email-icon

กดไลค์และคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์คนนี้ได้มีกำลังใจในการเขียนนิยายต่อไปด้วยนะคะ รักทุกคน ขอบคุณที่คอยซัพพอร์ตไรท์คนนี้ด้วยค่าาา <3

ชื่อตอน : DARIN 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 577

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2562 11:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DARIN 5
แบบอักษร

DARIN 5

DARIN

UNIVERSITY

หาวววววว -0-


"อือหืออออ...ไหวปะเนี่ยแก" ฉันเอ่ยถามยัยเอวี่ทันที หลังจากที่นางเริ่มอ้าปากหาวเป็นครั้งที่สาม

"ไม่ไหวอะ ง่วงมากเลย" ยัยเอวี่ที่ตอบกลับมาอย่างไม่โกหก

"เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือไง มาง่วงอะไรเอาตอนนี้" ฉันถามด้วยความสงสัย 

"อืม" นางตอบกลับเพียงแค่คำสั้นๆ เอวี่ดูเหมือนกับว่าอดนอนมาทั้งคืน ร่างกายที่ดูไม่มีเรี่ยวไม่มีแรงเอาซะเลย แต่พลันสายตาของฉันก้ดันเหลือบไปเห็นรอยแดงๆที่บนต้นคอของเอวี่

"แกไปโดนอะไรมาอ่ะ เจ็บหรือเปล่า" ฉันถามเอวี่ออกไปด้วยความเป็นห่วง

"อ่ะ...เออ อ่อ! เมื่อวานโดนมดกัดอ่ะ มันคัน ฉันก็เลยเกา ไม่มีอะไรหรอก ขอนอนก่อนนะ ง่วงมากไม่ไหวแล้ว" เอวี่ตอบออกมาแบบปัดๆ และก็ทำท่าที่จะเอาหน้าฟุบลงที่บนโต๊ะ

"อ่ะๆ ไม่ไหวก็พักก่อน" ฉันบอกกับมัน ก่อนจะมองดูเวลา

"อีกครึ่งชั่วโมง เดี๋ยวฉันเรียกแล้วกันนะ" 

"ดีมากแก นอนละ" ว่าแล้วมันก็ฟุบลงไปที่บนโต๊ะในทันที 

ว่าก็ว่าไปแล้ว ยัยเอวี่นี่ก็เป็นเพื่อนที่น่ารักมากๆคนนึงเลยนะ ก็จะให้ทำไงได้หละ ก็มีกันอยู่แค่สองคน ก็ไม่มีใครคบแล้วอะเนาะ ถึงยัยเอวี่มันจะชอบบ่นว่าฉันโง่อยู่บ่อยๆก็เถอะ

แต่อย่างน้อยหลายๆอย่าง เอวี่ก็มักจะออกมาปกป้องฉันเสมอ เช่น..

เลิกเรียน!

"กลับบ้านดีๆนะแก" ฉันที่กำลังจะโบกมือบายๆเอวี่ หลังจากที่เดินมาถึงรถ

"เจอกันพรุ่งนี้จ้า" เอวี่ที่ตอบกลับมา แต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวขาขึ้นรถ

"จะกลับแล้วหรอครับ ดาริน" จู่ๆก็มีใครบางคนที่เดินมาจากทางด้านหลัง

"อ่าาา"

"ค่ะ...กำลังจะกลับบ้านแล้วค่ะ" ฉันตอบกลับเค้าไป และกำลังที่จะเปิดประตูรถ

หมับบ!!

"เดี๋ยวก่อนสิ" แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้หันกลับไป หรือว่าพยายามจะดึงแขนของตัวเองออก เอวี่ที่ฉันคิดว่ามันคงขับรถออกไปแล้ว จู่ๆนางก็เดินลงมา และดึงให้หลุดออกจากการจับของพี่แบท

"กลับบ้านกันเถอะ ดาริน" เอวี่พูดพร้อมกับจูงมือของฉันให้เดินตามนางไป

"เอากุญแจรถมา" เอวี่พูดพร้อมกับผายมือ 

"อ่ะ" 

ฉันส่งกุญแจรถของฉันให้กับนาง ก่อนที่จะยอมขึ้นรถตตัวเองได้อย่างว่าง่าย 

หลังจากที่ขับรถออกมาแล้ว..

"ไหนแกบอกว่า แกไม่ชอบพี่เค้าไง" จู่ๆเอวี่ก็ยิงคำถามนั้นมาใส่ฉัน

"หืมม" ฉันหันกลับไปมองหน้าเอวี่อย่างงงๆ

"ก็แกเคยบอกไม่ใช่หรอ ว่าแกไม่ชอบพี่แบท แล้วทำไมเค้าถึงมาหาแกที่รถได้อ่ะ" เอวี่ถามฉันอีกครั้ง แต่สายตาของนางที่ตอนนี้ก็ยังจดจ้องมองไปที่ถนนอยู่

"ไม่ๆ ฉันไม่รู้นะ ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเค้ามาที่รถของฉันได้ยังไง" ฉันตอบเอวี่ไปตามจริง ก็ฉันไม่รู้นี่นา ฉันเองยังไม่เคยรู้จักกับกับพี่แบทเป็นการส่วนตัวเลยด้วยซ้ำ ถึงพี่เค้าจะเคยเค้ามาคุยด้วยอยู่บ่อยๆ

"อืม...ก็ดีแล้ว แกเองก็เคยเห็นไม่ใช่หรือไง ว่าจริงๆแล้วพี่เค้าเป็นคนแบบไหน ไม่ต้องเข้าไปทำความรู้จักกับเค้าอะดีที่สุดแล้ว แกเองก็เคยเห็นฟ้าไม่ใช่หรอ ว่าเป็นยังไง" น้ำเสียงของเอวี่ที่บ่งบอกได้ถึงความเป็นห่วงของนางที่มีให้กับฉัน 

แต่ก็ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบอะไรกับไป

"ปหเข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย" เอวี่ที่หันหน้ามาสบตาฉัน นัยตาของเอวี่ที่แข็งไปหมด 

"อ่ะ อืมๆ เข้าใจแล้วหละ ฉันไม่มีทางที่จะไปยุ่งกับคนแบบนั้นแน่นอน ผู้ชายใจร้ายแบบนั้นหนะ ถ้าได้สนิทด้วยก็คงจะไม่ดีเอามากๆเลย.."

"ว่าแต่ว่า แล้วรถแกหละ" ฉันเองที่พึ่งนึกขึ้นได้ ว่าเอวี่จอดรถของตัวเองเอาไว้ที่ลานจอดของมหาลัยก็เลยถามขึ้น

"เดี๋ยวให้คนขับรถที่บ้านไปเอา หรือไม่ก็คงจอดไว้แบบนั้นนั่นแหละ" เอวี่ตอบกลับมา

ฉันเองที่แอบยิ้มและดีใจอยู่ลึกๆเป็นอย่างมาก ทำไมหนะหรอ ก็ฉันหนะมีเพื่อนที่เป็นห่วงฉันมากๆอย่างเอวี่ เป็นใครก็ต้องอิจฉาฉันอยู่แล้ว มีเพื่อนดีก็เท่ากับมีเรื่องดีๆในชีวิตแล้วหละ

หลังจากที่ฉันแวะส่งเอวี่ที่คอนโดแล้ว

"ขับรถกลับดีๆนะ"

"จ้าๆ พรุ่งนี้เจอกันจ่ะ"

DARIN END!



BAT

"ป่ะ กลับบ้าน"

ผมที่ได้แต่ยืนมองผู้หญิงคนนั้นอย่างรู้สึกคุ้นเอามากๆ ผู้หญิงคนที่เธอน่าจะเป็นเพื่อนานิทของดาริน เพราะว่าไม่ว่าผมจะเห็นดารินอยู่ที่ไหน ผมก็มักจะเห็นเธออยู่ด้วยกันทุกครั้ง

แต่ผมกลับรู้วึกว่า ผมคุ้นกับเพื่อนของดารินเอามากๆ

หรืออาจจะเป็นเพราะ ผมเองก็คุ้นกับผู้หญิงเกือบจะทุกคนในมหาลัยนี้อยู่แล้วละนะ

"เป็นไง นกอีกสิมึง" ไอ้เซนด์ที่เดินเข้ามาถึงทีหลัง และเห็นผมยืนอยู่ก็ถามขึ้น

"นกไร สำหรับกูไม่มีทางหรอก คำนั้นอ่ะ" ผมตอบกลับมันไปอย่างมั่นใจ

"หรอวะ...แต่กูเห็นกับน้องดารินเนี่ย กูเห็นมึงพยายามที่จะเข้าหาน้องเค้าอยู่ตั้งนานแล้วนะเว้ย ทำไมถึงยังไม่ได้แอ้มน้องเค้าอีกวะ หรือว่าน้องเค้าจะไม่เอามึง" ไอ้เซนดฺ์ที่พูดด้วยน้ำเสียงแบบพอใจเป็นอย่างมาก

"มึงอย่าคิดไปเองครับ มึงรอดูได้เลย ไม่เกินอาทิตย์นี้ แล้วจะมีรูปเด็ดๆส่งเข้าไลน์กลุ่มของพวกมึงทุกคนเลยครับ" ผมบอกพวกมันไปอย่างมั่นใจ เพราะไม่ว่าจะยังไง ยัยเด็กดารินนั่น จะต้องตกเป็นของผม

เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่แบทอยากได้ แบทก็จะต้องได้!!

สามวันต่อมา..

X PUB

02.00น.

"กูกลับก่อนนะ" ผมบอกกับไอ้สองตัวที่ก็เดินตามกันออกมาอย่างติดๆ

"เออ ว่าแต่อย่าลืมเรื่องน้องดารินนะ พวกกูสองคนยังรอดูอะไรเด็ดๆอยู่นะเว้ย" ไอ้วินทร์ที่หันกลับมาตอบผม แต่มันดันเป็นคนละเรื่องที่จะต้องบอกผมปะ

"เออ ไม่ต้องห่วงเพื่อน กูไปละ" ผมบอกพวกมันทั้งสองคน ก่อนจะเดินแยกออกมา เพราะว่าผมเองที่มาถึงทีหลังพวกมัน เลยทำให้การจอดเลยที่อยู่กันคนละโซน

และเมื่อผมเดินมาถึงรถ..

"จะรีบกลับไปไหนคะ" เสียงหวานเอ่ยถามจากใครบางคนตรงมุมนั้น และผมพยายามที่จะมองหาเธอ

"ให้ฉันกลับด้วยได้มั้ยคะ" เธอคนนั้นที่เดินออกมาจากตรงมุม หญิงสาวที่อยู่ในชุดรัดเข้ารูป สีผิวที่ขาวราวกับหยวกกล้วย ผมสีบลอนด์ที่ยาวประบ่า ใบหน้าที่ถูกเติมแต่งอย่างเห็นได้ชัด 

การแต่งหน้าที่จัด แต่นั่นก็ไม่สามารถปิดบังความสวยบนใบหน้าของเธอได้ และผมเองก็ยังจำเธอได้ดี

"ไปด้วยกันอะได้อยู่ แต่ทำตอนเช้าถึงหนีกลับก่อนละครับ" ผมถามเธอย้อนไปถึงเรื่องของคืนวันนั้น

"อื้มมม ก็ใครอยากให้พี่ขี้เซาละคะ ฉันก็ต้องตื่นก่อนสิ ว่าแต่ว่า วันนี้ยังจะอยากให้ฉันไปด้วยอยู่หรือเปล่าน้าาา" เสียงหวานออดอ้อน ใบหน้าและท่าทางที่แสดงออกมา

มันทำให้ความต้องการที่ผมมีมันหลั่ง และั่งให้ลูกชายของผมที่นอนหลับอยู่ เริ่มที่จะรู้สึกตัว

"อ่ะ กุญแจรถ" ผมยื่นกุญแจรถให้กับเธออีกครั้ง เพราะผมชอบที่จะนั่งข้างๆตรงนี้ และคอยมองการขยับตัวของเธอเวลาที่เธอขับรถ ส่วนมือของผมที่ไม่เคยปล่อยว่าง เพราะจะชอบที่จะคอยใช้นิ้วไปซุกซนกับตรงหน้าอกของเธอเหมือนกับครั้งคืนนนั้น

และเมื่อถึงโรงแรม..

"อื้อออ เบาๆสิคะ อร้ายยยย อื้มมมมมมม"




พี่แบททคะ พี่แบททำไมถึงได้หื่นแบบนี้ละคะ

แถมยังมีแผนการร้ายๆในหัวอีกต่างหาก ไรท์ละเป็นห่วงดารินจริงๆเลย



ความคิดเห็น