ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
Prologue

Prologue

@อเมริกา

"ฮัลโหล ว่าไง"

'พวกแกจะกลับเมืองไทยกันเมื่อไหร่วะ?'

"พรุ่งนี้เช้า อย่าลืมมารับพวกฉันด้วยนะ"

'เออ ไม่ลืมหรอกครับ ที่โน้นมีสาวสวยเยอะปะ? พากลับมาให้คนดิ๊'

"ไม่มีวะ ถึงมีฉันก็ไม่บอกแกหรอก ไม่อยากให้เค้าเจอคนกระล่อนแบบแกวะ"

'พูดงี้ก็สวยสิครับคุณไครีย์ ฉันขอให้แกมีแฟนเป็นคนกระล่อนยิ่งกว่าฉันเลย สาธุ เพี้ยง!'

"เล่นงี้เลยหรอวะ ไอ้ทอร์นาโด"

'ชื่อไต้ฝุ่นเว๊ย ไม่ใช่ทอร์นาโดยัยบ้า!'

"ฮ่าๆ ค่ะๆคุณไต้ฝุ่น อย่าลืมมารับด้วย แล้วห้ามบอกเฮียคิสเด็ดขาดว่าฉันจะกลับเมืองไทยพรุ่งนี้ ฉันจะไปเซอร์ไพรส์​"

'คร๊าาาบผม'

"อืม แค่นี้ก่อนนะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้"

'เดี๋ยวๆ ไอ้แฝดกับริวอะ'

"กลับพร้อมกับฉัน เพราะพวกฉันสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยที่เมืองไทยเรียบร้อยแล้ว"

'โอเค บาย'

สวัสดี ฉันชื่อ ไครีย์ นะ มีพี่ชายชื่อ คิส ฉันมาเรียนที่อเมริกาตั้งแต่อายุ 12 แล้ว มาเรียนที่นี่กับเพื่อนอีก 3 คน ตอนนี้ฉันอายุ 19 ปี ฉันไม่ได้กลับเมืองไทยนานมาก เพราะป๊าม๊าแล้วก็เฮียคิสจะเป็นฝ่ายบินมาหาฉันแทน ฉันและเพื่อนอีก 3 คน ตกลงกันแล้วว่าจะกลับไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่เมืองไทย 

เพื่อนฉันคนแรกชื่อ คิล คิลเป็นคนสวยเซ็กซี่เลยล่ะ มีแต่หนุ่มๆมาจีบ แต่คิลไม่จริงจังกับใครหรอก มันบอกว่าเบื่อ อะไรๆก็อ้อน และคิลก็เป็นเลขาส่วนตัวของฉันเอง 

คนที่สองชื่อ แคลร์ ยัยนี่เป็นแฝดคนน้องของคิล นิสัยต่างกันมาก แคลร์เป็นคนนิ่งๆ ออกเย็นชาด้วยช้ำ เวลามองสายตานี่เฉียบขาดมาก พูดแล้วขนลุก แคลร์เป็นมือขวาของฉันเอง 

และส่วนคนสุดท้ายชื่อ ริว ริวเป็นคนน่ารัก ยิ้มเก่ง กินเก่ง พูดเก่งด้วย ริวเป็นคนที่ใจเย็นที่สุดในกลุ่มพวกคนเราแล้ว มีนิสัยร่าเริง ริวเป็นมือซ้ายของฉัน 

พวกเราดูแลองค์กร BLACK EVIL ตั้งแต่อายุ 15 ปี .ฉันดำรงตำแหน่งนายใหญ่ขององค์กร ไม่เคยมีใครเคยเห็นหน้าพวกเราหรอก เวลามีงานหรือมีใครอยากลองดีกับพวกเรา พวกเราก็สั่งลูกน้องให้ทำเท่านั้นเอง มีคนมากมายที่ตายไปเพราะอยากรู้ว่านายใหญ่ขององค์กรเป็นใคร แต่ที่พวกเราตัดสินใจไปเรียนต่อที่เมืองไทย เพราะมีงานที่พวกเราต้องทำนะสิ มีมาเฟียแก๊งหนึ่งกำลังจะมาทำร้ายกลุ่มที่มีพี่ชายฉันอยู่ด้วย ฉันเป็นน้องต้องช่วยพี่อยู่แล้ว ฉันไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายพี่ชายฉันแน่ ถ้ามันแตะเฮียของฉัน ฉันจะฆ่ามัน

