ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 คู่พันธนาการ

ชื่อตอน : บทที่ 6 คู่พันธนาการ

คำค้น : omegaverse , yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2562 21:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 คู่พันธนาการ
แบบอักษร

บทที่ 6

คู่พันธนาการ


พี่ชัชท์วางผมลงบนเตียงกว้างอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มที่อบอุ่นและนัยน์ตาร้อนแรงที่มองมาชวนใจให้ใจละลาย ร่างกายอ่อนระทวย

ผมมองคนที่บรรจงถอดเสื้อผ้าให้ผมอย่างนุ่มนวลทั้งที่ในใจคงอยากฉีกกระชากชุดของผมให้ขาดหวิว ฝ่ามืออุ่นร้อนที่เลื่อนผ่านผิวกายกระชากความใคร่ที่มาคู่กับสัญชาตญาณของผมให้ออกมาจากเบื้องลึก ร่างกายของผมบิดเร่าไปตามสัมผัสที่พาดผ่าน มันยิ่งกว่าความทรมานที่ได้รับครั้งที่เก็บตัวเพียงลำพังในห้องช่วงที่ฮีทซะอีก

น้ำเมือกใสที่หลั่งมาจากภายในเยิ้มอาบต้นขาของผม ช่องทางสีอ่อนนั้นขมิบถี่เรียกร้องการเติมเต็มจากอัลฟ่า ผมเบียดตัวเข้าหาคนที่พรมจูบที่ซอกคอไล่ลงมาหยอกล้อติ่งไตสีชมพูเรื่อ ผมร้องขอการปรนเปรอที่มากกว่านี้ ความต้องการที่มีมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ในยามที่ได้รับการเอาใจจากพี่ชัชท์ ต้องการ ผมต้องการเพิ่มขึ้นอีก เพิ่มอีก

“ลามกจริง ๆ เลยนะเด็กดื้อ”คำพูดหยอกล้อของพี่ชัชท์มาพร้อมกับเรียวลิ้นที่ตวัดเล่นยอดอกนูนเต่งของผมก่อนจะดูดดุนขบกันให้มันบวมขึ้น ความเสียวซ่านที่ได้รับนั้นมันทำให้ผมร้องครางออกมา

“พี่ชัชท์...”ผมเรียกคนที่เอาแต่บดขยี้อกซ้ายของผม “ข้างขวา...”อย่างทิ้งให้เหงาสิครับ ลิ้นไม่ว่างมือยังมีทำหน้าที่ด้วย

แน่นอนว่าพี่ชัชท์ก็ตามใจผมสุด ๆ เขาดูดหัวนมผมแรง ๆ ก่อนจะย้ายข้างมาหยอกล้ออีกฝั่งที่เหงาอยู่นาน มือทั้งสองข้างที่ว่างเว้นนั้นลูบไปผิวกายเนียนนุ่มของผม ไล้ตั้งแต่อกลงไปเอวอ้อมไปบีบเคล้นก้นของผมอย่างมันส์มือก่อนจะแวะไปทักทายปากทางสวรรค์ที่พี่เขาคงอยากทะลวงแล้ว

พี่ชัชท์เป็นคนอดทน... อดทนมาก ทั้งที่ฟีโรโมนของผมมันคงแผ่กระจายจนอบอวลไปทั้งห้องแล้วแต่พี่เขาก็ยังไม่ขาดสติทำกับผม ถ้าเป็นอัลฟ่าคนอื่นป่านนี้คงเข้ามาในตัวผมจนใกล้เสร็จแล้วล่ะมั้ง

ผมเองก็ต้องให้ความร่วมมือในการทำรักของเราโดยการอ้าขาให้พี่เขาแทรกมาอยู่ตรงกลางได้ พี่ชัชท์ยิ้มให้ผมก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองโยนออกไปจนตอนนี้ทั้งผมและพี่เปลือยเปล่ากันทั้งอยู่

เชี่ย! พี่มันไปต่อตู้ขบวนรถไฟมาเรอะ ทำไมมันยาวขึ้นกว่าตอนที่เราเคยทำกันอีกล่ะ ไปยืดมาจากไหน!!!

