facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ จุ๊บๆ : )

ชื่อตอน : บทที่ 2 ดีน

คำค้น : กรุ่นกลิ่นอราบิก้า, ใต้มนตร์อินทรา, มิสิ้นใยรัก, กรุ่นรักสลักทรวง, กรุ่นกลิ่นสิเน่หา, กรุ่นกลิ่นไอริส, เผือกร้อนอ้อนรัก, เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก, สยบรักพยศร้าย, ปราบรักรหัสร้อน, เอลยา, พรานร้ายพ่ายรัก, นิยายโรมานซ์, นิยายอีโรติก, นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่, พระเอกมาเฟีย, พระเอกเจ้าพ่อ, พระเอกแบดบอย, Bad Boy

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2562 15:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 ดีน
แบบอักษร

​ดีนวางกล้องถ่ายรูปตัวโปรดลงบนโต๊ะทำงาน สิ่งที่ชอบนอกจากการทำงานคือการถ่ายรูป กล้องที่มีคุณภาพดีและราคาแพงลิบมีอยู่ในตู้ ของสะสม แทบทุกรุ่นตั้งแต่กล้องสมัยโบราณจนถึงกล้องรุ่นใหม่ล่าสุดที่คนมีเงินเหลือเฟือจึงอยากจะซื้อใช้ เพราะสำหรับคนส่วนใหญ่ กล้องจากโทรศัพท์มือถือก็โอเคแล้วทุกวันนี้

ห้องนอนใหญ่ที่ดีนยึดเป็นห้องส่วนตัวมีโทนตกแต่งเป็นสีเทาขรึม นั่นทำให้ดีนนึกออกอีกเรื่องหนึ่งคือ เขาได้เอ่ยปากกับพาลิซ่าให้ช่วยจัดการเรื่องตกแต่งภายในใหม่ให้ นั่นมันกี่เดือนผ่านมาแล้วนะ ก่อนจอร์แดนกับอินทิรัศม์จะแต่งงานโน่นแน่ะ ดีนยกมือขึ้นลูบคาง ปกติไม่ได้ใส่ใจมันสักนิดเพราะพอหัวถึงหมอนก็หลับสนิทเป็นตายทุกครั้ง เหนื่อยกับภารกิจการงาน บางครั้งก็เหนื่อยจากการเล่นกีฬาในร่มกับคู่เดตซึ่งมักเกิดขึ้นที่ ห้องสำราญ ในโรงแรมนี่เอง พอกลับขึ้นมาก็อาบน้ำนอน ไม่ได้สนใจว่าห้องมันจะเป็นยังไง ซึ่งความจริงมันก็สวยตามสภาพที่ได้รับการตกแต่งล่าสุดเมื่อตอนไอริสแต่งงานกับเจฟิโอย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ ตอนนี้มันก็ยังสวยอยู่นั่นเอง แต่...

ปัญหามันคือว่า... เขาได้เอ่ยปากกับพาลิซ่าไปนานแล้ว ข้อข้องใจของดีนคือ ทำไมเจ้าเด็กนั่นยังไม่ยอมจัดการให้เขาอีก พาลิซ่า สกินเบิร์ต ผู้จบปริญญาโทด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งที่อาเบนกับอาโจภูมิใจหนักหนา... เจ้าหล่อนดูเหมือนจะอิดออดในการจะทำอะไรให้เขาชอบกล ไหนจะเรื่องที่ดีนชวนมาฝึกงานนั่นก็ด้วย ถึงแม้มันจะเป็นงานเลขาฯ ไม่ค่อยเกี่ยวกับการตกแต่งภายในที่พาลิซ่าเรียนมาโดยตรง แต่ก็ถือเป็นการทำงานหาประสบการณ์ที่ดีสำหรับคนเพิ่งเรียนจบใหม่ เจ้าหล่อนอาจจะได้ค้นพบว่านอกจากงานหาเฟอร์นิเจอร์แต่งบ้านและเลือกต้นไม้ทำสนามหญ้าให้ผู้คนแล้ว เจ้าตัวยังมีความสามารถและศักยภาพอีกมากมายในตัวก็ได้

ภาพหนูน้อยหมวกแดงที่ลากกระเป๋าข้ามถนนวกกลับเข้ามาในหัว เด็กนี่มีปัญหาแน่นอน แต่มันจะเป็นอะไรดีนยังไม่รู้ รู้แต่ว่าเจ้าหล่อนไม่ชอบเขาเท่าไหร่ คอยแต่จะหลบไม่ยอมพูดจาวิสาสะด้วยถ้าหากเลี่ยงได้ ทุกงานเลี้ยงถ้าเขาเข้าประตูหน้า เจ้าหล่อนจะต้องพยายามเลี่ยงออกประตูหลัง ดีนคิดแล้วคิดอีกว่าเขาไปทำอะไรให้พาลิซ่าไม่ชอบหรือกลัว แต่ก็คิดไม่ออกสักที แต่ความรู้สึกที่ว่ามีคนไม่ชอบ มันเป็นอะไรที่คาใจและทำให้หงุดหงิดได้ไม่น้อย ที่ผ่านมาไม่เคยแคร์ว่าใครจะเกลียดขี้หน้าบ้าง แต่กับพาลิซ่า เขาต้องการรู้สาเหตุ เด็กนั่นไม่ได้แสดงออกตรงๆ หรอกว่าเกลียดหรือไม่ชอบ แต่นั่นก็อาจจะเป็นเพราะเกรงใจเหล่าผู้ใหญ่จึงเก็บกิริยาอาการไว้ ดีนคิดไปเรื่อยเปื่อย... ยืนกอดอกมองผนังห้องแล้วเอามือลูบคางไปมา

"จะต้องตกแต่งใหม่" 

เขาพึมพำออกมา จากนั้นก็เข้าไปอาบน้ำ เวลาหกโมงเย็น ปกติจะทานข้าวที่ห้องอาหารข้างล่าง ถ้าไม่ได้ไปบ้านแม็คเคนซี่ ถ้าวันไหนมารดาทำอะไรอร่อยเป็นพิเศษก็มักจะโทรมาตาม กำชับให้กลับบ้านหลังเลิกงาน อยู่ทานข้าวกับพ่อแม่แล้วถึงจะกลับมานอนที่เพนต์เฮาส์

เวลานี้ สเตฟาน แม็คเคนซี่ ผู้เป็นบิดา หัวหน้าแก๊งแม็คเคนซี่ กำลังยุ่งอยู่กับการสร้างบ้านให้กับจอร์แดนและอินทิรัศม์ ให้อยู่ใกล้กับบ้านของอาเจมส์กับอาอีฟ บิดามารดาของจอร์แดน ในหมู่บ้านแม็คเคนซี่ช่วงนี้จึงกำลังคึกคักมีแขกเหรื่อไปมาหาสู่ไม่ได้ขาด พลอยทำให้เป็นลาภปากของดีนไปด้วย เพราะฝ่ายสตรีทุกคนของแก๊งทำอาหารอร่อยมาก ต่างผลัดกันทำของแปลกๆ ทุกวันจนฝ่ายสุภาพบุรุษต่างอิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้า 

ดีนจุดยิ้ม อาเบนกับอาโจนั้นทำอาหารไทยอร่อย เจฟิโอกับไอริสเป็นแขกประจำของบ้านนั้น ไม่รู้ว่าพาลิซ่าจะได้เชื้อมาบ้างหรือเปล่า ดีนอาบน้ำเสร็จก็สวมเสื้อโปโลสีขาวกับกางเกงยีนส์สีเข้ม อากาศค่อนข้างเย็นภายนอก แต่ภายในโรงแรมอุ่นสบายด้วยเครื่องฮีตเตอร์

เวลานี้สามเดือนเข้าไปแล้วที่ดีนขาดเลขาส่วนตัว อาศัยจอร์แดนช่วยหากจำเป็น เพราะเขาได้เอ่ยปากกับอาเบนและอาโจเอาไว้แล้วเรื่องจะให้พาลิซ่ามาฝึกงานด้วย จึงไม่อยากรับใครเข้ามา รอให้เด็กน้อยตัดสินใจว่าจะเริ่มได้เมื่อไร ซึ่งก็ดูเหมือนเจ้าหล่อนจะลีลาท่ามากเหลือเกิน ไม่ยอมเริ่มเสียที ดีนคิดว่าหลังจากเสร็จงานแต่งของจอร์แดนกับอินทิรัศม์ พาลิซ่าจะยอมมาช่วยซะอีก แต่แม่คุณก็ดันขอเดินทางท่องยุโรปหน้าตาเฉย ดีนเองก็ยุ่งจนลืมเรื่องนี้ไป จนกระทั่งเห็นคุณเธอลากกระเป๋าข้ามถนนมานั่นแหละถึงนึกขึ้นได้

"เรียกมาสัมภาษณ์หน่อยจะเป็นไร" 

ดีนพึมพำกับตัวเองหลังจากแต่งตัวเสร็จพร้อมจะลงไปทานอาหารที่ห้องอาหารข้างล่าง ชายหนุ่มล้วงโทรศัพท์ออกมา กดโทรหาพาลิซ่า เสียงว่าว่าง แต่ไม่มีคนรับ ดีนกดทิ้งแล้วโทรอีกครั้ง ไม่มีคนรับตามเคย ชายหนุ่มจึงตัดสินใจลงลิฟต์ไปยังชั้นโซนพิเศษที่เป็นที่พักของเหล่าบอดีการ์ดและคนสนิท คิดว่าเจ้าหล่อนอาจจะกำลังอาบน้ำอยู่

ดีนเดินผ่านห้องรับรองที่อินทิรัศม์เคยพัก เวลานี้ว่าง ส่วนห้องของจอร์แดนนั้น เจ้าของไปปารีส อินทิรัศม์อยู่เคลียร์งานกับพี่ชายก่อน จากนั้นจึงจะย้ายมาอยู่ที่นี่เป็นการถาวร ดีนเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องของพาลิซ่า เป็นห้องที่อาเบนเคยครอบครองสมัยยังเป็นหนุ่มโสด

ก๊อก-ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น พาลิซ่าเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ อาบน้ำสระผมเสร็จใหม่ๆ เหนื่อยจากการเดินทางข้ามทวีปมาก เพราะพาลิซ่านั่งเครื่องบินชั้นประหยัด ไม่ได้นั่งชั้นบิสิเนสหรือเฟิร์สคลาสเหมือนคนส่วนใหญ่ในแก๊งนี้ หญิงสาวไม่ยอมใช้เงินพ่อแม่เกินความจำเป็น ตั้งใจไว้ว่าจะหาเงินเอง และจะใช้เงินตัวเองหากอยากได้อะไร ไม่ทำตัวเหมือนคุณหนูเพราะตั้งแต่เล็กจนโตถูกประคบประหงมมามากพอแล้ว

พาลิซ่าขมวดคิ้วกับเสียงเคาะประตูติดๆ กันหลายครั้ง ใครกัน เพราะปกติในโรงแรมนี้ พาลิซ่าอยู่อย่างเงียบสงบ ไม่สุงสิงกัับใคร ถึงแม้ผู้คนก็จะพากันเกรงใจว่าพาลิซ่าเป็นลูกของบุคคลสำคัญคนหนึ่งของโรงแรมนี้ แต่หญิงสาวก็ไม่เคยทำตัววุ่นวายหรือทำให้พนักงานต้องเดือดร้อนมาบริการอะไรให้ พาลิซ่าจะเดินเข้าออกประตูด้านข้างมากกว่าประตูด้านหน้า อาศัยลิฟต์ของเพนต์เฮาส์เป็นหลัก ซึ่งปกติก็ไม่มีใครใช้นอกจากพี่ดีน แน่นอนว่าพาลิซ่าจะต้องแน่ใจว่าเวลานั้นพี่ดีนไม่อยู่หรือไม่ใช่เวลาที่เขาจะเรียกใช้ลิฟต์

พาลิซ่าไปดูตรงรูตาแมวกลางประตู หัวใจก็กระตุกรัวขึ้นมาทันที

"พี่ดีน!" หญิงสาวอุทานเสียงดังอยู่ในใจ ยกมือขึ้นทาบอก เขามาทำไม ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็น นอกจากตอนที่พี่แดนอยู่ พาลิซ่าก้มลงสำรวจตัวเอง ชุดคลุมสีชมพู ภายในนั้นไม่ได้ใส่อะไรเลย หญิงสาวรีบกระชับสายมัดเอวให้แน่นกว่าเดิม เอาผ้าเช็ดตัวที่โพกผมอยู่มาคล้องคอปกปิดช่วงบนไว้

"พลีส เปิดประตูที พี่เอง" 

เสียงทุ้มเอ่ยดังขึ้น พาลิซ่าดึงประตูให้เปิดออก เงยหน้าขึ้นมองหน้าคนที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่

"พี่ดีน... มีอะไรคะ" 

พาลิซ่าเอ่ยถามออกไป ดีนจ้องมองสำรวจร่างในเสื้อคลุมสีชมพูหวานตรงหน้า ผมที่สระใหม่ยุ่งเหยิงชี้ไปคนละทิศละทาง ใบหน้าเกลี้ยงเกลามีความสวยหวาน ใบหน้าที่ถอดแบบมาจากอาโจซิเฟีย

"พี่เรียกตั้งนาน อาบน้ำอยู่นี่เองถึงไม่ยอมขาน" ดีนเอ่ยออกมาไปเมื่อทราบเหตุผล ไม่ได้ตอบคำถามคนตรงหน้า

"ค่ะ พลีสเพิ่งมาถึง" พาลิซ่าเอ่ย ไม่ได้เชิญเขาเข้ามาในห้อง

"แต่งตัวซะ ไปกินข้าวกัน" 

ดีนเอ่ยชวนคนที่ยืนนิ่งหน้าประตู ทำท่าหวงห้อง ไม่ต้องการให้เขาเข้าไป พาลิซ่าอ้ำอึ้ง มาถึงวันแรกก็เจอศึกหนัก ยังไม่ได้ทำใจเตรียมรับมือกับพี่ดีนเลยสักนิด ปกติพาลิซ่าจะเก็กหน้านิ่งเรียบได้เก่งเวลาเจอเขา แต่ตอนนี้เกรงว่าหน้าตาตัวเองจะออกตื่นๆ เหมือนกระต่ายตื่นตูม หรืออาจจะเหมือนพวกหนูเจอแมวอะไรประมาณนั้น

"เอ่อ พลีส ยังไม่หิวค่ะ คิดว่าจะนอนพักก่อน เหนื่อยจริงๆ" หญิงสาวเอ่ยปฏิเสธอย่างสุภาพ

"งั้นก็สั่งมากินบนนี้" ดีนเอ่ย พาลิซ่าทำตาโต รีบสั่นหัวหลุกหลิกใหญ่

"ไม่ ไม่ดีกว่าค่ะ โอเค ขอเวลาแต่งตัวสิบนาทีนะคะ" 

พูดเสร็จก็ทำท่าจะปิดประตูใส่หน้า ดีนรีบจับประตูไว้แล้วพาร่างสูงของตัวเองก้าวเข้าไป พาลิซ่ารีบเบี่ยงตัวหลบก่อนจะถูกร่างใหญ่ชนเอาอย่างแกล้งๆ

"พี่จะนั่งรอ เราจะได้คุยกันเรื่องงานให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที" 

ดีนเอ่ย เดินไปนั่งที่โซฟารับแขก พาลิซ่าหันรีหันขวางเพราะไม่รู้ว่าจะกำจัดเขาได้อย่างไร แต่นาทีต่อมาเมื่อสายตาคมเงยหน้ามามองอย่างสำรวจพิจารณาจากหัวจรดเท้า พาลิซ่าก็รีบหันหลังเดินเข้าไปในห้องนอนทันที 

ดีนจุดยิ้มขบขันเด็กน้อย ทำท่าแปลกประหลาดกับเขาจริงๆ ทีกับโรมหรือกับจอร์แดนไม่เห็นเป็นแบบนี้ ดีนไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้เจ้าหล่อน สมัยตอนเด็กก็นั่งทบทวนอยู่นานว่าไม่เคยแกล้งพาลิซ่าเหมือนเจฟิโอแกล้งไอริส...

คำถามขณะนี้ก็คือว่า...เขาไปทำอะไรให้เด็กนี่ไม่ชอบหน้า...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว