ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เฮียเจย์ EP.16 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.3k

ความคิดเห็น : 91

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2562 09:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฮียเจย์ EP.16 100%
แบบอักษร

EP.16

/

//

///

ซานนั่งรถแท็กซี่กลับมาบ้านของตัวเอง บ้านที่มีทั้งพ่อและอกอุ่นๆของแม่คอยอยู่ ซานนั่งร้องไห้มาตลอดทั้งทางลุงคนขับถามว่าเป็นอะไรรึป่าว ซานก็ไม่ตอบเพราะเหตุการณ์ใจร้าวที่ผ่านมาไม่ถึงชั่วโมงมันยังคงจุกไม่หาย

ซานจ่ายค่าแท็กซี่ก่อนจะลงมาจากรถมองเข้าไปในบ้านที่มีรถจอดอยู่ พ่อกับแม่กลับมาจากที่ทำงานแล้วซานไม่รอช้าที่จะวิ่งเข้าไปหา เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าไปน้องเดินไปที่ห้องครัว

" อ่าว อ้วนวันนี้กลับมานอนบ้านหรอ..เอ้ะ..นั่นร้องไห้หรอ? "

" แม่ฮะ...ฮืออออออ " ซานเดินเข้าไปกอดผู้เป็นแม่ทั้งน้ำตา กอดของแม่เหมือนเครื่องเติมพลังให้ใจของซานที่แตกสลายค่อยๆกลับมาประกอบเป็นหัวใจดวงใหม่  ฝั่งคนเป็นแม่ก็กอดตอบลูกชายด้วยความงงๆ

" เป็นอะไรอ้วน ร้องไห้ทำไมหื้อ? " อารีถามลูกด้วยความเป็นห่วง อยู่ๆก็ร้องไห้วิ่งเข้ามากอดแบบนี้ต้องเป็นเรื่องที่ร้ายแรงกระทบจิตใจหมูอ้วนของเธอมากแน่ๆ

" อ้าว..ไอ้ดื้อกลับบ้านแล้วหรอ? " ผู้เป็นพ่อที่พึ่งไปรดน้ำต้นไม้จากหลังบ้านเปิดประตูเข้ามาก็เจอแม่ลูกกอดกันกลมเชียว เห็นแล้วหมั่นไส้

" พ่อใครทำ อ้วนร้องไห้ก็ไม่รู้ " อารีรีบฟ้องสามีทันที ก่อนจะดันตัวซานออกเพื่อเช็ดน้ำตาให้ ผู้เป็นแม่ใจแทบแตกสลายเมื่อเห็นน้ำตาของลูก อารีดึงซานเข้ามากอดอีกครั้งพร้มกับถอนหายใจเครียดด้วยความเป็นห่วง

" ห๊ะ ไอ้ดื้อร้องไห้หรอ ไหนพ่อดูหน่อยซิ! " ชนะตกใจใหญ่เมื่อรู้ว่าลูกร้องไห้

" ฮือออ นะ ซานเสียใจ ฮึกฮืออออ " ซานผละกอดออกจากแม่แล้วเดินเข้าไปกอดคนเป็นพ่อแทน ชนะกอเตอบลูกชายแน่น คิ้วเข้มขมวดติดกันด้วยความเป็นห่วง

" โอ๋ๆ ใครทำอะไรดื้อของนะหื้อ นะจะไปเอาคืนมันให้ " ชนะพูดโอ๋เสียงนุ่มติดหยอกเพราะไม่อยากให้ลูกเครียดและเลิกร้องไห้ ซานผละกอดออกปากอิ่มเบะคว่ำจนน่าสงสาร แต่ก็อดเอ็นดูไม่ได้

" ฮือออออออ แง้งงงงงง นะ!! ซานเจ็บอ่ะฮืออออ " เมื่อโดนตั้งคำถามและต้องหาคำตอบ เมื่อคำตอบมันเรื่องที่ทำให้ซานพึ่งเจ็บช้ำที่ใจมา ซานก็ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม ไม่เอาไม่อยากคิดถึงเฮียเจย์อีกแล้วไอ้คนเฮงซวยแบบนั้นอ่ะ เขาไม่เอาแล้ว!!

" เจ็บ!!..เจ็บตรงไหน ไหนขอนะดูหน่อย "

" แม่ไปเอากล่องปฐมพยาบาลก่อนนะ!! "

คนเป็นพ่อและแม่ก็นึกว่าลูกร้องไห้เจ็บเพราะโดนทำร้ายร่างกายหรือเกิดอุบัติเหตุมา คนแม่ก็วิ่งวุ่นหากล่องปฐมพยาบาล คนพ่อก็จับตัวลูกหมุนไปหมุนมาหาว่าซานมีแผลตรงไหนบ้าง

" เจ็บมากเลย ฮืออออ " ซานยกหลังมือขยี้ตาไปร้องไห้ไป คนเป็นพ่อแทบใจจะขาดสงสารลูก เจ็บแทนได้ก็อยากจะเจ็บแทน โอ๊ยยย ใครมันทำอะไรลูกกุมาวะเนี้ย

" เจ็บตรงไหนบอกนะมา นะจะเป่าให้ " ชนะถามด้วยความร้อนรน ชายหนุ่มดึงมือลูกที่ใช้ถูตาตัวเองออก ปากสั่นไปหมดแล้วดื้อเอ๊ยยน

" เจ็บตรงนี้ ฮึก " ซานพูดเสียงสั่น

" ตรงไหน! "

" ที่ใจ ฮืออออออออ แง้งงงง แม่ นะ ซานฮึก ฮือออ "

" ห๊ะ..? " ชนะเมื่อได้ยินคำตอบก็แทบหงายหลัง

" ว่าไงนะ? " อารีถึงกับอ้าปากค้าง ก้มมองกล่องปฐมพยาบาลในมือ โอ๊ยยย แม่อยากจะร้องไห้แข่งกับอ้วนจริงๆเลย! ฮือออ แม่กว่าจะหามันเจอนะลูกเอ๊ยยย

" ไหนเลิกร้องไห้แล้วมาเล่าให้นะฟังซิ  "  ชนะพูดเสียงเข้มลากลูกชายมานั่งที่โซฟาเพื่อความถึงความเป็นมา ทุกคนอาจจะสงสัยว่าทำไมซานถึงเรียกพ่ออย่างชนะว่า นะ เฉยๆ จริงๆแล้วลูกเขาน่ะไม่ใช่คนหยาบคายหรอกเพียงแต่ว่าตอนเด็กๆ ซานพูดไม่ค่อยคล่องเท่าเด็กคนอื่นๆที่อยู่ในวัยเดียวกัน เขาลองฝึกให้ซานจำชื่อเขาและลองพูดดูเวลาที่ผู้ใหญ่ถามว่าเป็นลูกของใครจะได้ตอบได้ แต่ยังง๊ายย ยังไงซานก็พูดได้แค่คำว่า นะ พอลองฝึกมาเรื่อยๆก็เริ่มดีหน่อย พูดได้ ซานะ ซานะ ฝึกกี่รอบก็พูดได้แค่ซานะ ชนะเลยถอดใจสงสารลูกด้วยเลยให้ลูกเรียกว่า นะ เฉยๆ พอจะให้เรียกว่า พ่อ  ซานก็ออกเสียงว่า พ่อง  พ่อง พ่อง ชนะรู้สึกมันเหมือนโดนว่าเวลาที่ซานเรียกเขาเวลาไปรับที่โรงเรียน ก็เลยตัดสินใจให้เรียก นะ นี่แหละไหนๆมันก็กู่ไม่กลับแล้ว ซานก็เลยติดเรียกมาตั้งแต่นั้นเลย เอาจริงชนะก็ไม่อยากให้เรียกพ่อด้วยแหละ เพราะตัวเองพึ่งจะ 30 ต้นๆเอง มีลูกตั้งแต่วัยรุ่นน่ะ แต่เมียแก่กว่าเป็นรุ่นพี่นี่แหละ จบนะ เขาขี้เกียจอธิบายละ หากใครสงสัยอะไรอีกก็ให้เก็บไว้กับตัวเองนั้นแหละ ไม่ต้องถาม

" ฮึก..ฮืออ เฮียเจย์ทำซาน ฮือออ " พออยู่กับพ่อและแม่ความเป็นเด็กก็กลับมาอีกครั้ง ซานก็รีบฟ้องด้วยความเสียใจ อย่าคิดว่าซานจะทำตัวเหมือนในละครนะที่เสียใจแล้วจะเก็บไว้กับตัวเองคนเดียวไม่บอกพ่อแม่ ปิดประตูร้องไห้ ไปยืนใต้ฝักบัวเปิดน้ำรดหัวตัวเองแล้วร้องไห้น่ะ พ่อกับแม่ซานสอนไว้ว่ามีอะไรก็ให้บอกพ่อกับแม่อย่าเก็บไว้เองคนเดียว ทำแบบนั้นมันก็ไม่ได้อะไรนอกจากทรมานใจตัวเองอยู่คนเดียว ซานเลยเป็นเด็กที่ว่ามีเรื่องอะไรจะพูดและเล่าให้พ่อและแม่ฟังตลอดต่อให้มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆก็ตาม และพ่อกับแม่ก็ไม่เคยที่จะหัวเราะเรื่องที่ซานเล่าให้ฟังด้วย เพราะเรื่องเหล่านั้นมันอาจจะเป็นเรื่องที่ทำให้ซานเสียใจ ซึ่งความเสียใจของคนอื่นเราไม่ควรจะไปตอกย้ำด้วยการหัวเราะหรือล้อเล่นกับมัน


" เจย์หรอ มันทำอะไร " ชนะถามเสียงเข้ม เมื่อรู้ว่าเป็นคนที่ตนไว้ใจที่ทำลูกตนเจ็บ เขาจะไม่เอามันไว้แน่!

" พ่อใจเย็นๆก่อน " อารีรีบพูดดักให้สามีใจเย็นๆ อย่าพลีผลามฟังก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวเราไปทำเขาก่อนแล้วมารู้ทีหลังว่าเราเป็นฝ่ายผิดเราจะเสียผู้ใหญ่เอาถึงแม้ว่าลูกเราจะร้องไห้เสียใจกลับมาแต่ก็ต้องฟัง

" ฮึก..นะ กอดซานก่อน ซานต้องการกำลังใจฮืออ " ซานอ้าแขนรออ้อมกอดของพ่อ ตั้งแต่เด็กเวลาที่โดนแกล้งก็จะมีผู้ชายคนนี้คอยปกป้องตลอด ชนะดึงลูกชายเข้ามากอดด้วยสีหน้าติดยิ้มมุมปากแต่ในใจนี่แทบจะเอาปืนไปยิงกะบานเจย์อยู่รอมร่อ อดไว้ใจ อดไว้ก่อน

" เฮียเจย์เค้าทำอะไรกับอ้วนถึงได้ร้องไห้กลับบ้านมาแบบนี้ " อารีถามเสียงนุ่ม มือบางลูบผม เช็ดน้ำตาให้ซานไปด้วย

" ฮึก...ฮะ...เฮียเจย์นอกใจซานอ่ะ นะ แม่ ฮืออออ ทำไมอะ ทำไมถึงทำกับซานแบบนี้อะ ซานผิดอะไรอะ ฮืออออ ซานมันไม่ดีหรอ ทำไมถึงต้องทำร้ายหัวใจ ทำร้ายความรักของซานด้วย!! ฮือออ " ซานระบายความรู้สึกออกมาทั้งหมดน้องร้องไห้สะอื้นจนชนะและอารีรู้สึกได้ถึงความเจ็บช้ำของลูก ชนะกำมือแน่น นัยต์ตาแข็งกร้าว มันกล้ามากที่ทำกับลูกเขาแบบนี้ ไหนตอนที่มาขอดูแลซาน บอกจะดูแลอย่างดีจะไม่ทำให้ลูกเขาต้องเจ็บช้ำน้ำใจ แต่นี่อะไร สุดท้ายมันก็เผยธาตุแท้ออกมา เขาว่าแล้วไอ้ผู้ชายคนนี้มันต้องเป็นแบบนี้ ผู้ชายน่ะมันดูกันออกเว้ย! แต่ที่เขาไม่ว่าอะไรตั้งแต่ที่เจย์คบกับซานมาเพราะรู้ว่าลูกรักไอ้เจย์มากแค่ไหน เขาจึงต้องทำตัวนิ่งเอาไว้และยินดีกับความรักของลูก

" โถ่อ้วนของแม่.."

" ฮือออ ซานเจ็บมากเลยแม่ ตอนที่รู้ว่าเค้าแอบไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นทั้งๆที่มีซานอยู่แล้วทั้งคน ซานไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเฮียเจย์ถึงทำแบบนั้น " ซานสะอื้น มือบางกำแน่นด้วยความโกรธปนเสียใจที่ตนไม่ได้ทำอะไรผิดเลย รักและดูแลเฮียเจย์มาดีโดยตลอดไม่เคยนอกใจ หรือคุยกับคนอื่นเลยด้วยซ้ำ แต่ทำไมเฮียเจย์ถึงต้องทำแบบนี้กับเขา หักหลังและสวมเขาให้เขาทำไม ทำไม!!!

" ชู่วว..ไม่เป็นไรดื้อ..ไม่ร้องนะผู้ชายแบบนั้น น้ำตาของดื้อมันมีค่ามากกว่านั้น..ดื้อจำที่นะเคยสอนได้มั้ย "

" ฮึก..จำได้..นะสอนว่า เวลาเราเจอคนทำแย่ๆใส่เรามาให้เราจำเอาไว้เป็นบทเรียนของชีวิต เพราะในอนาคตเราต้องเจอคนที่มีนิสัยร้อยพ่อพันธุ์แม่พอเราเจอคตที่นิสัยแบบนี้แล้วเราก็จะมีภูมิคุ้มกันรู้ว่าใครควรคบและไม่ควรคบ เอาสิ่งที่เขาทำให้เราเสียใจมาเป็นพลังให้เราเข้มแข็งต่อไปในวันข้างหน้าที่เราต้องเจอคนแบบเขาอีก "

" ใช่ ดื้อเสียใจได้ร้องไห้ได้ นะไม่ว่านะก็จะปลอบอยู่อย่างนี้แหละจนกว่าดื้อจะหยุดเสียใจหยุดร้องไห้ แต่เมื่อไหร่ที่ดื้อหยุดร้องไห้หยุดเสียใจ ดื้อต้องเดินต่อไปข้างหน้า ในเมื่อไอ้ผู้ชายคนนี้มันทำให้ดื้อเสียใจ ดื้อก็เลิกคิดถึงมัน เลิกตอกย้ำความเจ็บให้กับตัวเอง แล้วก็หาคนใหม่ เนี้ยโลกเรามีตั้งกี่ล้านคนมันต้องทีสักคน หรืออาจจะหลายคนที่รักดื้อได้เหมือนที่นะและแม่รักดื้อ " ชนะพูดสอนเสียงนุ่ม เวลาที่ซานต้องเจอเรื่องแย่ๆกลับมาบ้านเขาก็จะสอนให้ซานสู้และเข้มแข็งอยู่เสมอ

" ฮึก..เลิกคิดถึงหรอ...มันทำยากจังฮะ " ซานเมื่อได้รับกำลังใจที่ดีและคำสอนที่ดีก็เริ่มจะหยุดร้องไห้เสียใจได้แล้ว

" มันไม่ยากหรอกอ้วน เวลาจะเยียวยาทุกสิ่งเอง เชื่อแม่สิ แต่ในระหว่างที่อ้วนกำลังเสียใจเรื่องของเฮียเจย์ แม่ขอแค่อย่างเดียว "

" อะไรหรอฮะ "

" อย่าพึ่งเอาคนอื่นเข้ามาร่วมเสียใจไปกับอ้วนด้วย ในตอนที่อ้วนกำลังเสียใจและคิดจะมีคนใหม่ทั้งๆที่อ้วนยังลืมเฮียเจย์ไม่ได้ อ้วนก็จะไม่ต่างอะไรดับเฮียเจย์เลยที่ทำให้คนอื่นต้องเสียใจเมื่อมารู้ภายหลังว่าเรากำลังทำเรื่องเเย่ๆกับเขา..เข้าใจใช่มั้ยคะอ้วนของแม่ " อารีบีบแก้มตุ้ยนุ้ยของลูกด้วยความมั่นเขี้ยว ว่าแต่เฮียเจย์ก็เลี้ยงลูกเขาดีเหมือนนะเนี้ย ดูสิอ้วนขึ้นเป็นตันเลย แต่ก็เสียดายไม่น่าเป็นคนแบบนี้เลย เฮ้ออออ หล่อด้วยแม่ชอบ

" อื๊ม! ซานจะไม่ทำแบบนั้นแน่นอนฮะ ฮึก! " ซานจะไม่เอาคนอื่นเข้ามายุ่งแน่นอน..แต่ซานนี่แหละ!จะเป็นคนเอาคืนผู้ชายอย่างเฮียเจย์ให้ดู! กล้าทำไม่แฟร์กับเขาแบบนี้เขารับไม่ได้มันเจ็บที่ใจและเขาจะต้องเอาคืนให้สาสม! ให้เฮียเจย์ไปทำแบบนี้กับคนอื่นไม่ได้อีกเลยคอยดู!!! แต่เอ๊ะ...เขาออกปากไล่เฮียเจย์ว่าอย่ามาให้เห็นหน้าอีกไปแล้วนิ ฮืออออ ทำไงดีอ่ะ เขาไม่ยอมนะ เขาจะต้องเอาคืนผู้ชายเลวๆแบบนั้นให้ได้ เขาจะต้องทำให้เฮียเจย์รู้ซึ้งให้ได้ว่าการโดนนอกใจและโดนสวมเขามันรู้สึกยังไง! แต่ว่านะ..ซานก็แอบมั่นใจ 99% ว่ายังไงเฮียเจย์ก็ต้องมาง้อ..ถึงตอนนั้นละเขาจะเอาคืนมห้สาสม! แต่ตอนนี้ขอไปรักษาแผลใจก่อนก็แล้วกัน เฮ้ออออ

" ดีมากกก ว่าแต่เลิกกับเค้าแล้ว แล้วเสื้อผ้าอ่ะได้เอามาด้วยด้วย ชุดนักเรียนอีกที่บ้านไม่มีหรอกนะอ้วนเล่นขนไปอยู่นู้นหมดอ่ะ " จริงๆนะที่บ้านอะไม่มีชุกนักเรียนของซานสักตัวด้วยความที่คบกันมาหลายปีทำให้ซานไม่คิดว่าจะได้เลิกกันก็เลยหอบของไปอยู่ด้วยกันซะ และพ่อกับแม่ก็ไว้ใจเฮียเจย์เพราะดูแล้วเฮียเจย์สามารถดูแลลูกเธอได้ แต่ก็ไม่คิดว่าสุดท้ายจะเป็นคนแบบนี้

" ฮืออ จริงด้วย..พรุ่งนี้ซานต้องไปโรงเรียนด้วย  " ซานพูดเสียงหงอย..เขายังไม่พร้อมจะเจอกับอีกคนเลยถึงแม้จะบอกว่าจะเอาคืนให้สาสมก็เถอะ...

" ไม่เป็นไร..เดี๋ยว นะ ไปเอาให้เอง หึหึ " ชนะบอกเสียงทุ่ม ซานทำหน้ากลัวขยับเข้าไปพิงผู้เป็นแม่ นะ อย่าทำสายตาแบบนั้นซานกลัววววฮือ

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ้ะเด็กๆ!!

เอาแล่วววๆๆ เฮียเจย์รอเจออิพ่อของน้องซานไอ้เลยเด้ออออออ 

 ปล. ตอนแรกว่าจะดราม่ามากกว่านี้ แต่แต่งไปแต่งมาป้าเครียด ป้าไม่ช๊อบบบ 

มันบ่แม่นแนว มันบ่แม่นน

ความคิดเห็น