็วิศวะว่ะ

แกจะบ้าหรอแกเป็นผู้หญิงนะจะมาเรียนแบบผู้ชายได้ไง

ผู้หญิงแล้วไงว่ะไหนพูดมาดิ

เฮ้ย! เบาๆหน่อยคนหันมามองกันทั้งร้านแล้วนะ

แต่ฉันว่าฉันเรียนบริหารจะได้กลับไปช่วยป๊าดูแลกิจการ  แล้วแกล่ะ?”

ฉันนะหรอเรียนวิศวะช่างกลว่ะ

อืมแต่เท่าที่รู้มามหาลัยที่เราจะเรียนมีการแบ่งชนชั้นวรรณะห่าอะไรไม่รู่สงสัยเป็นที่รวมตัวขอลูกคนรวยที่ชอบก่อเรื่องอะน่ะ

อืมรู้แล้วแกก็เหมือนกันอย่าเผลอไปแสดงตัวหรือก่อเรื่องละ อ่อ ที่สำคัญป๊าแกสั่งมาอีกอย่างนึง

สั่งไรอีกว่ะนอกจากห้ามแสดงตัวเนี่ย

ก็ให้แกปลอมตัวเป็นยัยเด็กแว่นเฉิ่มหนาเตอะเรียบร้อย

ไม่นะเว๊ยป๊าจะทำร้ายคนหล่ออย่างฉันไปถึงไหน

ก็ได้แกไม่ทำก็ได้เดี๋ยวฉันโทรฟ้องพ่อแกแน่

ก็ได้ๆและแกต้องใส่วิกผมยาวด้วยนะ

เออๆจะทำไรก็ทำ”

 

 

ความคิดเห็น