"พวกแกว่าไง? ฉันจะใส่ชุดนี้กลับเมืองไทยพรุ่งนี้ แคลร์จ๋า ริวว่าไง นี่มองฉันหน่อยสิ ไคจ๋า เป็นไงมั่ง นี่ๆพวกแกฟังฉันอยู่รึเปล่า ฮัลโหลลลลลล!!!"

อะไรของยัยคิลเนี่ย มันถามพวกเราเรื่องชุดเกือบ 2 ชั่วโมงแล้ว พอพวกฉันบอกว่าเหมาะ มันก็บอกว่าไม่เหมาะ แล้วให้พวกเราตอบทำไมวะ

"เออไค เรื่องเฮียแกอะ พวกเราพร้อมแล้วนะ" ริวพูด

"ใช่ คันไม้คันมือมากอะ แกว่างั้นปะแคลร์" คิลหันไปถามแคลร์

"อืม"

"ฉันเตรียมแผนไว้แล้ว รอกลับเมืองไทยแล้วค่อยคุยกัน ตอนนี้แกเก็บชุดของแกซะคิล ชุดไหนก็ใส่ไปเหอะน่า"

"ฉันอยากใส่ชุดที่สวยๆ"

"มันก็สวยทุกชุดนั่นแหละ ไปเก็บชุดแล้วไปนอนค่ะ เราต้องไปสนามบินเช้ามืดนะอย่าลืม"

"จ้าๆ คุณแม่" ดูยัยคิลเรียกฉันสิ

"แม่อะไร...เดี๋ยวก็โบกซะเลยนิ" ฉันยกมือเตรียมจะโบกหัวยัยคิล ยัยคิลถลึงตาก่อนจะคว่ำปากใส่ฉัน

"ใจร้ายจริงๆยัยนี่ จะโบกคนสวยได้ยังไง ไม่คุยกับคนไม่สวยละ ไปนอนดีกว่า เชอะ!" แล้วยัยคิลก็สะบัดตูดเดินเข้าห้องตัวเองไป ฉันกับเพื่อนอีก 3 คนถึงกับส่ายหน้า

"ไปๆ พวกแกก็ไปนอนได้แล้ว" ฉันพูดกับริวและแคลร์

"อืม ฝันดี" 

"sweet dream นะจ๊ะ ^^" 


@สนามบิน

"ง่วงฉิบ"

"แกจะบ่นอะไรนักหนาวะริว"

"ก็คนมันง่วงอะ แกไม่ง่วงรึไงไค หาวววว"

"ไม่อะ แล้วไอ้พวกแฝดละ? ทำไมไปเข้าห้องน้ำนานจัง" บอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำกัน นี่ก็เกือบ 15 นาทีล่ะ ยังไม่มากันเลย 

"อะ! นั่นไงมาแล้ว" ริวชี้ให้ฉันดูคิลกับแคลร์

"ฉันก็นึกว่าพวกแกตกส้วมตายก่อนกลับเมืองไทยไปแล้วนะเนี่ย" ทันทีที่พวกแฝดเดินมาถึงที่ฉันรอ ปากยัยริวก็ทำงานเลย 

"แล้วตายไหมละ?" คิลพูด

"ไม่เห็นจะตายเลยนี่" ริวพูดพลางยักไหล่ให้คิล

"งี้แหละ คนสวยมักจะตายยาก"

"ยะ! ยัยสวย!"

"พอๆ จะเถียงกันอีกนานปะ ไปๆ ถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้ว มัวแต่เถียงกันเดี๋ยวก็ไม่ได้กลับเมืองไทยกันพอดี" ฉันยกมือห้ามปราม ไม่ได้เดี๋ยวก็เถียงกันลั่นสนามบินเอา เวลาคนพูดเก่งกับคนไม่ยอมคนเถียงกันมันหนวกหูนะ

"ค่าานายใหญ่" ดูพวกมันสามคนพูดพร้อมกัน แม่จะกระโดดถีบให้ 


@เมืองไทย

"ว้าวๆไม่ได้กลับมานาน ขอสูดอากาศให้เต็มปอดทีเถอะ" ยัยริวกางแขนรับอากาศเมืองไทย ยืนสูดอากาศเหมือนได้ยืนอยู่ริมทะเล เหอะๆ

"ไอ้ไต้ฝุ่นกับไอ้คอปอยู่ไหน?" ยัยแคลร์ถามฉัน แล้วฉันควรจะตอบมันยังไงดีล่ะ เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน 

"คงกำลังมามั่ง"

"อือ"

พวกเรายืนรอเพื่อนมารับประมาณ 5 นาที พวกมันก็เดินมา

"พวกมันมาแล้ว ไอ้ฝุ่น ไอ้คอปทางนี้!" ริวโบกมือพร้อมกับตะโกนเรียกไต้ฝุ่นกับคอปเปอร์

"แกจะตะโกนทำบ้าอะไรวะริว คนอื่นมองหมดแล้วเนี่ย" ฉันดุยัยริว นางก็คว่ำปากสะบัดหน้าหนีฉันอย่างงอนๆ 

จ้าๆ แล้วแต่เลย 

"โทษที วันนี้รถติดมากเลยอะ T_T" ไต้ฝุ่นทำเศร้าใส่พวกฉัน

"อย่ามาตอแหลไอ้ฝุ่น ฉันรู้ว่าแกตื่นสาย" ฉันพูดกับไต้ฝุ่น ชอบนอนตื่นสายไอ้ไต้ฝุ่นอะ

"ฉันชื่อไต้ฝุ่นเว๊ยไม่ใช่ฝุ่น แม่ง! ถ้าพวกแกไม่เชื่อว่ารถติดก็ถามไอ้คอปดิ" 

"ไม่จริงอะ ไอ้ไต้ฝุ่นมันโกหก มันนั่นแหละนอนตื่นสาย ยังมีหน้ามาถามอีกไปทำอะไรที่สนามบินแต่เช้า" 

"เฮ๊ย! มึงอย่าพูดแบบนั้นดิ มึงต้องเข้าข้างกูดิเชี่ยคอปป์"

"ไม่รู้ไม่ชี้"

"ไต้ฝุ่น" ฉันกอดอกเรียกชื่อไต้ฝุ่นเสียงเรียบ เมื่อวานก็บอกแล้วไงว่าห้ามลืม นี่ถ้าคอปเปอร์ไม่ไปปลุกมันคงไม่ยอมตื่นมารับพวกฉันแน่ๆเลย

"เค้าขอโทษนะไครีย์สุดสวย เค้าผิดไปแล้วตัวเอง T_T" แล้วไต้ฝุ่นก็เข้ามาเกาะฉัน เอาหน้าถูแขนฉันอยางอ้อนๆ

"ครั้งแรกไม่โกรธหรอก แต่พอเจอลูกอ้อนของแกไป ฉันจะโกรธล่ะเนี่ย"

"ตัวเองก็ :("

"ตัวองตัวเองอะไร บ้าบอ ไปๆรีบๆช่วยกันขนของขึ้นรถ" 

"คร้าบบบบ" 

"พวกแกจะไปที่บ้านหรือไปที่เพนท์เฮ้าส์​" คอปเปอร์ถามพวกฉัน

"พวกเราจะไปเพนท์เฮ้าส์​ รอมหาวิทยาลัยเปิดค่อยไปกลับบ้าน" ฉันตอบ

"อ่า โอเค" 


@เพนท์เฮ้าส์​

"ยังสะอาดเหมือนเดิม" ฉันพูดพลางหยิบจับของที่วางอยู่ในห้องโถงอย่างพอใจ ไม่มีแม้แต่เศษฝุ่น 

"อืม ฉันให้แม่บ้านทำความสะอาดทุกวัน" คอปเปอร์พูด

"ทำงานได้ดีนิ เดือนนี้ต้องให้โบนัสซะหน่อย"

"นี่ๆ พวกแกๆคืนนี้ไปดริ้งที่ผับเฮียโซลกันปะ?" ไต้ฝุ่นพูดพวกฉันเสียงสดใส เรื่องดริ้งขอให้บอกมัน มันสายดริ้งตัวจริงเลย เดินเข้าผับอย่างกับเทพบุตร พอเมาเท่านั้นแหละ เหมือนหมาเฉย ฮึๆ

"โซล? ใครโซล?" ฉันถามออกไป

"อ่อ เฮียโซลเขาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับเฮียคิสแหละ" ไต้ฝุ่นพูด

"อืม ไปดิ กลับมาเมืองไทยทั้งที ไปดิ้นกันหน่อยเป็นไง พวกแกไปปะ?" ฉันหันไปถามเพื่อนอีกสามคนอย่างขอความคิดเห็น

"ไปสิ^_^/เรื่องอะไรจะพลาด^____^/อืม - -" รู้ใช่ไหมว่าคำตอบเป็นของใครบ้าง

"ชื่อผับว่าอะไร?" ฉันถามไต้ฝุ่น

"GOD BOY

"โอเคๆ แล้วเจอกัน 4ทุ่มถึงผับเลย บอกพวกนั้นมาให้ครบด้วยนะ ฉันคิดถึงพวกมัน" ฉันพูดกับไต้ฝุ่นและคอปเปอร์

"โอเค แล้วเจอกัน พวกฉันกลับละ" 

"ขับรถดีๆล่ะ"

"อะหะ"

พอคอปเปอร์กับไต้ฝุ่นกลับ พวกเราก็จัดของเข้าห้องใครห้องมัน จัดของเสร็จจะได้มีเวลาเตรียมตัวไปดริ้งคืนนี้ คืนนี้ไปเซอร์ไพรส์เฮียคิสด้วยดีกว่า ถ้าเฮียคิสเห็นหน้าฉันจะตกใจไหมน่า แค่ก็สนุกแล้วล่ะ :)












#เรื่องนี้ไรท์จะรีไรท์ใหม่นะคะ เนื้อหาอาจจะปรับเปลี่ยนไปบ้าง เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์ที่แต่งนิยายเลย คำมันเลยแปลกๆมีคำผิดเยอะ ไรท์เลยกลับมาแก้ไขจ้า ^^

 

#

 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ❤️

 

ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาอ่าน 🙏

 

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนิยายนะคะ 🤟🏻

 

 

>> ไรท์จะทยอยอัพนิยายให้ครบทุกเรื่องนะคะ อาจจะล่าช้าหน่อยเนื่องจากไรท์แต่งหลายเรื่องและทำงาน ขอบคุณค่ะ <<

 

เพจของ Evil นะคะ (กดคำว่า Evil ได้เลยค่ะ)

 

#ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านและรอไรท์นะคะ ^^ *

 

สุดท้ายนี้

 

#

 

 

 

 

 

 

ฝาก E-Book ด้วยนะคะ 

 

Love You My SiS รักนะครับพี่สาวตัวแสบ
Evil
www.mebmarket.com
" อายุ 17 ปี คืออายุที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น ซึ่งวัยรุ่นทุกคนคงกำลังสนุกกับชีวิตที่เป็นอิสระ บางคนก็กำลังตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจทำตามความฝันของตัวเอง แต่ชีวิตวัยรุ่นอายุครบ 17 ปีของผม ต้องมาเป็นหัวหน้าครอบครัว ผมถูกจับแต่งงานกับผู้หญิงข้างบ้านที่อายุมากกว่า เนื่องจากเรื่องคืนนั้น...”" อายุ 19 ปี คืออายุที่อยู่ในช่วงฮอร์โมนร้อนแรง ชีวิตในรั้วมหาลัยที่แสนมีความสุข สายตาเหยี่ยวที่มองหารุ่นพี่สุดหล่อเพื่อเป็นอาหารตา ชีวิตโสดที่แสนลัลล้า ทุกอย่างต้องพังทลายลง เมื่อฉันต้องมีสามี ฉันถูกจับแต่งงานกับผู้ชายข้างบ้านที่อายุน้อยกว่า เนื่องจากเรื่องคืนนั้น...”“นี่พี่เป็นผู้หญิงยิงเรือไปนั่งตอแหลอ่อยผู้ชายทำไม ถ้าอยากมองนักก็มองผมนี่ ผมก็ผู้ชาย”“ฉันจะนั่งอ่อย นั่งตอแหลมันก็เรื่องของฉัน เด็กมอปลายอย่างนายไม่เข้าใจอารมณ์ผู้ใหญ่หรอกยะ จะให้ฉันมองนายนะเหรอ มองหมายังดีกว่าเลยเด็กน้อย”“เด็กน้อยอย่างผมสามารถทำให้พี่มาเป็นเมียผมได้นะ”“เหรอ ชักอยากจะลองแล้วสิ ว่าเด็กน้อยอย่างนายจะมาเป็นผัวฉันได้รึเปล่า ฮ่าๆ” "อย่ามาท้าผมนะ""ไม่ได้ท้า แค่บอกให้รู้""ได้! งั้นเรามาดวลเหล้ากัน ถ้าพี่เมาพี่ต้องไปนอนที่ห้องผม และถ้าผมเมา ผมจะไปนอนในห้องพี่ ว่าไง""ได้!...เพราะฉันไม่มีทางเมาแน่นอน"

 

 

 

 

 

 

 

TO BE MY CUTE BOY เมียหมอ
EVIL
www.mebmarket.com
"เฮีย ผมเพิ่งอายุ 18 นะ ถือว่าผมขอเถอะ" "ให้ไม่ได้ครับ มีเมียเด็กเขาว่าน่ารัก ^^" ไอ้เชี่ยนี่! พูดอะไรไปก็ไม่เข้าหูเลย รู้ไหมว่าผมนั่งคุยกับไอ้เห้...เอ๊ย! ไอ้เฮียนี่เป็นชั่วโมงแล้วนะ ว่าให้เลิกแล้วต่อกัน อย่ามาทำเป็นรู้จัก อย่าทักทาย ผมไม่ต้องการความรับผิดชอบใดใด ไอ้เฮียมันก็ปฏิเสธทุกอย่างเลยวะ จะเอาผม (เป็นเมีย) ท่าเดียวเลย ขนาดผมขู่ว่าจะแจ้งความจับ มันยังลอยหน้าลอยตา แล้วพูดว่า... 'เฮียรู้จักนายตำรวจใหญ่หลายคน อยากจะแจ้งความก็แจ้งเลย เฮียไม่กลัวหรอก' เฮียแกใหญ่แค่ไหนก็ลองคิดดูเถอะ ไม่กลัวโดนจับด้วย แถมยังมาข่มขู่เด็กอายุ 18 อย่างผมกลับได้อะ โคตรเลว "ผมไม่เอาเฮียเป็นผัวชัดไหม? " "ไม่ชัดครับ เพราะเฮียอยากได้หนูเป็นเมีย ^^" กวนตีนฉิบ

 

 

 

 

 

 

 ** อัปนิยายทุกวันจันทร์ วันพุธ วันศุกร์จ้า **

 

 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น