facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

13.ภาคย้อนความหลัง(จบ) ขี้โกง

ชื่อตอน : 13.ภาคย้อนความหลัง(จบ) ขี้โกง

คำค้น : 13.ภาคย้อนความหลัง(จบ) ขี้โกง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 130

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2562 20:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13.ภาคย้อนความหลัง(จบ) ขี้โกง
แบบอักษร

​ผมตื่นขึ้นมาและพบกับซากุระที่นอนอยู่ข้างๆผม

"นี่เธอ ตื่นเดี๋ยวนี้นะ"

ผมพยายามปลุกซากุระหลายรอบแต่ก็ไม่ตื่น จึงตั้งนาฬิกาปลุก

"ไม่ตื่นใช่มั้ย"

เมื่อผมลุกขึ้นเสียงนาฬิกาปลุกก็ดังขึ้น

"เสียงอะไรน่ะ"

"เสียงนาฬิกาปลุก"

"มาโคโตะคุงอย่าแกล้งสิ"

"ฉันปลุกแล้วนะ แต่เธอไม่ตื่นเอง ไปแต่งตัวเดี๋ยวไปโรงเรียนสาย"

จากนั้นซากุระก็ขึ้นเปลื่ยนเสื้อผ้าและผมก็เดินออกจากห้องไป

"นี่ข้าวเช้า"

"ขอบคุณน่ะ"

ซากุระหันมายิ้มให้ผมทำผมหน้าแดงขึ้นมา

"ไม่เห็นต้องขอบคุณหรอก ไปเถอะ"

ผมกับซากุระเดินออกไปโรงเรียนพร้อมกันจึงทำให้มีคนมอง

"นี่ มาโคโตะคุงเนี่ย ฮอตในหมู่ผู้หญิงจังเลยนะ"

"นั้นสินะ แต่ว่าอย่ามาเติมคุงให้ฉันได้มั้ย"

ผมกับซากุระเดินจนถึงโรงเรียนและเริ่มเรียนจนถึงคาบเรียนพละ

"นี่มาโคโตะคุงเนี่ย หล่อจังเลยนะเป็นที่ชื่นชอบของเด็กผู้หญิงด้วยนะเนี่ย"

ซากุระหันไปถามเพื่อน

"ทำไม เธอชอบเขาหรอ"

ซากุระหน้าแดงขึ้นมาทันที

"แต่ก็ทำให้พวกผู้ชายหลายคนไม่ชอบเอาอ่ะนะ ยกเว้นทาคุมิอ่ะนะ"

"ทาคุมิคุงเนี่ยเข้ากับทุกคนได้หมดเลยอ่ะนะ"

จากนั้นเสียงผู้หญิงก็ดังขึ้น

"เห็นมั้ยๆ ลูกเมื่อกี้น่ะ มาโคโตะคุงเท่สุดเลยๆ"

"ใช่มั้ยแก เมื่อเช้าฉันได้ยินมาว่ามีผู้หญิงเดินคนหนึ่งเดินมาโรงเรียนกับมาโคโตะคุงด้วยนะ"

"จริงหรอแก อีนั้นหน้าด้านจังเลยนะ"

ซากุระที่ได้ยินแบบนั้นได้แต่นั่งเงียบและคิดว่า

คนที่พวกนั้นพูดถึงเป็นฉันเองละ

เมื่อเลิกเรียนในขณะที่ผมกำลังจะกลับบ้าน ฝนก็ตกลงมา

"ฝนตกจนได้"

"มาโคโตะคุง ลืมเอาร่มมาสิน่ะ"

"อืม"

พูดจบซากุระก็วิ่งไปที่ใต้ต้นซากุระ

"จะไปไหน"

"นี่ มาโคโตะคุงฉันน่ะ...ชอบมาโคโตะคุงน่ะ"

"เธอเคยบอกฉันแล้ว"

ผมถอดเสื้อคลุมและเอามาคลุมที่หัวของซากุระ

"เดี๋ยวเป็นหวัดหรอก ซากุระ"

ซากุระหันมามองที่ผมและพูดตอบ

"ซากุระ...เมื่อกี้มาโคโตะคุงเรียกชื่อฉั..."

ซากุระพูดไม่จบผมก็แทรกขึ้นมา

"แล้วมันผิดตรงไหน ทีเธอยังเติมคุงให้ฉันเลย"

"ก็มัน..."

ทันใดนั้นซากุระก็ร้องไห้

"นายนี่มัน บ้าจริงๆแล้วทำไมฉันถึงร้องไห้เนี่ย"

"เพราะปากเธอไม่ตรงกับใจไง ยังเสียใจเรื่องตอนนั้นอยู่สินะ"

ซากุระร้องไห้ออกมาและเข้ามากอดผม

"ตาบ้า ตาบ้า ตาบ้า ตาบ้า นายทำฉันร้องไห้อีกแล้วนะ"

"ฉันขอโทษ แต่ว่าแค่ฉันไม่ยอมคบกับเธอเนี่ยนะ"

"มะ...มาโคโตะคุง"

ผมเดินกลับบ้านทันที และซากุระก็วิ่งมาขวนแขนผม

มาโคโตะที่ไม่เคยแสดงความอ่อนโยนให้ใครเห็นแม้แต่ความทุกข์ของตัวเองก็ตามก็ไม่เคยแสดงออกมา และเมื่อไม่นานมานี้ซากุระที่เห็นมาโคโตะร้องไห้เป็นครั้งแรก

"เรื่องเป็นแบบนี้สินะค่ะ แต่ว่าคุณซากุระค่ะพรุ่งนี้ โรงเรียนจะให้มีผู้ติดตามน่ะคะเพราะคุณซากุระอยู่ม.6แล้วเหมือนกับรุ่นพี่และรุ่นพี่ีมาโคโต"

"จริงสิ ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย"

"ตีสองค่ะ"

"แย่แล้ว งั้นราตรีสวัสดิ์​นะ ยูนะจัง"

"ค่ะราตรีสวัสดิ์​ค่ะ คุณซากุระ"

"เรียก ซากุระก็ได้"

"งั้นรุ่นพี่ ซากุระ"



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว