ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 23 หายไปไหน

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 หายไปไหน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 892

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 10:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 หายไปไหน
แบบอักษร

อินจึงรีบติดต่อฟ้าทันทีเพราะใจจริงก็อยากรู้ว่า มันเป็นความจริงหรือไม่ แต่โทรยังไงก็โทรไม่ติดเสียที “ขอโทษค่ะไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ” แม้กระทั่งสอบถามทาง facebook หรือ line ก็ไม่มีการตอบรับใดๆ

ใจอินคิดว่า “มันหมายความว่ายังไงกันแน่ หรือฟ้าจะนอกใจเขาจริงๆ” อินแอบเริ่มระแวงแล้ว แต่เขากับฟ้าก็ไม่ได้มีวี่แววทะเลาะอะไรกันเลยสักนิด มันจะเป็นดังข้อความของชายลึกลับนั่นได้ยังไง

อินเลยรีบติดต่อพ่อของฟ้าและพ่อแม่ของตนเอง เผื่อฟ้าจะฝากบอกอะไรถึงเขาไว้บ้าง แต่พวกเขาต่างพากันไม่รู้ว่าฟ้าไปไหน พ่อของอินเลยลองไปเยี่ยมฟ้าที่บ้าน พบว่าที่บ้านไม่มีใครอยู่สักคน เมื่ออินรับรู้ว่าไม่มีใครอยู่บ้าน แถมเขาไม่สามารถติดต่อใครได้เลยแม้กระทั่งพี่เลี้ยงและสาวใช้ อินก็ยิ่งคิดมากและกังวลหนักขึ้น

ใจอินเริ่มฝ่อแล้ว ไม่เพียงเท่านั้นข้อความชายลึกลับก็แอบส่งรูปคู่เขากับฟ้ามาให้อินดูแทบทุกวัน ทำให้อินเริ่มจะเชื่อแล้วว่าฟ้าแอบนอกใจเขาจริงๆ

“สารวัตรอินครับ ผมว่าคุณอาจโดนกลั่นแกล้งก็ได้นะครับ” จ่าเสริมให้กำลังใจ

“ไม่เป็นไร ผมจะให้เพื่อนผมช่วยสืบอีกแรง ไม่ว่ามันจะเป็นความจริงหรือไม่ แต่ผมต้องรู้ให้ได้ว่าชายคนนั้นมันเป็นใคร” อินกล่าว

“เอ่อ สารวัตรอินครับ แล้วคุณอย่าลืมเรื่องงานของพวกเราด้วยนะครับ” จ่าเสริมเตือน

“ผมไม่ลืมหรอกครับ พวกเรารวบรวมหลักฐานได้แล้วนี่ วันพรุ่งนี้ค่อยบุกจับกุมกันครับ” อินกล่าว

เมื่ออินกลับถึงที่พัก เขาได้บอกให้เพื่อนนักสืบช่วยสืบให้ว่าชายลึกลับนั่นเป็นใครแล้วต้องการอะไร โดยสืบผ่าน facebook นั่น

**********************************************

เช้าวันรุ่งขึ้น สารวัตรอินร่วมมือกับตำรวจท้องที่ แต่ห้ามทุกคนบอกจ่านัดอย่างเด็ดขาด โดยให้ตำรวจระดับสูงของสน. นั้น มอบหมายให้จ่านัดไปตระเวนตรวจท้องที่กับจ่าอีกคน

ดังนั้นปฏิบัติการจับกุมแรงงานต่างด้าวจึงสำเร็จไปด้วยดี เพราะไม่มีสายไปรายงานก่อน คนงานไหวตัวไม่ทัน สารวัตรอินนำทีมเข้าจับกุมคนงานชาวพม่าและชาวลาวได้ทั้งหมด พร้อมกับจับกุมนายจ้างอย่างคุณนายทองด้วย

“โถ่ คุณตำรวจเห็นใจประชาชนบ้างสิคะ ดิฉันก็ไม่ใช่คนรายได้ดี” คุณนายทองบ่น

“ผมว่าคุณ ทำทุกอย่างให้ถูกกฎหมายดีกว่านะครับ คุณควรจะสงสารลูกจ้างบ้าง ไม่ว่าเขาจะเป็นชาวอะไร พวกเขาก็เป็นคนนะครับ มีเลือดมีเนื้อเหมือนกัน อีกอย่างต่อไปคุณก็จะได้ไม่ต้องถูกเพ่งเล็งแบบนี้อีก และไม่ต้องเสียค่าปรับมหาศาลแบบนี้ด้วย มันเลยกลายเป็นว่า เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย ไปเลยนะครับ” อินกล่าว

“เอาเถอะค่ะ ในเมื่อฉันก็มีประวัติแล้ว หากฉันแอบทำอีก ที่นี่ก็จะจับฉันไปอีกอยู่ดี ต่อไปฉันจะจ้างแรงงานต่างด้าวถูกกฎหมาย พาพวกเขาไปจดทะเบียนให้เรียบร้อย คนไหนที่ไม่สามารถจ้างได้จริงๆ ก็คงต้องส่งกลับประเทศของเขาค่ะ” คุณนายทองกล่าว

“เมื่อคุณเข้าใจได้อย่างนี้ ก็ดีแล้วครับ หวังว่าพวกเราคงไม่ได้เจอกันอีกนะครับ” อินกล่าว

“แล้วจ่านัด สามีดิฉันล่ะคะ เขาอยู่ที่ไหนแล้ว แล้วคุณจะทำโทษสามีดิฉันรึเปล่าคะ” นางแจ่มกังวล

“เขาทำผิดวินัยจริงๆ ครับ แต่ผมเห็นใจที่เขาทำงานที่นี่มานาน ก็คงทำโทษแค่ลดเงินเดือน แต่หากกระทำอีกก็คงต้องให้ออกจากราชการไป เพราะตัวเขาเองไม่เคารพกฎหมาย จะเป็นผู้รักษากฎหมายได้ยังไง” สารวัตรสน. นี้กล่าว

“ขอบคุณมากค่ะ ที่ยังไม่ให้เขาออกตอนนี้” นางแจ่มกล่าว

คุณนายทองจ้างคนงานต่างด้าวผิดกฎหมายจำนวน 20 คน เลยต้องเสียค่าปรับสองแสนบาท เข่าเธอแทบทรุด เพราะความขี้งกแท้ๆ ทำให้คุณนายถึงกล้ากระทำความผิด สุดท้ายเธอก็เสียค่าปรับจำนวนมากอยู่ดี เดินกลับไปโดยมีนางแจ่มช่วยเดินประคองคุณนายกลับสวนเงาะ

สารวัตรอินกับจ่าเสริมเลยต้องพากันย้ายออกมาจากที่พักที่สวนเงาะแล้วย้ายมาอยู่โรงแรมด้วยกัน

**********************************************

เมื่ออินมาถึงโรงแรม เพื่อนที่เป็นนักสืบก็โทรมาทันที

“เป็นไงบ้างเพื่อน สืบได้ถึงไหนแล้ว” อินรีบถามทันที

“คนที่ส่งข้อความให้นาย เขาเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับฟ้าใสตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เขามีชื่อว่า ภูวดล และจริงๆ เขาก็เป็นเจ้าของสวนส้มที่อยู่จันทบุรีเป็นสวนที่อยู่ข้างๆ สวนเงาะนั่นแหละ” เพื่อนของอินรายงาน

“อ้าว ก็เป็นสวนส้มข้างสวนเงาะที่ฉันปลอมตัวเข้าไปสืบแรงงานต่างด้าวน่ะสิ” อินเห็นว่าชายผู้นี้อยู่ใกล้ตัวเขาแทบเอื้อม

“ใช่ ก็ที่เดียวกันนั่นแหละ ฉันสืบจนรู้ตัวตนเจ้าของข้อความนั่นให้แล้วนะ ที่เหลือนายก็สานต่อเองก็แล้วกัน” เพื่อนของอินกล่าว

“ได้ ขอบใจมากเพื่อน กลับไปฉันจะพานายไปเลี้ยงก็แล้วกัน” อินซึ้งใจ

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกก็แล้วกัน Bye เพื่อน” เพื่อนของอินกล่าว

“Bye เพื่อนรัก” อินเลยวางสาย ทำท่าครุ่นคิด

**********************************************

“พรุ่งนี้พวกเราจะกลับ กทม. กันเลยหรือเปล่าครับ” จ่าเสริมเดินเข้ามาถามหลังจากสารวัตรอินคุยโทรศัพท์เสร็จ

“ยังครับ จ่าเสริม คุณต้องอยู่ช่วยผมสืบเรื่องส่วนตัวของผมก่อนครับ เพราะพวกเราต้องกลับไปรายงานตัวที่สน. พร้อมกัน ตอนนี้ผมโทรแจ้งข่าวผู้กำกับเรียบร้อยแล้ว และแจ้งว่าอีกสามวัน พวกเราถึงจะกลับไปรายงานตัวและทำงานครับ” สารวัตรอินต้องการผู้ช่วยจริงๆ

“แล้วพวกเราต้องไปสืบอะไร ที่ไหนหรอครับ” จ่าเสริมถาม

“มีใครบางคนพยายามสร้างความร้าวฉานให้กับครอบครัวของผม คนนั้นคือภูวดล เจ้าของสวนส้มข้างสวนเงาะที่พวกเราปฏิบัติงานครับ ผมจะเข้าไปสืบให้แน่ใจว่า ภรรยาผมนอกใจผมจริงหรือไม่” สารวัตรอินกล่าว

“ภรรยาสารวัตรอิน สวยๆ คนนั้นหรอครับ ผมเห็นเธอก็รักท่านดีนี่ ไม่น่าจะนอกใจท่านได้” จ่าเสริมเห็นทั้งคู่สวีทกันมาก สารวัตรอินแทบจะสิงภรรยาอยู่แล้ว

“เจ้าของสวนส้มนั่น มันส่งรูปคู่ระหว่างมันกับภรรยาผมมาให้ผมแทบทุกวัน ผมเลยอยากให้คุณเข้าไปสืบด้วยกัน ตอนนี้ผมจัดเตรียมข้าวของและอุปกรณ์ที่จำเป็นเรียบร้อยแล้ว วันพรุ่งนี้พวกเราค่อยปลอมตัวเป็นคนงานที่สวนส้มเข้าไปสืบกันครับ” สารวัตรอินบอกแกมสั่ง

“อย่างนั้นก็ได้ครับ จะได้รู้ความจริงเสียทีว่า ไอ้โรคจิตนั่นต้องการอะไร หรือภรรยาของคุณนอกใจคุณจริงๆ” จ่าเสริมกล่าว

ความคิดเห็น