ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 Alpha rich (ครึ่งหลัง)

ชื่อตอน : บทที่ 4 Alpha rich (ครึ่งหลัง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2562 21:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 Alpha rich (ครึ่งหลัง)
แบบอักษร

บทที่ 4


Alpha rich (ครึ่งหลัง)




“นั่นมันเรื่องส่วนตัวของฉัน” น้ำเสียงที่กระแทกกระทั้นนั้นค่อนข้างบ่งบอกเหมือนกันนะว่าเขาเป็นแค่คู่นอนข้ามคืน “คุณเถอะ จะได้นอนกับชัชท์สักกี่วัน”




“ผมมั่นใจว่านานกว่าคุณ” ผมดึงเอาความมั่นใจของอีกฝ่ายมาโต้กลับไป “แต่ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากฟังเหตุผลของผมนักหรอก”




ดวงตาที่มองผมนั้นแข็งกร้าวขึ้นมาอีก แหม... คุณริชคงไม่อยากฟังความจริงที่ผมถูกเลือกให้มาเป็นคู่ของพี่ชัชท์ตั้งแต่เด็กหรอก ครั้งแรกของพี่เขาก็เป็นผม หืม ผมยังไม่ได้บอกใช่ไหมว่าผมเป็นคนแรกของพี่ชัชท์น่ะ เพราะพี่เขายังไม่เคยเลยใส่เอา ๆ แบบนั้นไง แหกอย่างสวย ๆ และมีอะไรอีกนะ อ้อ ถ้าพี่เขาไม่โกหก ผมก็จะเป็นคนเดียวที่พี่เขาคิดถึงอยู่ตลอดด้วย




สู้ป่ะล่ะ สู้ป่ะ นี่ยังไม่รวมการที่ผมเป็นโอเมก้าปล่อยฟีโรโมนให้อัลฟ่ามาสมสู่นะเออ




“หยุดฝันหวานซะเถอะ คุณน่ะ” ท่าทางสูดลมหายใจลึกข่มความโกรธกลืนลงท้องไปของเพื่อนพี่ชัชท์นี่ มันทำให้ผมเมื่อยหน้าน่าดูเลย ต้องกดปากไว้ไม่ให้ยกยิ้มขำออกมามันลำบากนะ “อย่าสำคัญตัวผิดไปนัก ถ้าชัชท์จะเอาคุณเป็นคู่จริง ตอนที่มีเซ็กซ์กันทำไมเขาถึงไม่กัดคอคุณล่ะ”




“เรื่องนี้ผมคิดว่าริชคงต้องไปถามชัชท์เอง” ผมยกยิ้มบางให้กับคนที่สบตากับผมอยู่ “แต่ผมจะบอกอะไรให้อย่างนะ...” ผมเว้นจังหวะการพูดสร้างความเร้าใจให้กับคนฟัง อยากได้ซาวด์ประกอบจริง ๆ




“อะไร!” อา... ผมคงเว้นนานไปเลยทำให้คนฟังหงุดหงิดขึ้นกว่าเก่า




“สำหรับคุณ เรื่องบนเตียงกับชัชท์คงเป็น Sex ที่ร้อนแรงจนคุณติดใจถึงได้ตามเขามาถึงประเทศไทย” ดวงตาสีฟ้าสว่างคู่นั้นเบิกกว้างมองมาที่ผม อ่าห์ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกจริง ๆ ผมชอบ “แต่กับผมมันไม่ใช่ การที่ผมยอมให้ชัชท์ครอบครองผมบนเตียงมันคือการ Make love หวังว่าคุณจะเข้าใจ”




ทิ้งประโยคสวย ๆ ไปแล้วก็เผ่นสิครับ จะอยู่ไปทำไม ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ที่จริงผมลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าผมยังไม่ได้จับคู่กับพี่ชัชท์จริง ๆ แล้วถ้าคุณฝรั่งริชเขานึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองก็เป็นอัลฟ่าที่กัดโอเมก้าได้เหมือนกันผมก็ซวยสิครับ แหม่ ไม่ได้ใส่ปลอกคอด้วยเลยต้องรีบเผ่นนี่แหละ




เดี๋ยวกลายเป็นเมียของคู่นอนสามีแล้วจะเป็นเรื่องตลกร้ายเอา ขำไม่ออกกันทั้งบาง เฮ้อ ว่าไปแล้วผมก็ยังไม่รู้เลยว่าพี่ชัชท์เคยนอนกับเบต้าไหม ไม่หลุดบอกกันเลยหรือคุณริชไม่รู้กันแน่วะ




กวนแขกผู้มาเยือนเสร็จแล้วก็กลับมาไม่มีอะไรทำเหมือนเดิม แดดก็ยังไม่ร่มพอจะให้ผมไปลอยแพ แต่จะให้ไปวิ่งลู่ปั่นจักรยานออกกำลังกายข้างหลังผมก็ยังเสียด ๆ อยู่เลย เฮ้อ พอมันไม่มีอะไรจะทำมันก็ต้องหาอะไรทำ ผมเลยจำใจหยิบแฟ้มบาง ๆ เล่มที่วางเอาไว้บนโต๊ะกินข้าวมาเปิดดู มันคือแฟ้มรายการอาหารนั่นล่ะครับ ไหน ๆ ก็ว่างจัดละ ที่นอนเล่นก็ไม่มี ผมมานั่งจิ้มรายการอาหารงานเลี้ยงคร่าว ๆ ก็ได้ เอาไว้ให้คุณน้ากับพี่ชัชท์มาเลือกอีกที




หึ ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณชายชัชท์ชอบกินอะไร แต่ผมรู้ว่าตัวเองชอบกินอะไร เพราะงั้นไม่ต้อบบอกก็รู้ว่าผมต้องเลือกของที่ผมชอบกินขึ้นมาก่อน อืม... ไก่ทอด เอา หมูมะนาว เอา โรลปลาทู เอาก็ได้ ยำปลาแซลมอน ผมไม่ชอบกินแซลมอน กุ้งค็อกเทล อยากได้กุ้งแช่น้ำปลามากกว่า โอ๊ะ มีกุ้งเผา เอาอันนี้ก็ได้ ทำไมเลือกไปเลือกมามีแต่อาหารไทยล่ะเนี่ย อะ ๆ เอาสเต๊กเข้ามาหน่อย แล้วของหวานเป็นอะไรดีนะ คัพเค้กดีไหม ไม่ดิ มันจะเหมือนงานแต่งมากกว่า เอาเป็นพวกพายที่กินง่าย ๆ น่าจะเวิร์คกว่า




ผมเลือกอาหารในงานเลี้ยงเปิดตัวพี่ชัชท์ด้วยความตั้งอกตั้งใจจนลืมเวลา ความมุ่งมั่นใจการอยากจะกินนี่มันร้ายกาจมาก ทำเอาผมรู้ตัวเองอีกทีก็ตอนที่มีคนมานั่งโอบไหล่ผมไว้แล้ว




กลับมาก็รุ่มร่ามเลยนะ!




“คอนเซ็ปต์ไทย ๆ เหรอครับตะวัน” พี่ชัชท์ถามขึ้นหลังจากที่อ่านลิสที่ผมจด ๆ ไว้




“เปล่า” ผมลอยหน้าตอบคนที่เลิกคิ้วขึ้นมองผมอยู่ “ผมอยากกิน”




“อ้อ” เจ้าของงานเลี้ยงยกยิ้มขำ ขำไปเถอะยังไงผผมก็จะเลือกของที่ผมอยากกินอยู่ดี “เอากระเพาะปลาเนื้อปูด้วยสิ จะได้ไว้ซดร้อน ๆ”




“ก็ดีนะครับ” ผมลิสรายการที่พี่เขาบอกลงไปเป็นอย่างสุดท้ายแล้ววางปากกาในมือลง ครบแล้วนี่เลิกงานได้ “ถ้าพี่อยากเปลี่ยนอะไรก็ดูเอานะครับ”




“ไม่เปลี่ยนหรอก” พี่ชัชท์ดึงกระดาษที่ผมลงให้ไปวางทิ้งบนโต๊ะ เฮ้ นั่งหลังแข็งเลือกแล้วเลือกอีกเป็นชั่วโมง ๆ อย่ามาไม่เห็นค่ากันนะ “รายการพวกนี้เป็นของที่ตะวันอยากกิน ก็เอาตามนี้แหละครับ”




จะบอกว่าตามใจผมว่างั้นเถอะ อ้อมทำไมให้ต้องคิดเนี่ย




“ตามใจพี่แล้วกัน” ไม่มีอะไรจะพูดไปมากกว่านี้ ก็ดี ผมได้กินของที่ผมอยากกินหวังว่ามันจะอร่อยนะ




“วันนี้ไปดูงานที่บริษัทมาคร่าว ๆ” เสียงทุ้มเปรยขึ้นในขณะที่ช้อนตัวผมไปนั่งบนตักเขา นี่เห็นผมเป็นเด็กน้องคอยนั่งตักผู้ใหญ่หรือไง “แค่บริษัทที่พ่อคุมอยู่ก็มีอะไรเยอะแยะแล้ว ถ้าต้องไปนั่งในบริษัทใหญ่ต้องน่าเบื่อแน่ ๆ เลยตะวัน”




“มันอาจจะดีกว่าที่คิดก็ได้นะครับ” ตอนนี้ผมอารมณ์ดี ให้กำลังใจคนขี้บ่นหน่อยก็ได้ “อย่างพี่ชัชท์ทำได้อยู่แล้วล่ะ”




“เฮ้อ เวลาที่จะได้อยู่กับตะวันก็น้อยลงน่ะสิ” พี่เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะซุกหน้าลงกับซอกคอของผม “หอม... ว่าแต่ตะวันหายปวดหรือยังครับ”




“ยังเสียด ๆ อยู่เลยครับ” อย่า ผมไม่ยอมให้พี่เอาผมติด ๆ กันแน่ ถึงมันจะไม่ได้เจ็บก้นมากมายแต่อาการปวดแปลบ ๆ จากกล้ามเนื้อที่โถมเข้ามานี่ มันไม่โอเคเลย”




“มาให้พี่ตรวจหน่อยดีกว่า” พี่ชัชท์ทำท่าจะดึงกางเดงผมลง เฮ้ย ไม่ได้นะ นี่มันห้องกินข้าวจะมาเปิดกางเกงคนอื่นในที่สาธารณะแบบนี้ไม่ได้




“ไม่เอาครับ” หน้าผมนี่เห่อร้อนไปหมดแล้ว ไอ้พี่โรคจิต ไอ้หื่นไม่รู้เวลา นี่ผมกับเขายังไม่ได้จับคู่ ยังไม่ได้แต่งงานกันนะ ถ้าผมเป็นของพี่เต็มตัวแล้วไม่เช็คเช้ากลางวันเย็นเลยเรอะ




“งั้นไปดูบนห้องก็ได้” เรื่องแบบนี้นี่เอาแต่ใจจังเลยนะคุณ ว่าแต่นั่นคุณริชเขาจะออกไปไหนของเขาน่ะทำไมพี่ไม่ไปดูคู่นอนตัวเองหน่อยเล่า




“ไม่ไปหาคุณริชหน่อยเหรอครับ” อดไม่ได้ขอถามหน่อย “ช้า ๆ หน่อยผมเดินไม่ทัน”




ขาผมสั้นกว่าอ่ะ เข้าใจกันบ้างสิ




“ริชน่ะเหรอ” ดวงตาคมเหลือบมามองผม “ไม่เป็นไรหรอก เขาเก่งพอจะไปไหนมาไหนด้วยตัวเองได้อยู่แล้ว”




มั่นใจในตัวเขาจังเลยนะไอ้คุณพี่ชัชท์




“งั้นเหรอครับ” ผมขานรับ




“เขาเดินทางท่องเที่ยวมาเยอะกว่าพี่อีก” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาก็ฟังดูเฉย ๆ ดีนะ เหมือนพูดถึงเพื่อนธรรมดา แต่ธรรมดาจริงไหม... ไม่รู้ “ที่ออกไปนี่เห็นว่าไปหาโรงแรมที่ถูกใจจะไปพักเพราะงั้นไม่ต้องห่วงเขาไปหรอก”




อืม... พี่ชัชท์คงรู้จักคุณริชดีเลยสินะครับถึงวางใจให้คนที่เพิ่งเคยจะมาประเทศไทยครั้งแรกไปไหนมาไหนกับคนรถของบ้านตัวเองแบบนี้ แต่ก็ดูเฉย ๆ กับคุณริชจนเหมือนว่าเขาเป็นแค่เพื่อนเที่ยวชั่วคราวไปสักหน่อย หรือความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจริง ๆ เป็น one night stand ข้ามคืนบนเตียงนอนกันหว่า




จังหวะที่ผมมัวแต่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย ผมก็โดนจับคว่ำลงกับเตียงและถกกางเกงลงแล้ว ฉิบหาย พี่แม่งเล่นทีเผลอ สงสัยวันหลังใส่กางเกงเอวยืดไม่ได้แล้วมันสะดวกในการถอดเกินไป




เพี๊ยะ




“โอ๊ย พี่ตีผมทำไมเนี่ย” แรงมือที่ตบลงมาที่ก้นมันไม่น้อยนะลงเนื้อตรง ๆ ด้วยเจ็บจี๊ดเลย




“พี่บอกใส่กางเกงในแบบไหนครับ” พี่แม่งยึดมั่นในกางเกงในไร้คุณธรรมพวกนั้นมากเกินไปแล้วนะ “ไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้”




ผมมองค้อนคนที่เอาแต่ใจกับเรื่องเครื่องแต่งกายผม ก่อนจะผมลุกไปเปลี่ยนโดยดี ตีมาได้ก้นผมแดงหมดเลย นิสัยเสีย ป่าเถื่อนที่สุด ใส่ลูกไม้ดำแม่งตัดกันดี




“ยังไม่ต้องใส่กางเกง มาให้พี่ดูก่อนเร็ว”แล้วที่ถกเปิดก้นผมเมื่อกี้นี่ยังไม่ดูอีกเรอะ มีปัญหาจริง ๆ นะกับเรื่องกางเกงในเนี่ย “ยังบวม ๆ อยู่เลย”




“อื้ออ” เพราะงั้นห้ามเสียบเข้ามานะครับวันนี้ “พี่ชัชท์ครับ”




“ว่าไงครับเด็กดื้อ” แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเรียงตัวสวยงามรอบผมขึ้นไปกอดไว้ กะไม่ให้ผมใส่กางเกงให้เรียบร้อยเลยสินะ




“พี่จะไปนอนกับคุณริชอีกเมื่อไหร่” ผมอยากเห็น เอ๊ย ขอผมไปดูในห้อง ไม่ใช่สิ ผมอยากรู้จะได้ทำใจ เออ ต้องอันนี้ถึงจะถูก “เห็นคุณริชบอกว่าเขากับพี่มีเซ็กซ์ที่ร้อนแรงมาก...” เดี๋ยวเขาย้ายออกไปแล้วผมอดส่อง... แหม่ มันห้ามความคิดไม่ได้จริง ๆ




“พี่กลับมาบ้านแล้วจะไปมีอะไรกับเขาอีกทำไม” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจหน่อย ๆ “เมียพี่ก็อยู่นี่แล้ว จะต้องไปหาตัวแทนมานอนด้วยเพื่ออะไรอีกล่ะ”




“...” ยกนี้พี่ชนะไปแล้วกัน ผมเขิน




“แต่เรื่องร้อนแรง... คงต้องถามตะวันแล้วล่ะว่าใช่ไหม” เรื่องวกเข้าหาตัวเฉยเลยกู




“ไม่รู้ ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น” ผมหันหน้าหนีดวงตาที่พราวระยับนั่น อย่ามาถามผม ผมไม่รู้ ผมรู้แต่มันใหญ่จนจุกแค่นั้นแหละ แค่นั้นจริงจริ๊ง




“แบบนี้ต้องทำบ่อย ๆ จะได้รู้” พูดจนพี่เขาก็หอมแก้มผมฟอดใหญ่ ถนัดนักนะเรื่องหากำไรจากร่างกายผมเนี่ย “หอมจริง ๆ นะตะวัน”




“ไม่จริงน่า ผมยังไม่ได้อาบน้ำตอนเย็นเลย” ผมบีบจมูกโด่ง ๆ ที่ยื่นมาใกล้ผมอย่างมันเขี้ยว “จริงสิ พี่ชัชท์ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ”




“ว่ามาสิ” รอยยิ้มที่แย้มส่งมานั้นอ่อนโยนมาก มากจนผมใจสั่น




“พี่ต้องสัญญาก่อนว่าจะตอบและไม่โกรธด้วย” ละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวทั้งทีต้องขอคำสัญญาก่อน “นะครับ”




“ครับ พี่สัญญา” เยี่ยม ถ้าไม่สัญญาผมจะอ้อนจนกว่าจะสัญญานี่แหละ




“ผมอยากรู้ว่า...” ผมเบียดตัวเข้าหาร่างสูง ให้ก้นที่เกือบจะเปลือยของผมถูไถบนตักแกร่งแล้วเลื่อนไปหาส่วนนั้นที่อยู่ใต้ร่มผ้า ยอมรับครับว่ายั่วอยู่พี่จะได้ไม่เคืองผม “พี่เคยมีอะไรกับเบต้าไหมครับ”




“เคยสิ” พี่ชัชท์ตอบผมกลับมาเสียงเบา แต่มือที่เลื่อนมาขยำก้นผมน่ะ ไม่เบาเลยนะ “แต่ไม่บ่อยหรอกนะ”




“ผู้ชายนะครับ” ผมถามต่อไปอีกเพื่อตอบสนองความอยากรู้ของผม ตอบแทนด้วยการบิดเอวหน่อยให้บีบก้นผมได้ง่ายขึ้น




“อืม ผู้ชาย” พี่เขารับคำอีกครั้ง






ผมได้รู้คำตอบแล้วล่ะครับ นิพพานได้ อีพี่กินไม่เลือก






ว่าแต่... ที่ไม่บ่อยนี่เพราะใหญ่เกินกว่าที่เบต้าจะรับได้หรือเบต้าไม่ยอมให้กินหว่า... อยากรู้อีกแล้วอ่ะ






๑๑๑๑๑๑๑๑ ครึ่งหลัง ๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑




น้องงงง อยากรู้ไปทุกเรื่องเลยนะเด็กคนนี้นี่ *ตีมือ มันน่าไหมเราไปถามคนอื่นเขาแบบนี้ อิพี่ก็เหมือนกัน ตอบซะทุกคำถามเลยเราน่ะ


ตะวันยั่วอีกแล้ว แต่พี่จะได้กินอีกไหมน้าาา *ยิ้มกรุ้มกริ่ม


ไปตีก้นน้องตะวันที่ไหน อย่าลืมติดแท็ค #ตะวันเป็นโอเมก้า ให้คนขี้เซาได้ไปส่องกันด้วยนะคะ


ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่มีให้กันค่า


(แอบแปะกางเกงในที่น้องใส่วันนี้สักหน่อย ฮิฮิ)

image

ความคิดเห็น