“ตะวันของพี่”ครับ ๆ ผมจะเป็นของพี่ แต่ไม่ต้องเอารถด่วนขวบใหญ่พี่มาถู ๆ กับน้องน้อยของผมก็ได้ มินิไซซ์อย่างผมมันปวดใจลึก ๆ นะครับ

คงเป็นเพราะวิญญาณผมเป็นเบต้าเลยทำให้มีสติอยู่บ้างเวลาที่ฮีทแต่ร่างกายโอเมก้าผมมันก็เป็นไปตามสัญชาตญาณอยู่ เวลาเห็นไอ้นั่นที่มันกำลังผงกหัวทักทายผมมันเลยทำให้ผมหวิวท้องหน่อย ๆ

รถด่วนขบวนนี้มันตู้ใหญ่เหลือเกิน

“อื้มมม”ผมเงยหน้ารับจูบหวาน ๆ จากคุณพี่ชัชท์ จูบที่พาให้ผมละลาย คนอะไรจูบเก่งจะมัดเลย

“แฉะแล้วนะครับตะวัน”ใบหน้าของผมเห่อร้อนเมื่อได้ยินคำแซว ร่างกายมันรักดีกลัวเจ้าของมันเจ็บเพราะเจอของใหญ่เลยพ่นน้ำหล่อลื่นออกมาไม่หยุดจนเปียกที่นอนไปหมด “น่ารักจัง”

พี่ชัชท์จับน้องน้อยของผม! ผมก็รู้แหละว่ามันเล็กตามฉบับโอเมก้า แต่มันก็ดูจะเล็กลงไปอีกเมื่อเทียบกับมือร้อนนั่น

“พ พี่ชัชท์”ปลายนิ้วที่ไล้วนรอบปากทางผมแผ่วเบาพาเอวกระตุกด้วยความเสียวซ่าน ผมอยากได้ของมาเติมเต็ม อยากได้มาก “เข้ามา เข้ามาได้แล้ว”

“ให้พี่เข้าไปเหรอครับ”พี่ชัชท์จุ๊บปากผมทีนึงในขณะที่มือจับท่อนยาวของตัวเองมาถูกไถรูก้นผมให้มันขมิบถี่ยิบกว่าเดิม “ตะวันครับ”

ผมปรือตามองคนขี้แกล้งด้วยความทรมาน ร่างกายมันเรียกร้องไปหมดจนท้องปวดหนึบแต่คุณชายเขาก็ไม่ตอบสนองให้ผมสักที พี่ควรจะตามใจผมสิ

“เป็นยังไงบ้าง...”มือของผมถูกดึงไปกอบกุมส่วนกลางลำตัวของพี่เขาที่ร้อนจัด

“ใหญ่...”ผมรูดมือออกมาตามความยาวของมัน “ยาวมาก...”

“มันเป็นของตะวันนะครับ”ดวงตาคมที่ฉายแววอ่อนหวานสบกับตาที่เต็มไปด้วยหยดน้ำของผม “ต่อไปนี้จะเป็นของตะวันคนเดียว”

ส่วนหัวอวบนั้นชำแรกเข้ามาในกายผม ความรู้สึกได้รับการเติมเต็มมันถาโถมเข้ามาทั้งกาย สะโพกของผมสั่นระริกและบดเบียดเรียกขอให้เข้ามาให้ลึกอีก ให้กายของเราแนบชิดกันมากขึ้น

“อุก”ผมขดตัวขึ้นเมื่อพี่ชัชท์กระแทกกายเข้ามาในช่องทางรักของผมจนสุดความยาว ถึงมันจะไม่เจ็บแต่มันก็จุกมากและผมก็รู้สึกว่ามันแน่นมากด้วยทั้งที่เส้นทางภายในนั้นมันขยายตัวเพื่อรองรับแล้ว... ใช่ มันขยายไม่พอ

“แน่นมาก”เสียงกระซิบที่ฟังดูคุ้นหูเหมือนกันว่าที่ผ่านมาพี่เขาก็พูดคำนี้กับผม “พี่อยากทะนุถนอมตะวัน... ขอโทษนะ”

พี่ชัชท์คงไม่สามารถกดสัญชาตญาณของอัลฟ่าไว้ได้อีกแล้ว เขาขยับสะโพกกระแทกกายเข้ามาในร่างผมอย่างรุนแรงซ้ำ ๆ แต่มันไม่ได้ทำให้ผมหวาดกลัวเลย มันกลับทำให้ร่างกายผมบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านที่ได้รับจากการปรนเปรอที่ถึงใจนี่ ผมปล่อยให้ร่างกายผมเป็นไปตามกลไกธรรมชาติ บิดสะโพกเข้ารับการสอดใส่อย่างไม่ยอมเสียเปรียบในสนามรักครั้งนี้

“อะ อะ อา”ผมครางออกมาไม่เป็นภาษาก่อนจะยกตัวขึ้นแลกลิ้นกับคนที่กำลังซอยสะโพกถี่ การมีอัลฟ่ามาปรนเปรอความต้องการของผมในยามฮีทมันดีกว่าการเล่นของเล่นจืดชืดนั่นจริง ๆ “อ๊ะ พี่ชัชท์”

ท่อนเนื้อร้อนถูกถอนออกไปจากช่องทางรักก่อนที่ผมถูกพลิกตัวหันหลัง พี่เขาเอาส่วนกลางลำตัวตีก้นผมหลายทีก่อนจะสอดมันกลับเข้ามาอีกครั้ง

“ลามกจังนะครับ เด็กดื้อ”ผมส่ายสะโพกรับสัมผัสที่โหยหา ตอนที่มันหลุดออกจากโพรงอุ่นของผมไปมันทำให้ผมรู้สึกขาด และเต็มตื้นอีกครั้งเมื่อส่วนนั้นมันกลับเข้ามาจนกายผมตอดท่อนเอ็นร้อนถี่ยิบ

เพี๊ยะ!

พี่ชัชท์ฟาดมือลงมาที่แก้มก้นของผมเพิ่มความเสียวซ่าน อา นี่ผมกลายเป็นมาโซคิสม์ไปแล้วแน่เลยถึงกระดกก้นรับความเจ็บแสบจากฝ่ามือที่ตีลงมาแบบนี้

“ดี อ๊ะ ดีจัง”ผมเชิดหน้าขึ้นเมื่อพี่เขาดึงสะโพกผมให้ขยับเข้าออกเป็นจังหวะรับกันการสอดใส่ที่รุนแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังคับห้องคลอเสียงครางแผ่วและเสียงหอบหายใจของพวกเรา

ลิ้นร้อนเล็มเลียที่หลังคอของผม ความอุ่นชื้นจากลิ้นสากชวนให้ขนอ่อนลุกชันก่อนที่คมเขี้ยวนั้นจะแทรกเข้ามาในผิวเนื้อดึงให้ความร้อนวูบมารวมกันอยู่ที่หัวใจของผม

“อ้า~”ร่างกายผมมันวูบวาบไปหมดความร้อนที่มากองรวมมันแผ่นกระจายไปทั่วร่างพร้อมกับพาความรู้สึกอ่อนหวานบางอย่างไปด้วย

การจับคู่ของผมสมบูรณ์แล้ว...

ร่างกายของผมเกร็งวาบก่อนที่น้ำขุ่นจางจะพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนที่นอนผสมปนเปกับน้ำเมือกใสที่ผมหลั่งออกมาก่อนหน้า

“อื้ออออ”ท่อนเนื้อที่เบียดอยู่ในกายผมมันขยายตัวขึ้นก่อนจะพ่นเมล็ดพันธุ์ออกมาอย่างรุนแรง อัดฉีดน้ำสีขุ่นเข้ามาในตัวผมจนแน่นท้อง

คราวนี้เราไม่ได้ป้องกัน... และผมก็กำลังฮีท

“ตะวัน ตะวันของพี่”พี่ชัชท์พลิกตัวผมกลับอีกครั้งทั้งที่ร่างกายของเรายังเชื่อมต่อกันอยู่ และเจ้าท่อนเอ็นของพี่เขายังพ่นน้ำอัดเข้ามาในตัวผมไม่หยุด “ตะวันเป็นของพี่แล้ว”

ผมจูบแก้มสากเบา ๆ ตอบแทนสายตาหวานซึ้งที่ส่งมาให้

“ผมยังต้องการอีก...”มันยังไม่พอ... ร่างกายผมมันยังต้องการสัมผัสที่เร่าร้อนอีกสักครั้ง... หลาย ๆ ครั้ง “ได้โปรด ทำผมอีก”

“ครับ”พี่ชัชท์ยกยิ้มยั่วเย้า “พี่จะบริการตะวันถึงสวรรค์เลย”

แล้วบทรักของเราก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง และอีกครั้ง

ท้องก็ท้องสิ ตอนนี้ผมอยากโดนเอา

ผมตื่นมาพร้อมอาการปวดตัว ตั้งแต่บ่าไล่ไปถึงขาและรู้สึกหน่วง ๆ ที่ด้านหลังด้วย ผมเหลือบมองคนที่ยังหลับตาพริ้มสบายอารมณ์ หน้านี่ผ่องใสจนน่าหมั่นไส้ ขนาดคราวนี้ผมฮีทนะยังเล่นซะปวดไปทั้งตัวหนักพอๆกับตอนไม่ฮีทเลย แต่จะว่าอะไรได้ผมเรียกร้องเอง อยากได้อยากโดนเลยต้องรับกรรมกันไป

ผมว่าวันที่ผ่านมาเราคงดุเดือดกันมากเกินไปสักหน่อยท้องแบน ๆ ของผมมันเลยป่อง ๆ นิด ๆ ขยับทีคงได้มีอะไรไหลออกมา... เอ๊ะ ไม่แหะ แต่มันตุง ๆ ตึง ๆ ยังไงพิกล

“ตื่นแล้วเหรอครับตะวัน”คุณลูกครึ่งเอวดีแรงเยอะเอ่ยขึ้นเมื่อผมยื่นมือไปแตะแผ่นอกที่มีรอยรักกระจายอยู่ ฝีมือผมเองดูดได้ดีเหมือนกัน “ปวดเอวไหม”

“ปวด...”ผมหรี่ตามองคนที่ดูจะมีชีวิตชีวาซะเหลือเกิน “สอดอะไรไว้ที่ก้นผม”

แม่ง มันอึดอัดนะเว้ย

“เอ... สอดอะไรไว้นะ”ยัง ยังจะมาทำเป็นเล่นอีก ไม่อยากขยับตัวไงไม่งั้นไม่ทักหรอก แหม “ไหนดูหน่อยซิ”

พี่ชัชท์หากำไรกับร่างกายผมอีกละ ไล้มือลูบเอวอ้อมไปก้นขยำอยู่ทีสองทีแล้วเลื่อนไปขยับ ๆ ของเล่นที่สอดไว้ในตัวผมแบบหยอก ๆ ให้ร่างกายมันวูบวาบหวิวท้องจนผมต้องถลึงตาใส่ถึงจะดึงออกมา มันน่านัก

แต่พอถึงออกไปแล้วผมก็รู้สึกว่ามันโหวงมากเลยเหมือนกัน

“พี่จะใส่ไว้ทำไม”ผมถามเสียงเขียว ถึงมันจะอันเล็กก็เถอะแต่จะถ่างเอาไว้ให้มันหลวมเล่นหรือไง แล้วอย่ามาบ่นนะ!

“ไม่ให้น้ำของพี่ไหลออกมาไงครับ”ผมกลอกตามองบนกับเหตุผลที่สุดจะบรรยาย “มันน่าเสียดายออก”

สรุปคือกลัวผมจะไม่ท้อง ว่างั้น?

“ลุกกันได้แล้วละครับ”เปลี่ยนเรื่องเลย เช้าแล้วได้เวลาไปประจำการที่โต๊ะอาหารก่อนที่คุณน้าเขาจะมานั่งรอ เกรงใจครับ

“ให้พี่อุ้มไหมครับ”เหอะ ไม่น่าไว้วางใจอย่างแรง สีหน้าแววตาแบบนี้เดี๋ยวจะไม่ได้อาบน้ำกันพอดี “เอาไหม”

“ไม่ ผมลุกไหว”ข้อดีของโอเมก้าเลยล่ะ ถึงจะผ่านสมรภูมิดุเดือดแค่ไหนก็ลุกไหว ร่างกายปรับตัวรับอะไร ๆ ได้เร็วมาก “อย่าโอ้เอ้นะครับ”

“วันนี้ใส่ตัวสีดำนะครับ”เอาละ ปัญหาโลกแตกมาอีกละกับกางเกงในไร้คุณธรรม “เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้ดีกว่า”

เอาที่สบายใจ...

ผมเดินลากขากลับห้องตัวเองไปโดยมีคุณคู่พันธะเดินตามมาหยิบเสื้อผ้าเตรียมเอาไว้ให้ผมใส่ ไว้ค่อยดูทีเดียวแล้วกัน ไล่เจ้าตัวให้กลับไปจัดการตัวเองก่อน พอลับสายตาไปผมก็หยิบขวดยาระงับการฮีทออกมา อันนี้เป็นขวดเก่าที่หมดแล้วและผมใส่ยาอื่นไว้

มันคือยาคุมฉุกเฉิน...

แหม ตอนทำน่ะมันก็มีแต่ความอยากนั่นล่ะครับ แต่พอมีสติแล้วเบต้ายี่สิบกว่าปีอย่างผมลึก ๆ มันก็ทำใจไม่ได้เหมือนเดิม ขอเวลาอีกสักนิดแล้วกันนะ ผมป๊อด

ผมรีบก่อนแล้วรีบไปจัดการตัวเอง อาบน้ำ แต่งตัว ทำความสะอาดส่วนที่ใช้งานอย่างหนักหน่วงสักหน่อยให้บางอย่างที่ค้างอยู่ในตัวออกมาบ้าง เยอะขนาดนี้มดลูกใครจะไปเก็บหมดวะครับอยากจะรู้

โอ้ โอเมก้า สิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ของโลกใบนี้ และมันจะน่าชื่นชมกว่านี้ถ้าผมไม่ใช่โอเมก้าซะเองน่ะนะ แต่ก็ช่างมันเถอะ

อ้า~ กางเกงในของผมวันนี้เป็นกางเกงในผู้หญิงปกติที่เป็นลูกไม้พร้อย ๆ เปิดครึ่งก้น ไม่ได้เป็นสายเดี่ยวเสียวหวิว นับว่ายังปรานีผมนะเนี่ย กางเกงหลวม ๆ ห้าส่วนกับเสื้อยืดสีพื้นเรียบ ๆ น่าออกไปเดินตลาดนัดชะมัดเลย แล้วเหมือนรู้เวลามาก พอผมใส่กางเกงในเสร็จปุ๊ปพี่ชัชท์ก็เปิดประตูห้องมาพอดี พี่เขามองมาด้วยความพอใจและไม่พูดอะไรปล่อยให้ผมใส่กางเกงต่อได้

เจ้านายมาตรวจงานชัด ๆ แต่ใสเจีย ผมต่างหากที่เป็นเจ้านาย

“เข้ามาแล้วก็มาทำหน้าที่ด้วยครับ”ผมพูดเสียงนุ่ม ๆ และยังไม่ใส่กางเกง อายอะไร ไม่เหลืออะไรให้อายแล้ว ข้างหน้าข้างหลังพี่เขาก็สำรวจมาหมดละ

“ครับ คุณตะวัน”พี่ชัชท์แกล้งโค้งน้อย ๆ แล้วหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหยิบแผ่นแปะแก้ปวดมาแปะให้ผม ทั้งที่ช่วงขา สะโพก และแผ่นหลัง ขาดแค่ตรงบ่าที่สวมเสื้อไปแล้วขี้เกียจถอดออก “เรียบร้อยแล้วครับเด็กดื้อ”

ปากไม่พูดเปล่าจูบหลังคอตรงที่ตัวเองกัดไว้อีกทำเอาตัวผมร้อนวูบเลย ตรงนั้นมันอ่อนไหวนะคุณ

“ลงมากันได้แล้วเหรอ”เสียงคุณน้าวษานี่เย็นเยือกเลย ผมกับพี่ชัชท์ลงมาสายเกินเวลาโดยไม่บอกกันน่ะครับ น้าแกเขาเคืองใจ “มัวแต่ทำ...”

เสียงพูดขาดหายไปแทนที่ด้วยดวงตาที่จ้องเขม็งมาที่คอผม มองจ้ำที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงที่พี่ชัชท์เขาทิ้งเอาไว้ ผมหมุนตัวหันหลังให้อยากรู้หน้าที่ อยากดูรอยกัดก็ดูไปนะครับคุณน้า

“แฮ่ม มานั่งลงกินข้าวเถอะ”เป็นน้าฌอณที่เรียกให้พวกผมนั่งลง ส่วนน้าวษานั้นจากสีหน้าไม่พอใจตอนนี้เปลี่ยนเป็นพอใจอย่างมากแทนแล้ว

“แต่งเมื่อไหนดี”คำถามที่พุ่งตรงมาหลังจากหย่อนก้นช้ำ ๆ นั่งลงทำเอาผมแทบจะพุ่งหน้าลงชามข้าว

ป้าน้อยก็เอาไข่ลวกมาให้ผมกับพี่ชัชท์อีก โอ๊ย บางทีเมิน ๆ กันไปบ้างก็ได้ พี่เลี้ยงมือหนึ่งขอถ้วยมามอบให้ด้วยครับ

“งานแต่งมันต้องใช้เวลาจัดเตรียมนะคุณ”น้าฌอนเอ่ยขัดขึ้น ใช่ ๆ งานแต่งต้องใช้เวลาเตรียมไม่ใช่เรื่องที่จะปุบปั๊บแล้วออกมาได้สักหน่อย “เดี๋ยวในงานเลี้ยงต้อนรับของชัชท์ก็ประกาศหมั้นไว้ก่อนแล้วกัน จะได้มีเวลาเตรียมงานหน่อย”

“ดีครับ ผมไม่อยากให้เป็นงานเร่ง”นี่ก็ตอบรับเฉยเลย จะจัดงานทำไมให้เปลืองเงินเนี่ย ยังไงคนเขาก็รู้กันหมดอยู่แล้วไหมว่าผมต้องจับคู่กับพี่น่ะ “ให้สมบูรณ์พร้อมทุกอย่างจะดีที่สุด”

“เอางั้นก็ได้”ก่อนจะเอาอะไรถามผมหน่อยสิครับ อย่าเพิ่งตัดสินใจกันไปหมด

กะอีแค่การทำพันธะนี่ ต้องวุ่นวายต่อจากนั้นด้วยเหรอ เอาง่าย ๆ ได้มะ สุดท้ายคนอุ้มท้องมันก็ผม คนทำคลอดมันก็หมอ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับงานแต่งเลย จัดให้เหนื่อยไปเพื่ออะไร บ้าบอ

“คุณริชไปไหนเหรอครับ”ผมเถามหาคนที่หายไปด้วยความเคารพและคิดถึงอย่างสุดซึ้ง คิดถึงเอวบาง ๆ ก้นเนียน ๆ เสียงหวาน ๆ โคตรเด็ด ขอกลับเป็นเบต้าหรืออัพขึ้นไปเป็นอัลฟ่าสักวันได้ไหม ผมอยากละอองจีบคุณริชดูสักที

“ไม่รู้สิ”นี่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย น่าเบื่อ

เพราะคนที่เคยเห็นหน้าค่าตาหายไปโดยไม่บอกกล่าว ผมเลยไปนั่งรอคุณริชเขาที่ห้องนั่งเล่นรอเขากลับมา เขาคงไม่ทิ้งสารพัดของที่ขนมาไว้แล้วหายไปแบบไม่ย้อนกลับมาหรอก จริงไหม ไม่มีเขาผมก็เหงาปากน่ะสิ

ไม่ดีเลย

ผมคงจะตั้งอกตั้งใจในการรอมากเกินไปหน่อยเลยเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีแดดตกแล้ว และมีหมอนกิตติมศักดิ์เป็นตักของพี่ชัชท์ด้วย มาทรมานสังขารทำเท่ชัด ๆ ความจริงเอาหมอนนุ่ม ๆ สักสองใบให้ผมหนุนก็พอละ สบายกว่านอนตักตั้งเยอะ ทำตัวเป็นพระเอกละครช่องมีสีไปได้

“ริชกลับมาแล้ว”แหม่ รู้ใจว่าผมจะถามอะไร ว่ามาต่อสิ “ขึ้นไปข้างบนแล้วคงจะไปนอนนั่นล่ะ”

“เขาคงเหนื่อยมาทั้งวันมั้งครับ”เหมือนผมนี่ไง เหนื่อยจนร่างกายสั่งให้นอนจนอดเจอหน้าคนเซ็กซี่ที่กระตุ้นการฮีทของผมเลย มาเร็วขึ้นตั้งหนึ่งวัน

“ก็คงแบบนั้น”เสียงนี่จะเรียบไปไหนครับคุณพี่ “ปล่อยเขาไปเถอะ ไม่ใช่เรื่องของพวกเรา”

ไร้เยื่อใยมาก... ตัดขาดสุด ๆ แล้วนี่อีกหน่อยผมจะโดนทำแบบนี้ใส่ไหมนะ แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ทำมาทำกลับแน่นอน เหมือนที่เขากัดคอผมนี่ไง ผมเลยกัดอกซ้ายพี่เขาเป็นแผลเลยเหมือนกัน คิด ๆ แล้วก็น่าจะทำให้เป็นแผลเป็นไปเลยเนอะ จะได้เสมอภาคกับรอยที่คอผม

ความคิดดี ๆ แอบเก็บเป็นแผนชั่วร้ายเอาไว้ในใจก่อน

“ตะวันครับ”จู่ ๆ พี่ชัชท์ก็เรียกชื่อผมขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ หรือมันอาจจะไม่เงียบแต่ผมเหม่อก็เป็นได้ “ตอนที่พี่ไม่อยู่ช่วงที่ฮีทตะวันทำยังไงครับ”

“ก็เล่นของที่พี่ให้มา”ผมนึกถึงคอลเลคชั่นซิลิโคนที่เรียงเป็นกล่องสวยงามในตู้เสื้อผ้า “แต่มันก็ลำบากเหมือนกันนะครับเพราะไม่มีใครทำให้ผม ผมต้องทำเอง”

“พี่กำชับไว้เอง”นั่นไง ว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้ ผมเลยต้องปวดแขนปวดขาทุกครั้งที่ใช้ของพวกนั้นระบายอารมณ์น่ะ “พี่ไม่อยากให้ใครเห็นตะวันในตอนที่ตะวันอ่อนแอที่สุด”

โอเมก้ามีตอนไหนไม่อ่อนแอด้วยเรอะ ไหนตอบพี่มาสิน้อง

“หวงเหรอครับ”ผมหยอดถามไป อันที่จริงเดาจากการกระทำก็ได้แหละ แต่ผมอยากฟังไง

“ทั้งห่วงและหวงเลย”หวานมาเลยครับ น้ำตาลนี่พุ่งปรู๊ดเลย จั๊กจี้หัวใจดีจริง ๆ ชอบ “พี่อยากเก็บตะวันเอาไว้ในห้องให้เป็นของพี่คนเดียว”

โรคจิตสุด ๆ ซูฮกให้กับความเสมอต้นเสมอปลายนี้เลย ทุกวันนี้ผมแทบไม่มีเพื่อนเพราะพี่เขาแล้วนะครับ เวลาไปเรียนก็เช้าคนไปส่ง เย็นคนไปรอรับ วนอยู่แบบนี้ไม่เคยได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนคนไหนเลย พี่เขาไม่ได้ห้ามหรอก ผมขี้เกียจน่ะ ฮ่า ๆ หาที่ลงไปงั้นเอง

“มือน่ะ หยุดเลย”ผมตีหน้าคนที่กำลังทำเนียนสอดมือมาใต้เสื้อผม “หิวเกินไปแล้วนะครับ คุณพี่ชัชท์”

“ก็คุณน้องตะวันน่ากินมาก”อื้อฮือ รับมุกหน้าตายกลับมาอีก โรคจิตไม่พอ หื่นอีก คนอะไรวะ “จะให้คุณพี่ทนไหวได้ยังไงครับ”

“ทนไม่ไหวก็ต้องทนนะครับคุณพี่”ผมแย้มยิ้มหวานเจี๊ยบส่งให้คนหื่นแห่งศตวรรษที่ 21 ก่อนจะขยับตัวเอาหน้าไปซุกซิกซ์แพ็กแข็ง ๆ ของคุณสามีในพฤตินัย “น้องเจ็บก้น”

“เอาไว้รอบหน้าคุณพี่จะพยายามเบาลงนะครับคุณน้อง”มืออุ่น ๆ ลูบท้องแบน ๆ ของผมผ่านร่มผ้า “เราจะได้มีเบบี๋กันไว ๆ”

“พี่ชัชท์อยากมีลูกแล้วเหรอครับ”ผมถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ถ้าเขาอยากมีผมจะได้ทำใจที่ต้องอุ้มท้องอย่างจริงจัง

“ก็อยากนะครับ”ผมหลุบสายตาไปมองทางอื่น เฮ้อ ท้องก็ท้องวะ “อยากเอากับตะวัน”

โอเค...

ไอ้หื่น!


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

น้องตะวันอุตส่าห์ทำใจได้ พี่ชัชท์นี่ น่าตีจริง 

ในทวิตคนขี้เซามีปกลงไว้แต่ก็ยังไม่มีแพลนทำเล่มและยังไม่มีสนพ.ที่คิดว่าจะส่งไปให้ได้เลย ศีลธรรมสิบขวบค้ำคอ ฮ่าๆ

ช่วงนี้ชี้กางเกงใน วันนี้พี่ชัชท์มาแนวหวานนะคะ ฮุฮุ


ความคิดเห็น