ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณค่าาาาา

ชื่อตอน : #Chapter 3

คำค้น : 4 หัวใจของไอ้แฝด นิยาย ออฟกัน เตนิว คริสสิง ปลื้มชิม่อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 225

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2562 12:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Chapter 3
แบบอักษร

ความเดิมจากตอนที่แล้ว......

​"ผู้ชายอะไรวะเนี๊ยะ หน้าหวานชิปหาย ตาตี่ ๆ จมูกนิด ปากหน่อย น่ารักเหมือนกันนะเนี๊ยะ เห้ยบ้าเราคิดอะไรอยู่วะ "

ณ บ้านพักหลังสวนกุหลาบ

หลังจากที่ 3 แฝดกลับมาจากรีสอร์ทของดิน ก็มาวางแผนกันต่อ..........

"ชั้นว่าเราต้องทำให้ไอ้หมอตุ๊ดนั้นชอบเรา" ดินพูดเสนอ

"อะไรนะ นี่แกจะให้พวกชั้นไปอ่อยไอ้หมอตุ๊ดอ่อ!!!" ลม และ ไฟ พูดพร้อมกัน

"ใช่ ทำให้มันชอบใครคนใดคนนึงได้เนี๊ยะมันก็จะได้ไม่ไปวอแวไอ้น้ำ " ดินบอกเหตุผล

"แล้วทำไมเราไม่ไปจ้างคนอื่นวะ ทำไมต้องเอาตัวเข้าแลกเองด้วย" ลมสงสัย

"เอออ มันเสี่ยงนะเว้ย ถ้าเกิดไอ้หมอตุ๊ดชอบเราขึ้นมา ก็ซวยอ่ะดิ" ไฟโวยวายบ้าง 

"แต่ชั้นว่า ถ้าจ้างคนอื่นมันจะซวยกว่า ลองคิดดูดิ ถ้าไอ้คนที่เราจ้างมันทำแผนเสีย ไอ้หมอตุ๊ดนั้นรู้ตัว แล้วตีตัวออกห่าง แล้วมาขอคบไอ้น้ำ คราวเนี๊ยะ ซวยของจริง " ดินบอกเหตุผล 

"ไอ้ดินก็พูดมีเหตุผลนะ" ไฟต่อ

"อ้าว ไอ้ไฟ นี่สรุปแกจะยอมเสนอตัวให้ไอ้หมอตุ๊ดปากแดงนั้นจีบหรอวะ ชั้นไม่เอาอ่ะ "

"หึยยย เอาน่า แค่แสดงละครน่ะ เราก็แค่ผลัดกันไปแนะนำตัว แล้วก็หว่านเสน่ห์ใส่ พอเรารู้ว่ามันชอบใครเนี๊ยะ เราค่อยมาวางแผนกันต่อ" ดินพูดพร้อมเดินมานั่งโซฟา ข้างๆ ลม และไฟ พลางเอามือไปกอดคอของลมและไฟ

" เห้ออออ บรรลัย เกียรติ ประวัติ พิชิตกิจสตรีของชั้นป่นปี้ " ลมพูดพลางเอามือลูบหน้า

"ถือซะว่าทำเพื่อน้องชายเราไง หรือแกอยากให้น้องเราแต่งงานกับผู้ชาย" ดินพยามเกลี้ยกล่อม  ลมและไฟมองหน้ากัน ก่อนจะหันไปคนละทาง พร้อมถอนหายใจอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

ดินเห็นว่าทั้งสองน่าจะใจอ่อนแล้ว จึงหยิบไม้ที่มีขนาดไม่เท่ากันขึ้นมา หนึ่งกำ และยืนขึ้น

"ป่ะ จับไม้สั้นไม้ยาว เรียงลำดับความสั้น ใครสั้นสุดไปก่อน"

"เอางั้นหรอวะ ถ้างั้นขอให้มันชอบแกไอ้ไฟ" ลมพูดพร้อมยืนขึ้นตามดิน แล้วยิ้มให้กับไฟอย่างกวนๆ

"ขอให้มันชอบแกแหละ ไอ้ลม ขอให้กรรมตามสนอง แกมันชอบอ่อยสาว" ไฟลุกขึ้นมา

"เห้ยยยยย ไม่ดีม้างงงง " ทั้งสองคนเหล่สายตาไปทางดิน

 "ขอให้มันชอบแกไอ้ดิน!!!" ทั้งพูดพร้อมกัน

"มันตัวต้นคิด" ลมพูด

"ขอให้ติดกับแผนตัวเอง" ไฟพูดต่อ

"เออๆ มัวแต่แช่งเป็นเด็กๆ ไปได้ มาๆ รีบจับเร็วๆ " ดินเริ่มใจเสียก็เริ่มหงุดหงิด  ทั้งสามก็จับไม้สั้นไม้ยาวกัน


