facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

10.ยินดีต้อนรับกลับ

ชื่อตอน : 10.ยินดีต้อนรับกลับ

คำค้น : 10.ยินดีต้อนรับกลับ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 129

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2562 23:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10.ยินดีต้อนรับกลับ
แบบอักษร

"ที่นี่...ที่ไหน

ผมตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่รู้จัก รอบๆข้างผมเป็นแม่น้ำและต้นซากุระที่สวยงาม ผมลุกขึ้นและเดินไปที่ต้นซากุระและผมก็ได้ยินเสียงของคนบางคน

"พี่ค่ะ"

ผมหันไปมองทันทีหลังจากได้ยินเสียงที่คุ้นเคย มันทำให้ผมน้ำตาไหลออกมา

"คะ...คานะ"

ร่างของเด็กสาวที่อายุประมาณ 15 ได้​ ได้ปรากฎอยู่ตรงหน้าของผม ใบหน้าที่น่าคิดถึง ผมวิ่งเข้าไปกอดร่างของเด็กสาวคนนั้น

"คานะ...คานะ"

ผมกอดน้องสาวผมอย่างแน่น

"พี่ค่ะ หนูก็คิดถึงพี่เหมือนกันนะ แต่ว่าหนูยังไม่ตายสักหน่อย"

น้ำตาผมไหลออกมาไม่ยอมหยุด เช็ดเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหยุด

"ฉันน่ะ...ฉันน่ะ...ไม่อยากแยกจากกันคานะเลย...พี่น่ะคิดถึงคานะน่ะ พี่จะทำให้คานะฟื้นกลับมาเอง"

คานะพูดสวนมา

"คนตายจะไม่ฟื้นกลับมาทั้งโลกแห่งความจริงและโลกของแห่งนี้ โลกที่พี่สร้าง จริงไหมล่ะค่ะ...พี่"

ผมกอดคานะไม่ยอมปล่อย

"พี่น่ะ คงตายไปแล้วละมั้ง ฉะนั้นตอนนี้เลยมาอยู่ที่นี่ไง"

คานะจับมือผมและพาไปที่เมือง

"นี่ไงค่ะ เมืองที่พี่เป็นสร้างขึ้นมาเอง"

คานะจับมือผมและพาไปเที่ยวในเมือง

ผมใช้เวลากับคานะทั้งวันไม่ว่าจะไปเที่ยวสวนสนุก ทะเล หรอไปที่ภูเขาผมรู็สึกว่าเวลานั้นผ่านไปนานมาก 

"พี่ค่ะ หนูสนุกมากเลยค่ะ"

"พี่ก็ สนุกเหมือนกัน"

"ขอบคุณสำหรับทุกอย่างน่ะค่ะ ตลอด 7 วันที่ผ่านมา"

ตลอด7วันที่ผ่านมาผมรู้สึกว่ามันไวมาก ผมพยายามจะเก็บความทรงจำแบบนี้ตลอดไป

"ถึงเวลาต้องจากกันแล้วสิน่ะ"

"หมายความว่ายังไงน่ะ"

ร่างกายของคานะค่อยๆจางหายไป

"หนูแค่อยากใช้เวลากับพี่ให้มากขึ้นก็เท่านั้น คําปรารถนา​ของหนูเป็นจริงแล้วค่ะ"

โลกที่ผมอยู่นั้นค่อยแตก มีรอยร้าวเหมือนกันกระจกที่แตก

"คานะ"

ผมพยายามที่จะจับมือคานะ แต่ว่าเมื่อมือผมสัมผัสกับมือของคานะ ร่างกายของคานะก็แตกกระจาย

"คานะ เดี๋ยว"

"พี่ค่ะ...หนูจะอยู่เขียงข้างพี่ตลอดไปน่ะค่ะ"

คำพูดนั้นเป็นคำพูดสุดท้ายที่คานะพูดกับผมก็ที่เธอจะสลายหายไปต่อหน้าของผม พร้อมกับโลกที่ผมอยู่นั้นแตกไปพร้อมกันกับตอนที่คานะหายไป

"ยัยบ้า...นี่มันโลกของเธอตาหากล่ะ"

ร่างกายของผมหลุดลงกับพื้นและค่อยๆสลายหายไป

"ลาก่อนนะ...คานะ...น้องสาวสุดที่รักของผม"

คำพูดสุดท้ายก่อนที่ผมจะสลายหายไป

*****

"ที่นี่...ที่ไหน"

ผมตื่นขึ้นมาในห้องนอนของผม หันไปรอบๆข้างมีแต่ดาบคู่ใจที่วางอยู่แต่ว่าที่ข้างๆตัวของผมนั้นคือเด็กสาวที่หลับอยู่ข้างผม

"ซะ...ซะ..."

เด็กสาวผมดำที่นอนอยู่ข้างผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับเข้ามากอดผม

"ฉันกลับมาแล้ว ซากุระ"

"ยินดีต้อนรับ กลับนะมาโคโตะ"

ซากุระกอดผมทั้งน้ำตา

แต่ว่าการกลับมาของผมต้องแลกกับการจากไปของดวงวิญญาณของคานะ

ผมรู้ได้ว่าวิญญาณของคานะ น้องสาวของผมที่อยู่ข้างกายผมตลอด ช่วยเหลือผมหลายครั้ง และให้กำลังใจผมตลอด ได้หายไปแล้ว

คนตายจะไม่ฟื้นกลับมาทั้งโลกแห่งความจริงและโลกของแห่งนี้ โลกที่ฉันสร้างไม่สิโลกของเธอ 

"จริงไหมล่ะ คานะ"

ผมพูดพึมพำจนน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่หยุด​

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว