email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

อ่านแบบไม่ต้องการสาระมากครับ ต้องการแค่ความหื่นแต่มีสตอรี่นะ - สามารถติดตามเอ็มได้ในเพจ ไรท์เอ็ม หรือทวิตเตอร์ @heartfilia_emma ได้เลยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันมาก ๆ เลยะนะครับ

ชื่อตอน : Chapter 23

คำค้น : น้องส้มตำคนกาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 46.6k

ความคิดเห็น : 66

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2563 16:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 23
แบบอักษร

“เพื่อนพี่มีคนหล่อกว่าพี่ไหมอะ?” ร่างเล็กในชุดกางเกงขาสามส่วนระดับหัวเข่ากับเสื้อยืดลายธรรมดาแต่ดูน่ารักน่ามองถามสารถีผู้ที่ซึ่งเป็นแฟนหนุ่มด้วยความอยากรู้ 

ร่างสูงใส่ยีนส์ขาดเข่าพร้อมเสื้อเชิ้ตสีดำดูหล่อเหลาจนสาวกรี๊ด จริง ๆ แค่ไม่มีอะไรถามเลยถามไปด้วยความสงสัย ถึงแม้จะเห็นเพื่อนร่างสูงมาบ่อยแล้วบ้างก็ตามที 

“ถามทำไม? อยากได้ผัวเพิ่ม?”  

“ก็แค่ถามอะ ชอบถามว่าอยากได้ผัวเพิ่มไหมอยู่ได้ เดี๋ยวมีเพิ่มซะหรอก”  

“ไม่รู้... ดูดีคนละสไตล์แล้วแต่คนมอง แต่กูมั่นใจกูใหญ่สุดละ” กระตุกยิ้มหลังเอ่ยกวนร่างเล็ก 

“เคยเห็นของเพื่อนพี่แล้วหรือไง!?”  

“ไม่เคย… แต่กูมั่นใจเพราะมันทำให้ใครบางคนแถวนี้ครางเสียงหลง แถมยังติดใจอีกต่างหาก”  

“พะ พี่ไทเกอร์ทะลึ่ง!” ใบหน้าใสแดงขึ้นเพราะคำพูดทะลึ่งตึงตัง 

ทำไมร่างสูงต้องอ่อยเขาด้วย!  

ไทเกอร์เห็นจึงทำได้เพียงส่ายหน้าไปมาให้กับท่าทางของคนตัวเล็กพลางหันไปตั้งใจขับรถ คำพูดกวน ๆ ที่เอ่ยไปสำหรับเขาคือซอฟท์สุดแล้วนะ ไม่ได้ดูบ้ากามเท่าตอนมันพูดเลยสักนิด แต่ทำไมส้มตำถึงได้อ่อนไหวจนต้องหันหนีเพราะเขิน 

ตัดภาพไปเวลามันพูดแต่ละคำ… 

“แต่เคพี่ก็ใหญ่จริง ๆ อะ” ดูมันพูด 

“หึ… มึงนี่นะ” หัวเราะให้กับคำพูดของแฟนตัวเล็กก่อนจะตั้งใจขับรถตรงไปเรื่อย ๆ  

ขณะนี้เวลาสองทุ่มกว่า ๆ ไทเกอร์นัดเพื่อนไว้ที่ร้านเหล้าหรือบาร์ส่วนตัวของเนม และไม่นานรถก็วิ่งมาจอดหน้าร้าน แสงไฟสีส้มที่รั้วหน้าร้านส่องกระจายไปทั่วบริเวณ เนื่องจากวันนี้ไม่ได้เปิดร้านจึงทำให้ไม่มีใครนอกเสียจากกลุ่มของเพื่อน ๆ  

ไทเกอร์หันมามองร่างเล็กที่มันปลดเข็มขัดออกแล้วหันมามองแล้วเลิกคิ้ว ส้มตำมันตัวเล็กเมื่อเทียบกับเขา แต่พออยู่กับคนอื่น ๆ ที่ตัวเล็กหรือเตี้ยกว่ามันก็อาจดูโต ส่วนนิสัยก็ตามนั้น 

“ส้มต้องทำตัวยังไงอะ”  

“แล้วแต่มึงเลย เฮ้ยไม่ดิ...” มือหนาคว้าแขนขาวเข้ามาใกล้ ๆ เมื่อนึกอะไรขึ้นได้ ส้มตำเลิกคิ้วสงสัย ก่อนจะตั้งใจฟังในสิ่งที่ร่างสูงจะบอก 

“ห้ามพูดอะไรกาม ๆ เด็ดขาด” ไม่ดีแน่ ๆ หากน้องมันพูดอะไรที่ไม่ควรออกมา 

“โอเค… แล้วส้มดื่มเหล้าได้ไหม”  

“ดื่มเป็น?”  

“…” ส้มตำแอบนิ่งเล็กน้อย 

จะบอกว่าเขาไม่เคยดื่มเหล้าจริง ๆ จัง ๆ เลยสักครั้ง ด้วยความที่พี่ชายไม่อนุญาตให้ดื่ม แต่ก็เคยแอบฝ่าฝืนกฎแล้วลองดูสักครั้ง รสชาติแบบนั้นใครจะไปดื่มได้!  

เพราะฉะนั้นเวลาไปสังสรรค์กับเพื่อนหรือเที่ยวกับปูนเขาจึงดื่มเฉพาะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีรสชาติพอดื่มได้ และดื่มให้น้อยที่สุด แต่ถ้าตอบไปว่าดื่มไม่ได้พี่ไทเกอร์จะหาว่าเขาอ่อนหัดหรือเปล่า 

“ใช่! ส้มคอแข็งด้วย”  

“…” นิ่ง… 

“พะ พี่ไทเกอร์ไม่เชื่อเหรอ?” เห็นใบหน้าของแฟนหนุ่มนิ่งจึงเลิกคิ้วถามอีกรอบ มองก็รู้ว่าน้องมันดื่มไม่เป็น แล้วทำไมต้องโกหก 

ไทเกอร์ทำเป็นไม่พูดอะไรต่อนอกเสียจากจะลงจากรถแล้วเดินนำเข้าไปในร้านตามด้วยร่างเล็กที่เดินตามหลังเหมือนเด็ก รอบ ๆ ร้านที่ไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป ด้านหน้าจะเป็นเคาน์เตอร์บาร์เหมือนร้านอื่น ๆ  

ส่วนภายในร้านจะมีโต๊ะนั่งเป็นหย่อม ๆ เหมาะแก่การนั่งสังสรรค์แบบชิล ๆ ร้านถูกแต่งเป็นสไตล์เหมือนอยู่ใกล้ทะเล คงเพราะข้าง ๆ ร้านเป็นสระน้ำ 

“เจ้าภาพมาแล้วมึง” ได้ยินเนมเอ่ยไทเกอร์จึงกระตุกยิ้มส่งไปให้ เพื่อน ๆ เขาที่นั่งรวมกันอยู่ที่โต๊ะมีกันอยู่ 3 คน รวมเขาเป็น 4 ไม่มีใครพาแฟนมาสักคนยกเว้นเขา 

รุ่นน้องที่ชื่อส้มตำเห็นพี่ ๆ จึงยกมือไหว้อย่างมีกาลเทศะ ในเมื่อพี่ไทเกอร์บอกให้คีพลุคเป็นเด็กดีเขาจึงต้องถ่อมตัวและทำตัวน่ารักเข้าไว้ จะไม่พูดไม่จามากนักก็แล้วกัน 

กึก!  

“อ๊ะ!”  

หมับ!  

“…” ในระหว่างเดินก็เอาแต่ไล่สายตามองหน้ารุ่นพี่แต่ละคนที่เอาแต่มองมาที่เขาจนไม่ได้มองพื้นต่างระดับ ส้มตำจึงสะดุดแต่อีกคนที่ไหวพริบเร็วเหมือนเสือหันมาคว้าไปกอดไว้เสียก่อน 

“สะ ส้มขอโทษ…”  

“เดินก็ดูพื้นหน่อยดิวะ” ทั้งสองกระซิบคุยกันก่อนไทเกอร์จะพาส้มตำไปนั่งเก้าอี้ยาวฝั่งที่ว่าง 

บนโต๊ะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กลิ่นคละคลุ้งทำให้คนที่โกหกว่าคอแข็งแทบจะเบือนหน้าหนี แต่ทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากยิ้มแห้ง ๆ ไปให้รุ่นพี่ที่เอาแต่มองมาที่เขาตาไม่กะพริบ ไม่รู้จะมองอะไรกันนักกันหนา เขาเองก็กดดันเหมือนกันนะ 

“เลิกมองได้แล้วสัด” เห็นเพื่อนเอาแต่มองมาไม่หยุดเขาก็รู้สึกกดดันแทนคนตัวเล็กที่อยู่ข้าง ๆ  

“หวงจริง” ปิงเอ่ย 

“ไม่รู้มึงรู้ชื่อยัง นี่ไอ้ปิง ไอ้เนม ส่วนนี้ไอ้ลีโอ”  

“รู้แล้วว… พี่ปิงคนที่ตอนนั้นมาห้องพี่กับแฟนใช่ป่ะ ส่วนพี่เนมส้มเคยเห็นเมาอยู่หน้าร้านเหล้าหลังมอ”  

“เอาแล้วกู...” เนมแอบเขินเล็กน้อยเมื่อได้ยิน 

“…” เพื่อนคนอื่นจึงแอบขำ ไม่เว้นแม้แต่ไทเกอร์จนคนพูดแอบเลิกคิ้วเพราะไม่เข้าใจว่าทำไมรุ่นพี่ต้องขำ ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจแล้วหันไปมองผู้ชายอีกคนที่ชื่อลีโอ 

“พี่ไทเกอร์…” ร่างเล็กแอบหันไปกระซิบที่หูคนตัวสูงเบา ๆ จนไทเกอร์เลิกคิ้วแล้วโน้มหูลงไปใกล้ ๆ รอน้องมันพูด เพื่อนคนอื่นในมือมีแก้วของเมาแต่ตายังจับจ้องมาที่เขาสองคนไม่กะพริบ 

“พี่ลีโอหล่ออะ ใช่ที่เป็นอดีตเดือนใช่ป่ะ”  

“…” นิ่ง… 

“อย่าเพิ่งโกรธ… ส้มหมายถึงพี่เขาดูเหมือนจะฆ่าส้มเลย ทำไมต้องมองแบบนั้น” ในขณะที่หูฟังตาก็มองไปยังไอ้เพื่อนที่ปกติมันจะทำหน้านิ่ง ๆ แบบนั้นอยู่แล้วจนลีโอต้องเลิกคิ้วเพราะเห็นเพื่อนมองตาไม่กะพริบ 

ปกติแล้วไทเกอร์นี่แหละคือคนที่หน้านิ่งสุดในกลุ่ม แต่ลีโอหากไม่พูดก็คงเหมือนโกรธใครมาเป็นชาติ ทั้ง ๆ ที่จริงแล้วเจ้าตัวใจดีและเป็นมิตรกับทุกคน 

“เมียกูมันกลัวมึง”  

“หือ?”  

“พะ พี่ไทเกอร์!”  

