email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขย้ำรัก : บทที่สี่

ชื่อตอน : ขย้ำรัก : บทที่สี่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.1k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2562 09:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขย้ำรัก : บทที่สี่
แบบอักษร

บทที่สี่


แกรก แกรก  แกรก


พชรลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะมีเสียงรบกวนไม่หยุด เขามองไปรอบๆเตียง ร่างอวบอิ่มไม่ได้นอนอยู่ด้วยกันแล้ว เขาเลยเงยหน้าขึ้นมองไปรอบห้อง หน้าตู้เสื้อผ้า ก่อนจะพบร่างคุ้นเคยกำลังยัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอย่างเอาเป็นเอาตาย


“ทำอะไรน่ะ” พชรตะโกนถามเสียงดัง ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือก รีบเร่งมือเก็บของใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว 


 “ถามว่าทำอะไรอยู่ไม่ได้ยินหรือไง” เด็กสาวจัดของของตัวเองต่อโดยไม่สนใจเสียงเรียกแม้แต่น้อย 



เขาตื่นแล้ว นิสามือสั่นหยิบของผิดๆถูกๆ พชรคว้าผ้าขนหนูแถวนั้นพันรอบเอวก่อนเดินไปกระชากร่างบางถามเอาความ


 “พี่ถามว่ากำลังทำอะไร”


 ทันทีที่คนตัวเล็กหันหน้ามา ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยน้ำตา


 “หนูจะกลับบ้าน”


 “กลับบ้าน” พชรทวนในใจอีกรอบก่อนตาโต ร้องโวยวายลั่น


 “กลับไม่ได้ ใครอนุญาต”


“ไม่มีใครอนุญาตทั้งนั้น หนูจะกลับเอง ฮึกๆ” คนตัวเล็กที่มีน้ำตาเปื้อนแก้มยัดข้าวของอันน้อยนิดใส่กระเป๋าแล้วรูดปิด พลางค่อยๆยกผ่านร่างสูงไปหน้าประตู

 เปรี้ยง


 พชรเตะกระเป๋าลอยไปอีกทาง นิสายืนอึ้ง ก่อนมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ


 “ทำอะไร นั่นมันของๆหนูนะ”


 “พี่ไม่ให้กลับ เอาของเก็บเข้าที่เดี๋ยวนี้” คนตัวใหญ่ผลักเด็กสาวลงนั่งจุมปุ๊กบนเตียง


“หนูจะกลับ พี่ไม่มีสิทธิ์ห้าม พี่ผิดสัญญา พี่ทำร้ายหนู ฮือ ฮือ ฮือ คนใจร้าย” เด็กสาวลุกขึ้นมาทุบอกคนตัวรัว


 “ทำร้ายอะไร เห็นครางขนาดนั้น พี่ทำให้หนูมีความสุขต่างหาก”



“ทุเรศที่สุด” คนตัวเล็กหน้าแดงเห่อรีบรูดซิปปิดกระเป๋า 



“เก็บของให้เรียบร้อย แล้วจำไว้ต่อจากนี้ไป หนูต้องอยู่กับพี่ที่นี่ ไม่ใช่ในฐานะน้อง แต่อยู่ในฐานะเมีย”


 “ไม่ หนูจะกลับบ้าน จะกลับไปหาพ่อกับแม่”


“ก็ลองดูซิ ถ้าเธอกล้า นิสา” พชรกระแทกเสียงเย็นเยือก ดวงตาเข้มหรี่มองเด็กดื้ออย่างเอาจริง เล่นกับใครไม่เล่น กล้าเล่นกับคนอย่างพชร ก็รู้ว่าถ้าขัดใจจะเกิดอะไรขึ้น


“หนูกล้าอยู่แล้ว” นิสาไม่กลัวเธอเดินไปที่ประตู ก่อนจับลูกบิดหมุน พอชายหนุ่มรู้ว่าสาวน้อยในปกครองเอาจริง จึงกระชากร่างนิ่มเข้ามากอดแน่น


 “อย่าไปนะ” ห้ามไปไหนทั้งนั้น เป็นคนของเขาก็ต้องอยู่กับเขา


 “ปล่อยนะ หนูเกลียดพี่ ได้ยินไหม ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้ ฮือ ฮือ”


 “แต่พี่รักหนู เข้าใจไหม รักมาก และไม่ยอมให้ใครพรากหนูไปจากพี่แน่นอน”


“ปล่อยนะ หนูจะกลับบ้าน” เด็กสาวตัวเล็กสู้ขาดใจผลักชายหนุ่มออกไปแล้วหันหลังเปิดประตู แต่ถูกชายหนุ่มดันมือปิดแล้วกระชากไหล่เล็กจนแผ่นหลังบางกระแทกกับประตู พร้อมทั้งระเบิดอารมณ์ใส่


“ถ้าเบลกลับไปเหยียบที่บ้านไอ้วินแม้แต่ก้าวเดียว พี่รับรองได้ว่า พี่จะให้ไอ้วินไล่พ่อกับแม่เบลออกจากงาน ไล่ออกไปอยู่ที่อื่น ดูซิว่าพ่อกับแม่เบลจะทำงานที่ไหน แม่ก็อายุมาก มีน้องอีกตั้งสาม อย่าลืมว่าน้องคนเล็กต้องไปหาหมอทุกอาทิตย์ เบลเองก็เรียนมหาวิทยาลัยเอกชน ถ้าไม่อยู่กับพี่จะมีปัญญาที่ไหนจ่ายค่าเทอม”


 “อย่าขู่นะ”


 “ทำไมจะขู่ไม่ได้ ในเมื่อเรื่องที่พี่พูดคือความจริง” พชรเสียงแข็งส่งสายตาจริงจังจ้องมองเธอ






....................

อิพี่ โอ๊ยยยยยยยยยยยยยร้ายยยมากกก

ความคิดเห็น