ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 ผมจะล่ามเขา แต่เขาดันล่ามผม

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 ผมจะล่ามเขา แต่เขาดันล่ามผม

คำค้น : #สัตว์ร้ายของผม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 57

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2562 15:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 ผมจะล่ามเขา แต่เขาดันล่ามผม
แบบอักษร

“มาแล้ว มาแล้ว ฮิฮิ มาแล้ว!”

วันนี้ทันทีที่มีโทรศัพท์เข้ามาบอกว่าของกำลังจะมาส่งไม่เกินสิบโมงเช้า เพราเพลิงก็ลงมารอที่โซฟาด้านล่างตั้งแต่ยังไม่ทันที่จะเก้าโมงดี ชะเง้อชะแง้รอว่าเมื่อไหร่มอเตอร์ไซค์จากบริษัทส่งของเอกชนจะแล่นเข้ามาเสียที และเมื่อมันมา เขาก็กระโจนเข้าไป ถามหาชื่อนามสกุลของตัวเอง ซึ่งก็ใช่จริงๆ

เท่านั้นแหละ คนตัวเล็กก็รีบเซ็นชื่อรับของแล้ววิ่งกลับขึ้นมาบนห้องด้วยเสียงหัวเราะสมใจ สองมือก็ฉีกกระชากห่อของในมือ พักเดียวของในนั้นก็ร่วงผล็อยลงมากลางเตียง จนดวงตากลมโตวาววับ คว้าขึ้นมาจนได้ยินเสียงดัง...

แกร๊ง

กุญแจมือโลหะกระทบกันก่อให้เกิดเสียงกระทบกันเบาๆ

ใช่แล้ว เพลิงสั่งซื้อกุญแจมือตามที่เพื่อนยุ แถมยังมีพู่นุ่มนิ่มสีชมพูน่ารักอีกต่างหาก

แววตากลมโตวาววับสมใจ มือกำส่วนโลหะเอาไว้แน่น แล้วหัวเราะด้วยเสียงเจ้าเล่ห์

“ถ้าเชือกเอาไม่อยู่ งั้นกุญแจมือก็ดีใช่มั้ยครับเพื่อน หึๆๆๆๆ”

อีกครั้งที่เสียงหัวเราะดังลั่นห้อง พร้อมกับแผนการที่วิ่งเร็วจี๋ในหัว

..............................................

“คืนนี้เพลิงนอนห้องนี้นะพี่สินธุ์”

เย็นวันนั้น เพลิงก็ทำเหมือนที่ทำมาตลอดอาทิตย์คือการมาฝากท้องที่ห้องของผู้ชายตัวโต แต่ครั้งนี้เจ้าตัวมีข้าวของติดไม้ติดมือมาด้วย ไม่ใช่แค่เพียงตัวเปล่าๆ ที่สวมแค่เสื้อนอนตัวใหญ่นุ่มนิ่มกับกางเกงขาสั้นกุด แน่ล่ะ แม้จะชวดมาหลายที แต่ก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือทุกสถานการณ์

วันนี้เพราเพลิงก็อาบน้ำขัดถูทุกรู เอ๊ย ทุกซอกทุกมุมจนหอมกรุ่นรัญจวนใจ

ขณะที่พ่อครัวใหญ่ก็หันมามองอย่างไม่แน่ใจ

“ฮื่ออ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ เพลิงแค่ไม่อยากนอนคนเดียวนี่นา เพลิงไม่ได้ชวนพี่สินธุ์มีอะไรด้วยสักหน่อย เพลิงรู้น่าว่าวันนั้นยังมาไม่ถึง”

ก่อนอื่นต้องอย่าทำให้ไก่ตื่น

พอเขาบอกแบบนั้น พี่สินธุ์เองก็ดูโล่งอก จนอยากจะถามเหลือเกินว่ามีอะไรกับกูนี่มันลำบากมึงมากหรือ คนโดนยัดก็กู คนปวดเอวก็กู คนเจ็บตูดก็กู แต่ไม่เป็นไร วันนี้จะไม่งอน ไม่งอแง จะยิ้มหวานๆ ทำตัวน่ารักให้ตายใจไปก่อน จนรอยยิ้มน่ามองคลี่ออกกว้าง

“นะพี่สินธุ์นะ เพลิงอยากนอนคุยกับพี่นี่นา”

“อืม ตามใจน้องเพลิงเลยครับ”

คนฟังยิ้มร่า เดินเข้าไปหาคนที่กำลังเก็บจานชาม

“งั้นเพลิงช่วยล้างนะพี่” ใจจริงก็อยากจะเอาตัวไปเบียดไปกระแซะหัวไหล่กว้างๆ ที่โคตรกร้าวใจ แต่อย่างที่ว่าว่าไม่เป็นไร อดใจไว้ก่อนก็ได้ ยิ่งพี่สินธุ์ส่งยิ้มเอ็นดูมาให้ เพลิงเลยสงบเสงี่ยม ช่วยรับจานที่ล้างน้ำยาแล้วมาล้างน้ำเปล่า แล้ววางคว่ำให้เรียบร้อย

เขาไม่ชอบทำ แต่เขาช่วยเก็บได้นะ

เวลาไอ้เพ้นท์มาทำอะไรให้กิน เพลิงเองก็มีหน้าที่เก็บเหมือนกัน

อื้อหือ นี่กูเหมาะสมกับพี่สินธุ์สุดๆ เลยนี่หว่า

อีกครั้งที่คนคิดชะงัก แล้วขอเปลี่ยนความคิดอีกรอบ

อื้อหือ ขนาดของพี่สินธุ์เหมาะกับตัวกูเลยนี่หว่า...เออ อันนี้สิถูก

“วันนี้น้องเพลิงดูอารมณ์ดีจัง” พี่สินธุ์หันมาถาม ซึ่งเพลิงก็เงยหน้ายิ้มตาแทบปิด ส่ายจมูกไปมา แล้วบอกด้วยเสียงใสๆ

“ก็เพลิงได้อยู่กับพี่สินธุ์ไง้”

กึก

อูย หูแดงแล้วว่ะ น่ารักฉิบหาย

คนพูดเองก็รู้สึกว่าหน้าร้อนๆ นะ แต่พอเห็นพี่สินธุ์หูแดงกว่า หน้าแดงก่ำ หัวเราะเขินๆ เขาก็หัวเราะอย่างอารมณ์ดี มีการฮัมเพลงไปด้วย ขณะที่รับจานสองใบสุดท้ายมาล้าง แล้ววางคว่ำ

หมับ

หากตอนนั้นเอง เพลิงที่กำลังมองหาผ้าเช็ดมือก็หันไปมองคนข้างๆ เพราะเขาถูกฉวยข้อมือเอาไว้ แล้วผ้าแห้งสะอาดๆ ก็ถูกลูบไปทั่วฝ่ามือ เช็ดหยดน้ำชุ่มฉ่ำให้อย่างอ่อนโยน ขณะที่คนเช็ดเองก็ดูจะตั้งอกตั้งใจเหลือเกิน ซึ่งเป็นอีกครั้งที่เพลิงรู้สึกถึงก้อนเนื้อในอกที่พองฟูขึ้นมา

ทำไมพี่สินธุ์เป็นคนใจดีแถมช่างเอาใจแบบนี้นะ

“โอเค แห้งแล้ว นี่น้องเพลิงอาบน้ำมาแล้วใช่มั้ย จะอาบห้องพี่อีกรอบหรือเปล่า”

“ก็ถ้าพี่สินธุ์อาบด้วย”

กึก

แหม ไม่ต้องมาทำหน้าลังเล ถ้ามึงจะพูดว่า...

“ล้อพี่เล่นอีกแล้วหรือครับ”

ทุกทีเพลิงก็คงเบ้ปากใส่ล่ะนะ แต่ตอนนี้ชินแล้วไง เขาเลยหัวเราะ ดึงผ้าเช็ดมือมาถือไว้เอง แล้วดุนหลังพี่สินธุ์เบาๆ

“ล้อเล่นก็ได้ พี่สินธุ์ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวเพลิงเช็ดโต๊ะให้ จะได้เข้านอนกันไวๆ เนอะ”

ที่พูดนี่ไม่ได้มีจุดประสงค์จริงๆ นะ

ขณะที่พี่สินธุ์เองก็พยักหน้ารับ แม้ยังดูงุนงงที่จะเข้านอนกันตั้งแต่หัวค่ำ แต่ร่างสูงก็เดินหายลับเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นาน เสียงสายน้ำกระทบพื้นกระเบื้องก็ดังลอดออกมา จนเพลิงเองก็ถลาไปหาข้าวของที่ถือติดมือมาด้วย คว้ามาทั้งกระเป๋า แล้วเดินร่อนไปทางห้องนอนทันที

พอเห็นเตียงทีไร กูรู้สึกว่าดวงซวยทุกที

เพลิงจ้องมองเตียงนอนอย่างไม่ถูกชะตากับมันเท่าไหร่ เพราะคิดดูสิ หนก่อนที่มานี่ก็ชวดอดแดก พอไปนอนกันที่โรงแรมก็ค้างเติ่งจนน่าสมเพช หรือว่าเขาควรจะเปลี่ยนแผน บอกว่าเราไปนอนกันบนโซฟาดี แต่ก็แหม โซฟามันไม่มีอะไรให้เอากุญแจไปล็อกได้นี่นา

ชายหนุ่มสำรวจมาเรียบร้อยแล้วล่ะ แล้วพบว่าสถานที่ที่จะเอากุญแจมือล็อกแล้วมั่นคงคือหัวเตียง

“จะซ่อนไหนดีน้า”

เพลิงพึมพำ เพราะทั้งถุงยางอนามัย ทั้งซองเจลหล่อลื่น ทั้งกุญแจมือต้องใกล้ตัวชนิดที่พี่สินธุ์หลับปุ๊บก็คล้องปั๊บ แล้วมันจะมีที่ไหนดีไปกว่า...ใต้เตียง

คิดได้ดังนั้นก็จัดการยกฟูกนุ่มขึ้นนิด แล้วดันข้าวของทั้งหมดเข้าไปด้านใน แต่...

“อะไรวะ”

มือเขากลับไปโดนอะไรบางอย่างจนดึงมันออกมา...หนังสือ

เพลิงจ้องมองหน้าปกอย่างงุนงง เพราะมันคือหนังสือว่าด้วยการเทคแคร์แฟน การทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ การเอาใจใส่คนที่รัก และอะไรเถือกๆ นั้นที่มีหน้าคั่นเอาไว้เต็มไปหมด จนต้องเปิดออกมาดูแล้วพบว่า...เซ็กส์ไม่ใช่ทุกอย่างของความรัก แต่เป็นแค่องค์ประกอบหนึ่ง ดังนั้น ความผูกพันจึงสำคัญกว่าเรื่องบนเตียง

“ใครเขียนวะเนี่ย!”

เพลิงงี้อ้าปากค้าง พลิกหนังสือดูทันที เมื่อพบข้อความที่ไม่โดนใจอย่างแรง

เออ กูรู้ว่าเซ็กส์ไม่ใช่รัก แต่ถ้าชีวิตรักขาดเซ็กส์ก็เหมือนแดกข้าวผัดไม่ใส่น้ำปลา

*!*

นี่อย่าบอกนะว่าช่วงนี้พี่สินธุ์อ่านหนังสือพวกนี้แล้วเอาไปคิดจริงจังว่าไม่ควรแตะต้องเขาน่ะ

“ทิ้ง เผาแม่ง คอยดูนะว่ากูจะกำจัดทิ้งให้หมด!”

อะไรก็แล้วแต่ที่สร้างเสริมให้ผู้ชายคนนี้เป็นสุภาพบุรุษสวมกางเกงพรหมจรรย์ ไอ้เพลิงจะทำลายทิ้งไม่เหลือซากเลย จนสองมือคว้าหนังสือพวกนั้นยัดใส่กระเป๋าแทนที่ของที่เอามา จากนั้นก็โยนของตัวเองไปไว้ใต้เตียงแทน ยัดกระเป๋าเข้าใต้เตียง พอดีกับที่ได้ยินเสียงประตูห้องน้ำดังขึ้นเบาๆ

“พี่สินธุ์ เพลิงนอนฝั่งนี้นะ”

เพลิงรีบฉีกยิ้ม ทั้งที่ใจอยากถามเหลือเกินว่าใครสั่งใครสอนให้พี่เชื่อหนังสือ แล้วจองด้านที่จะนอน ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่เคยมีปัญหาอยู่แล้ว

“งั้นเพลิงขอแปรงฟันหน่อย”

“แปรงอันใหม่อยู่ใต้ซิงค์นะครับ”

“ไม่เป็นไร แปรงอันเดียวกับพี่ก็ได้ เพลิงไม่ถือ”

เพราเพลิงไม่สนใจตาคมที่เบิกกว้าง เพราะแล่นฉิวเข้าห้องน้ำไปทันที ไม่อยากจะบอกเลยว่าคืนนี้ต้องได้มากกว่าแค่ชิมขี้ฟัน!

ถ้าอยากได้ผู้ชายคนนี้ วิธีเดียวคือกระโดดขึ้นขย่มเองเท่านั้น!

 

...........................................

ต่อค่ะ

 

         กูล่ะเกลียดหมอนข้างอันนี้จริงๆ

 

           พอเพลิงก้าวออกมาจากห้องน้ำอีกที หมอนข้างอันเดิมก็วางแหมะอยู่ตรงกลางเตียงอีกครั้ง จดเอาไว้ในใจว่าได้พี่สินธุ์เมื่อไหร่ มันจะเป็นของอย่างแรกๆ ที่เขากำจัดลงถังขยะ แต่ตอนนี้เจ้าตัวแค่เดินไปยังฝั่งที่จองไว้ สอดตัวขึ้นไปนอนตาแป๋ว

 

           “จะนอนเลยหรือครับ”

 

           พี่สินธุ์หันไปมองนาฬิกาที่แค่สามทุ่มเท่านั้น จนเพลิงแสร้งอ้าปากหาว

 

           “อือ เพลิงง่วงจังเลย” ว่าแล้วก็อ้าปากหาวอีกที

 

           “โอเค งั้นน้องเพลิงนอนก่อนนะ พี่ขอออกไปนั่งเคลียร์รายงานแป๊บนึง”

 

           พรวด

 

           “พี่สินธุ์!” คนที่เกือบจะแกล้งหลับตาแล้วลุกพรวดขึ้นมาทันที ร้องเรียกอีกฝ่ายแทบไม่ทัน

 

           “หืม”

 

           “รายงานด่วนหรือพี่”

 

           “ก็ไม่ครับ แต่พี่อยากทำให้เสร็จก่อน เดี๋ยวใกล้สอบแล้วไม่มีเวลา” แม้จะอยากได้ยังไงก็ยังไม่อยากเบียดเบียนเวลาอีกฝ่ายหรอกนะ ดังนั้น พอรู้ว่ามีเวลาถมถืด ใบหน้าน่ารักก็แบะออก ทำหน้าตาน่าสงสาร บอกด้วยน้ำเสียงงอแง

 

           “งั้นพี่สินธุ์นอนเป็นเพื่อนเพลิงนะ เพลิงมานี่ก็เพราะอยากนอนกับพี่นี่นา”

 

         ขืนปล่อยให้นอนทีหลังแล้วกูเสือกหลับก่อนจะทำไง

 

           เขาว่าประสบการณ์คือความรู้ที่หาค่าไม่ได้ ดังนั้น เพลิงจึงบอกตัวเองว่างดเหล้าซะ เอาแบบที่ปลุกตื่นดีกว่าให้พี่แกกรนคร่อกถึงเช้า ซึ่งพี่สินธุ์ก็ยังเป็นคนเอาใจใส่แบบเดิม เพราะร่างสูงอาจจะดูลังเลนิด แต่ก็ขยับขึ้นมานอนบนเตียงเดียวกัน

 

           หมับ

 

           “เพลิงขอจับมือนะ”

 

         กูกลัวมึงหนี

 

           “ครับ งั้นนอนนะ” พี่สินธุ์เองก็ยกยิ้มเอ็นดู ดวงตาคู่คมฉายแววรักใคร่จนใจสั่นแปลกๆ แต่ในเมื่อคืนนี้มาเพื่อทำภารกิจ เขาต้องไม่ลืมจุดประสงค์ ขณะที่มองคนตัวสูงแขนยาวที่เพียงแค่เอื้อมขึ้นไปเหนือเตียงก็กดปิดไฟจนทั้งห้องตกอยู่ในความมืดได้แล้ว

 

         อยากงับไหล่นั่นจังเลยง่ะ

 

           “เอาล่ะ งั้นฝันดีนะครับ”

 

           พี่สินธุ์ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ หลับตาลง ซึ่งคราวนี้แหละคือการต่อสู้ที่แท้จริงของเพราเพลิง

 

           ภายในห้องนั้นเงียบสนิท แถมไม่ได้ยินเสียงรถราจากถนนข้างล่าง มีเพียงเสียงลมหายใจที่ผ่อนเข้าออกของพวกเขาทั้งคู่ และเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาแสนเบา เมื่อรวมกับเตียงนุ่มๆ ผ้าห่มอุ่นๆ กับห้องเย็นๆ หนังท้องก็ตึง ความง่วงงุนก็เข้ามาเล่นงานมากขึ้นทุกขณะ

 

           ถ้าเขาหลับก็จบเกมไง ซึ่งวันนี้ไอ้เพลิงต้องไม่หลับ

 

           เพลิงไม่แน่ใจว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว แต่มือก็ยกขึ้นกอดอก เพื่อที่จะหยิกเนื้อแขนอีกข้างเอาไว้แน่น เจ็บจนต้องซี้ดปาก แต่ก็ช่วยให้ตาสว่างขึ้นมาบ้าง ในใจก็ท่องเพียง

 

         สัตว์ร้าย ท่อนซุง ป่าต้องสาป มันใหญ่มากนะเจ้าข้าเอ้ย

 

           ความรู้สึกรุนแรงเสียจนคนที่ไม่เคยมีปัญหาเรื่องการนอนสามารถตาสว่างต่อได้นานนับชั่วโมง ช่วงแรกเพลิงยังรู้สึกได้ถึงแรงขยับตัวยุกยิกของผู้ชายตัวโต แต่เมื่อผ่านไปสักพักก็เหลือเพียงความนิ่งสนิท แต่เขายังไม่วางใจ ผู้ชายคนนี้หนีรอดเงื้อมมือ (?) ไอ้เพลิงมาได้หลายครั้งหลายครา ดังนั้น คิดทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง!

 

           เพราเพลิงรอจนถึงเกือบเที่ยงคืน

 

           “พี่สินธุ์”

 

           เพลิงเรียกเบาแสนเบา ซึ่งคนข้างตัวก็ไม่มีการขยับ ก็เลยชะโงกตัวขึ้นไปเหนือหัวนิด จากนั้นก็ยิ้มกริ่ม

 

           หมับ

 

           ชายหนุ่มดึงแขนร่างสูงให้ยกขึ้นเหนือหมอน แล้วหันไปดึงกุญแจมือที่ซ่อนอยู่ใต้เตียงออกมา

 

           แกร๊ง!

 

           “หืมม น้องเพลิง...”

 

         ฉิบหาย!

 

           คนคิดการใหญ่ที่บอกตัวเองว่าใจต้องนิ่งถึงกับสติแตก เพราะได้ยินเสียงครางเบาๆ ของคนสะลึมสะลือ ดังนั้น ไม่นิ่งแล้ว ไม่รอแล้ว คว้าหมับเข้าที่ข้อมือ แล้วจับกุญแจมือตีฟึ่บล็อกข้อมือคนตัวโต ล่ามเอาไว้กับหัวเตียงด้วยความไวเหนือแสง จนแปลกใจตัวเองเลยว่านี่กูไวขนาดนี้เลยหรือ

 

           เช่นเดียวกัน สัมผัสนิ่มๆ ที่คล้องอยู่ตรงข้อมือก็ทำให้พี่สินธุ์ลืมตาขึ้นมอง

 

           “เฮ้ย!!!”

 

           ตอนแรกว่าจะจับถก จับถอดก่อน แต่เห็นทีจะไม่ต้องแล้วล่ะ

 

           “น้องเพลิงทำอะไรน่ะ”

 

           เพราเพลิงยิ้มหวาน จัดการดึงผ้านวมทีเดียวก็หล่นตุบไปอยู่ข้างเตียง

 

           “เพลิงทำตามที่พี่สินธุ์บอกไง”

 

           “พี่บอกอะไร” พี่สินธุ์ดูงุนงง ขณะที่พยายามดึงข้อมือให้หลุด แต่เขาถามคนขายมาแล้ว ซึ่งทางนั้นบอกว่าแข็งแรงทนทานแน่นอน ไม่ใช่แค่ของเล่นกิ๊กก๊อกที่พังง่าย ดังนั้นกระชากไปเถอะ วันนี้มึงหนีกูไม่พ้นแล้ว!

 

           “ก็บอกว่าเราจะรู้เมื่อเวลานั้นมาถึงไงครับ”

 

           เพลิงยิ้มหวาน ไล้ฝ่ามือไปตามแผ่นอกกว้าง แล้ว...ขยี้นมแม่งเลย

 

           จากนั้นก็หัวเราะเสียงใส

 

           “เพลิงว่ามันเป็นวันนี้นะ”

 

           “ปล่อยพี่นะน้องเพลิง”

 

           “ไม่!” เพลิงว่าเสียงเข้ม ถกชายเสื้ออีกฝ่ายขึ้นไปเหนืออก แล้วพยายามดึงกางเกงนอนของพี่สินธุ์ลงมา แต่...

 

           “ถ้าน้องเพลิงไม่ปล่อยพี่ พี่จะโกรธแล้วนะ”

 

           “พี่สินธุ์อยู่นิ่งๆ สิ”

 

           เพราเพลิงแทบจะกดขาอีกฝ่ายเอาไว้ไม่อยู่ จนต้องขยับขึ้นไปคร่อมทับทั้งตัว พยายามยื้อยุดชายกางเกงให้ถอดออกมา แต่ด้วยความที่อีกฝ่ายแรงเยอะกว่า แค่พยายามพยุงตัวให้นั่งนิ่งอยู่บนเอวก็ยากแสนยากแล้ว จะเอาแรงที่ไหนไปถกออกมาจากสะโพกได้กันล่ะ

 

           “เพลิง ปล่อยพี่!”

 

           ผู้ชายตัวโตบอกเสียงเข้มแล้ว ดวงตาคู่คมก็ฉายแววโกรธ

 

           ใช่ มันเถื่อน มันดุดัน แต่ก็แอบทำให้เพลิงนึกกลัว

 

           “มะ...ไม่ ก็พี่สินธุ์ไม่ทำอะไรเพลิงสักที หนนี้เพลิงจะทำพี่เองไง”

 

           คนตัวเล็กยังยืนยันคำเดิม เขาไม่ได้คิดไปเองแน่ว่าสิ่งที่อยู่ใต้ก้นกำลังมีปฏิกิริยาตอบสนอง จนเบียดก้นนุ่มลงไปถูไถเบาๆ ได้ยินเสียงคำรามจากคนที่ถูกคร่อมอยู่

 

           “น้องเพลิงไม่รู้ว่ากำลังเจอกับอะไร”

 

           “รู้สิ ก็จะทำกับพี่นี่ไง!”

 

           เพลิงยังยืนยัน เพราะเขาก็หมดสิ้นความอดทนแล้ว นี่มันผ่านมาเป็นเดือนแล้วนะหลังจากครั้งล่าสุด ไอ้เพราเพลิงคนที่ไม่เคยขาดแคลนผู้ชาย วิ่งไล่ตามจับผู้ชายคนนี้มาตั้งเดือนนึง! เดือนนึงเชียวนะ! แถมไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายไม่ต้องการเขา ไอ้ท่อนใหญ่ยักษ์ที่ดันเอวอยู่เป็นหลักฐานชั้นดีว่าพี่สินธุ์ก็ต้องการ แต่ทำไมถึงไม่ทำ!

 

           “พี่จะไม่ทำ!”

 

           “ทำไมล่ะ” เพลิงเงยหน้าขวับขึ้นไปมองหน้า แล้วพบว่าพี่สินธุ์กำลังทำหน้าเจ็บปวด แต่เขาไม่แน่ใจ เพราะฟันคมที่ขบกันแน่นจนเห็นสันนูน กับดวงตาวาววับราวกับจะฉีกกระชากร่างเขาอาจจะแปลความได้ว่าโกรธจัด

 

           ใจหนึ่งเขาไม่อยากให้พี่สินธุ์โกรธ แต่อีกใจก็อยากได้ผู้ชายคนนี้จะตายแล้ว

 

           “ปล่อยพี่”

 

           “พี่สินธุ์บอกเพลิงมาสิว่าทำไมถึงไม่ทำ ทั้งที่ลูกพี่กำลังดันก้นเพลิงอยู่!”

 

           เพลิงเองก็โต้ตอบอย่างดื้อดึง ซึ่งนั่นทำให้คนตัวโตบอกเสียงกร้าว

 

         “เพราะพี่ไม่อยากทำไง!”

 

           กึก

 

           นายเพราเพลิงอาจจะเป็นคนแรดที่หน้าด้าน แต่เขาก็ไม่วิ่งตามคนที่คิดว่าไม่สนใจกันหรอกนะ มันเสียเวลา ซึ่งตัวพี่สินธุ์อาจจะพูดทำนองเรื่องรักก่อนค่อยมีอะไรกัน แต่นั่นเขาก็นึกว่าเพราะศีลธรรมอันดีหรือนิสัยสุภาพบุรุษ ดังนั้น การได้ยินว่าอีกฝ่ายไม่อยากมีอะไรกับเขาจึงทำให้...

 

           แหมะ แหมะ...แหมะๆๆๆ

 

           น้ำตาหยดใสร่วงหล่นออกมาจากดวงตาคู่โต

 

         นี่กูหน้าด้านอ่อยจนที่รังเกียจกูมาตลอดเลยหรือ

 

           ความคิดของคนที่ดึงลูกกุญแจมาไขกุญแจมือให้อีกฝ่าย แล้วปามันใส่หน้า

 

         “เออ ไม่ทำก็ไม่ทำ งั้นเพลิงไปเอากับคนอื่นก็ได้!”

 

         พอแม่งแล้วผู้ชายงี่เง่า!!!

 

           แม้จะคิดแบบนั้น แต่ทำไมน้ำตาถึงร่วงเป็นสายก็ไม่รู้ หากเพลิงก็ไม่อาจจะหน้าด้านทำต่อได้ มันหมดอารมณ์แล้ว ชายหนุ่มจึงผละจากอีกฝ่าย หมายจะลงจากเตียง

 

           หมับ

 

           โครม!!!

 

           “โอ๊ย!!”

 

           หากทันใดนั้น เพลิงก็ต้องหลุดเสียงร้องอย่างตกใจ เพราะว่าร่างทั้งร่างถูกดึงแล้วโยนลงกลางเตียงอย่างรวดเร็ว จนได้แต่เงยหน้าฉ่ำน้ำตาขึ้นมอง แล้วเขาก็ได้เห็นอีกครั้ง

 

           สัตว์ร้ายที่แสนน่ากลัว

 

           ผู้ชายที่กำลังคำรามลั่นว่า...

 

         “พี่ไม่ปล่อยให้เพลิงไปเอากับคนอื่นหรอก!”

 

           พรวด

 

           แม้จะเป็นเพลิงเองก็ต้องตกใจ เพราะจู่ๆ คนที่บอกว่าไม่ทำๆ ก็คว้าเข้าที่ขอบกางเกงแล้วดึงพรวดเดียวก็หลุดออกจากช่วงขาอย่างง่ายดาย จนจะกระเถิบตัวหนี ทว่า...

 

           แกร๊ก

 

           กุญแจมือสีชมพูนุ่มนิ่มนั้นถูกล็อกเข้าที่มือขาวอย่างรวดเร็ว

 

           “พี่บอกให้เพลิงหยุดแล้วนะ แต่เพลิงไม่หยุดเอง!”

 

           พี่สินธุ์บอกเสียงกร้าว ดวงตาวาวโรจน์ แล้วมือใหญ่ก็จัดการถกเสื้อนอนตัวใหญ่ของเพลิงขึ้นเหนืออก ทำเอาคนตัวเล็กเองก็ตกใจ น้ำตาแทบจะเหือดแห้งในวินาทีนั้น สมองกำลังพยายามทำงานว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ทันแล้ว...

 

           “อื้ออออ!!!”

 

           ไม่ทันผู้ชายตัวโตที่คว้าเอาที่ปลายคางแล้วกดจูบลงบนปากสีสดอย่างรุนแรง กลิ่นคาวเลือดที่ฟันกระทบกันก็แตะเข้าที่ปลายลิ้น หากพี่สินธุ์ไม่สนใจ ร่างสูงยังคงกดจูบหนักๆ บังคับด้วยการใช้มืออีกข้างดันนิ้วเข้าไปในโพรงปากของเพลิงในเวลาเดียว จนน้ำใสไหลเลอะลงมาถึงปลายคาง บังคับให้เปิดปากรับแรงโจนจ้วงของลิ้นร้อนที่ราวกับจะขืนใจกัน

 

           มันสอดเข้ามาลึก เกี่ยวกับลิ้นนิ่ม ถูไถที่เพดานปาก แล้วทำให้เพลิงแทบจะสำลักลมหายใจ

 

           หมับ

 

           “ฮื่ออ อี๊ ซี้ดดดดด”

 

           ทันใดนั้น เพลิงก็รู้สึกถึงความเจ็บที่แผ่นอกข้างซ้าย เพราะพี่สินธุ์เลื่อนมือไปบีบขยี้มันหนักๆ แล้วดึงจนแอ่นอกลอยเหนือเตียง หากความเจ็บปวดนั้นแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวกระสันได้อย่างไม่ยากเย็น ยิ่งพี่สินธุ์ออกแรงขยี้มันมากเท่าไหร่ น้ำตาก็ไหลพรากมากขึ้นเท่านั้น

 

           “ฮึก”

 

           “พี่ไม่หยุดแล้วนะ”

 

           เพราเพลิงอาจจะร้องไห้ออกมาแล้ว แต่พี่สินธุ์กระซิบเสียงหนัก ดวงตาคู่นั้นเหมือนนักล่ากระหายเลือด แล้วคนตัวโตก็พลิกร่างเล็กที่ข้อมือข้างหนึ่งถูกล็อกเอาไว้ด้วยกุญแจมือกับหัวเตียงให้นอนหันหลัง

 

           หมับ

 

           เพียงแค่ออกแรงดึงสะโพกทีเดียว เอวของเพลิงก็ลอยขึ้นมาเหนือเตียง สองเข่าสั่นระริกยันเอาไว้กับเตียงนุ่มแทน

 

           เพียะ!

 

           “อื้ออออ เจ็บ พี่สินธุ์!”

 

           ฝ่ามือหนักๆ ก็ตีเข้าที่ก้นนุ่มเต็มแรง จนเพลิงสะอื้นในคอ หอบหายใจหนักๆ เจ็บแปร๊ดทันที หากร่างกายกลับสารภาพออกมาหมดเปลือก

 

           แก่นกายกลางลำตัวที่แข็งจัดแถมยังปริ่มด้วยน้ำใส

 

           เพียะ!

 

           พี่สินธุ์ตีลงบนก้นอีกข้าง แล้วคำรามอยู่ด้านหลังสะโพก

 

           “พี่ไม่ยอมให้เพลิงไปเอากับใครหรอกนะ!”

 

           “อร๊างงงง!!!”

 

           เพลิงหวีดร้องออกมาสุดเสียง ทิ้งหัวลงซบกับหมอนใบนุ่ม ใช้หัวไหล่ยันตัวเอาไว้แทน เพราะผู้ชายข้างหลังคว้าท่อนเนื้อของเขาแล้วบีบหนักๆ เคล้นคลึงจนรู้สึกเจ็บ แต่มากกว่าความเจ็บคือความกระสันอยากที่พุ่งพรวดขึ้นมา ช่องทางที่ลอยเด่นก็ขมิบถี่ เรียกร้องการเติมเต็มที่ไม่ใช่แค่ดิลโด้หรือนิ้วมืออีกต่อไป

 

         อยากได้พี่สินธุ์ อยากได้ อยากได้มากๆ

 

           ความคิดของคนที่หวีดร้องออกมาอีกระลอก เพราะโดนตีอีกครั้ง แถมอีกมือยังเคล้นเขาหนักๆ จนเหมือนจะหักคามือ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดที่สะโพกแล้ว...

 

           “โอ๊ย อึ้ก....ฮึก ฮื่อ...”

 

           ฟันคมกัดเข้าที่เนื้อนิ่มเต็มแรงจนรู้สึกถึงความเจ็บ หากแต่เสียงครางกลับกระเส่าเร้าอารมณ์ขึ้น น้ำตาร่วงเป็นสาย แล้วปลายนิ้วยาวก็...ดันพรวดเข้ามาในช่องทางคับแคบในทีเดียว

 

           ทั้งที่มันควรจะเจ็บ แต่เพลิงกลับหวีดร้องออกมา ร่างกายกระตุกด้วยความเสียววาบ เพราะเมื่อเย็นเขาเตรียมตัวเองพร้อมแล้ว ตอนนี้ให้ใส่เข้ามาเลยยังได้ การที่พี่สินธุ์แทงลึกเข้ามาด้วยนิ้วมือหนักๆ จึงมีแต่จะเรียกเสียงครวญครางของคนตัวเล็กจนดังก้องไปทั่วทั้งห้อง

 

           “ไม่พอ...ฮึก ไม่ ไม่พอ เอาอีก อีก!!”

 

           เพลิงแอ่นก้นไปด้านหลัง แล้วเป็นฝ่ายขยับรับนิ้วยาวที่กดเข้ามาด้านในอย่างสิ้นความอาย เพราะร่างกายกำลังร้อนจัด กำลังเรียกร้อง ยิ่งฟันคมกัดลงบนเนื้อเขามากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเพลิงมากเท่านั้น หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรง ขณะที่...

 

           ฟึ่บ

 

           “พี่สินธุ์...ใส่เข้ามา ในนี้...เร็ว นะครับ...นะ”

 

           แม้จะน้ำตาจะยังไหลไม่หยุด แต่เพลิงก็เลื่อนมือข้างที่เป็นอิสระไปยังช่องทางด้านหลัง แหวกก้นออกกว้าง ขาทั้งสองข้างถ่างออกเพื่อเปิดทางให้อีกฝ่ายเห็นชัดถนัดตา ใบหน้าเร้าอารมณ์ที่แดงจัดก็เอนไปมองคนที่คร่อมทับอยู่ด้านหลัง

 

           เงานั้นดูน่ากลัว ดุร้าย รุนแรง แต่ทำไมมันเร้าอารมณ์ได้มากขนาดนี้

 

           “แรงๆ เข้ามา...ใส่เข้ามาเถอะ ฮึก...” เพลิงแทบจะดิ้นเร้าๆ เมื่อแทนที่คนตัวโตจะทำตามที่เขาบอก กลับส่งมือไปคลึงลูกบอลทั้งสองข้างหนักๆ ราวกับจะรีดเค้นความต้องการให้พุ่งพรวด

 

           ตอนนี้ร่างเล็กทั้งทรมาน ทั้งอึดอัด ทั้งเจ็บปวด แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความใคร่ที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยสัมผัสมา และนั่น...

 

           สวบ

 

           “อร๊างงงงง ฮ้า อึ้ก อี๊ ฮื่ออออออ”

 

           เพลิงหวีดร้องออกมาเต็มเสียง เมื่อท่อนไฟร้อนสอดเข้ามาแทนนิ้วมือ มันโจนจ้วงเข้ามาอย่างไร้ซึ่งความปรานี ทำเอาดวงตาทั้งสองข้างเบิกโพลง น้ำตาไหลเป็นสาย แล้วมันก็แทงลึกเข้ามาด้านในสุด จังหวะเดียวกับที่พี่สินธุ์จับหัวไหล่แล้วกระชาก ร่างกายส่วนบนของเพลิงก็ลอยขึ้นมาเหนือเตียง และเขา...ก็เสร็จอย่างง่ายดาย

 

           จุ๊บ

 

           “เดี๋ยวพี่สินธุ์...ฮึก เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน อ๊า ซี้ดดดด”

 

           แม้ว่าใบหน้าคมที่ตามเข้ามาซุกเข้าที่ซอกคอของเขาจะแค่กดจูบบนผิวชื้นเหงื่อ แต่ร่างกายช่วงล่างไม่ได้ลดความรุนแรงลงเลย พี่สินธุ์ยังคงแทงลึกเข้ามาหนักๆ ส่งส่วนใหญ่โตนั้นเสียดสีทั่วทุกส่วนของร่างกาย มันใหญ่เสียจนแทบไม่มีที่ให้ขยับ แล้วยังกระแทกโดนจุดกระสันด้านใน จนคนที่เพิ่งปลดปล่อย ตื่นตัวอีกครั้งอย่างง่ายดาย

 

           “แฮก เพลิงไม่ได้อยากเดี๋ยวหรอก” เสียงแหบต่ำกระซิบ

 

           หงับ

 

           “อึ้ก พี่สินธุ์ พี่ ฮ้า แฮก แฮก...”

 

           แม้เพลิงไม่เห็นแววตาของพี่สินธุ์ว่ามองอะไร แต่เขารู้ว่านั่นหมายถึงท่อนเนื้อร้อนที่ชูชันขึ้นมา แถมยังปล่อยน้ำเหนียวข้นออกมาเลอะไปทั้งลำท่อน ยิ่งรวมกับแรงกัดที่เกิดขึ้นตรงลำคอกับแรงกระชากจากกุญแจมือจนร่างกายต้องเอนซบไปด้านหลัง คนตัวเล็กก็ไม่อาจจะคิดอะไรได้อีกต่อไปแล้ว

 

           “ขยับ!”

 

           พี่สินธุ์จับเขาเอนไปด้านหลังจนนั่งทับหน้าขาอีกฝ่าย บอกเสียงเข้ม เลื่อนมือมาบีบขยี้หัวนมหนักๆ เพลิงเองก็ทำได้แค่ยันมือกับเตียง ยกสะโพกขึ้น แล้วกดลงเต็มแรง ดวงตาเบิกกว้าง ปล่อยน้ำตาออกมาเป็นสาย แต่เขากลับไม่สามารถหยุดขยับได้เลย มันมีแต่จะแรงขึ้น พอๆ กับจังหวะของคนตัวโตที่สวนกายเข้ามาพร้อมทั้งหอบหายใจหนักๆ

 

           อีกครั้งที่เพลิงสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเหนือกว่า

 

           แกร๊ง แกร๊ง!

 

           หลายต่อหลายครั้งที่กุญแจมือกระแทกกับหัวเตียงบ่งบอกถึงความดุเดือดที่ร่างกายได้รับ

 

           เวลานี้กลิ่นเหงื่อผสมไปกับกลิ่นของคาวลอยตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องกว้าง ไม่ต่างจากยาปลุกเซ็กส์ชั้นดี น้ำตาหยดใสไม่ต่างจากแรงกระตุ้นที่ยิ่งทำให้ร่างสูงโจนจ้วงลึกแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อไม่ต่างจากจังหวะของดนตรีรุนแรงที่แทบทำให้หัวใจหยุดเต้น

 

           “พี่สินธุ์ อร๊าง เพลิงเสียว....อ้ะอ๊า เสียว ฮื่อ มันเสียว...”

 

           เพลิงครวญครางเมื่อเขาถูกพลิกตัวมานอนหงายอีกครั้ง แล้วผู้ชายตัวโตก็ไม่ลังเลเลยที่จะจับท่อนขาทั้งสองข้างพาดบ่า แล้วแทงลึกเข้ามาในท่านั้น จนคนตัวเล็กดิ้นแด่วๆ หอบหายใจจนเหมือนว่าออกซิเจนกำลังจะหมดโลก สองมือถูกดันขึ้นไปให้ชูเด่นเหนือหัว เปิดทางให้มือใหญ่ขยี้ขยำเนื้อตัวส่วนบนเล่น

 

           เขาไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเสร็จไปกี่ครั้ง แต่พอพี่สินธุ์กดสายตามองหัวนมชูชันด้วยดวงตาดุดัน แล้วก้มลงกระซิบเบาๆ

 

           “โรคจิต”

 

           “อื้อ อ๊าาาา!!!”

 

           เขาก็ปล่อยพรวดออกมา เป็นการเสร็จสมที่รุนแรงกว่าครั้งไหน ร่างกายเหมือนระเบิดตู้ม แถมถูกผลักขึ้นฟ้า เสียงร้องดังลั่น ร่างกายกระตุกอยู่ในอ้อมกอดที่รัดแน่น น้ำตาร่วงหล่นเป็นสาย สุดท้ายก็ได้แต่ปรือตาฉ่ำน้ำมองผู้ชายตัวโตที่กำลัง...เลียปาก

 

           พี่สินธุ์ทำเหมือนเขาเป็นเหยื่อที่ต้องลิ้มรสชาติอย่างตะกละตะกราม

 

           พี่สินธุ์คนดุที่ทำให้เพลิงแทบตาย

 

         หมายถึงฟินแทบตายน่ะนะ

 

           เพราเพลิงจะทำอะไรได้ล่ะ นอกเหนือไปจาก...

 

           “อีก พี่สินธุ์ แรงอีก...เพลิงชอบ...ชอบ มันเสียวมาก ฮือ”

 

           หลังจากที่ล้มเหลวไปหนึ่งเดือนเต็ม วันนี้เพราเพลิงก็ได้สมใจเสียที

 

.............................................

ครบ ค่ะ

เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #สัตว์ร้ายของผม นะคะ

ความคิดเห็น