ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปราบพยศรักร้าย 05

ชื่อตอน : ปราบพยศรักร้าย 05

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ค. 2562 21:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปราบพยศรักร้าย 05
แบบอักษร

“............” ฉันไม่ตอบ เลือกที่จะเดินหนีแทน แต่เขามันหน้าด้านไงถึงได้เดินมาขวางหน้าฉันแล้วยังจับมือฉันไว้อีก


หมับ


“ผู้ใหญ่ถามทำไมไม่ตอบ” พี่โซ่จับมือฉันไว้ในตอนที่ฉันกำลังจะเดินหนี ฉันมองหน้าเขาแล้วหันหน้าไปทางอื่น เพราะตอนนี้ฉันไม่พร้อมจะคุยกับเขา ผู้ชายโลเลแบบนี้ไม่สมควรที่ฉันลดตัวลงไปคุยด้วยหลอก


PART SO

​“ผู้ใหญ่ถามทำไมไม่ตอบ”

ผมมองคนตัวเล็กที่หันหน้าหนีไปทางอื่น และพยายามสะบัดมือผมออกเพื่อจะเดินหนีเข้าไปในบ้านแต่ผมไม่ยอม ผมบอกแล้วไงเวลาเห็นหน้าบึ้งตึงแบบนี้ทีไรผมมีความสุขทุกที

“ปล่อยเอย เอยจะเข้าบ้าน” เจ้าเอยพยามดิ้นเพื่อให้หลุดจากผม แต่มีหรอที่คนอย่างผมจะปล่อย ฝันไปเถอะครับพอเธอดิ้นมากขึ้นเท่าไหร่ ผมก็ดึงเธอเข้ามากอดเสียเลย ดื้อดีนัก

“มากอดเอยแบบนี้ไม่กลัวสายขิมมันเห็นหรือไง ชอบมันไม่ใช่หรอ แล้วมายุ่งกับเอยทำไม มากอด เอยทำไม”

“หึงฉันหรือไง หึหึ”


ผมพลิกตัวเจ้าเอยให้หันมาหาผม ยิ่งแกล้งยิ่งมีความสุข ทุกคนอาจจะคิดว่าผมชอบสายขิม แต่เปล่าเลยผมแค่อยากแกล้งเด็กแถวนี้ อยากดูว่าจะรู้สึกอะไรกับผมบ้างหรือป่าว แต่ปฏิกิริยาตอบสนองกลับดีเกินคาด เจ้าเอยไม่สามารถทนมองผมกลับสายขิมได้ ไม่งั้นไม่เดินออกมาแบบนี้หรอก แถมยังดื่มเยอะอีกด้วย


“เอยไม่ได้หึง” พูดกลับผมแต่ตามองไปทางอื่น ที่เขาว่าผู้หญิงปากไม่ตรงกับใจสงสัยจะเป็นเรื่องจริง

“ก็ดี ไม่หึงก็ดีงั้นพี่ขออนุญาตจีบเพื่อนเอยนะครับ”

“จะจีบใครก็เชิญ” ว่าจบเจ้าเอยก็ดิ้นจนผมยอมปล่อย ที่ปล่อยเธอไปเพราะแค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว ได้แกล้งเธอวันละนิดจิตแจ่มใส 5555


หึหึ ปากแข็งแบบนี้ก็ดี จะได้แกล้งสนุกหน่อย ผมอยากจะรู้นักว่าจะปากแข็งได้นานแค่ไหน อาการแสดงออกขนาดนี้ยังจะปฏิเสธว่าไม่ได้ชอบผมอีก

@ 13.00 น.

PART JAOAEI

มาเที่ยวแทนที่จะมีความสุข แต่ความรู้สึกตอนนี้ของฉันกลับไม่สุขเอาเสียเลย ฉันเบื่อ ตั้งแต่เช้าฉันพยายามหลบหน้าพี่โซ่ ไม่อยากจะเห็นว่าเขากับสายขิมมีความสุขขนาดไหน ฉันเลยเลือกออกไปเดินเล่นที่ตลาดคนเดียวกลับมาก็อยู่ในห้องจนรู้สึกเบื่อ เลยว่าจะออกมาเล่นน้ำให้หายเบื่อดีกว่า ตั้งแต่มาฉันยังไม่ได้ลงเล่นน้ำเลย

“หูยยย น้องเอยครับใส่ชุดแบบนี้แล้วพี่เวย์ใจไม่ดี”

“ไอ้เหี้ยเวย์ น้องกูครับ” เสียงพี่เวย์ทะเลาะกับพี่อาร์ตทำให้ฉันหัวเราะออกมา ดูสิทะเลาะกันเป็นเด็กไปได้ เฮียนี่ก็หวงฉันเหลือเกิน

ฉันเหลือบหางตาไปมองก็พบสายตาของพี่โซ่ที่มองมาด้วยความไม่ชอบใจ ข้างๆ มีนางชะเอมและสายขิมนั่งอยู่ ขนาดนั่งกับคนที่ตัวเองชอบยังมีหน้ามามองคนอื่นตาขวางอีก

“แหม ชะนีกะใส่มาอ่อยผู้ทั้งทะเลรึไงย้ะ”

“แน่นอนมีของดีก็ต้องโชว์”


ฉันตอบออกไปพร้อมทั้งหันไปพร้อมพี่โซ่พร้อมยักคิ้วให้เขาข้างหนึ่ง ฉันใส่ซีทรูสีดำโชว์รูปร่างพอสมควร ถึงแม้จะใส่กางเกงขาสั้นทับ แต่ฉันก็มั่นใจว่าความสวยของไม่เป็นสองรองใครแน่นอน


“เฮียไปเล่นน้ำกัน” ฉันหันไปชวนเฮียที่นั่งกินเบียร์อยู่เพื่อน และหันไปเรียกชะเอมกับสายขิมที่นั่งอยู่ให้ไปเล่นน้ำด้วยกัน มาทะเลทั้งทีขอเล่นน้ำให้ชื่นใจหน่อยเถอะ


นี่แหนะ นี่แหนะ ฮ่า ฮ่า


ฉันสาดน้ำเล่นกับยัยสองคนนั้นอย่างสนุกสนาน นานๆ จะได้มาเล่นสักทีถ้าไม่เหนื่อยฉันไม่เลิกแน่นอน ดูสองคนนั้นสิมันแกล้งฉัน มันสองคนช่วยกันสาดน้ำใส่ ฉันไม่ยอมแน่แบบนี้ต้องหาตัวช่วย


“เฮียช่วยน้องด้วย” ฉันหันไปหาเฮียทันที่เมื่อทั้งสองคนนั้นรุมสาดน้ำใส่ฉัน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือพี่เวย์ที่รีบว่ายมาทางฉันทันที

“มาครับเดี๋ยวพี่เวย์ช่วยเอง” พี่เวย์ดึงฉันให้ไปอยู่ด้านหลังพร้อมทำตัวเป็นสุภาพบุรุษยอมให้สองคนนั้นสาดน้ำใส่โดยไม่ตอบโต้ แหม หล่อจริงๆ

“ไอสัดน้องกู ไอ้ห่านี้บอกไม่จำว่าอย่างยุ่งกับน้องกู” เฮียดึงคอเสื้อพี่เวย์จนหงายหลังแล้วสาดน้ำใส่พี่เวย์ไม่ยั้ง แล้วทั้งสองก็สาดน้ำใส่กันโดยไม่มีใครยอมใคร ฉัน สายขิม และชะเอมเลยได้ทีร่วมกันสาดน้ำใส่พี่เวย์จนเขาสำลักน้ำหน้าดำหน้าแดงไปหมด

อ้ะ ฉันร้องขึ้นเมื่อถูกสวมกอดเข้าที่เอว พอฉันไปด้านหลังก็พบกับใบหน้าของคนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุด พี่โซ่บังคับให้ฉันเดินไปกับเขาในที่มี่ไกลจากผู้คน

“ปล่อยนะ” ฉันพยายามดิ้นหนี แต่ด้วยความที่อยู่ในน้ำเลยทำให้หนีลำบาก ที่สำคัญเป็นเพราะฉันตัวเตี้ยไงน้ำมันสูงเท่าอกเขา แต่มันเกือบมิดหัวฉัน ฉันที่ไม่มีทางเลือกเลยต้องกอดคอเขาเอาไว้

“แต่งตัวมาอ่อยใครห้ะ”

“จะอ่อยใครก็เรื่องของเอยไม่เกี่ยวกับพี่”

ตอบเสร็จฉันก็หันหลังไปมองเฮียเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครสนใจฉันกับพี่โซ่เลยสักนิดทุกคนต่างเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน เลยทำให้พี่โซ่พาฉันมาในน้ำที่ลึกขึ้น เพราะเขารู้ว่าน้ำยิ่งลึกฉันก็ยิ่งไม่มีทางสู้

“แน่ใจหรอว่าไม่เกี่ยว”

“แน่ใจสิของดีก็ต้องมีไว้โชว์ แล้วเอยจะให้ใครดูก็ได้ อื้อออออออ”

เสียงของฉันถูกกลืนเข้าไปด้วยริมฝีปากของเขาทันที ฉันพยายามทุบอกเพื่อให้เขาปล่อยแต่มันไม่ง่ายเลย เมื่อแรงที่ฉันต่อต้านเขาไปมันช่างน้อยนิดนัก

เพี๊ยะ


“ไอบ้า  อื้อออ” ปากฉันเป็นอิสระได้ไม่เท่าไหร่ ก็โดนเขาครอบครองอีกครั้ง สองมือที่ทุบเขากลับอ่อนแรงกลายเป็นขยำเสื้อเขาแทน ลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาในปากฉันทำให้ฉันเผลอไผลไปกับสัมผัสนี่ร้อนแรงนี่ได้ไม่ยาก

อื้ออออ พี่โซ่ถอนปากออกพร้อมกับกดจูบย้ำๆ ซ้ำๆ มาที่ปากฉันจนฉันต้องฉันหน้าหนี แล้วซบลงที่อกของเขาแทน พี่โซ่กอดฉันไว้นิ่งๆ แล้วข่มขู่ฉันเรื่องแต่งตัวยกใหญ่ ถ้าฉันเถียงหรือไม่ฟังเขาก็ปล่อยให้ฉันจมน้ำลงไป และด้วยความที่ฉันว่ายน้ำไม่แข็งเลยต้องยอมให้เขาทุกอย่าง พอแกล้งฉันได้สักพักเขาถึงพาฉันขึ้นฝั่งมา

“กว่าจะขึ้นจากน้ำได้นะครับเพื่อนโซ่”

“เสือก” เขาพูดจบพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูมาให้ฉันเช็ดตัว 

ส่วนฉันที่ไม่รู้จะทำตัวอย่างไรกับของสายตาของเขาที่มองมา เลยเลือกที่จะขอตัวขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแทน ดีนะที่สายขิมไม่อยู่ไม่อย่างงั้นคงเข้าใจผิดแน่ๆ

“แหม เขินจนต้องเดินหนีเลยหรอครับน้องเอย” เสียงพี่โซ่แซวฉันตามหลังออกมา เขามันบ้าที่สุดเลย แกล้งฉันแล้วมันมีความสุขมากหรือไง


พี่โซ่นี่คอยแต่จะแกล้งน้องจริงๆ ถ้าน้องไปมีคนอื่นจะสมน้ำหน้าให้

อ่านฝากกดไลค์ หรือคอมเม้นต์ติชมกันด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว