ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ​EP.05 ฝืนรั้ง!!

คำค้น : โครตเลวX2

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2562 23:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​EP.05 ฝืนรั้ง!!
แบบอักษร

​​EP.05 ฝืนรั้ง!!

" เปล่าเชี่ยอะไรล่ะ ถ้าไม่ทะเลาะกันเเล้วทำไมไอ้คลาวด์ถึงมองมึงเเบบนั้นวะ "

" จะไปรู้มันหรือไง พวกมึงก็เลิกสนใจมันได้เเล้ว นู้นอาจารย์เข้าเเล้ว "

ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ไอ้คลาวด์มันจะกำลังมองฉันด้วยสายตาเเบบไหน เพราะฉันไม่อยากหันไปสนใจมันตอนนี้

" เหอะ! ทำเป็นไม่สนใจไปเถอะมึง อย่าคิดว่าพวกกูไม่รู้นะ เรื่องที่มึงชอบมันน่ะ "

ยัยมิลล์ทำเสียงเล็กเสียงน้อยใส่ฉันจนฉันร้สึกหมั่นใส้มันขึ้นมา จริงอยู่ว่าฉันชอบไอ้คลาวด์ เเต่เเล้วมันยังไงล่ะ พอถึงเวลาที่ต้องปล่อยฉันก็ต้องปล่อยมันอยู่ดี 


ถึงฉันจะชอบ.. ไม่สิ ถึงฉันจะรักมันเเค่ไหน เเต่มันก็คิดว่าฉันเป็นเพื่อนของมันอยู่ดี 

เผลอๆตอนนี้มันอาจจะไม่คิดว่าฉันเป็นเพื่อนของมันเเล้วก็ได้ ไม่อย่างนั้นวันนั้นมันคงไม่ไล่ฉันออกมาจากห้องของมันแบบนั้นหรอก พอต้องมานึกถึงเรื่องนี้ทีไรฉันก็รู้สึกสมเพชตัวเองทุกทีสิน่า 

เพราะความเห็นเเก่ตัวของฉันเเท้ๆเรื่องมันเลยเป็นเเบบนี้ 

หึ! น่าสมเพชจริงๆนะตัวฉันเนี่ย


" เหรอ งั้นมึงก็รู้ด้วยนะ ว่ากูกำลังจะถอนหมั้นกันเเล้ว "

ฉันเหลือบสายตาไปมองยัยชะเอมเเล้วเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ฉันเคยบอกไปเเล้วใช่มั้ยว่าฉันควรจะปล่อยมันไปได้เเล้ว เเละตอนนี้ฉันเองก็ตัดสินใจเเล้วว่า.... 

ฉันจะปล่อยมันไป!

​" ห่ะ! จริงดิ "

ทำไมต้องทำสีหน้าตกอกตกใจกันขนาดนั้นด้วย พวกมันก็รู้สาเหตุที่ฉันกับไอ้คลาวด์หมั้นกันเเล้วเเท้ๆ

" อืม "ฉันพยักหน้าให้พวกมันเเบบส่งๆ 

" ไม่อยากจะเชื่อเเฮะ "

ยัยมิลล์พึมพำออกมาเสียงเบา เเต่ไม่อยากเชื่อก็คงต้องเชื่อเเล้วเเหละเพราะฉันพูดจริงทำจริง

" นั่นดิ พวกกูกับทุกคนอุส่าห์เชียร์พวกมึงเลยนะเนี่ย "

" มึงจะถอนหมั้นจริงๆเหรอวะอีหมวย "

ยังจะมีหน้ามาย้ำให้ฉันเจ็บจี๊ดอีกนะยัยพวกนี้นี่=_=^

" กูตอบไปเเล้ว "

ฉันเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่เปลี่ยน ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้นะว่าทุกคนเชียร์ฉันกับไอ้คลาวด์ เเต่มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆเพราะฉันกับมันคงไปกันไม่รอดหรอก อย่าว่าเเต่ไปกันไม่รอดเลยมันยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ


" เห้อ~​ น่าเสียดายว่ะ ถ้าเป็นกูนี่ป่านนี้ไอ้คลาวด์เเม่งเสร็จกูไปล่ะ "

ยัยชะเอมถอนหายใจเเล้วทำท่าเคลิ้ม นี่ตกลงมันเคยเชียร์ฉันหรือมันเชียร์ตัวเองกันเเน่=_=^

" มึงควรถามมันด้วยว่ามันจะเอามึงมั้งอีสมชาติ "

ขอบใจมากยัยมิลล์ที่ช่วยกัดมันเเทนฉัน หึๆ เวลาเห็นยัยชะเอมทำหน้าหงิกงอเเบบนี้เเล้วฉันสะใจเป็นบ้า 

อ๊ะๆ ถึงมันจะเป็นเพื่อนฉันเเต่เวลามันทำท่าทางสะดีดสะดิ้งทีไรฉันก็หมั่นใส้มันทุกทีเลย คงเพราะจริตที่มันเเสดงออกมามันเยอะเกินความจำเป็นล่ะนะ


" เอ๊ะ! อีชนีปากเสียนี่ เดี๋ยวเเม่ก็ตบซะหรอก "

มันยกมือขึ้นมาทำท่าจะตบยัยมิลล์เล่นๆ เเต่โทษทีเถอะอาจารย์เข้าเเล้วมั้ยล่ะพวกมันนี่เถียงกันไม่ดูเวล่ำเวลาเลย

" พวกมึงเลิกเถียงกันได้เเล้ว เห็นมั้ยว่าอาจารย์จ้องเเล้วเนี่ย "

ฉันกรอกสายตาไปมาเเล้วกระซิบบอกพวกมันเสียงรอดรายฟัน อาจารย์ยิ่งเพ่งเล็งกลุ่มฉันเป็นพิเศษเเต่พวกมันนี่ก็ท้าทายอาจารย์จริงจริ๊ง ฉันไม่อยากซ่อมวิชานี้ใหม่นะ


" เออๆ เเม่งเรียนก่อนก็ได้วะ "

ยัยชะเอมพึมพำออกมาเสียงเบาจากนั้นพวกเราก็หันไปสนใจอาจารย์เเล้วเริ่มเรียนกันต่อ เเต่ระหว่างที่อาจารย์กำลังสอนอยู่ฉันก็รู้สึกว่าใครบางคนกำลังจ้องมองมาที่ฉัน ฉันเลยหันไปมองรอบๆห้องเพราะอย่างรู้ว่าใครกำลังมองฉันอยู่

เเละพอฉันกวาดสายตามองไปเรื่อยๆสายตาของฉันก็หันไปปะทะเข้ากับสายตาคมกริบเเละเรียบเฉยของไอ้คลาวด์เข้าพอดี เป็นมันสินะที่กำลังมองมาที่ฉัน 

หึ! เเต่ไม่ว่าจะยังไงสายตาที่มันมองฉันก็ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

ไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบันสายตาที่มันใช้มองฉันก็ยังคงเรียบเฉยเเละไร้ความรู้สึกเเบบนี้ตลอดเลย...

เเล้วเเบบนี้จะให้ฉันทนฝืนรั้งมันไว้อีกต่อไปได้ยังไง..


...........................................................................................

ฮึกๆๆๆ อยากบอกว่าเสียจายยยย เเงๆๆๆ

สงสารหมวยลี่เนอะ เเงๆๆ

.

ตอนหน้าเริ่มติดเหรียญเเล้วนะค้า

ปล.เรื่องนี้ติดเหรียญให้ 3 วันเน้อ

จากปกติติด 5 วัน ชอบอย่าลืมเม้นเน้อ^^


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว