ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 ออกเดินทาง 18+

ชื่อตอน : ตอนที่1 ออกเดินทาง 18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2562 05:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 ออกเดินทาง 18+
แบบอักษร

“ลีฉุน มันได้เวลาที่เจ้าจะต้องออกไปช่วยเหลือผู้คน”

“ขอรับท่านอาจารย์”

“นำวิชาที่ข้าสอนไปช่วยผู้ที่เจ็บป่วยสะ”

“ขอรับท่านอาจารย์”

ชายหนุ่มร่างบางเก็บของลงจากเขาหยางจง เด็กหนุ่มที่มีใบหน้าสวยสะยิ่งกว่าสตรีเดินทางไปเลื่อยๆโดยไม่มีจุดหมาย

ข้าลำเรียนกับอาจารย์จางฉิงมาเป็นเวลา10ปีแล้วอยู่แต่บนเขาไม่เคยที่ลงจากเขา การเดินทางในครั้งนี้ทำให้ข้าตื่นเต้นอย่างมากจนตอนนี้ฟ้ามืดสะแล้วคงต้องหาที่นอนแถวนี้

“อ๊าาา!!”

“!!”ข้ารีบหันไปตามเสียง เสียงร้องนั้นดังมาจากพุ่งไม่ เสียงดังอย่างต่อเนื่อง เราต้องไปช่วยเขา ข้าเดินตามเสียงร้องนั้นไปเสียงร้องนั่นอยู่ลึกพอควจ

“ข...ข้าเจ็บ!..อ๊าาา!!”

“จ..เจ้าเป็นอะไรรึป่าว!”ข้าตะโกนถามแต่ไม่มีเสียงตอบรับใดๆกับมา

หรือเขาจะโดนงูกัด! ข้ารีบเดินไปหาเสียงนั้น ภาพที่ข้าเห็นมันเป็นอะไรที่อึ้งมาก

“อ๊าาา!..ท่าน..แม่ทัพ!..ข้าเสียว.อื้ออ!!!”

“อือออ..ซี๊ดดดด”

ภาพตรงหน้าคือชายร่างเล็กที่ถูกชายตัวโตอัดกระแทกอย่างน่ากลัว ชายร่างใหญ่จับขาชายร่างเล็กผาดบ่าแล้วอัดกระแทกอย่างแรงจนคนร่างเล็กครางลั่น

“!!!!”ภาพตรงหน้ามันทำให้ข้าขยับไม่ได้เลย มันดูดุดันแต่ก็ดูเสียวส่านไปพร้อมกัน ความเป็นชายของลี่ฉุนเริ่มแข็งตัว ชายร่างบางตกใจกับอาการของตัวจนไปเหยียบกิ่งไม้

ปึก!!!

“นั้นใคร!!!!”

“!!!!”ลี่ฉุนหลบหลังต้นไม้ แอบมองไปทางทั้งสองก็พบว่าร่างเล็กสลยไปแล้ว แถมตรงหว่างขามีน้ำขาวๆไหบออกมาเต็มขาเลย

“ข้าถามว่าใคร!”

“ทำไงดี”ลี่ฉุนเริ่มตัวสั่นเพราะน้ำเสียงที่ดูเยือกเย็นจนน่ากลัว

“จะออกมาดีๆหรอจะตายก่อนหะ!!”

พึบ!

“ข..ข้ามิได้ตั้งใจแอบดูพวกท่าน..เอ่อ..ข้าจะรีบไป”ลี่ฉุนเหลือบตาไปมองชายตรงหน้าเขามีใบหน้าที่หล่อเข้มมากดูดุดัน

ท่านแม่ทัพมองร่างบางที่บังอาจมาแอบดูเขาร่วมรัก แต่แทนที่ท่านแม่ทัพจะโกรธ แต่กับถูกใจร่างบางตรงหน้า ใบหน้าที่สวยจนสตรียังอายผิวขาวราวไข่มุกบัดนี้มันเริ่มแดงเห็นแล้วมันน่ากัดให้จมเขี้ยว

“เจ้าบังอาจมากที่มาแอบดูข้า!”ดึงเข้มไว้ก่อน จับดาบไว้แน่น

“...ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย”ร่างบางเริ่มสั่นอีกครั้งเพราะคนตัวโตพูดด้วยน้ำเสียงเลือดเย็นเหมือนจะฆ่าคนให้ได้ แถมยังถือดาบอีก

“อือออ..ท่านแม่ทัพ”ชายร่างเล็กที่สลบเริ่มรู้สึกตัวมองหาท่านแม่ทัพผู้ร้อนแรง

“เจ้าไปสะ”

“ข..ข้าหรอขอรับ?”ชายร่างเล็กมึนงงกับคำสั่งของท่านแม่ทัพ

“ไปสิ!!!”เสียงดุดัน

“ข..ขอรับๆ!”ร่างเล็กรีบเก็บเสื้อผ้าวิ่งหายเข้าไปในป่า

“ทีนี้ตาเจ้า”สายตาดุดันมองร่างบาง

“!!!..ข้าย้อมทำตามทุกอย่างเลยขอรับ ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย”

“ทุกอย่างเลยงั้นหรอ”

“ข..ขอรับ..”

“ข้ายังไม่อิ้มเลย”

“??ท่านหิวรึขอรับ?”ข้าทำอาหารไม่ค่อยเป็นสะด้วยสิ ร่างบางคิด

ท่านแม่ทัพยิ้มเจ้าเหล่ ชั่งใสซื่อสะจริง

“เดินมาหาข้า”

“ขอรับ..”ร่างบางเดินไปหาร่างสูง แต่เพราะตรงนั้นมันแข็งทำให้ลี่ฉุนเดินท่าแปลกๆ ท่านแม่ทัพเห็นอย่างงั้นก็รู้ในทันที หึหึหึ

“ตามข้ามา”ท่านแม่ทัพเดินนำร่างบานจนมาถึงกระท่อมเล็กๆ ร่างสูงดึงร่างบางเข้ามาข้างใน

“ท..ท่านจะทำอะไร!?”ร่างบางตกใจที่อยู่ๆร่างสูงก็ถอดผ้าที่พันเอวไว้ จนเผยให้เห็นแกนกายขนาดใหญ่ที่ชี้มาทางตน

“เจ้าเองก็มีอารมไม่ใช่หรอ”

“อ่ะ!!ท..ท่าน!”

ร่างสูงลูบความเป็นชายของร่างบางไปมาจนมันสู้มือ

“ท..ท่าน..อือ..ข้า.รู้สึกแปลกๆ”

“เจ้ากำลังรู้สึกดี”ร่างสูงกระซิบข้างหูร่างบางใบหน้าเล็กแดงแจ๋ ในใจรู้สึกตื่นเต้นกับความรู้สึกที่ไม่เคยพบ แต่ก็ยังมีความกลัวร่างสูงอยู่บ้าง

“ทำให้ข้า”

ความคิดเห็น