​ฟาร์ม อิสรินทร์

บรื้นนนนนนนนนนนน เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด เสียงรถของไฟขับด้วยความเร็วก่อนจะมาหยุดที่คอกโคนมของตัวเอง

"ไอ้บ้าเอ้ยยยยย จับยังไงให้ได้ไม้สั้นที่สุดว่ะ ถ้าไอ้ตุ๊ดนั้นมาชอบชั้นขึ้นมาจะทำยังไงวะ"  หงุดหงิดโว้ยยยยย

ไฟที่จับได้ไม้สั้นที่สุดก็ยืนทะเลาะกับไม้ที่ตัวเองจับได้ ว่าแล้วก็เขวี่ยงไม้ลงพื้นพร้อมใช้เท้าขยี้ 

"ไอ้บ้าเอ้ยยยยยย"

"โอ้โห้ นี่คุณไฟครับใครทำให้คุณไฟหงุดหงิดคับ สนครับเดี๋ยวสนจัดการให้" สนพูดพลางบิดคอไปมาพร้อมที่จะมีเรื่องเต็มที่

"แหมมมม่ ช่วงนี้ร่างกายอยากปะทะซะด้วย ใครวะ หืมมม อย่าให้รู้นะเว้ยว่าใครทำคุณไฟหงุดหงิด กูจะเผาบ้านแม่งงง ไอ้หน้าแมวหนิ เดี๋ยวก่อน ๆ "

"ชั้นหงุดหงิดตัวเอง แกจะอัดชั้น แล้วเผาบ้านแม่ชั้นมั้ยวะ ไอ้สน!!!!" ไฟตะคอกพูดพลางกระชากคอเสื้อลูกน้องตัวเอง

"อุ้ยยยย คุณไฟใจเย็นๆครับ เดี๋ยวใครผ่านไปผ่านมาจะหาว่าคุณไฟซาดิสนะครับ" สนพูดพร้อมพยายามแกะมือของเจ้านายออก 

"ซาดิสหรอ" ไฟพึมพำ ก่อนจะปล่อยมือออกจากคอเสื้อสน 

​"เออ มันคงไม่ชอบผู้ชายใช้กำลังหรอก" ​ไฟคิด ได้แผนแล้ว

.

.

.

3 วันผ่านไป ไวเหมือนโกหก 

โรงพยาบาล SP 

หน้าห้องของเจ้าชายซันไชน์ 

"ดิชั้นพยายามป้อนเค้าแล้วนะคะ แต่เค้าไม่กินเลย" พยาบาลสาวที่ถือถาดกำลังจะไปเก็บมาเจอหมอสายน้ำ จึงได้โอกาสฟ้อง

"เดี๋ยวหมอจัดการเองครับ" สายน้ำพูดพลางมองเข้าไปในห้องผู้ป่วยสุดดื้อของเค้า

"ตามมาครับ" ทั้งคู่จึงเดินเข้าไปในห้องของซันไชน์ โดยมีสายน้ำเดินนำและพยาบาลสาวเดินถือถาดตามมาติดๆ 

เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง ก็เจอเข้ากับซันไชน์ ที่นอนอยู่บนเตียง ถึงแม้ร่างกายจะหายดีมากแล้ว แต่หน้าตาก็ยังช้ำ จนมองไม่ออกอยู่ดีว่าเค้าคือ เจ้าชายซันไชน์ 

​"คิดถึงบ้านเหลือเกิน" ​ซันไชน์เหมอ ใช้ความคิด 

ซันไชน์ที่นอนลืมตาเหมอมองดูเพดานของห้องอยู่ พอเห็นสายน้ำเดินเข้ามาก็เบือนหน้าหนีทันที

"หมอย้ายคุณออกมาจากห้องไอซียู มาอยู่ห้องพิเศษเพราะว่าอาการของคุณดีขึ้นมาก แล้วทำไมคุณถึงไม่ยอมกินอาหารเลยครับ" สายน้ำส่ายหน้าให้กับคนไข้

"ไม่เห็นยาก ไม่อยากกิน" ซันไชน์ตอบเสียงเรียบ

"แต่คุณต้องกินนะครับ เพราะว่าแขนกับขาคุณหัก ต้องกินยาแก้ปวดอย่างแรง ถ้าคุณไม่กินอะไรเลยยาจะกัดกระเพาะ"  สายน้ำบอกเหตุผล แต่ซันไชน์ก็ยังนอนนิ่ง สายน้ำจึงตัดสินใจหยิบชามข้าวต้มมาจะป้อนซันไชน์ แต่พระเอกของเราก็เบือนหน้าหนี สายน้ำเริ่มไม่พอใจ ชักมือกลับมา พร้อมถอนหายใจ 

" ถ้าคุณไม่กินผมจะให้ บุรุษพยาบาลมาสอดท่อเข้าทางจมูก และให้อาหารเหลวลงไปในท้อง" 

เงียบ.....

"ถึงคุณจะดิ้นยังไงก็สู็แรงพวกเราไม่ได้ เพราะฉะนั้นคุณมีทางเลือกสองทาง คือหนึ่งจะกินเอง หรือ สองจะให้จับกรองอาหรทางสายยาง" สายน้ำพูดอย่างใจเย็น 

เงียบบบ เพราะกำลังใช้ความคิด "เอาไงดีวะกู เห้อออ" ​แต่ความคิดไม่มีเสียง ดังนั้นในสายตาสายน้ำคือภาพของซันไชน์นอนนิ่ง เงียบ เหมือนจะไม่ยอมกินข้าว

"พยาบาลครับ เดี๋ยวช่วยไปตามบุรุษพยาบาล มาซัก 6 คน แล้วก็เอาท่อสายยางมาให้หมอด้วยครับ" สายน้ำหันไปพูดกับพยาบาลสาว 

"ได้ค่ะ คุณหมอ" พยาบาลสาวพยักหน้า รับปากก่อนจะเดินออกไป 

เวลาผ่านไป 5 นาที บุรุษพยาบาลหนุ่มก็เดินเข้ามา 6 คนพร้อมทั้งท่อสายยาง

"นี่ครับหมอ" บุรุษพยาบาลยื่นท่อสายยางให้สายน้ำ 

"ขอบคุณครับ ยังไงช่วยจับผู้ป่วยทีนะครับ หมอจะให้อาหารทางสายยาง" สายน้ำบอกอย่างยิ้มๆ

"ครับ" บุรุษพยาบาลรับปากก่อนจะเดินเข้าไปจับซันไชน์ไว้ 

สายน้ำจึงเดินเข้าไปบีบปากของซันไชน์ เพื่อที่จะให้ซันไชน์อ้าปาก แต่ว่า..........

"โอ้ย ๆๆๆๆ พอแล้วๆ ผมกินเองก็ได้" ในที่สุดก็เงียบได้ไม่นานซิน่าาา 

"โอเครครับ สรุปคุณจะกินเองเนอะ แต่ว่ามีข้อแม้นะครับ คุณต้องกินใให้หมดนะ" สายน้ำยิ้มอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า 


อีกด้านของโรงพยาบาล 

ไฟที่มารับน้ำ เดินย่องขึ้นบันได เพื่อดูต้นทางว่า โพสเตอร์ออกมารึยัง 

​"เห้ยนั้นไงไอ้หมอตุ๊ด รีบลงไปทำตามแผนดีกว่า" ​ขึ้นมาได้ไม่ถึงขึ้นสุดท้าย ไฟก็เห็นโพสการ์ดเดินออกมาจากห้องตรวจ จึงรีบลงไปหาสนที่รออยู่ข้างล่างทันที

ด้านล่าง

สนที่กำลังหังหลังให้บันได และ ด้อมๆ มองๆ ดูเหมือนหาอะไร ก็โดนไฟถีบเข้าที่ก้นเข้าอย่างจัง จนหน้าติดฝาผนัง

"คุณไฟถีบผมทำไมอ่ะครับ" สนหันมาถาม พลางลูบก้นตัวเอง 

"มันออกมาแล้ว" 

"ห้ะ !! มาแล้วหรอ"  ชิปหายยังไม่ทันเตรียมใจเลย

"เออ"

"งั้นเอาเลยครับเอาเลย" เอาวะแปปเดียวเอ๊งงง   

"แกรู้ใช่มั้ย ว่าถ้าแกทำตามคำสั่งของชั้นไม่ได้แกต้องเจอออะไร"  ไฟพูดพร้อมกระชากคอเสื้อสน

"ไฟครับอย่าทำผมเลยผมกลัวแล้ววววว!!!" สนยกมือไหว้ ด้วยความเล่นใหญ่เล่นโตนี้ทำให้ไฟรู้สึกหมั่นไส้ ผลักสนให้ไปชนกับฝาผนัง 

"คุณไฟครับ ผมกลัวแล้ววว กลัวแล้วครับคุณไฟ" สนแหกปากโวยวาย  อ่ะ จ้างร้อยเล่นล้าน

"หยุด ชั้นสั่งให้แกไปตามไอ้น้ำ ทำไมแกถึงหาไม่เจอ" ในเมื่อลูกน้องเล่นใหญ่มา เจ้านายมีรึจะยอม

"แอ๊ะแห๊ะะ คือเออคือออ คุณไฟอย่าครับ คุณไฟ" ร้องไปงั้น ไฟยังไม่ได้ทำอะไรเลยยย เห้อออออ 

ด้วยความหมั่นไส้ ไฟเดินไปกระชากคอเสื้อสนอีกครั้ง 

"มานี่เลยมึง" แล้วก็เหวี่ยงลูกน้องให้หันกลับมาทางบันได เพื่อที่ตัวเองจะได้มองเห็นคนที่เดินลงมาอย่างชัดเจน 

" คุณไฟครับผมไปตามมาแล้วครับที่ผมไม่เจอครับ" 

"แกมันไม่ได้เรื่องจริงๆ" ไฟแกล้งทำเป็นตบหน้าสน แต่เดี๋ยวก่อนนน ตบทางขวาหน้ามาต้องหันซ้ายซิโว้ยย

"เห้ย หันให้มันถูกทางหน่อยซิวะ" กระซิบ 

"อ้าว หันผิดหรอครับ งั้นเอาใหม่" 

"ไม่ทันแล้ว" ใช่ครับ ไอ้หมอตุ๊ดเดินลงมาแล้ว 

อั๊กกกก ไฟต้องไปที่ท้องของสนอย่างเต็มแรง ​"โทษทีนะเว้ยไอ้สน"

​ยังไม่จบจ้าาาา "แบบนี้มันต้องโดนอีกที" ไฟเงื้อมหมัดจะต่อยสน 

"เห้ย ๆ คุณหยุดก่อนครับ" โพสการ์ดที่ลงมาเห็นพอดี ก็ตกใจวิ่งเข้าไปห้าม 

"เกิดอะไรขึ้นครับ ที่นี่โรงพยาบาลนะ คุณจะมาทำร้ายกันไม่ได้นะครับ"

"นี่มันเรื่องระหว่าง ชั้นกับลูกน้องคนอื่นไม่เกี่ยว!" ไฟจ้องหน้าโพสการ์ดอย่างเอาเรื่อง 

ในระหว่างนั้นเอง..... 

"หมอน้ำคะหมอน้ำ" พยาบาลสาวท่าทางเหนื่อยหอบวิ่งมาหาสายน้ำ 

"มีอะไรรึป่าวครับ" 

"คือ พี่ชายคุณหมอน้ำอะค่ะ มีเรื่องอยู่ข้างล่างค่ะ" 

"ห้ะ มีเรื่อง มีเรื่องกับใครครับ" 

"หมอโพสการ์ดค่ะ"  ชิปหายแล้วไอ้น้ำเอ้ยยยย 



ด้านล่าง 

"ผมว่าใจเย็นๆ ก่อนนะครับ มีอะไรค่อยๆคุยกันนะครับ" โพสการ์ดที่โดนไฟผลักจนติดกำแพงพยายามพูดเกลี้ยกล่อม

"ไม่คุยเว้ย ไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า แล้วก็ไม่ชอบให้ใครมาสอนด้วย!!" ไฟตะคอกใส่โพสการ์ด ทำให้โพสการ์ดหน้าเสียอย่างหนัก 

"เอิ่มมม ป่าวครับ ผมไม่ได้สอนครับ ผมแค่แนะนำ" โพสการ์ดรีบปฏิเสธ

"นี่ย้อนหรอ นี่แกกล้าย้อนชั้นหรอ" 

"โห้ยย ป่าวครับ ผมไม่กล้าย้อนหรอกครับ" 

"ยังจะมาเถียงอีก" ไฟตั้งท่าง้างหมัดจะต่อย แต่ว่า.....

"หยุดเลยนะ ไอ้ไฟ!!!" เสียงเรียบแต่ทรงพลังเป็นเสียงที่สายน้ำใช้ดุพวกพี่ๆ ของเค้า

และนั้นทำให้ ไฟ โพสการ์ด และ สนหันมามอง 

*​เฮือกกกก ตายแล้วคุณไฟของสนนน ทั้ง สนและไฟ ต่างตาโต 

"คุณไฟครับ เดี๋ยวผมไปรอที่รถนะครับ ท่าทางจะยาว โอ้ยย" สนพูดพร้อมเดินไปหาเจ้านาย อย่างทุกลักทุเลเพราะจุก และรีบเดินออกจากตรงนั้นอย่างเร็วที่สุด 

"อ้าว ทิ้งกูซะงั้น" พึมพำ

"ไฟ ออกมาจากเพื่อนชั้นเดี๋ยวนี้เลย" สายน้ำเดินลงมากระชากแขนของไฟ ที่กำคอเสื้อของโพสการ์ดอยู่

"แก จะทำไรเพื่อนชั้นห้ะ !!" สายน้ำถามอย่างเอาเรื่อง

"ไม่ได้ทำไรซะหน่อย" ไฟแก้ตัวย้ำขุ่นๆ 

"ยังจะมาเถียงอีกหรอ" สายน้ำตะคอกใส่พี่ชาย

"เออ สายน้ำใจเย็นๆ นะ ยังไม่ได้ทำอะไรจริงๆนั้นแหละ " โพสการ์ดห้ามทัพก่อนที่จะหันไปยิ้มให้สายน้ำ 

"เห็นมั้ย พี่บอกแล้วว่าไม่มีอะไร ก็คือไม่มีอะไร"  ประโยคนี้ทำให้โพสการ์ดอึ้ง

"พี่ ??" หันหน้าไปทางสายน้ำ เพื่อหาคำตอบ 

"เอิ่มมม โพสการ์ด นี่ไฟ พี่ชายฝาแฝดเราเอง" สายน้ำอธิบาย 

"อ่อออ สวัสดีครับพี่ไฟ ผมโพสการ์ดนะครับเป็นเพื่อนของน้ำครับ" หลังจากหายสงสัยโพสการ์ดก็ยกมือไหว้ เรียกได้ว่าไหว้อย่างถูกต้องตามตำราเป๊ะ พร้อมทั้งแนะนำตัว 

"มีชื่อจริงมั้ย พอดีไม่ชอบเรียกชื่อเล่นคนไม่สนิทอ่ะ" ไฟตอบอย่างกวนๆ 

"ไฟ!!!" น้ำหันไปดุพี่ชาย 

"โพสการ์ด เราขอโทษแทนพี่ชาย เฮงซวยของเราด้วยนะ เราไปก่อนนะไว้เจอกัน" น้ำขอโทษขอโพยแทนพี่ชาย

"ไปไฟกลับบ้าน" ลากพี่ชายตัวดีออกมาจากตรงนั้น



บ้านหลังสวนของทั้งสามหนุ่ม 

"มันไม่ชอบชั้น" ไฟเดินเปิดประตูบ้านเข้ามาอย่าง อารมณ์ดี 

"แกรู้ได้ยังไงวะ" ดินที่เดินตามมาถามขึ้น 

"ชั้นดูแวบเดียวชั้นก็รู้แล้ว มันน่ะกลัวชั้นอย่างกับอะไรดี ไม่กล้าเข้าใกล้ นี่ขนาดชั้นจะกลับนะ มันยังไม่มองหน้าชั้นด้วยซ้ำ" ไฟเล่าอย่างอารมณ์ดี  "ถ้าแกไม่เชื่อเนียะ แกไปถามไอ้สนดูก็ได้ ไอ้สนมันไปด้วย" 

"เห้ยยย แกไม่พยายามน้อยไปรึป่าวไอ้ไฟ" ลมเอ่ยปากถาม 

"นี่ ถ้าแกว่าชั้นน้อยไปนะ คราวหน้าตาแกก็พยายามให้เต็มที่ละกัน เผื่อว่าไอ้หมอตุ๊ดนั้นมันจะชอบแก" 

"เออๆ ก็ได้ พรุ่งนี้ชั้นจะไปรับไอ้น้ำเอง จะดูซิว่าคนอย่าชั้นจะตรงสเปคมันรึป่าว" ลมพูด


จบแล้ววววว ดูเหมือนว่าเรื่องของพี่ชายจะเยอะกว่าเนอะ 5555 

ช่วงนี้ดูคาวมวุ่นของพี่ๆ ไปก่อนเพราะเจ้าชายเรายังนอนพะงาบๆ อยู่บนเตียง

แต่วันนี้พอก่อนไรท์ง่วงแล้วว บายจ้าาาาา 

อย่าลืมคอมเม้นต์ให้กำลังใจไรท์หน่อยน้าาาาาา 


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว