ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่2 เลี่ยงจินคือชื่อของข้า nc

ชื่อตอน : ตอนที่2 เลี่ยงจินคือชื่อของข้า nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2562 23:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 เลี่ยงจินคือชื่อของข้า nc
แบบอักษร

“ทำให้ข้า”

“ข้าทำไม่เป็น!”ร่างบางสะดุ้งเมื่อร่างสูงจับร่างบางนั่งคุกเข่าตรงหน้าแล้วเอาแกนกายไปจ่อที่ปากร่างบาง

“ค่อยๆเลียมัน..อืมมมดี”ร่างบางยอมทำตามอย่างว่าง่ายเพราะกลัวคนตัวสูงจะโมโห

“อมมันแล้วเลีย อ้าาา! ปากเจ้าชั่งอุ่นยิ่งนัก อ๊าาาา ซี๊ดดด ดูดมันแรงๆเสียวยิ่งนัก”ร่างบางอมอย่างเก้ๆกังๆ มีฟันโดนบ้างแต่ร่างสูงก็ไม่ได้ว่าอะไร

จ๊วบ จ๊วบ ในกระท่อมที่เงียบสงบทำให้ได้ยินเสียวน่าอายชัดเจน ร่างสูงจับหัวให้ร่างบางอมความเป็นชายของตนให้ลึกๆ แต่เพราะขนาดที่ใหญ่มากทำให้ร่างเล็กอมได้ 2ใน5เท่านั้น

“อุ๊ก! จ๊วบๆ”

“อ๊าาาา!! ดูดมันแรงๆ”

“อึก!!”

“อ๊าาาาา!!”ร่างสูงกดหัวร่างเล็กให้อมของตนเกือบครึ่งแล้วปล่อยน้ำกามเข้าปากร่างบาง

“อึ้ก!! อึก!”ร่างบางกลืนน้ำอย่างช่วยไม่ได้

“แค่ก! แค่ก!”

“ลุกขึ้น ถอดเสื้อผ้าของเจ้าแล้วมานอนตรงนี้”

“ท..ท่านยังไม่พะ..!!! ข..ขอรับ”สายตาอันเยือกเย็นมองมาทางตนทำให้ร่างบางกลัวอย่างมาก ยอมถอดเสื้อผ้าแล้วไปนอนบนกองฟางที่ทำเป็นที่นอนมีผ้าปูไว้อย่างดี

“อ้าขาของเจ้าสะ”ร่างบางหันหน้าหนีไท่กล้าสบตาร่างสูงอ้าขาออกกว่างอย่างเขินอาย ไม่เคนมีใครเห็นเราในสภาพนี้มาก่อน

“สวยมาก”

“อ๊าาาา!!ท..ท่าน!!!”ท่านแม่ทัพก้มลงไปอมความเป็นชายของร่างบางจนหมด ดูดเลียจนร่างบางครางไม่เป็นภาษา

“อ่ะ!อ๊าาา!!! ท่าน!! มัน!!อ๊าาาา!!เสียวยิ่งนัก!!”

ลี่ฉุนขยุ้มผมทานแม่ทัพจนยุ่งไปหมด

จ๊วบ ๆ

“อ๊าาา!!ข้า..ไม่ไหวแล้ว!อ่าาาาา!!!!!”ร่างบางกระตุกเกร็งปล่อยน้ำกามใส่ปากร่างสูง

“อ้าา ข้าแข็งขึ้นมาอีกแล้ว”

“....”

“แต่รอบนี้เจ้าไม่ต้องอมให้ข้าแล้ว หึหึ”

“ง..งั้นข้าไปได้แล้วใช่มั้ย”

“ใครบอกเจ้าว่าให้เจ้าไป ที่ข้าไม่ให้เจ้าอมเพราะข้าจะใส่มันเข้าไปตรงนี้”

“อ้าาาา!!!”

ท่านแม่ทัพยัดนิ้วเข้าไปหนึ่งนิ้วตรงรูรักของร่างบางทำให้ร่างลางสะดุ้งเกร็งรัดนิ้วนั้นอย่างแรง

“นี่แค่นิ้วเจ้ายังรัดช้าสะแน่นเลยนะ”

“ท..ท่าน อ้ะๆ!!”

“ครางดังๆข้าชอบ”

“อ้าาา!!” ท่านแม่ทัพเพิ่มนิ้วเข้ามาอีกสองนิ้ว ตอนนี้นิ้วทั้งสามถูกอัดกระแทกใส่ร่างบางจนเกิดเสียงน่าอายขึ้น

แจ๊ะ แจ๊ะๆๆๆ

“อ้ะๆ บ..เบา...อ้าาา!”

“เจ้าคงพร้อมแล้ว”ท่านแม่ทัพเอานิ้วออกไป เอาเจ้ามังกรยังมาถูตรงรูรัก

“ท..ท่านจะทำอะไร!? ไม่ๆๆมันเข้ามะ..อ้าก!!อ้ะ”

สวบ!!!

“ซี๊ดดด อ้าาาา อย่ารัดข้าแน่นนักสิ พึ่งเข้าไปแค่หัวเองนะ”

“จ..เจ็บฮึก!..ฮืออ”

“จุจุ เก็บเสียงร้องของเจ้าแล้วครางให้ข้าฟังดีกว่า”

“ฮือออออ”น้ำตาไหลเต็มหน้า

“ข้าบอกว่าอย่าร้อง”

สวบ!!!

“อ้าาาา!!!อ้ะ!!”ท่านแม่ทัพกระแทกเข้ามาอย่างแรงจนสุดร่างบางสะดุ้งเผลอจิกเล็บบนไหล่แกร่งอย่างแรงจนเกิดรอย

“เลี่ยงจิน คือชื่อของข้า ครางชื่อข้าสะ”

“อือๆๆ!อึกๆ”ร้องบางเอาแต่เก็บเสียง ไม่ยอมเรียกชื่อเลี่ยงจิน

“สวบ!!! ข้าบอกให้ครางชื่อข้า!”เลี่ยงจินจับขาร่างบางอ้าออกกว้างกว่าเดิมแล้งอัดกระแทกเข้าไปอย่างแรงและลึกมันทำให้ร่างบางทั้งจุกและเจ็บมากๆ

“อัก!!!อ้าาาา!!ล..เลี่ยงจิน!อ้าาา!!บ..เบาข้าเจ็..บ!!อ้ะๆ!!!”

เลี่ยงจินผ่อนแรงลงแต่ก็ไม่ถึงกับช้า ซึ่งมันเจ็บๆเสียวๆสำหรับลี่ฉุ่น

“อ้าาาา!!เจ้าชั่งรัดแน่นจริงๆ ข้าเสียวไปทั้งแท่งแล้ว”

“อ้าา..อ่ะ!!!”ลี่ฉุ่นกอดคอเลี่ยงจินแน่นเพราะความเสียวเริ่มรุนแรงขึ้น

“เจ้าถูกใจ..อือมม..ข้าจริงๆ...อื้มมมม”

“อื้มมมม..อืออ”เลี่ยนจินจูบลี่ฉุ่นอย่างร้อนแรง

“อ้าาา!แฮก แฮก อ้ะม..ไม่ไหวแล้ว”

“ซี๊ดดด ข้าก็จะไม่ไหวแล้ว!!”

“อ้ะๆ!!อ้ะ!!..อ้าาาา!!!ท่านนน!”

“อ้าาาาา!!!”

น้ำสีขาวอุ่นพุ่งเข้าไปในร่างของร่างบาง ทั้งสองคนหอบแฮ่กๆเหงื่อท้วมตัว ร่างบางหมดแรงจนหลับไป เลี่ยนจินใส่เสื้อผ้าทั้งของตัวเองและลี่ฉุนปกติเขาไม่เคยดูแลใครแบบนี้แต่เพราะว่าเขาขืนใจร่างบางเลยต้องดูแลหน่อยเดี๋ยวจะหาว่าเขาไม่มีความรับผิดชอบแต่ปกติคู่นอนเขาจะสมยอมทุกคนทั้งสตรีและชาย

ความคิดเห็น