facebook-icon

#คำเตือน !!! นิยายเรื่องนี้ ไรต์แต่งแบบที่ไรต์อยากแต่งมันอาจจะไม่สนุกไรต์กราบขอโทษด้วยค่ะ... # ไม่สนุกหรือไม่ชอบกดออกได้เลย!! # ถ้าอ่านแล้วชอบกดติดตามนะค่ะ ขอบคุณสำหรับเหรียญสนับสนุนค่ะ 💕

ตอนที่ 4 วีเจ (ชู้ไม่รู้ตัว) อัพ

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 วีเจ (ชู้ไม่รู้ตัว) อัพ

คำค้น : ยัยแว่น,ขี้เหร่,เจ้าชาย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.8k

ความคิดเห็น : 56

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ค. 2558 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 วีเจ (ชู้ไม่รู้ตัว) อัพ
แบบอักษร

ตอนที่ 4 วีเจ (ชู้ไม่รู้ตัว)

 

 

          เช้าที่แสนสดใสของใครหลายๆคนแต่ไม่ใช่กับข้าวหอมเลยซัดนิดเพราะตั้งแต่ตื่นมาเธอยังขยับตัวลุกไปไหนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แงๆๆๆ ~T_T~

 

 

 

      "โอ๊ย ! ยัยแว่นเธอมาตีฉันทำไมเนี้ยมันเจ็บนะ " เสียงไอ้บ้าซันมันร้องออกมาพูดมาได้เจ็บโดนตีแค่นี้เจ็บ แล้วฉันละโดนหมอนี้กระแทกทั้งคืนไม่เ็บเลยหรือไงไอ้บ้าเอย !!

 

 

      " เจ็บหรอแค่นี้เจ็บหรอฉันนี้ลุกไปไหนไม่ได้เลยขยับตัวก็เจ็บเพราะนายคนเดียว ชิ ! "

 

 

    " ก็ช่วยไม่ได้เธออยาดขัดคำสั่งฉันทำไมละก็บอกแล้วไง จะให้นอนอยู่ในห้อง 3 วัน 3 คืนเลยนะจ๊ะยัยขี้้หร่ "

 

 

     " อะๆๆไอ้บ้าซันเดย์ !! " 

 

 

 

      " นี่ว่าใครไอ้บ้าห๊ะ ! พูดกับผัวดีๆหน่อยเดี๋ยวจะโดนทำโทษอีกนะ เอาไม " มันขู่ค่ะคิดว่าฉันกลัวหรอ...←_← เออ! กลัว π_π

 

 

     " ขะๆขอโทษ..."

 

 

 

     " ดีมากเป็นเด็กดีนะ...เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำรีบไปมอก่อนหายเจ็บแล้วก็ไปอาบน้ำแล้วก็อย่าลืมเอา ' น้ำ ' ออกนะ 5555" น้ำอะไรอ่ะ....ไอ้บ้าเอ๊ยไอ้ทะลึ่ง!! 

 

 

 

     " รีบไปเลยน่ะไอ้บ้าาา "

 

 

      " จ๊ะไปแล้วจ๊ะยัยแว่น..." พูดจบชายหนุ่มก็เดินไปอาบน้ำทำธุระส่วยตัวแต่งตัวเสร็จก่อนออกไปก็มาจุ๊บหญิงสาวเพื่อเป็นการแกล้องให้หญิงสาวเลยไม่รู้ซิยิ่งเห็นเขายิ่งอารมณ์ โรคจิตหรือเปล่าวะเรา (ซันเดย์คิด)

 

       มหาลัย....

     

   สวัสดีครับกระผมนายซันเดย์ขอรายงานความเคลื่อนไหวครับตอนนี้ผมมาถึงมหาลัยเรียบร้อยแล้วครับแล้ก็อยู่ในห้องของกลุ่มพวกผมที่ตอนนี้รวมตัวกันครบแล้วก็มี ไอ้อาร์มที่ตอนนี้มันนอนเล่นเกมส์อยู่โดยไม่สนใจใครเลย ต่อมาก็ไอ้เวลที่ตอนนี้มันกำลังตีกับไอ้ แฝนนรกอยู่แต่ผมไม่รู้ว่าตีกันเรื่องอะไรพอดีผมเป็นคนไม่ชอบเผือกเรื่องชาวบ้าน  และคนสุดท้ายไอ้วีเจ น้องในกลุ่มที่ตอนนี้มันนั่งทำหน้าเพ้อฝันอะไรของมันก็ไม่รู้แล้วก็เอาแต่มองโทรศัพ์ซักพักมันก็ทำน่าเครียดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว...แต่ก็ช่างมันเหอะไม่เกี่ยวกับผมนี่เนอะ ..

         

  

          "นี่ไอ้ซันกูจะถามมึงตั้งแต่เช้าแหละ.."อะไรของไอ้เวลแล้วมันเลิกตีกับไอ้แฝดตอนไหนเนี๊ย...

 

 

     " อะไรมึง " 

 

 

      " กูแค่สงสัยว่าทำไมวันนี้หน้าตามึงดูเหมือนคนไม่มีแรงเลยวะอย่างก็ศพเน่ะ "

 

 

      " มึงซิไอ้เวล !! กูไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นแหละกูปกติดี"

 

 

      " กูไม่เชื่อมึงอย่ามาตอแหลไอ้ซันมึงบอกพวกกูมาว่ามึงไปอดหลับอดนอนมาจากไหน " พวกไอ้แฝนมันก็มาจับผมเกะเสื้อผ้าผมดูอะไรชักอย่าง...

 

 

    " ปล่อยกูไอ้แฝด! ปล่อยพวกมึงจะทำอะไรกูปล่อยดิว่ะ !! " ผมพยายามดิ้นหนีมันเท้าก็พยายามเตะมันเหมือนกันแต่ไม่เป็นผมอะไรเลยเหนื่อยอีกตั้งหาก

 

 

     " โห่ไอ้ซันมึงไปเย้อสาวที่ไหนมาวะรอยดูด รอยกัด เต็มไปหมดเลยไม่น่ามึงถึงดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่ได้นอนกูถามจริงเมื่ิอวานนอนตอนไหนวะ อีกน้ำวะ แล้วผู้หญิงร้อนแรงคนนั้นใครวะ " ไอ้เวลถามผมเป็นชุดเลยครับเรื่องเสือกๆของเพื่อนนี้มันอยากรู้มากอะ

 

 

      " มึงอยากรู้หรอ ? -_-"

 

 

      " มากอะ ^O^" 

 

 

      " มึงตั้งใจฟังกูนะ ' กู - ไม่ - บอก ! "

 

 

     " ไอ้ซัน! กูเพื่ิอนมึงนะโว๊ย !"

 

 

      " แล้ว ?-_-"

 

 

      " มึงก็บอกกูมาดิวะวะใครมึงไม่พูดกูเรียนไม่รู้เรื่องนะโว๊ย !" ทำอย่างกับว่ามึงเรียนรู้เรื่องอย่างนั้นแหละยังเอาของกูไปลอกอยูเลยเพื่อนเวร...

 

 

        " เรื่องของมึงดิ -_-!"

 

 

        "〒▽〒 ไอ้อาร์มๆๆมึงดูไม่ซันดิไม่ยอมบอกกูอะว่าผู้หญิงคนนั้นคือใครอะ จัดการมันให้กูหน่อยดิ " ไอ้เวลมันหันไปฟ้องไอ้อาร์มที่ตอนนี้เล่นเกมส์เสร็จแล้ว...แต่ก็ไม่สนใจมันอยู่ดี

 

 

     " ไอ้เวลกูว่ามึงเอาเวลาที่มาถามคำถามปัญญาอ่อนกับไอ้ซันมึงช่วยหันไปดูน้องมึงหน่อยดีกว่าไหมวะ " ไอ้เรียวมันพูดจบพวกพวกก็หันไปดูไอ้วีเจที่ตอนนี้มันยังคงนั่งยิ้มแล้วมองโทรศัพท์ซักพักมันก็ทำหน้าเครียดอย่างกับคนบ้า

 

 

     " เออกูสงสัยตั้งแต่เมื่อวานและตั้งแต่มันกลับมามันก็นั่งยิ้มนั่งมองโทรศัพท์ซักพักก็ทำหน้าเครียดตั้งนานไอ้เวลน้องมึงประสาทดีเปล่าวะ " ไอ้อาร์มมันคิดเหมือนผมเลยครับ

 

 

     " บ้าน้องกูๆม่ได้บ้าโว๊ย! เอางี้เดี๋ยวกูไปถามมันเองว่ามันเป็นอะไร " พูดจบไอ้เวลก็เดินไปนั่งข้างๆน้องมัน

 

 

      " ไอ้เวลมึงพามันมานั่งตรงพวกกูดิกูก็อยากรู้ว่ามันเป็นอะไร " ไอ้ริวพูดบ้าง

 

 

      " แหม่ไอ้พวกเวรทำเป็นพูดไม่ให้กูเผือกเรื่องของไอ้ซันแต่พวกมึงก็มาเผือกเรื่องของไอ้วีเหมือนกันแหละวะ ปากดีนะพวกมึงเนี๊ย " ไอ้เวลมันด่าพวกผมแต่มันก็ยังคงลากไอ้วีเจมานั่งตรงกลางระหว่างพวกผมอยู่ดี

 

 

      " ไอ้วี!! เห่ย ! ไอ้วี ! " ไอ้เวลมันเรียกไอ้วีเจตั้งนานจนมันตั้งนานจนมันต้องเขย่าตัวไอ้วีเจเพื่อเรียกสติ 

 

 

       " ห้ะอะไรพี่ แล้วมาเขย่าผมททำไมเนี้ย ! "

 

          " ไอ้วีมึงเป็นไรวะมึงมีอะไรไม่สบายใจก็ปรึกษาพวกกูได้นะโว๊ยมึงก็เหมือนน้องพวกกู "  ผมพูดกับมัน

 

 

      " ปรึกษาได้จริงๆนะครับพี่ซัน? "

 

 

        " เออ ! " ผมบอกมันว่าแต่ว่าทำไมไอ้วีต้องหน้าแดงด้วยวะ

 

 

       " คืองี้พี่...เอ่อถ้าผมบอกพวกพี่ต้องสัญญานะว่าจะช่วยผม "  

 

 

        " เออ! พวกกูสัญญามึงรีบบอกมาเหอะ ชักช้านะมึงอะ "  ไอ้ริวมันพูด

 

 

        " คืองี้พี่เมื่อวานผมไปห้างกับเพื่อนใช่ปะแล้วทีเนี้ยผม...เอ่อไปเจอกับผู้หญิงคนหนึ่งเขาน่ารักมากเลยพี่ผมอยากทำความรู้จักเขาผมก็ไม่รู้จะทำยังไงผมก็เลยแกล้งรีบเดินแล้วไปชนเขาแล้วก็ขอเบอร์เขามาได้แต่ว่าผมไม่รู้จะเริ่มจีบเขายังไงอะพี่ปกติเคยฟันแต่ผู้หญิงพอจะให้มาจีบผู้หญิงผมไม่รู้จะทำไงอะพี่พวกพี่ช่วยผมหน่อยดิคนนี้ผมจริงจังเลยอะ..." ไอ้วีเจเล่าไปหน้าแดงไปแมร่งโคตรตลกอะ

 

 

     " 5555 กูอยากเห็นหน้าผู้หญิงที่โชคร้ายคนนั้นวะที่มีคนอย่างมึงมาชอบเนี๊ย " ไม่อาร์มมันว่่า

 

 

      " โห่พี่อย่าหัวเราะดิช่วยผมคิดหน่อยดิครับ...จะทำยังไงดีโทรไปหาเขาเลยดีม่ะพี่ 

     

        " นี่ไอ้น้องรักมึงเป็นเอามากนะเนี๊ยๆไหนมึงบอกชื่อผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นมาดิเดี่ยวกูโทรไปนัดเขากินข้าวให้โอเครไหมแล้วไม่ต้องมานั้งยิ้มๆคนเดียวอีกนะโว๊ยพวกกูคิดว่ามึงประสาท..."

 

 

     "ครับๆๆ เธอชื่อข้าวหอมพี่ " เอ๊ะข้าวหอมหรอ คงไม่ใช่ข้าวหอมคนเดียวกันหรอกเนอะมันคงไม่บังเอิญขนาดนั้น คนชื่อข้าวหอมมีเยอะแยะไป...

 

 

     " เออๆเดียวกูโทรให้..." 

 

 

      " เปิดลำโพงด้วยมึง " เสียงไอ้แฝด

 

 

        " เออ! สั่งจังพวกมึงเนี้ยเผือกเหมือนกันนะพวกมึงอะ "

 

 

 

     ด้าน ข้าวหอม 

 

 

   Rrrrrrrrrrrrrrrr! 

 

 

   " เอะ ! ใครโทรมาตอนเนี๊ยรู้ไหมว่ามันขยับตัวลำบากๆๆ " เบอร์ใคร?

 

 

     " ฮัลโหลค่ะ..." 

 

 

     (นี้ใช้เบอร์ข้าวหอมเปล่าครับ.)

 

 

      " เอ่อ...ใช่ค่ะแล้วนี้ใครค่ะรู้เบอร์ฉันได้ยังไง "

 

 

     ( ....เอ่อจำผมไม่ำด้หรอครับวีเจไงคนับที่ผมเดินชนคุณเมื่อวานน่ะครับ)

 

 

      "เอ่อ...จำได้แล้วค่ะขอโทษด้วยค่ะพอดีไม่ได้เม้มชื่อไว้ "

 

 

      ( ไม่เป็นไรครับ...คือที่ผมโทรมาผมแค่จะโทรมานัดเลี้ยงข้าวเพื่อเป็นการไถ่โทษที่ผมชนข้าวเมื่อวานน่ะครับเสาร์นี้ว่างหรือเปล่าครับข้าว)

 

 

     " เอ่อ...เสาร์นี้หรอค่ะ "

 

 

      ( ไม่ว่างหรอครับงั้นก็ไมเป็นไรครับ)

 

 

       " เอ่อ...คือวาๆว่างค่ะ"

 

       

       ( งั้นเสาร์นี้เจอกันที่ห้าง Xxx 9.30 น. นะครับผมจะรองั้นผมไม่กวนข้าวแล้วนะครับ )

 

 

          " ค่ะ " พูดจบชายหนุ่มก็ตัดสายไป...

 

 

 

 

   # ขอโทษนะวันนี้ยุ่งๆอะแต่พรุ่งนี้เค้าสัญญาจะอัพ 2 ตอนเลยนะ ประมาณบ่ายๆอะ ขอโทษนะ # ขอโทษที่ทำให้รอนานนนน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว