email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขย้ำรัก : บทที่ห้า

ชื่อตอน : ขย้ำรัก : บทที่ห้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2562 09:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขย้ำรัก : บทที่ห้า
แบบอักษร

**​ **

​บทที่ห้า

“หนูจะบอกพี่เจกับพี่ชาร์ต เขาต้องไม่ยอมแน่ๆ” นิสากำหมัดแน่น เธอเดือดดาดแทบคลั่ง


“ก็ลองดู ถ้าคิดว่าเด็กคนเดียวจะทำให้ความสัมพันธ์ของเพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่เด็กขาดจากกันได้ก็ลองดู”


 “พี่พีท” นิสาตะโกนสุดเสียง ทำอะไรก็ไม่ได้ ทำไม่ได้ซักอย่าง เกิดเป็นเธอทำไมถึงลำบากแบบนี้ 


“ฮือ หนูเกลียดพี่ จำไว้ หนูเกลียดพี่ที่สุด เกลียดที่สุดในชีวิต ฮือ ฮือ” ร่างเล็กนั่งลงร้องไห้กับพื้น พชรช้อนตัวนิสาขึ้นมาอุ้มไว้


 “แต่พี่อยากบอกหนู ว่าพี่รักหนูที่สุดในโลก” เขาใช้มือเช็ดน้ำตาออกจากแก้มใส แล้วพาร่างเล็กไปที่เตียง เขากดร่างนิ่มให้นอนราบไปบนที่นอนนุ่ม แล้วเลิกเสื้อเธอขึ้นเผยให้เห็นผิวบางที่มีรอยรักของเขาฝากทิ้งไว้


 “จ-จะทำอะไร” นิสาตัวสั่นรีบเอามือดึงเสื้อปิดลง


“อยู่เฉยๆน่า” พชรถอดเสื้อตัวนั้นทิ้ง เขาก้มลงไปดูดสองเต้าอวบอิ่มอย่างเมามัน มือก็จับเต้านิ่มรวบคลึงอย่างแรง 


“ไม่เอา พอแล้ว พี่พีท” นิสาดิ้นหนี พยายามหยิบเสื้อที่ถูกโยนทิ้งไปมาปิดสองเต้าของตน พร้อมผลักหน้าชายหนุ่มออกไปไกลๆตัว แต่แขนเล็กสองถูกจับยกขึ้นไปเหนือหัว


 “รู้ไหมเช้าๆ แบบนี้ บางส่วนมันคึกตั้งไม่หยุดเลย น้องเบลช่วยพี่ เอาลงหน่อยนะ”


 “ไม่เอา ออกไปเดี๋ยวนี้” นิสาดิ้นขลุกๆ 


โผละ มือเล็กจับนาฬิกาบนหัวเตียงฟาดลงบนศีรษะกลมของพชร


 “โอ๊ย” ชายหนุ่มผละออกยกมือกุมหัว นิสาปานาฬิกาทิ้งรีบวิ่งไปที่ประตูห้อง พชรก้าวสามขุมตามไป ทันทีที่ร่างเล็กถึงประตู ร่างใหญ่ก็รวบกอดไว้อีกครั้ง


“ซี๊ดดด ดี ชอบความรุนแรงใช่ไหม” เลือดจำนวนหนึ่งไหลออกมาเปื้อนมือแต่พชรไม่สนใจ เขาจับร่างกายนุ่มกระแทกนอนบนเตียงอีกครั้ง 



พชรยกมือขึ้นดูเห็นเลือดแดงชาด เขาขบกรามเข้าหากันจนสันเป็นนูน แววตาฉายรังสีเต็มไปด้วยไอสังหาร  


ดี พูดกันดีๆไม่ได้ เขาจะรุนแรงให้ร้องไม่ออกเลย


 นิสาเหมือนรู้ชะตากรรมของตัวเองจึงรีบซุกตัวเข้ากอดเอวหนาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เขาทำอะไรเกินเลย


 พชรกระชากแขนเล็กขึ้น ร่างเล็กลอยวืดตามขึ้นมา นิสาผวาไม่คิดว่าแรงเขาจะเยอะขนาดนี้ 



ลูกครึ่งอเมริกันรูปหล่อ แสยะยิ้ม เดินไปหยิบเข็มขัดเล็กของเด็กสาวจากในตู้ออกมาจัดการล็อกพันข้อมือเล็กไว้ด้วยกัน จากนั้นผูกโยงไว้กับหัวเตียง ให้ดิ้นหนีไปไหนไม่ได้


“พี่พีททำอะไร ปล่อยหนูนะ  ไม่เอาไม่เล่นแบบนี้ หนูกลัวแล้ว ไม่เอาแล้ว ฮือ ฮือ” ร่างเล็กคร่ำครวญร้องขอความเห็นใจ


พชรส่ายหน้า เขาพิจารณาร่างกายของเด็กสาววัยสิบแปดช้าๆ หน้าอกหน้าใจอวบอิ่ม ผิวขาวสะอาดสะอ้าน เนื้อตัวหอมกรุ่นด้วยกลิ่นสาว 



อยากกอด อยากร่วมรัก อยากกลืนกิน อยากจัดการมาตั้งนานแล้ว พอได้ทำเท่าไหร่ก็ไม่พอ ไม่พอจริงๆน้องเบล หนูต้องเป็นของพี่คนเดียว ใครหน้าไหนก็ห้ามทำแบบนี้เด็ดขาด


“มาดูสิว่า พี่จะทำอะไรกับเราได้บ้าง” พชรใช้นิ้วลากตั้งแต่คิ้ว ไล่มาที่จมูก ปาก คอ หน้าอก เอวและส่วนนั้น


 “อ๊ะ อื้อออ” เด็กสาวดิ้นไปมาอย่างหนัก ปล่อยเถอะนะคะ หนูกลัวแล้ว นิสาตัวสั่นสะท้าน หัวใจเต้นเร็ว พร้อมหอบหายใจถี่ยิบ


“พี่พีทขา หนูกลัวแล้ว ปล่อยหนูเถอะนะ หนูสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี ไม่มัดแบบนี้นะคะ ได้โปรด” ร่างเล็กส่งสายตาอ้อนวอน พชรเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ เขาชอบใจกับอาการวิตกกังวนและหวาดกลัวของน้องเบล


 “ถ้าพี่ปล่อย หนูจะไม่หยิบอะไรมาทุบหัวพี่อีกใช่ไหมคะ” พชรถามอย่างเย้าแหย่


“ใช่ค่ะ หนูจะทำตัวดีๆ ไม่เอาอะไรมาทุบหัวพี่แล้ว หนูสำนึกผิดแล้ว” นิสาพยักหน้ารัว พร้อมพรั่งพรูคำพูดออดอ้อนสารพัดออกมาร้องขอ


“ไม่ได้หรอก น้องเบลของพี่น่ะเจ้าเล่ห์จะตายไป” ชายหนุ่มยักคิ้วขึ้นอย่างรู้ทันว่าแล้วจมูกโด่งก็ก้มซุกไซร้สูดกลิ่นจากร่างกายอวบอิ่มไปทั้งตัว


 “อื้ออ คนบ้าเกลียดที่สุด หนูเกลียดคุณ เกลียดที่สุด”


 “ฮ่าๆๆๆ” พชรชอบใจ ใครให้เกิดมาน่ารักแบบนี้ละครับ           “เมียพี่หอมที่สุด ฟอดดดด อื้อออ ตรงนี้ก็หอม ตรงนี้ก็หอม” จมูกโด่งไล่หอมตั้งแต่ซอกคอ ไปจนถึงทรวงอก หน้าท้อง และจุดซ่อนเร้น 


 “อื้อ ป-ปล่อย” เสียงหวานแหบพร่า เมื่อถูกสัมผัสจุดเสียวทั่วร่าง


“ชอบไหม” ผู้ปกครองหนุ่มยกตัวทาบทับ จัดการช่วงชิมความหอมหวานจากร่างกายเล็กอย่างไม่หยุดหย่อน เขาโยกตัวใส่ร่างเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่หยุดหย่อน จนเด็กสาววัยสิบเก้าปีถึงกับสำลักความสุขครางไม่เป็นศัพท์



“ม-ไม่ อื้อ” ถามมาได้ อ๊าย เธอจะบ้าตายอยู่แล้ว ความเป็นชายกระแทกเข้ามาโดนจุดเสียวรัวๆแบบนี้ 



นิสานึกโกรธตัวเอง ปากก็บอกว่าอย่า ห้ามเขา แต่ร่างกายของเธอกลับไม่เชื่อฟังเลย ตอบสนองเขาทุกอย่าง มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความแค้นใจ 



“น้องเบลของพี่น่ารักที่สุด”


หลังจากจบกิจกรรมแสนสุข พชรค่อยๆแกะเข็มขัดออกจากข้อมือเล็ก กวางน้อยสิ้นฤทธิ์นอนหมดแรงกระพริบตาปริบๆมองเขา



“ไปอาบน้ำกัน เดี๋ยวพี่พาลงไปทานข้าว”


พชรช้อนร่างเล็กเข้าไปอาบน้ำ นิสาค่อยๆเช็ดตัว ใส่เสื้อผ้า แล้วเดินตามร่างสูงลงไปกินข้าวด้านล่างเงียบๆ เพราะเธอร้าวระบมไปทั้งตัว


เธอขาสั่นแทบเดินไม่ไหว ตาดำคล้ำเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ ใบหน้าขาวซีด เนื้อตัวช้ำ ตอนนี้แทบไม่เหมือนคนเลยเหมือนซอมบี้ชัดๆ นิสานึกขันตัวเองที่เก่งแต่ปาก ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้...





.............................................................

เนี่ยยยยยยยยยยยยยย ทำน้องระบมไปหมดแล้ว

ไม่เบามือเลยพี่จ๋าาาา 


ความคิดเห็น