ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกิดใหม่..บ้านใหม่..ครอบครัวใหม่

ชื่อตอน : เกิดใหม่..บ้านใหม่..ครอบครัวใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 371

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2562 11:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกิดใหม่..บ้านใหม่..ครอบครัวใหม่
แบบอักษร

  ณ จวนท่านแม่ทัพ   น้ำหวานลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอึดอัด ที่ไม่สามรถขยับตัวตามใจนึกได้ ดวงตาก็พล่าเลือนมองไม่ชัดเจน เห็นเพียงภาพที่เลือนลางเท่านั้น   "ที่นี้ที่ไหนน่ะ เราอยู่ที่ไหน//อ้อแอ้ อ้อแอ้" เสียงเด็กนี้ หรือว่าเธอได้มาเกิดใหม่แล้ว น้ำหวานยกแขนตัวเองขึ้นมาดู แม้ภาพที่เธอเห็นจะไม่ชัดเจนมากนักแต่เธอก็แน่ใจว่าคือแขนของเด็กทารกและนั้นก็แสดงว่าแขนนั้นเป็นแขนของเธอ นี้เธอมาเกิดใหม่แล้วจริงๆหรอ เธอไม่สามารถกลับไปยังโลกใบเดิมได้อีกแล้วหรอ น้ำหวานร้องไห้ออกมาด้วยความเศร้าเสียใจนึกถึงโลกที่เธอจากมา นึกถึงทุกคนที่เธอรัก " นังหนูเจ้าหยุดร้องหยุดโศกเศร้าเสียใจเสียเถอะ อย่าร้องไห้อย่าเรียกร้องในสิ่งที่ไม่สามารถหวนกลับคืนได้อีกเลย เมื่อเจ้ามีชีวิตใหม่แล้วจงใช้ชิวิตที่มีอยู่อย่างมีค่า ที่ข้ามาหาเจ้าในครั้งนี้ข้าเพียงนำของบางอย่างมาให้เจ้าเป็นการชดใช้ความผิดครั้งสุดท้ายของข้าที่จะทำให้เจ้าต้องมาจากกับครอบครัวของเจ้า จงรับไป" "ท่านตานี้มันเป็นสร้อยกับกำลัยที่เฮียนาวินให้มานี้ค่ะ" "ใช่ แต่เพราะพรข้อที่สองที่เจ้าขอมาข้าจึงต้องดัดแปลงมันนิดหน่อย เจ้าจงฟังและจำไว้ให้ดี สร้อยคอนั้นเมื่อเจ้าสวมแล้วจะไม่มีใครสามารถตรวจสอบพลังและธาตุในตัวของเจ้าได้ ถ้าเจ้าไม่ต้องการให้รับรู้ พลังและธาตุที่แท้จริง และเจ้ายังสามารถกำหนดพลังและธาตุให้คนเหล่านั้นรับรู้ตามแต่ที่ใจเจ้าต้องการ ส่วนสร้อยขอมือของเจ้านั้นจะเป็นมิติว่างเจ้าสามารถเก็บหรือยัดอะไรก็ได้ลงไปในนั้น  และข้าอยากจะบอกเจ้าอย่างหนึ่ง ข้าสามารถทำให้เจ้าสามารถ ใช้เวทย์ มีพลังได้ แต่เจ้าจะต้องฝึกฝนและเลื่อนระดับขั้นเอาเอง เจ้าจะต้องเริ่มนับ ศูนย์ใหม่เหมือนกับคนอื่น" "คะท่านตาหวานจะจำเอาไว้" *"ดีแล้ว งั้นข้าไปแล้วน่ะนังหนู  ต่อไปนี้ข้าขอให้เจ้าใช้ชีวิตใหม่นี้อย่างมีความสุข  แล้วเจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อดวงไฟชีวิตของเจ้าดับลง ขอให้เจ้าโชคดี "* เสียงนั้นดังก้องขึ้นมาในหัวก่อนที่เธอจะหลับไป   "ลูกสาวตัวน้อยของแม่ เป็นอะไรไปลูก ไม่ร้องน่ะค่ะเด็กดีของแม่ โอ๋ๆๆ"    "น้องหญิง ข้าขอดูหน้าลูกสาวเราชัดๆหน่อย ฮ่าๆๆๆ งามนักลูกสาวของข้าช่างงามนัก ดูสิงามล่มเมืองเหมือนเจ้าเลยน้องหญิง ฮ่าาๆๆๆๆๆ" ท่านแม่ทัพพูดขึ้นเมื่อก้มลงมองบุตรสาวคนเดียวของตนที่พึ่งจะลืมตาดูโลกในอ้อมแขนของฮูหยินตนอย่างสุขใจ   "ท่านแม่ ข้าขอดูหน้านางหน่อยว่าเหมือนข้าหรือป่าว  หือ หน้านางเหมือนข้าเลยท่านแม่ ตัวก็ห๊อม หอม เหมือนกลิ่นดอกไม้เลย " บุตรชายคนรองพูดขึ้นเมื่อเดินเข้ามามองน้องสาวตัวน้อยแล้วก้มลงหอมแก้มเด็กน้อยอย่างรักใคร่ " ไหนข้าขอดูนางบ้างสิ ไม่เห็นจะเหมือนเจ้าตรงไหนเลยน้องรอง เจ้าน่ะพูดมั่ว หือ ท่านพ่อท่านแม่ดูที่มือของนางสิขอรับนางกำอะไรไว้ในมือ" บุตรชายคนโตพูดขึ้นเมื่อเดินเข้าหาทารกน้อยแล้วสังเกตุเห็นมือน้อยๆนั้นกำบางสิ่งไว้แน่นในมือ   " หือ เมื่อกี้นี้ไม่นี้เจ้าค่ะท่านพี่แล้วสร้อยคอ กับกำลัยนี้มาจากไหน"  ฮูหยินท่านแม่ทัพพูดขึ้นเมื่อหยิบของที่ลูกน้อยกำเอาไว้แน่นขึ้นมาดู   " อาจเป็นของนางเมื่อตอนที่นางอยู่บนฟ้าบนสวรรค์ก็ได้ ลูกสาวของเราต้องเป็นเทพธิดาลงมาเกิดแน่ๆเลยน้องหญิง เจ้าสองคนต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับห้ามบอกใครเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่" ท่านแม่ทัพนั่งลงข้างๆฮูหยินของตนแล้วหยิบสร้อยกับกำลัยขึ้นมามองแล้วพูดออกมา พร้อมกับหันไปพูดกำชับบุตรทั้งสองห้ามบอกกล่าวเรื่องนี้กับใครเด็ดขาดเพราะไม่มีใครที่เกิดมาแล้วมีสิ่งของแบบนี้ติดตัวมาก่อน ถ้าเรื่องนี้แพร่พลายออกไปอาจเป็นอัตรายกับบุตรสาวตนเองได้   "ขอรับท่านพ่อ//ขอรับท่านพ่อ " บุตรชายทั้งสองตอบขึ้นอย่างพร้อมเพียง "ดีมาก น้องหญิงข้าขอตั้งชื่อลูกสาวเราน่ะน้องหญิง ข้าคิดชื่อเอาไว้แล้ว"    "ตามใจท่านพี่สิเจ้าค่ะ ท่านพี่จะให้นางชื่อว่าอะไรหรือเจ้าค่ะ" ฮูหยินท่านแม่ทัพยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นสามีของตน เห่อ บุตรสาวตัวน้อย     " ยู่จินเชียง ข้าให้นางชื่อว่ายู่จินเชียง นางจะได้สดใสหน้ารักเหมือนชื่อของนาง เชียงเอ๋อดวงใจของพ่อ น้องหญิงข้าขอบใจเจ้ามากที่เจ้ามอบนางให้กับข้า" ท่านแม่ทัพพูดพร้อมกับก้มลงหอมแก้มทารกน้อยแล้วดึงตัวฮูหยินตนเองเข้ามากอดพร้อมทั้งเรียกบุตรชายทั้งสองเข้าใกล้ๆๆ แล้วลูบหัว แล้วพูดว่า "เจ้าทั้งสองเป็นพี่ต้องดูแลปกป้องน้อง อย่าให้ใครมารังแกน้องของเจ้าได้อย่าให้ชายใดเข้าใกล้น้องของเจ้าเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่"   "ขอรับท่านพ่อข้าจะดูแลนางให้ดีไม่ให้ใครมาทำร้ายนางจะดูแลไม่ให้คลาดสายตาเลยขอรับ" เฉวี่ยนไป๋พูดขึ้น   "ใช่ขอรับท่านพ่อข้าจะไม่ให้ใครมาทำร้ายนางได้ จะไม่ให้ชายหน้าไหนเข้าใกล้นางเลยขอรับข้าสัญญา" ไป๋เซียนพูดขึ้น     ฮูหยินแม่ทัพส่ายหัวให้กับสามพ่อลูกที่แสดงความหวงบุตรสาวน้องสาวขึ้นมาทั้งที่พึ่งเกิดได้ไม่ทันข้ามวันเลยด้วยซ้ำ ในใจก็ได้แต่นึกสงสารลูกสาวตัวน้อยขึ้นมาจับใจไม่รู้ว่าโตไปเวลาจะก้าวขาออกจากเรือนแต่ละครั้งจะวุ่นวายขนาดไหน   เฮ้ยยย

# ยู่จินเชียง = ดอกทิวลิป

ฝูหลงฮาว = ดอกชบา

หนิง        =  ความสงบ

จบตอนแล้วจ้าาาาาา ................................................................................................................................................................ ปล. ขอบคุณทุกคนมากน่ะค่ะที่เข้ามามาอ่านและให้กำลังใจ จะพยายามเขียยนออกมาให้ลื่นไหลที่สุดน่ะคะ เจอกันตอนหน้า      บ๊าบ บาย ค่าาาาา

ความคิดเห็น