“หึ ๆ กลัวพี่เหรอครับ?” ร่างสูงถามพร้อมระบายยิ้มหล่อ ๆ ส่งมาให้คนตัวเล็ก แต่ส้มตำกลับอายที่คนนั่งข้าง ๆ ไม่เก็บความลับไว้เลย 

ใบหน้าใสทำเพียงส่ายหน้าปฏิเสธเหมือนเด็ก ก่อนจะได้รับเครื่องดื่มมาดื่มและหนุ่ม ๆ ก็คุยเรื่องงาน เรื่องไร้สาระ รวมถึงเรื่องของส้มตำไป ส่วนร่างเล็กทำได้เพียงนั่งถือแก้วน้ำหวานพร้อมยิ้มแห้ง ๆ  

“ทำไมต้องน้ำหวานอะ” ถามคนตัวโตที่สั่งให้ดื่มเฉพาะน้ำหวานด้วยใบหน้าไม่เข้าใจ 

“มึงดื่มเหล้าไม่เป็นส้ม”  

“…”  

“ดื่มอันนี้ไปอย่าบ่น” ได้รับคำสั่งจึงทำได้เพียงย่นจมูกก่อนจะยอมดื่ม ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่จะงอแง 

หนุ่ม ๆ รุ่นพี่สี่คนคุยกันเหมือนไม่ได้คุยมานานโข ส่วนมากจะเป็นปิงและเนมที่เสียงดังสุดในวง คนพูดน้อยคงจะไม่ใช่ใครหากไม่ใช่ไทเกอร์และลีโอ ร่างสูงรอเพียงตอบคำถามหรือแซะเพื่อนที่มันโม้แบบเว่อร์ ๆ  

ส้มถึงกับเข้าใจเลยว่าผู้ชายแมน ๆ เวลาดื่มเหล้าชนแก้วคุยกันมันเป็นยังไง หัวเราะคุยกันเสียงดังเหมือนไม่อายชาวบ้านชาวเมือง ถูกใจกันจริง ๆ จนถึงประเด็นหนึ่งที่พี่เนมเป็นคนเปิดส้มจึงต้องหันไปสนใจ 

“เออไอ้ไทเกอร์ มึงบล็อกปลื้มเหรอวะ แม่งทักมาถามกูอยู่ได้ว่ามึงคบกับน้องมันจริง ๆ ใช่ไหม”  

“อะไรวะ?” ทั้งไทเกอร์และส้มตำต่างขมวดคิ้ว 

“กูก็ไม่รู้ แต่กูว่าคงคิดถึงมึงแหละมั้ง” เนมบอกก่อนจะถูกปิงด่าว่าพูดเรื่องไร้สาระ แต่มันกลับทำให้ร่างเล็กสงสัย และยิ่งได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นคงคิดถึงพี่ไทเกอร์ความรู้สึกบางอย่างจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละนิด 

จริง ๆ เรื่องในวันนั้นที่พี่ไทเกอร์ไปคุยกับพี่ปลื้มใจเขาเองก็ไม่รู้เหตุการณ์ที่แท้จริง ไม่รู้ว่าพี่ไทเกอร์ไปหาเรื่องให้จริง ๆ ใช่หรือเปล่า ทำไมเขาต้องไม่มั่นใจในตัวพี่ไทเกอร์ขึ้นมาด้วย ทั้ง ๆ ที่เชื่อไปเต็มร้อยแล้วว่ารุ่นพี่นั้นรักเขาเพียงคนเดียว 

แต่คนเรามันไม่ผิดไม่ใช่หรือไงที่บางครั้งจะมีความรู้สึกว่าไม่มั่นใจหรือกังวลกับอะไรบางอย่าง เขาเองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนพวกนั้นที่ตอนนี้มีอะไรบางอย่างให้กังวล 

“…” ใบหน้าคมหันมามองคนที่เอาแต่นั่งเงียบพร้อมเลิกคิ้ว ส้มตำจึงหันไปมองแล้วทำเป็นยิ้มให้ทั้ง ๆ ที่ในใจยังแอบกังวล แขนหนายกขึ้นกอดรอบเอวบางไว้หลวม ๆ แล้วหันไปคุยกับเพื่อนต่อ 

‘พี่ไทเกอร์บล็อกพี่ปลื้มใจเหรอ?’ ผู้ชายส่วนใหญ่บล็อกแฟนเก่าหรือเปล่าเขาไม่รู้ 

จากที่พี่เนมถามแล้วพี่ไทเกอร์ถามกลับว่า ‘อะไร?’ แสดงว่าเจ้าตัวไม่รู้เรื่องใช่หรือเปล่า? นั่นแสดงว่าพี่เนมต้องสร้างเรื่องขึ้นมาแน่ ๆ ไม่งั้นพี่ปิงคงไม่บอกให้หยุดพูดเรื่องไร้สาระ 

หรือไม่ใช่?  

ตากลมมองไปยังชายหนุ่มรุ่นพี่คนที่เปิดประเด็นจนเนมรู้สึกตัวเลยส่งรอยยิ้มเจ้าชู้มาให้ในขณะคนอื่นกำลังคุยกัน ส้มตำทำเป็นยิ้มตอบกลับก่อนจะหันไปมองพี่ ๆ คนอื่น 

“อยากกินไรไหม?”  

“ไม่ ๆ พี่ไทเกอร์คุยกับเพื่อนเลย” ถึงแม้ส้มตำจะบอกแบบนั้นแต่แขนยาวก็ไม่วายยื่นไปถือจานลูกชิ้นมาให้ 

“กิน ๆ หน่อย”  

“อื้ม...” เอ่ยตอบก่อนจะเลื่อนมือไปใช้ส้อมตักอาหารขึ้นมากิน เห็นเช่นนั้นไทเกอร์จึงหันไปคุยกับเพื่อนต่อ 

“ไหนถั่ววะ?” ไทเกอร์ถามหาของแกล้มเหล้า 

“เออว่ะ เดี๋ยวกูไปเอาแป๊บ” เนมเอ่ยก่อนจะลุกขึ้นเดิมออกไป ไม่นานก็กลับมาพร้อมจานถั่วคั่วที่มีไว้แกล้มเหล้าเพลิน ๆ  

สี่หนุ่มคุยกันตามประสาผู้ชาย หลัง ๆ มาพวกเขาไม่ค่อยได้นัดกันบ่อย ๆ เหมือนแต่ก่อนจึงทำให้คุยอะไรเยอะเป็นพิเศษ นาน ๆ ทีไม่ได้คิดถึงเรื่องงานก็อยากจะคุยกันในแบบฉบับผู้ชาย ๆ  

