ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เฮียเจย์ EP.18 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.5k

ความคิดเห็น : 92

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2562 01:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฮียเจย์ EP.18 100%
แบบอักษร

EP.18

/

//

///

วันต่อมาซานขี่มอไค์มาด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยวไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ตอนเเรกชนะว่าจะขับรถมาส่งเพราะเป็นห่วงดับสภาพจิตใจของลูกชายแต่ซานเอ่ยตอบปฏิเสธไปเพราะอยากขี่มาเองมากกว่า เด็กอ้วนอ้อนจนผู้เป็นพ่อและแม่ยอมใจอ่อน

ซานเดินลากเท้าขึ้นบันไดเพื่อไปยังห้องเรียน สถานะภาพทางอารมณ์ของน้องตอนนี้เหมือนมีเมฆครึ้มลอยอยู่บนหัวไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

" จริงๆวันนี้มึงไม่ต้องมาโรงเรียนก็ได้นะเว้ย ถ้ายับไม่โอเคอ่ะเดี๋ยวกุเก็บงานไว้ให้ " ฟอร์ดถามด้วยความเป็นห่วงหลังจากที่เมื่อคุยกันจึงได้รู้ว่า ซานกับเฮียเจย์เลิกกันแล้ว ฟอร์ดกลัวเพื่อนเครียดกระโดดหน้าต่างชั้น3อยู่นิดๆเพราะวันนี้มีเรียนวิชาฟิสิกส์เป็นวิชาหินของเด็กสายศิลป์เลยล่ะ ไหนจะบวกกับอารมณ์ของมันอีก ผมนี่เตรียมยาพาราไว้ให้มันก่อนเลยครับ

" แค่โดนผัวทิ้งมึงอย่าเว่อร์ แต่เอาจริงๆกุเป็นคนทิ้งเค้ามากกว่า " ใช่ซานต้องเป็นคนทิ้งสิไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งเพราะเขาเป็นคนบอกเลิกก่อน เฮ้ออ คิดแล้วก็ปวดใจ

" จ้าาา พ่อคนเก่ง..แต่ถ้ามึงไม่โออ่ะมึงบอกกุทันทีเลยนะ "

" อืม.." ซานครางตอบก่นจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ เมื่อคืนเขานอนไม่หลับทั้งคืนมัวแต่นอนซึมมองเพดานทั้งคืน เวลาหลับตาลงทีไรก็เอาแต่นึกถึงช่วงเวลาที่เขากับเฮียเจย์มีความสุขด้วยกัน ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน..ซานฟุบโต๊ะคิดถึงเรื่องของตนกับแฟนเก่าไปเรื่อยๆ..

" ตอนที่อยู่ต่อหน้าซานเฮียเจย์ทำได้ยังไงกันนะ..." ซานพึมพำกับตัวเองเสีนงสั่น ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ้ม หัวเราะ ทั้งที่ตัวเองแอบไปมีคนอื่นลับหลังเขาเฮียเจย์ทำได้ยังไงกัน..ไม่ละอายใจหรือว่ากลัวว่าสักวันเขาจะจับได้บ้างหรอ...คิดไปแล้วซานก็เผลอสะอื้นออกมา

" เห้ยๆ ไหนมึงบอกโอเคแล้วไงวะ " ฟอร์ดลนทำอะไรไม่ถูกเมื่ออยู่ๆซานก็ร้องไห้ออกมา ลูคัสที่พึ่งมาถึงโรงเรียนเดินผ่านหน้าห้องของซานไปแต่ก็ต้องถอยกลับมาเมื่อเห็นคนที่ตัวเองชอบมานั่งอยู่ในห้อง  เด็กตัวสูงรีบจ้ำเท้าเข้าไปหา

" เธอ.." ลูคัสทิ้งกระเป๋นนักเรียนบงเพื่อนก่อนจะเดินเข้าไปกอดซานโดยคุกเข่าลงพื้นแล้วใช้แขนสองข้างกอดเอวของซานเอาไว้ ใบหน้าหล่อซบลงกับไหล่ที่สั่นเทิ่มของซานนิ่งๆ

" เธอไม่ร้องนะ..เราบอกแล้วไงว่ายิ่งเธอร้องไห้เราก็จะเจ็บที่หัวใจมากๆเลยนะ "

" ฮึก.."

" ถ้าเธอไม่อยากให้เราเจ็บ เธอต้องหยุดร้องไห้นะ "

" ฮึก ไอ้บ้าไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย นายจะมาเจ็บแทนเราได้ไง " ซานเงยหน้าขึ้นหันไปพูดกับลูคัสทั้งน้ำตา ลูคัสยิ้มออกมานิดๆ ใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้

" เกี่ยวสิ..เพราะใจของเราอ่ะมันเป็นของเธอแล้วใจของเธอก็เป็นของเราไง "

" นี่! ฮึก..ใจเราไปเป็นของนายตอนไหน! มั่ว! " ซานเช็ดน้ำตาลวกๆก่อนจะหันตัวมาทางลูคัสดีๆพร้อมกับตอบกลับเสียงนิ่ง ปากอิ่มบึนขึ้นนิดๆด้วยความไม่ชอบใจ มาแล้วก็พูดมั่วว่ะ ใจของเขาไปเป็นของมันตอนไหน!

" อีกหน่อยก็เป็นเชื่อเรา ฝึกๆไว้ " ลูคัสยิ้มกว้างที่ทำให้ซานเลิกร้องไห้ได้แล้วถึงจะกลายเป็นว่าทะเลาะกันแทนอ่ะนะ แต่ก็ดีกว่าเห็นซานเสียใจละนา

" เอ่อ..เผื่อพวกมึงลืมไปว่ากุนั่งอยู่ตรงนี้ " ฟอร์ดทำหน้าตายใส่ จีบกันต่อหน้ากุอีก ไม่อายกันบ้างรึไง เห็นเขาเป็นอากาศมั้ง

" เนี่ย มึงก็เลิกเสียใจได้แล้วกุรู้ว่ามันเจ็บมาก ถ้าหัวใจมึงช้ำมึงก็หาคนมารักษาสิ "

" เราเองๆ เราจะรักษาหัวใจเธอเองนะซาน! " ลูคัสรีบยกมือพรึบเสนอตัวเอง ฟอร์ดเบะปากเป็นรูปตีนเร็วเชียวนะมึง

" ไม่เอาหรอก " ซานตอบเสีนงแผ่ว ถึงจะเสียงเบาแต่มันก็ทำร้ายหัวใจดวงน้อยๆของลูคัสได้เหมือนกัน

" เธอ..แรงอ่ะใจเราบางแล้วนะ "  ลูคัสพูดเสียงอ่อย หน้าหงอยหูตกหางลู่เหมือนหมาพันธุ์โกลเด้น ซานยิ้มขำยีผมลูคัสเเรงๆด้วยความหมั่นไส้

" เราไม่อยากดึงใครให้มาเสียใจอ่ะถ้ารู้ว่าเราเอาเค้ามาเป็นตัวแทนของอีกคน..ขอโทษนะลูคัส " ซานพูดออกมาตามความจริง เพราะรู้ดีว่าใจของตัวเองคงเป็นของใครไม่ได้อรกแล้วนอกจากเฮียเจย์ หัวใจของซานมันโคตรทรยศเจ้าของเลยเนอะว่ามั้ย

" เห้อออ ตัดทางกันแบบนี้แล้วเราจะทำไงต่อไปล่ะ " พูดเสียงเศร้าไปงั้นแหละแต่ลูคัสจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ ยิ่งซานพูดแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ลูคัสรู้ว่าซานเป็นคนที่ห่วงใยความรู้สึกของคนอื่นมากๆ ยิ่งน่ารักกกกเข้าไปใหญ่ ไม่เป็นไรนะซานต่อให้ตอนนี้ซานจะยังรักใครไม่ได้..แต่ใช่ว่าต่อไปจะไม่รักใครอีกแล้วนี่เนอะ อิอิดีใจ

" เราก็เป็นเพื่อนกันไง เพื่อนกันมันยั่งยืนกว่านะ " ซานยิ้ม

" ก็เราอยากเป็นผัว อุ้ย! ผิดๆ โอ๊ยๆซานอย่าตีเราเจ็บนะ "

 " ผัวบ้าอะไร ปากเสียมาก! "

" เราไม่ได้ตั้งใจ โอ๊ยยย! " ลูคัสร้องตอแหลออกมาเบาๆแสร้งทำว่ามันเจ็บมากแต่จริงๆมันไม่ได้เจ็บอะไรเลยด้วยซ้ำ ซานตีใช้มือตีลูคัสไปทั่วจนเสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังออกมาเบาๆ ลูคัสจับมือของซานเอาไว้ก่อนจะดึงซานลงเข้ามาใกล้ทำให้ใบหน้าของทั้งคู่มกล้กันจรสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน สำหรับซานอะเฉยๆแต่สำหรับลูคัสแม่งโคตรตื่นเต้นเลย ใจแม่งเต้นจนจะหลุดออกมาอยู่แล้ว

" อย่ามาเรารู้ว่านายตั้งใจ " ซานแกะมือตัวเองออก ลูคัสก็ยอมปล่อยง่ายๆ ซานชี้หน้าลูคัสอย่างคาดโทษ

" อืม..เราตั้งใจจริงๆนั้นแหละ "

" ลูคัสเราบอกไปแล้วไงว่าระ.." 

" เราไม่สนหรอก..เรารอได้.."

" ลูคัส.." ซานพูดชื่ออีกคนอย่างอ่อนใจ อยากจะบอกว่าไม่ต้องรอเพราะว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้..เพื่อนก็คือเพื่อน..แต่อีกคนมันดันไม่ฟังนี่สิ โอยยย ปวดหัวเลย ซานยกมือขึ้นกุมขมับมองลูคัสอย่างเหนื่อยใจ เขาไม่อยากให้ลูคัสเจ็บอ่ะเข้าใจมั้ยแต่ไอ้เพื่อนตัวใหญ่นี่มันไม่ฟังกันเลยยย

" เธอไม่ต้องคิดเรื่องของเราหรอกเราเต็มใจที่จะทำแบบนี้เอง ถ้าเกิดวันนึงวันที่หัวใจเธอมันแข็งแรงแล้ว และพร้อมที่จะเปิดรับคนใหม่ถึงคนนั้นอาจจะไม่ใช่เรา..เราก็จะยอมรับมัน..ตอนนี้สิงที่เธอควรทำที้สุดคือรีบรักษาหัวใจของตัวเองนะ " ลูคัสพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังต่างจากเมื่อกี้

" อืม..แต่เราอยากจะพูดกับนายอีกครั้ง..สำหรับเราเพื่อนก็คือเพื่อนนะลูคัส..ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้..แต่เราไม่อยากให้นายเสียใจและเสียเวลากับเรา "

" อืม! เรารู้ " ลูคัสยิ้มแม้ในใจจะพังขนาดไหนก็ตาม เขาไม่โกรธหรอกที่ซานตอกย้ำ แต่ก็อย่างว่าแหละเพราะเขาเองที่เต็มใจทำมันเองถ้าจะเสียใจก็ปล่อยให้ใจเขาได้เจอมันกับตัวเองเถอะ

" แต่ใช่ว่าเพื่อนจะเลื่อนขั้นไปเป็นแฟนไม่ได้นี่เนอะ ในหนังก็มีเยอะแยะไป " ลูคัสยิ้มทำเป็นหูทวนลมเหมือนไม่ได้ยินประโยคย้ำความความพันธ์ว่าเป็นได้แค่เพื่อนเมื่อกี้ ฟอร์ดถึงกับยกนิ้วโป้งให้กับความหลอกตัวเองสุดของลูคัส ซานถอนหายใจป่วยการจะพูดต่อก็ถือว่าเขาทั้งบอกทั้งย้ำไปแล้วละกันถ้าเสียใจมาเขาก็จะกอดปลอยในฐานะเพื่อนคนนึงแทนก็แล้วกัน

" ป๊าดด มึงนี่สุดยอดว่ะไอ้คัส เป็นกุนี่ได้ยินที่ไอ้ซานพูดเมื่อกี้นี่กุร้องไห้วิ่งออกไปนอกห้องล่ะ " ฟอร์ดยังอึ้งกับใจของลูคัส ใจมันทำด้วยคอนกรีตหรอวะ เขาพูดซะขนาดนั้นยังคิดจะสานต่ออีก แม่งใจมันโตรได้วะ

" ทำไงได้อ่ะ ก็ซานมาดีดน้ำมันพรายใส่เราก่อนทำไม "

" ไอ้สัสสส พูดไปทั่วแล้ว เราไปทำใส่นายตอนไหน! " ซานขึงตาใส่พูดไปเรื่อยจริงๆ ขำออกมาเบาๆกับความกวนตีนของลูคัส จนลืมเรื่องของเฮียเจย์ไปเลย

" ก็ตอนนั้นไงครั้งแรกของเราที่หน้าคาร 3 อ่ะ " ลูคัสพูดติดเรทให้คนอื่นได้คิดไปไกล จริงๆเขาจะหมายถึงตอนที้เราเดินชนกันครั้งแรกที่หน้าคาร3 ต่างหาก

" เชรดด ครั้งแรกที่หน้าคาร3เลยหรอวะ " ฟอร์ดพูดล้อ หรี่ตามองเพื่อนทั้งสองคน

" ไอ้บ้าาา ฟอร์ดมึงคิดไรเนี้ย มันไม่ใช่นะเว้ย มึงอย่าคิดลึก!! " ซานโวยใหญ่เมื่อฟอร์ดแม่งเล่นคิดไปไกล ฮืออมันล้อเขาเรื่องนี้ทั้งวันแน่!!

" กูป๊าวววว "

" คึคึคึ " ลูคัสใช้มือป้องปากหัวเราะ สายตาก็จับจ้องสีหน้าที่ซานแสดงออกมาด้วย โคตรชอบเลยเวลาที่ซานยิ้มเนี้ย โลกโคตรสดใจ

" พวกมึงแม่งงงงงง!!! " ซานร้องลั้นห้องเมื่อไอ้เพื่อนสองตัวมันไม่ฟังกันเลย ฟอร์ดไปสุมหัวกับลูคัส ไอ้ลูคัสแม่งก็แต่งเรื่องให้ไอ้ฟอร์ดชิปเขากับมัน

" หูยยยย เห็นแบบนี้แรดเงียบนะซานนน "

" ใช่มั้ยๆๆ เน้าะๆ วันนั้นนะส่งยิ้มให้เราหวานเลย "

" กูไปยิ้มให้มึงตอนหน๊ายยยย ไอคัสสสสส

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ้ะเด็กๆ!!

น้องก็ปฏิเสธไปขนาดนั้น แต่ลูคัสก็จะสู้! 

มีม สำหรับคนชิปเรือลูคัสซาน 

ปล. ใครอ่านแล้วไม่เม้น สัญญาว่าป้าจะ

งอนมากๆๆๆๆ จะหนีไปติดซีรี่ย์เลยเด้ออ

ความคิดเห็น