ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 กลับคืน

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 กลับคืน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 10:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 กลับคืน
แบบอักษร

ดินไปทำงานที่บริษัทของแม่สามี พอเวลาพักเที่ยงจึงขอแม่สามีไปทำธุระ ซึ่งจริงๆ ก็คือเพื่อไปสมัครเข้าร่วมแข่งรถ โดยเวลาแข่งจริงคือเวลาสองทุ่ม ดังนั้นหลังเลิกงาน เธอค่อยกลับมาที่สนามแข่งรถใหม่

เมื่อดินมองไปที่สนามแข่ง ตัวเธอก็แสดงสีหน้ากังวล ได้แต่บอกตัวเองว่า เธอเอาความมั่นใจมาจากไหนกันล่ะเนี่ย คิดยังไงถึงกล้าแข่งรถแบบนี้ อย่าว่าจะแข่งชนะเลย กับอีแค่ขับรถแข่ง เธอจะสามารถขับได้หรือเปล่า

ดินกลับเข้ามาทำงานต่อ วันนี้เธอสามารถเรียนรู้งานได้มากขึ้นแล้ว ดินอดทนนั่งทำงานช่วยแม่สามีจนเสร็จ แล้วขอตัวแม่สามีกลับก่อน เพราะแม่สามีไม่ได้มีส่วนรู้เห็นกับการแข่งรถของลูกสะใภ้เลยสักนิด ไม่เช่นนั้นแม่สามีจะต้องห้ามดินอย่างแน่นอน

ดินขับรถมาถึงที่สนามแข่ง ก็แอบเห็นลอล่าเข้าไปกอดวินทร์ออกนอกหน้า ในใจคิดว่า “นั่นคงจะเป็นกำลังใจก่อนขับรถล่ะมั้ง” แต่ทำเป็นไม่ใส่ใจ เธอเข้าไปเปลี่ยนชุดนักแข่ง แล้วเดินออกมา ก็มองเห็นรางวัลสำหรับนักแข่ง ซึ่งนอกจากจะเป็นตัวเงินแล้ว ยังมีผู้หญิงวัยเพียง 18 ปีด้วย เธอมองไปรู้สึกคุ้นหน้าเด็กผู้หญิงคนนี้อย่างมาก

ผู้หญิงที่นุ่งสายเดี่ยวกระโปรงสั้นคนนั้นวิ่งเข้ามากอดดินทันที

“พี่ดิน พี่ดิน ช่วยนิดด้วยนะคะ ได้โปรดเถอะค่ะ” นิดร้องไห้ทั้งน้ำตา

“พวกเรารู้จักกันหรอคะ” ดินจำอะไรไม่ได้เลย

“นี่พี่ดินจำนิดไม่ได้แล้วหรอคะ นิด ลูกสาวหมวดเฒ่าไง” นิดกล่าว

ดินคุ้นชื่อกับหมวดเฒ่าอย่างมากจริงๆ สักพักก็มีผู้ชายเข้ามาจับกุมนิดไปนั่งที่แท่นรางวัล นิดพยายามร้องกรี๊ดและเรียกดินตลอดเวลา

ดินรู้สึกเริ่มปวดหัว เลยเดินออกไปสูดอากาศที่ข้างนอกสนามแข่ง อยู่ดีๆ ก็มีชายมีอายุวิ่งเข้ามาเกาะขาดินไว้

“สารวัตรดิน ผมขอโทษจริงๆ ครับ ที่เคยทำร้ายคุณ แต่ได้โปรดช่วยลูกสาวผมด้วย ลูกสาวผมถูกจับมาเป็นรางวัลแข่งรถครับ” หมวดเฒ่ายังคงเกาะขาดินไม่ปล่อย

สักพักก็มีเจ้าหนี้เงินกู้วิ่งมาจับกุมหมวดเฒ่า แล้วพาเขาขึ้นรถทันที

ดินอึ้งอยู่นาน และอยู่ดีๆ ภาพก่อนที่เธอจะตกสะพานแม่น้ำเจ้าพระยาก็แว๊บขึ้นมา

. “ไหนหรอ หลักฐาน” มณีดินรีบเริ่มเรื่อง

“ขอโทษนะครับ สารวัตรมณีดิน ผมมีลูกมีเมียที่ต้องดูแลจริงๆ เลยจำเป็นต้องทรยศคุณ”

ความทรงจำของดินกลับมาทั้งหมดแล้ว ดินน้ำตาไหลพราก เพราะเธอถูกหมวดเฒ่าทรยศ แต่เธอรู้จักนิดและเห็นนิดเป็นน้องสาวที่รักมากคนนึง

ดินกลับเข้าไปใหม่ด้วยบุคลิกที่แตกต่างจากเดิม เธอมีความมั่นใจมากขึ้น เพราะความเป็นจริงดินเคยเป็นนักแข่งรถเช่นเดียวกันกับวินทร์ เธอกับวินทร์รู้จักกันมาก่อน แต่เพราะในคืนที่วินทร์ได้ยิงสายลับต่อหน้าต่อตาดิน ทำให้ดินเริ่มออกห่างจากวินทร์ทันที เธอเกลียดขี้หน้าเขามากขึ้น จนกระทั่งลืมใบหน้าของวินทร์ไปเลย ดังนั้นในวันที่เธอเจอวินทร์ที่รถไฟฟ้า เธอเลยจำวินทร์ไม่ได้สักนิด

ดินเข้าไปที่แท่นรางวัล แล้วเข้าไปกอดนิดเสียดื้อๆ “พี่จำนิดได้แล้ว ไม่ต้องห่วงนะ พี่จะช่วยนิดให้ได้”

นิดถูกรัดปากพูดไม่ได้ ทำได้แต่พยักหน้าให้ดิน

ดินเข้าไปประจำที่รถของตัวเอง เห็นมีแต่คนฮือฮากับนักแข่งรถคนอื่นๆ ที่แข่งประจำอยู่แล้ว ส่วนตัวเธอเองเป็นนักแข่งรถหน้าใหม่ จึงไม่มีเสียงเชียร์เธอเลยสักนิด

เมื่อเริ่มเข้าสู่การแข่งขัน กองเชียร์ทุกคนประหลาดใจมากที่เห็นรถของดินกับวินทร์วิ่งสูสีกันมากและนำผู้อื่นอย่างชัดเจน รถของดินจึงถือว่าเป็นรถม้ามืดจริงๆ แต่ด้วยชั้นเชิงเหนือกว่าทำให้วินทร์เริ่มออกนำดิน

ถึงกระนั้นดินก็ไม่ยอมแพ้เมื่อเธอนึกถึงนิด น้องสาวที่เธอรักพอๆ กับฟ้าใส ทำให้เธอไม่อาจแพ้วินทร์ได้ เธอเลยใช้โอกาสแซงตรงทางโค้ง และสามารถแซงไปได้ทันที ดินเข้าสู่เส้นชัยท่ามกลางความแปลกใจของทุกคนในสนามแข่ง

ดินจอดรถแล้วเดินลงมาจากรถของเธอ เธอรีบเดินไปรับรางวัลสาวสวยทันที

“ปล่อยผู้หญิงได้แล้ว เธอเป็นรางวัลของฉันไม่ใช่หรอ” ดินทวงรางวัล

“แต่เธอเป็นผู้หญิง ดังนั้นรางวัลก็ต้องตกเป็นของที่สองสิ” เจ้าหน้าที่ที่คุมตัวผู้หญิงกล่าว

ดินไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอรีบเข้าไปช่วยนิดทันที และเข้าทำร้ายผู้ชายที่คุมสาวสวยจนหมอบ

นิดเข้าไปกอดดินทั้งน้ำตา

“ไม่มีอะไรแล้วนะนิด มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมนิดถึงมาอยู่ในสภาพนี้” ดินถาม

“พ่อติดหนี้เงินกู้ค่ะพี่ดิน พวกมันเลยจับตัวนิดเพื่อชดใช้หนี้” นิดเล่า

“เดี๋ยวพี่จะเรียกอินมาพาตัวนิดไปหาแม่นะ ส่วนหมวดเฒ่าก็คงต้องรอให้พวกมันปล่อยเขาออกมาเอง” ดินกล่าว

“ขอบคุณมากค่ะพี่ดิน” นิดซึ้งใจในตัวพี่สาว

ดินรีบติดต่ออินทรเพชรน้องเขยทันที

“ฮัลโหล มีอะไรหรือเปล่าครับดิน” อินทรเพชรพูดอย่างเป็นทางการเพราะเข้าใจว่าดินความจำเสื่อม

“พูดเพราะเชียวนะ เจ้าน้องเขย นายรีบมาสนามแข่งเดี๋ยวนี้เลย ฉันมีงานให้นายทำ” ดินสั่งทันที

“เฮ้ย ดิน จำฉันได้แล้วหรอ” อินทรเพชรดีใจ

“เออ ไอ้จอมฉวยโอกาส เล่นชิงตัวน้องสาวฉันตอนฉันมีภัย ไอ้น้องเขยชั่ว” ดินได้ทีรีบว่าทันที

“โอ๊ย อย่าว่ากันจะได้มั้ย ยังไงฉันก็ทำให้สาวทึนทึกอย่างเธอได้แต่งงานกับวินทร์ด้วยนะ” อินทรเพชรทวงบุญคุณ

“เลิกพูดได้แล้วรีบมาสนามแข่งโดยด่วน” ดินไม่อยากพูดต่อเลยเร่งให้อินมาสนามแข่ง

“ครับๆ พี่ภรรยา” อินทรเพชรกล่าว

สักพักก็มีเจ้าหน้าที่มาเรียกตัวดินไปรับถ้วยรางวัล

ดินกลัวมีคนจับตัวนิดอีก เธอก็เลยจูงมือนิดไปรับรางวัลพร้อมกัน ทำให้ทุกคนเข้าใจว่าดินเป็นทอมอย่างแน่นอน เพราะเธอไม่ยอมปล่อยรางวัลให้กับผู้ชายที่ได้ที่สองอย่างวินทร์

หลังพิธีรับรางวัล ดินรีบส่งตัวนิดให้อินกับฟ้าใส

ฟ้าใสเข้าไปกอดพี่สาวด้วยความคิดถึง “ฟ้าคิดถึงพี่ค่ะ พี่ดิน”

“ไม่เอาน่า ฟ้าเป็นแม่คนแล้วนะ ยังจะขี้แงอีก” ดินแซวน้องสาว

“พี่ดินรู้ได้ยังไงคะ” ฟ้าแปลกใจ

“พี่ติดตามข่าวน้องเสมอแหละ ถึงพี่จะความจำเสื่อมก็ตาม” ดินกล่าว

“แล้วเรื่องเป็นไงมาไงคะ ทำไมนิดถึงอยู่ที่นี่” ฟ้าสงสัย

“เรื่องมันยาวน่ะ มีโอกาสพี่จะเล่าให้ฟ้าฟังเองนะคนดี” ดินกล่าว

อินกับฟ้าเลยรีบพาตัวนิดกลับไปหาแม่ของเธอให้

วินทร์มองเห็นเหตุการณ์ก็เข้าใจว่าดินน่าจะฟื้นความจำแล้ว เพราะเธอรู้จักนิด และเชี่ยวชาญการแข่งรถเป็นอย่างดี เขากำลังเดินเข้าไปหาดิน แต่ลอล่าเข้ามากอดวินทร์เสียดื้อๆ

“ไม่เป็นไรนะคะวินทร์ โอกาสหน้าค่อยแข่งใหม่” ลอล่าเข้ามาปลอบใจ

“ผมเลิกแข่งรถแล้วครับลอล่า” วินทร์ไม่พูดเปล่า เขารีบสลัดตัวออกจากลอล่าทันทีแล้ววิ่งไปดักหน้าดินไว้

“มีอะไรไม่ทราบคะ” ดินกล่าว

“คุณฟื้นความจำแล้วงั้นหรอครับ” วินทร์โพล่งถาม

“ค่ะ และฉันมีแผนว่าจะหย่ากับคุณให้เร็วที่สุดด้วย ฉันทำใจเป็นภรรยาฆาตกรอย่างคุณไม่ได้หรอก” ดินแสดงทีท่าว่ารังเกียจ

“ทำไมคุณไม่ฟังเหตุผลบ้างเลยล่ะครับ” วินทร์กล่าว

“คุณกลับไปหาลอล่าเถอะ ฉันอยากกลับไปพักผ่อนแล้วค่ะ” ดินไม่อยากพูดต่อ

ดินรีบขับรถออกไปทันที วินทร์เลยรีบขับรถตาม จนทั้งคู่กลับถึงบ้าน

แม่สามีออกมาว่าทันที “ทำไมดินไม่บอกแม่ ห๊า ทำไมถึงกล้าไปแข่งรถแบบนั้น”

“ดินขอโทษค่ะแม่” ดินสำนึกผิด

“ดินเขาต้องการให้ผมเลิกแข่งรถครับแม่ เธอท้าพนันผม หากเธอชนะแข่งรถ ให้ผมเลิกแข่งรถอย่างเด็ดขาด” วินทร์รีบกล่าว

“จริงๆ หรอลูก นี่ลูกยอมเลิกแข่งรถแล้วใช่มั้ย” แม่ของวินทร์ดีใจ

“ครับ ผมยอมรักษาสัญญาครับ” วินทร์กล่าว

ดินเห็นแม่ลูกเข้าใจกัน เธอก็แอบดีใจ แต่ดินตัวจริงกับวินทร์ไม่ถูกกันอย่างแรง เลยรีบวิ่งไปบนห้องของตัวเอง มีแผนว่าจะกลับไปอยู่บ้านวันพรุ่งนี้ เพราะเธอจะต้องสะสางคดีตำรวจชั่วคนนั้น

แต่วินทร์วิ่งตามดินไป จนรีบฉุดดินเข้าห้องของตัวเอง

“นี่คุณทำบ้าอะไรน่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ” ดินตกใจในการกระทำของวินทร์

วินทร์ล็อคประตูห้องตัวเอง แล้วรีบเข้าต่อสู้กับดินทันที ซึ่งผลก็เป็นเหมือนเดิม ดินไม่สามารถสู้วินทร์ได้ วินทร์เลยทำเหมือนเดิม เขารีบจูบดินทันที แต่คราวนี้ไม่มีใครสามารถหยุดวินทร์ได้อีกแล้ว วินทร์รุกหนักมากจนจุดไฟเสน่หา ทั้งสองได้เข้าหอกันเป็นที่เรียบร้อย ในวันแรกที่ดินฟื้นความทรงจำ

เช้าวันรุ่งขึ้น ดินพยายามใช้ผ้าห่มพันกายแล้วลุกออกจากเตียง แต่ถูกวินทร์กอดไว้แน่นมาก เขาไม่ยอมปล่อยเธอไป

“ปล่อยนะวินทร์ คุณข่มขืนฉัน” ดินกล่าวอย่างเจ็บแค้น

“ผมไม่ยอมปล่อยคุณไปหรอกดิน ผมอุตส่าห์ได้แต่งงานกับคุณแล้ว ผมรักคุณมากนะดิน” วินทร์รักดินมาตั้งแต่ที่เขาเป็นนักเรียนตำรวจและเป็นรุ่นพี่ของดินแล้ว

“แต่ฉันเกลียดฆาตกรอย่างคุณ” ดินกล่าว

“แต่สายลับคนนั้น เป็นคนของนายพลแสงชัยนะครับ และที่ผมยิงเขา เพราะเขากำลังจะจุดชนวนระเบิด มันเป็นความจำเป็นจริงๆ” วินทร์ยอมเล่า

“แล้วฉันจะเชื่อคุณได้ยังไง” ดินยังไม่เชื่อ

“คุณลองสืบเองก็ได้นี่ดิน” วินทร์กล่าว

“งั้นปล่อยฉันสิ ฉันจะได้ไปสืบไง” ดินพยายามสะบัดตัวออก

“ไม่ล่ะ ผมยังไม่อิ่ม” วินทร์ยังคงเล้าโลมต่อไม่ยอมหยุด

“ไอ้บ้า ปล่อยนะ” ดินพยายามขัดขืน

และแล้วทั้งคู่ก็ต่อกันอีกสองยก ถึงจะลงไปทานข้าวเที่ยงด้วยกัน วินทร์เดินโอบดินไม่ยอมปล่อย

“คุณปล่อยฉันได้แล้วค่ะ” ดินเขิน

“ผมมีภรรยาแล้วทั้งที ก็ต้องอวดหน่อยสิครับ” วินทร์พูดยิ้มๆ

“เลิกบ้าได้แล้วค่ะ” ดินพยายามดึงมือเขาออก แต่วินทร์ไม่ยอมปล่อยเธอ

ทั้งคู่นั่งประจำที่เพื่อทานอาหารเที่ยง โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุด ทุกคนอยู่พร้อมหน้า แม่สามีดีใจที่เห็นลูกชายและลูกสะใภ้ปรองดองกันเสียที

“ทานเยอะๆ นะจ้ะดิน หลานของแม่จะได้แข็งแรง” แม่สามีพูดเผื่ออนาคต

“โถ่ แม่ อย่าเพิ่งแซวดินเขาอย่างนั้นสิครับ แค่นี้เธอก็เขินมากแล้ว” วินทร์กล่าว

“เอ่อ รีบทานข้าวกันเถอะค่ะ” ดินกล่าว

“ยังไงแม่ก็ต้องขอบคุณดินมากเลยนะ ที่ช่วยทำให้ลูกชายแม่เลิกแข่งรถเสียได้” แม่สามีซึ้งใจ

“ค่ะ คุณแม่” ดินกล่าวเขินๆ

วินทร์หอมแก้มภรรยาแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณนะครับที่เป็นห่วงผม ยอมลงทุนแข่งรถเพื่อผมขนาดนี้”

“เอ่อ แม่ว่ารีบทานข้าวกันเถอะลูก ดูสิดินเขาหน้าแดงยิ่งกว่าลูกตำลึงเสียอีก” แม่สามีกล่าว

และแล้วในตอนนี้ดินก็ได้เป็นภรรยาและลูกสะใภ้เต็มตัวเสียที แต่เรื่องราวมันยังจบเพียงเท่านั้น เมื่อหมวดเฒ่าติดต่อหาเธออีกครั้ง

ความคิดเห็น