แต่ในใจของร่างเล็กที่ยังนั่งเงียบ ๆ กลับยังมีเรื่องบางอย่างคาอยู่ในใจ เขาจึงไม่ค่อยได้พูดอะไรมากนัก 

แต่ถามว่าชายหนุ่มผู้เป็นแฟนรู้ตัวไหมก็รู้เพียงแต่เขายังไม่อยากพูดอะไรก็เท่านั้น รู้ว่ารุ่นน้องจะเก็บเอาเรื่องแบบนั้นมาคิดได้ง่าย ๆ ไว้เดี๋ยวค่อยกลับไปคุยกันอีกที 

จนเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ พี่ไทเกอร์ก็สั่งให้เขาไปรอที่รถก่อน ไม่นานเจ้าตัวก็เดินมาเปิดประตูขึ้นมานั่งเบาะคนขับ ด้วยความที่ยังกังวลใจเรื่องนั้นส้มจึงเอาแต่นั่งเงียบเสียจนไทเกอร์เผลอกระตุกยิ้ม 

เสี้ยวหน้าใสที่ไม่หันมามองเขาแม้แต่น้อยทำให้เขาพอดูออกว่าร่างเล็กมันคิดเล็กคิดน้อยเหมือนเด็กหวงสามี เพื่อนเขามันก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวเอาเสียเลย คิด ๆ ได้ก็พูดขึ้นเหมือนไม่มีอะไรให้ต้องเครียด 

“เป็นไร?”  

“หือ? เปล่า…” หันมาขานตอบก่อนจะหันกลับไปมองนอกกระจก 

ไทเกอร์เลือกที่จะดื่มไม่เยอะเพราะต้องขับรถกลับห้อง แต่คำว่าไม่เยอะก็จัดเต็มอยู่เหมือนกัน เขารู้ว่าฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปกำลังก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้พยายามขับรถให้ช้าที่สุด ถึงไม่ได้มึนเมาจนแทบไม่ได้สติแต่ก็ควรเซฟไว้ก่อน 

“…” สรุปเลยไม่ได้พูดอะไรกันจนมาถึงห้อง 

มือนุ่มยกขึ้นไปดึงชายเสื้อคนตัวโตที่จะเดินตรงไปยังห้องครัวไว้เบา ๆ แต่ใบหน้าคมก็หันมามองก่อนส้มตำจะเขย่งเท้าขึ้นมาจูบที่ริมฝีปากจนเขาชะงัก ไทเกอร์ยังคงงงและปล่อยให้คนตัวเล็กกดริมฝีปากไว้แบบนั้นก่อนจะยกมือขึ้นจับต้นแขนบางแล้วดันออก 

เจ้าของใบหน้าใสเม้มปากขมวดคิ้วเป็นกังวล ถึงแม้เขาจะไม่ชอบกลิ่นของแอลกอฮอล์แต่ก็รู้สึกกังวลใจกับบางสิ่งอยู่เหมือนกัน ยิ่งพี่ไทเกอร์ไม่สนใจเขายิ่งไม่โอเค ทางเดียวที่จะทำให้พี่ไทเกอร์สนใจได้ในเวลานี้คงไม่พ้นเรื่องอย่างว่า 

“พี่รักส้มไหม?”  

“…”  

“บอกมาว่าพี่รักแค่ส้มจริง ๆ” คำถามนั้นทำให้ไทเกอร์ยิ่งขมวดคิ้ว ก็ไม่คิดว่าน้องมันจะเก็บเอาคำพูดของเพื่อนเขามาคิดเป็นเรื่องเป็นราวซะขนาดนี้ 

จริง ๆ จะคุยกับส้มตำให้รู้เรื่องอยู่แล้วเพียงแต่คิดว่าตัวเองเริ่มจะมึน ๆ เลยจะเข้าไปหาน้ำเย็น ๆ ดื่มให้สดชื่นสักนิด แต่ไหน ๆ เด็กมันก็เปิดทางให้ละ 

“คิดอะไรอยู่?” มือหนาคว้าเอวบางเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมเอ่ยถามด้วยสายตาแสนยียวนจนร่างเล็กต้องเม้มปาก 

จะคิดเรื่องอะไรหากไม่ใช่เรื่องที่เพื่อนของเจ้าตัวพูดไว้ก่อนหน้า มันทำให้เขาเครียดมากแค่ไหนใครจะไปรู้ กลัวว่าแฟนหนุ่มจะกลับไปยุ่งกับหญิงสาวที่เคยตบหน้าตัวเอง 

“ก็กูบล็อกปลื้มจริง ๆ ส่วนที่ทักมาถามไอ้เนมอาจเพราะมันแค่สงสัยว่ากูคบกับมึงได้จริง ๆ ใช่ไหม คงเพราะคิดว่ามึงคงจะเบื่อแล้วทิ้งกูไปเหมือนที่มันทำ” ซึ่งเขาได้เข้าไปคุยกับเนมมันแล้วตอนที่ให้ร่างเล็กรอที่รถ เพื่อนเขาอีกสองคนมันยังดูออกเลยว่าไอ้เจ้าของร้านมันเผลอทำให้เมียเขาคิดมาก 

“…” เมื่อได้รับคำตอบส้มตำยิ่งแอบน้อยใจ น้อยใจที่ตัวเองถูกทำให้เครียดเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องได้ง่าย ๆ สองแขนเรียวตวัดขึ้นไปโอบรอบคอแกร่งพร้อมส่งสายตาออดอ้อนไปให้ชายตัวสูง 

“ส้มเครียดมากเลยนะ”  

“บอกกี่ครั้งแล้วว่ากูรักแค่มึง”  

“…” ก็เพราะมีคนทำให้คิดมากไง 

“แล้วจะทิ้งกูไปเหมือนมันไหม?” ถามด้วยใบหน้าและน้ำเสียงที่จริงจัง รอยยิ้มบนใบหน้าสวยปรากฏขึ้นอย่างโล่งอก เขาไม่ตอบคำถามนั้นนอกเสียจากดึงท้ายทอยแกร่งลงมาประกบลงที่ปาก 

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ก่อตัวตอนขับรถจนถึงตอนนี้บอกเลยถ้าหากมีอารมณ์หื่นขึ้นมาเสริมเสือใจร้ายคงไม่ยั้งแรงเป็นแน่แท้ กลิ่นของเมาคละคลุ้งทั่วโพรงปาก ตีขึ้นจมูกเสียจนส้มตำมึนไปตาม 

น้ำสีใสผสมปนเปจนแยกไม่ออกว่าของใครเป็นของใคร ลิ้นสากกวาดต้อนลิ้นนุ่มไร้ที่หลบ ไล่ไปทั่วทุกซี่ฟันสวย ๆ กลิ่นและรสชาติของน้ำหวานที่น้องมันดื่มไปก่อนหน้าทำให้เสือหื่นยิ่งพอใจ 

มือสากที่โอบเอวเล็กเริ่มเลิกเสื้อยืดขึ้นลูบผิวเนียนพร้อมบีบ ๆ คลำ ๆ เสียจนเกิดเป็นรอยแดง ก่อนจะทำให้เจ้ากรรมสะดุ้งเมื่อมือซนทั้งสองข้างสอดขึ้นมาถึงไตแข็งแล้วใช้นิ้วขยี้เสียจนร่างเล็กต้องผละใบหน้าออกมาคราง 

“อะ อ๊ะ พี่ไทเกอร์” ใบหน้าใสเบ้หนีทำให้คนมองรู้สึกพอใจเป็นไหน ๆ  

ก่อนร่างเล็กจะถูกถอดเสื้อออกแล้วโยนทิ้งลงบนพื้นตามด้วยเสื้อเชิ้ตของร่างแกร่ง กล้ามเนื้องามยังคงเรียกร้องความสนใจจากตากลมได้เป็นอย่างดี ไม่ต่างไปจากหุ่นเพรียว ๆ พร้อมผิวขาวเนียน และเอวคอดของร่างเล็ก 

จะดึงน้องมันไปเอาในห้องนอนเหรอ?  

ไม่ใช่… ห้องครัวใช่หรือเปล่า?  

ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ เอามันแม่งคาพื้นห้องนี่แหละ 

พรวด!  

“อ๊ะ!” เสื้อผ้าอาภรณ์บนเรือนร่างเพรียวถูกถอดออกอย่างไม่อ่อนโยน 

รองเท้ากระเด็นกระดอนไปทั่วห้อง ร่างเขาเปลือยเปล่าต่อหน้าสายตาคมก่อนเจ้าของเรือนร่างแกร่งจะโน้มใบหน้าลงมาขยี้กัดที่ส่วนหัวของไตแข็งในขณะที่เจ้ากรรมยืนบิดเร้าแอ่นหน้าอกพร้อมขยุ้มผมหนาด้วยความเสียว 

กามารมณ์พุ่งกระฉูดขึ้นเสียจนไม่อาจละเว้นบทรักในครั้งนี้เป็นอันได้ ของใหญ่ ๆ ดุดันในกางเกงยีนส์เพราะอยากจะทำงาน ทำให้เสือร้ายรู้สึกปวดหนึบเนื่องจากการบีบรัดของเส้นเลือด 

“อะ อ๊ะ… อื้อ…” สองหัวนมถูกขยี้จนเปื้อนน้ำลายใส ก่อนชายตัวสูงจะพรมจูบซับที่เนินอกเนียนไล่ขึ้นมาจูบแลกลิ้นกับส้มตำอีกครั้ง มือบางเลื่อนไปขย้ำส่วนที่กำลังแข็งใต้เนื้อผ้า น้ำใส ๆ ไหลรินเลอะตามขอบปาก 

ส้มตำพยายามปลดเข็มขัดให้ร่างสูง ไม่ทันใจชายหนุ่มก็ถอดเองแล้วโยนทิ้งเสียจนเหลือเพียงชั้นในสีขาวที่คับแน่นไปด้วยของใหญ่ รองเท้าราคาแพงก็ไม่ต่างไปจากของราคาถูกเมื่อสิ่งที่สนใจตอนนี้คือร่างของแมวน้อย 

“อ๊ะ!” ร่างบางถูกดันลงจนต้องใช้เข่าในการรับน้ำหนัก ใบหน้าชนเข้ากับเป้าใหญ่ ๆ ไม่รู้พี่ไทเกอร์หื่นกามมากแค่ไหนแต่กลับใช้เอ็นใหญ่ที่ยังไม่ถูกงัดออกมาถูกับใบหน้าเขาเหมือนเอาแต่ใจ ผมนุ่มถูกขยุ้มจนร่างเล็กนั้นแอบเจ็บ 

แต่เมื่อรู้ว่าปฏิเสธคนตัวสูงที่ถูกแอลกอฮอล์ขับเคลื่อนกามารมณ์ไม่ได้จึงยกมือทั้งสองข้างขึ้นดึงชั้นในขาว ไทเกอร์ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ของใหญ่ ๆ ถูกจับด้วยมือหนาข้างหนึ่งตีกับแก้มเนียนจนร่างเล็กต้องหลับตา 

“พะ พี่ไทเกอร์นอนลง” ได้ยินส้มตำบอกใบหน้าคมจึงเลิกคิ้วก่อนจะยอมย่อตัวลงมานั่งเหยียดขาบนพื้นโดยให้แผ่นหลังพิงกับด้านหลังของโซฟาเนื่องจากทั้งคู่อยู่กลางห้อง 

ร่างเล็กเดินตัวเปลือยเข้าไปหยิบขวดช็อกโกแลตเหลวมาแต่ถามว่าคนที่เคยด่าว่าพิเรนทร์จะห้ามไหม? อย่าว่าแต่ห้ามเลย ของเมากำลังทำให้กามารมณ์ทวีคูณอย่างแรงกล้า ทำให้อยากเล่นกับส้มตำอย่างไม่ปฏิเสธ 

ของเหลวเหนียวสีน้ำตาลเข้มคล้อยไปทางดำถูกเจ้าของเรือนร่างเปลือยตรงหน้าที่นั่งคร่อมทับต้นขาแกร่งราดลงที่ซิกซ์แพ็กแน่นวน ๆ เป็นเส้น ๆ ไล่ลงมาถึงของใหญ่หัวบานสีไม่คล้ำไม่แดงรูปร่างสวยน่าอมสำหรับส้มตำ 

ขนาดใหญ่น่าพอใจและทำให้ใครหลาย ๆ คนที่เคยลองต้องครางเสียงกระเส่าไปตาม ๆ กัน ณ บัดนี้มันเป็นของส้มตำ และจะเป็นของส้มตำคนเดียวไปตลอด ร่างบางราดมันกับโคนอับ จนไทเกอร์สัมผัสได้ถึงความเย็น 

เจ้าของใบหน้าหล่อกลับทำได้เพียงใจเย็นและมองด้วยสายตาเคลิ้ม ๆ ส้มตำไม่รอช้ารีบก้มลงไปไล่เลียซิกซ์แพ็กแกร่งในท่าคลาน ก้มหน้าลงใช้ลิ้นเลียตามเส้นช็อกโกแลตที่ราดไว้ 

จินตนาการว่ามันคือสิ่งที่หอมหวานน่าลิ้มรส สะโพกมนแอ่นขึ้นส่ายไปมาเสียจนตาคมละจากใบหน้าที่กำลังเลียของหวานบนลอนกล้ามไปยังตำแหน่งนั้น นั่นยิ่งทำให้ความหื่นไหลทะลักเข้าสู่อก 

“อื้อ… วะ หวาน…” ไม่ได้เทให้เลอะมากเพราะคิดว่าอาจจะทำให้แฟนหนุ่มเหนียวเหนอะหนะ แต่เขาจัดการแลบลิ้นยาว ๆ เลียช็อกโกแลตพร้อมช้อนสายตาอ่อยให้ชายหนุ่มได้จดจ้อง 

สะโพกมนส่ายไปมาหลอกล่อเสือร้ายให้ตบะแตกเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน ก่อนเป้าหมายต่อไปของลิ้นนุ่มจะเป็นไทเกอร์น้อยที่ราดช็อกโกแลตไว้แล้วเรียบร้อย 

“อืมส์…” เสียงคำรามลอดออกมาทันทีที่ลิ้นนุ่มละเลงเลียที่ส่วนโคน ตวัดลิ้นไล่กินของหวานที่เปื้อนกลางกายเขาก่อนจะครอบดูดมันเหมือนไอติมหวาน 

โพรงชื้นอุ่น ๆ สัมผัสได้ถึงเส้นเลือดที่ปูดโปน ถึงแม้ขนาดมันจะใหญ่จนอมได้ไม่สุดแต่ส้มตำก็พยายามอย่างสุดความสามารถจนแทบจะสำลักอยู่หลายครั้ง 

คนถูกอมก็พลอยที่จะสติแตกไปด้วย ภาพตรงหน้าอยากจะถ่ายไว้ชักว่าวสักสิบรอบแต่คงไร้ประโยชน์เพราะมีเมียให้เอาแล้วจะถ่ายไว้ทำไมกัน 

แผล็บ ๆ  

“อื้อ…” มือนุ่มทั้งสองข้างกำท่อนโคนรีดคั้นให้น้ำกามไหลออกมาจนปริ่มที่รอยแยก 

กลิ่นอับของสิ่งใหญ่ตรงหน้าผสมกับกลิ่นของช็อกโกแลตทำให้ส้มตำรู้สึกมีอารมณ์เป็นไหน ๆ เห็นน้ำคาวปริ่มออกมาจึงละเลงลิ้นเลียให้รุ่นพี่ได้เสียวเล่น 

ริมฝีปากแห้งผากจนต้องแลบลิ้นออกมาเลียพลางมองภาพตรงหน้าของผู้เป็นเมีย ไม่รู้ว่ามันอร่อยหรืออะไรถึงได้ไล่เลียทำความสะอาดจดหมดเกลี้ยง ยามที่เน้นขยี้ที่ส่วนหัวยิ่งทำให้เขาแทบปลดปล่อย 

“แม่งเอ๊ย…” คำสบถเหมือนโมโหดังขึ้นก่อนไทเกอร์จะจัดการจับส้มตำให้หันหลังแล้วกดแผ่นหลังเนียนลงเสียจนใบหน้าใสแทบจะกระแทกพื้น ดีที่เลื่อนมือมารองไว้ทัน มันทำให้รู้ว่าครั้งนี้พี่ไทเกอร์ต้องไม่อ่อนโยนกับเขาเป็นแน่แท้ 

“น่าเอาขนาดนี้เลิกคิดว่ากูจะไปมีเมียใหม่ได้ละสัด”  

สวบ!  

“อะ อ๊ะ!” ท่อนเอ็นยักษ์ที่เปียกชุ่มจากการเลียเสียบแทงเข้ามาแรง ๆ จนมิดลำทำให้ร่างบางจำต้องกัดฟันกรอด 

เมื่อเช้าเพิ่งเอาไปคงไม่จำเป็นต้องเบิกทางหรือล้างตู้ก่อนหรอกใช่ไหมเมีย ยิ่งเห็นช่องทางสะอาดขมิบยิ่งเร้าใจ ยังคิดว่าคนเสี้ยนเอาอย่างเขาจะทนไหวหรอกเหรอ?  

แรงขยับเบา ๆ คืออะไร?  

ไม่มีในพจนานุกรมของไทเกอร์ ณ เวลานี้ 

มือหนาบีบสะโพกอวบทั้งสองก้อนอย่างยึดมั่นแล้วบรรจงกระแทกเอ็นใหญ่เข้าหาเน้น ๆ หากรู้ว่าดื่มเหล้าจะทำให้อารมณ์หื่นมากขนาดนี้คงต้องซื้อมาติดตู้เย็นไว้ดื่มปลุกระดมอารมณ์หื่นก่อนเอาเมียไปเสียแล้ว 

สวบ ๆ ๆ  

“อะ อ๊ะ… อิ๊ อื้อ…” ร่างขาวถลาตามแรงกระแทกไปตามพื้น ความเสียวซ่านทำให้จำต้องกระดกสะโพกสวนจนคนตัวสูงยิ่งหมั่นไส้ใส่เกียร์เสือ กระแทกหนัก ๆ จนเสียงครางหวาน ๆ ดังลั่นห้อง 

สวบ ๆ  

ซอยถี่ ๆ ซอยยิก ๆ ให้รู้ว่าผัวคนนี้เยดุเหมือนปากมันบอก มือหนาคว้าไปหยิบขวดช็อกโกแลตที่ร่างเล็กมันเล่นมาถือไว้แล้วราดลงกับแผ่นหลังเนียนก่อนจะโยนทิ้งเหมือนไร้ค่าแล้วก้มหน้าไปใช้ลิ้นละเลงเลีย 

“อ๊ะ! ยะ อย่ากัด…” หอมหวานขนาดนี้พี่คงหยุดไม่ได้แล้วน้องส้ม 

ชึ่บ ๆ  

สะโพกสอบซอยถี่ ๆ พลางไซ้ดูดเลียของหวานและกัดด้วยความมันเขี้ยวจนร่างเล็กร้องเจ็บ แค่กระแทกน้องก็จุกเสียวไปหมดแล้วไม่เห็นต้องทำกันขนาดนี้เลย 

สวบ!  

“อะ อ๊า…”  

พรึบ!  

“อ๊ะ!” ร่างขาวถูกจับพลิกให้นอนหงายพร้อมกับใบหน้าคมก้มลงไปกัดขยี้ที่ยอดอกสีชมพูพร้อมแรงกระแทกหนัก ๆ ทำให้ร่างขาวถลาตามแรงกระแทก 

เนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นตับ ๆ ๆ ขาพับทั้งสองข้างถูกรวบแล้วดันไว้จนสะโพกอวบลอยตัวก่อนจะถูกตอกเสาเข็มลงมาแรง ๆ  

มือนุ่มเลื่อนมาจับส่วนอ่อนไหวของตัวเองชักขึ้นลงด้วยความเสียวแต่มือหนากลับปัดออก คิดจะให้คนน้องปลดปล่อยโดยการกระหน่ำแทงของเขาเพียงเท่านั้น 

“อะ อ่า…” เสียงครางติดกระเส่าเพราะชายหนุ่มเยดุเสียจนสมองแทบเตลิดและอย่าคิดว่ามันจะมีแค่ท่าสองท่า ส้มตำถูกดึงให้ขึ้นมายืนแทบจะเซ เสียงแข็งสั่งบังคับให้จับพนักโซฟาและก้มหน้า แอ่นสะโพกเนียน 

ก่อนบทรักแสนหนักหน่วงจะทวีคูณขึ้นเป็นเท่าตัว ปลายเท้าขาวแอบเขย่งเพื่อทรงตัวเนื่องจากชายด้านหลังนั้นตัวสูง สะโพกสอบกระแทกเข้ามาจัง ๆ อยู่หลายหนทำให้ร่างบางจำต้องกัดโซฟาน้ำตาเล็ด 

“อะ อ๊า…” ใบหน้าสวยซุกพนักโซฟา ส่วนตาคมก็มองตัวเองผ่านเงาทีวีกำลังกระแทกกระทั้นเอวเล็กอย่างไม่ปรานี ผนังอ่อนตอดรัดขนาดนี้ซ้ำยังอ่อยเขาก่อนมีเหรอไทเกอร์จะยอมเล่นด้วยเบา ๆ  

ฤทธิ์แอลกอฮอล์เพิ่มความหื่นกระหายเป็นเท่าตัว สติสัมปชัญญะไม่มีครบอีกต่อไป ถ้าโหดร้ายไปก็ค่อยง้อที่หลังแล้วกันนะเมีย 

“สะ ส้มจะ อะ อ่า…” เสียงติด ๆ ขัด ๆ เอ่ยขึ้นพร้อมของคาวจากคนตัวเล็กจะถูกปล่อยออกมาอย่างหักห้ามไม่ได้ 

เขายังไม่ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่บทรักอันดุเดือดของชายด้านหลังที่เน้นย้ำเข้ามาแต่ละครั้งอย่างกับร่างกายของเขานั้นแข็งแรงทำให้ทนไม่ไหวที่จะกลั้นไว้ กระแทกแต่ละครั้งทำให้สั่นกระเส่าถึงทรวงใน 

เหงื่อกาฬผุดขึ้นตามผิวเนียนของทั้งสอง ยิ่งมองเรือนร่างของรุ่นน้องยิ่งเริ่มทนไม่ไหว กล้ามเนื้อแกร่งแทบทุกส่วนเกร็งขึ้นพร้อมกับการกระแทกเข้าหาไม่ยั้งแรง 

“อืมส์… กูรักมึง”  

“ผะ ผัว… ระ แรง”  

สวบ!  

“อะ อ่า…” ถ้าจะขาดใจตายก็ตายกันไปเลย ก่อนบอกก็ใช่ว่าร่างสูงจะเบาแรง พอยิ่งบอกให้เพิ่มความหนักหน่วงยิ่งทำให้ส้มตำแทบไม่มีโอกาสได้หายใจ ครางเสียจนคอแห้งไม่ต่างจากคนเมา 

เมารัก… 

ของที่คาอยู่ในร่างไม่ได้เล็ก ขนาดมันใหญ่และยาวแต่แทงเข้ามาแต่ละทีกลับทำเหมือนไม่ใหญ่ นึกภาพหนังโป๊ฝรั่งที่เคยดู แรงกระแทกหนัก ๆ พร้อมท่อนลำขนาดเขื่องเสียดแทงเข้ามาแรง ๆ อย่าว่าแต่จุกเลย สมองคนถูกกระแทกแทบจะเตลิดไปหมดแล้ว 

ยิ่งใกล้ปลดปล่อยไทเกอร์ผู้เยดุยิ่งไม่คิดจะปรานี สะโพกสอบซอยเข้า ๆ ออก ๆ เสียจนส้มตำร่างถลาตามแรงซอย ใบหน้าคมก้มลงมองสิ่งนั้นขยับเข้าออกจากรูสวรรค์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกำหนัด 

เสียงหน้าขากระทบกับแก้มก้นดังลั่นห้องประสานกับเสียงครางหวาน ๆ ของส้มตำและเสียงคำรามของเสือดุ แผดเผาออกมาเนื่องจากความเร่าร้อนที่ได้รับ 

ชึ่บ ๆ  

“รักกูไหมเมีย ซี๊ด…”  

“ระ รัก… อะ อ่า…”  

สวบ ๆ  

“กูจะ…”  

สวบ!  

“อะ อ่า…” และแล้วแรงกระแทกเข้ามาแรง ๆ ครั้งสุดท้ายก็เกิดขึ้น 

น้ำกามมหาศาลฉีดเข้าไปในร่างของคนตัวบางเสียจนส้มตำกระตุกตัวตาม วินาทีที่มือหนาเผลอปล่อยออกจากเอวบางร่างเล็กถึงกับทรุดลงไปนั่งพับเพียบเอนใบหน้าชุ่มเหงื่อนาบไปกับหลังโซฟาหลับตาหายใจหอบ 

ตาคมมองคนตัวเล็กพร้อมอกแกร่งกระเพื่อมเนื่องจากความหอบเหนื่อย มองน้ำของตัวเองที่ไหลย้อนออกมาจากรูสวรรค์เลอะพื้น ยิ่งทำให้กายใหญ่เริ่มจะขยายขึ้นอีกครั้ง… 

“ไปหยิบขวดช็อกโกแลตมา…” เสียงแข็งสั่งทำให้ส้มตำเม้มปาก 

รู้ว่าพี่ไทเกอร์กำลังเผลอใช้อารมณ์เพราะของเมา ตั้งแต่จับ ๆ กระชากลากดึงให้ลุกขึ้นแล้วสั่งนั่นสั่งนี่แล้ว ร่างบอบบางค่อย ๆ คลานไปหยิบขวดช็อกโกแลตด้วยความเพลีย ตาคมจ้องรูสวรรค์ตาไม่กะพริบ ช่องทางสีสวยของรักของหวงที่ปริ่มไปด้วยน้ำกามของเขา 

ร่างเล็กค่อย ๆ ลุกขึ้นเสียจนเซพิงผนัง แต่ร่างสูงกลับไม่คิดที่จะมาช่วยเลยแม้แต่น้อย ไทเกอร์เดินตัวเปลือยไปนั่งบนโซฟา สั่งคนรักให้เดินมาก้มลงหว่างขาพลางชักกลางกายของตัวเองให้ขยายเต็มที่ 

“ราดมันแล้วอมให้กู…” ปากบอกไว้แล้วไม่ใช่หรือไงว่าอยากทำแบบนี้ งั้นก็ต้องแดกให้พอใจ แดกให้พอใจจนกว่าผัวคนนี้จะไม่ไหว 

“…” ในเมื่อคนตัวสูงสั่งแล้วมีเหรอที่เขาจะปฏิเสธได้ลงคอ อยากเล่นบนร้ายกับน้องดีนักใช่ไหม งั้นเขาก็จะเล่นไปตามน้ำ การทำให้พี่ไทเกอร์น้ำแตกก็คือความสุขของเขาเหมือนกัน 

“งั้นก็ระลึกไว้ด้วยว่าส้มเป็นเมีย เมียที่ทำให้พี่ครางอย่างมีความสุขและน้ำแตก”  

“หึ… มึงนี่มันน่าจับเอาให้ตายคาอกกูจริง ๆ เลยว่ะเมีย” มือหนาเลื่อนมาสัมผัสปลายคางสวยพร้อมกระตุกยิ้ม 

“งั้นวันนี้ก็เยเมียให้ตายคาอกพี่เลยสิ…” บอกพร้อมใช้สองมือยกขึ้นมาบีบราดช็อกโกแลตลงที่โคนใหญ่อย่างนึกสะใจ 

ได้ยินเช่นนั้นใบหน้าคมจึงกระตุกยิ้มเป็นครั้งที่สอง มือหนาคว้าขวดช็อกโกแลตจากมือเล็ก ขว้างมันทิ้งก่อนจะกดหัวส้มตำลงกับโคนใหญ่เสียทันควัน 

ต่อจากนี้บทรักอันแสนพิเรนทร์และหนักหน่วงก็เริ่มขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน ไทเกอร์จะหารู้ไม่ว่าของเมาได้เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นเสือร้ายกระหายเหยื่อ 

มองคนรักที่ควรทะนุถนอมเป็นสิ่งของที่สามารถใช้ความรุนแรงได้ แต่ในทางกลับกันมันดันทำให้ส้มตำหมั่นไส้จนต้องยอมเป็นทาสเซ็กซ์ของคนอยาก 

จนเขานั้นทนไม่ไหวและสลบลงไปคาอกแกร่งในที่สุด… 

 

 

ไรท์เอ็ม 

ฝากติดตามด้วยน้าาา คอมเมนต์ด้วยยย 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

Line Official @rightm (มี@) 

แท็ก #น้องส้มตำคนกาม 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว