facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่20 หนูไปเที่ยวกับเฮีย

ชื่อตอน : ตอนที่20 หนูไปเที่ยวกับเฮีย

คำค้น : เสือปะทะแรด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2564 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่20 หนูไปเที่ยวกับเฮีย
แบบอักษร

วันนี้เป็นหยุดที่หนูรอคอยให้มาถึงเพราะเฮียจะพาหนูไปเที่ยวตลาดน้ำตามที่ให้สัญญากับหนูไว้ หนูไม่ค่อยตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวกับเฮียเท่าไหร่หรอกก็แค่ตั้งนาฬิกาปลุกตื่นนอนตั้งแต่หกโมง (ตื่นเร็วกว่าไปเรียนอีก) แล้วก็ลุกมาอาบน้ำแต่งตัวเตรียมพร้อมจะไปแล้ว 

แต่หนูก็แต่งตัวรอเก้อเพราะเฮียบอกว่าค่อยไปตอนเที่ยงค่อยไป แถมยังด่าหนูว่ารีบขนาดนี้จะไปช่วยพ่อค้าแม่ค้าเปิดตลาดหรือไง พอด่าเสร็จเฮียก็หลับต่อหนูเลยแอบเบะปากใส่แล้วลงมาช่วยพี่หนุนทำกับข้าวแทน 

"พี่หนุน~ มีอะไรให้นะโมช่วยทำไหมจ๊ะ? " 

หนูเดินลงบันไดมาก็เรียกพี่หนุนตั้งแต่ยังไม่ถึงห้องครัว มั่นใจว่าพี่หนุนต้องอยู่ในครัวแน่นอนเพราะหนูได้ยินเสียงมาจากในนี้ 

"ทำไมวันนี้มึงตื่นเช้าจังวะ? แล้วดูแต่งตัว จะไปไหน " 

พี่หนุนที่ยืนอยู่หน้าเตาไฟฟ้าหันมาถามหนูพร้อมกับใช้สายตาไล่มองตัวหนู ตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก็ไล่กลับขึ้นมาจากเท้าจรดหัว 

ตอนนี้พี่หนุนอยู่ในชุดพร้อมเข้าครัวแบบใส่ผ้ากันเปื้อนด้วย หนูว่าถ้าพี่หนุนไปประกวดรายการโชว์ทำอาหารเชฟๆ อะไรนั่น จะต้องผ่านเข้ารอบแน่นอนเพราะทำกับข้าวอร่อยและหน้าตาน่ากินทุกเมนูเลย 

ส่วนฝีมือการทำอาหารของเฮียเสือสุดที่รักของหนูนั้น… 

เอาเป็นว่าหนูขอไม่พูดถึงดีกว่า! 

"วันนี้เฮียจะพาหนูไปเที่ยวด้วยแหละ พี่หนุนไปด้วยกันไหม?" 

หนูเดินเข้ามาหาพี่หนุนแล้วบิดตัว (ทำไมไม่รู้) ตอบไปแบบเขินๆ ประเด็นคืออยากอวดด้วยแหละว่าเฮียตามใจหนู ซึ่งพอเห็นท่าทางของหนู พี่หนุนส่ายหน้าแบบเอือมระอาใส่ 

"มึงจะให้กูไปเป็นส่วนเกินทำไม มึงได้ไปเที่ยวกับเฮียแบบสองต่อสองก็ดีแล้วนี่" 

"จริงด้วยสิ! หนูลืมเลย งั้นไว้หนูจะซื้อของฝากอร่อยๆ มาให้พี่แทนก็แล้วกันนะจ๊ะ" 

ถ้าพี่หนุนไม่พูดหนูคงลืมไปเลยว่าควรไปสวีท (?) กับเฮียแค่สองคน หนูพูดพร้อมกับยิ้มยิงฟันใส่พี่หนุนจนโดนคนตัวสูงกว่าใช้มือผลักหัวเล่นแบบไม่แรงมากนัก 

"กูล่ะหมั่นไส้มึงจริงๆ ไอ้เด็กนี่! " 

พี่หนุนพูดพร้อมทั้งหัวเราะออกมาก่อนจะเดินไปคนแกงในหม้อของตัวเองต่อ เขาก็พูดหมั่นไส้หนูไปงั้นแหละที่จริงพี่หนุนเอ็นดูหนูจะตาย  

หนูเดินเข้าไปชะเง้อดูในหม้อดูว่าพี่หนุนทำเมนูอะไรอยู่เพราะกลิ่นหอมน่ากินมากจนได้เห็นว่ามันคือแกงจืดฟักใส่กระดูกหมู อันนี้หนูก็ชอบกินเหมือนกันเพราะอร่อย ที่จริงหนูก็ชอบกินอาหารที่พี่หนุนทำหมดแหละเพราะกินมาตั้งแต่เด็กแล้ว 

"เดี๋ยวกูจะทำบล็อคโคลี่ผัดกุ้งให้มึงกินด้วย เห็นวันนั้นมึงกินจนเกลี้ยงจานเลย" 

"ฮื่อ~ ดีเลยจ้ะ หนูชอบกินทุกอย่างที่พี่หนุนทำ มีอะไรให้หนูช่วยไหม? พี่แกะกุ้งรึยัง?" 

หนูถามด้วยความกระตือรือร้นเพราะอยากช่วย ตอนนี้คือเอเนอจี้เต็มร้อยมาก แต่หนูพี่หนุนตอบหนูมาสิ... 

"ไม่มีหรอก กูเตรียมของไว้หมดแล้วเหลือแค่ลงกระทะผัด มึงแค่ยืนดูกูทำไปเงียบๆ แบบไม่พูดกวนให้กูรำคาญก็พอ" 

"พี่หนุนอ่ะ! หนูไม่ได้พูดมากจนน่ารำคาญสักหน่อย แบบหนูเขาเรียกว่าเด็กน่ารักช่างพูด" 

เมื่อโดนกล่าวหาหนูก็รีบตอบกลับพูดแก้ตัวทันที และพี่หนุนก็ตอบกลับมาด้วยถ้อยคำที่ทำให้หนูแทบผงะหงายหลัง 

"ช่างพูดมากซะจริงๆ น่ะสิไม่ว่า" 

พอหนูทำหน้างอง้ำใส่พี่หนุนก็หัวเราะออกมาเหมือนหนูเป็นตัวตลก แต่หนูก็ไม่ได้หยุดพูด หนูชวนพี่หนุนคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อยจนพี่หนุนทำกับข้าวเสร็จ พี่หนุนก็ให้หนูช่วยยกอาหารไปจัดวางที่โต๊ะแล้วให้หนูขึ้นไปปลุกเฮียลงมากินข้าวเช้า 

หนูจึงขึ้นมาปลุกเฮียเสือตามที่พี่หนุนบอก พอเข้ามาในห้องนอนของเฮียเสือหนูก็เดินมาปลุกคนที่ยังนอนอยู่ แต่เห็นเฮียไม่ยอมตื่นสักทีหนูเลยเดินมานั่งที่ข้างเตียงแล้วใช้มือจับแขนล่ำๆ ของเฮียเสือเขย่าเรียกให้เฮียตื่น 

"เฮียจ๋า ตื่นได้แล้ว ลงไปกินข้าวกัน พี่หนุนทำกับข้าวเสร็จหมดแล้ว" 

"เฮียตื่นสิจ๊ะ เฮียเสือ อ๊ะ!! " 

หนูร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อโดนคนที่นอนอยู่ตวัดวงแขนมารั้งตัวของหนูไปกอดไว้แน่นจนหนูต้องดิ้นให้เฮียเสือปล่อย 

เฮียตื่นแล้วแต่เฮียแกล้งหลับอ่า! 

"อื้ออ! เฮียอย่าแกล้งหนูสิจ๊ะ เสื้อของหนูจะยับ ลุกไปอาบน้ำแปรงฟันได้แล้ว จะได้ลงกินข้าวเช้าด้วยกัน" 

เมื่อโดนวงแขนแข็งแกร่งโอบรอบเอวอยู่หนูก็ดิ้นและเงยหน้าพูดกับเฮีย หนูอุตส่าห์ลุกมาแต่งตัวรอตั้งนาน 

"เดี๋ยวนี้สั่งเป็นเมียกูเลยนะมึง" 

เฮียเสือขยับตัวลุกขึ้นมาใช้ศอกเท้ากับหมอนสบตาพูดกับหนูพร้อมกับกระตุกยิ้มออกมา ถึงแม้เฮียจะพึ่งตื่นทรงผมดูยุ่งเหยิงเหมือนรังนกแต่มันก็ไม่ได้บั่นทอนความหล่อของเฮียเสือลงได้เลย ยิ่งเฮียยิ้มให้หนูก็ยิ่งดูหล่อขึ้นไปอีก 

"ก็หนูเป็นเมียของเฮียจริงๆ นี่จ๊ะ" หนูพูดก่อนจะหันมามุดหน้าเข้าหาหน้าอกของเฮียเพราะความเขิน พูดเองก็เขินเอง 

"ถ้ามึงจะพูดมาขนาดนี้ไม่ต้องเขินแล้วไอ้เด็กแรด" 

เฮียพูดพร้อมกับใช้ฝ่ามือลูบหัวของหนูแล้วหัวเราะออกมา สงสัยได้นอนเต็มอิ่มเลยอารมณ์ดี ก่อนหน้านี้ยังด่าหนูอยู่เลย 

เฮียยอมลุกไปอาบน้ำตามที่หนูบอกพร้อมกับบอกให้หนูเลือกชุดให้เขาใส่ หนูก็เลยเลือกเป็นแค่เสื้อยืดสีเข้ากับกางเกงยีนสีซีดที่คิดว่ามันเข้ากับเฮียจะได้ใส่สบายๆ เรื่องชุดไม่สำคัญหรอกเพราะเฮียเสือของหนูใส่อะไรก็หล่ออยู่แล้ว 

ถ้าไปเที่ยวด้วยกันแล้วสาวๆ มองเฮียเยอะหนูคงหวงมากแน่เลย 

ใช้เวลาไม่นานเฮียเสือก็อาบน้ำเสร็จแล้วออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าต่อตาของหนูแบบไม่อาย เฮียไม่อายแต่หนูอายจึงต้องหันหน้าหนีแม้ใจจะอยากมองก็เถอะ (?) หนูชอบซิกแพคของเฮียเสือมาก เมื่อก่อนเฮียชอบหาว่าหนูแรดหนูอ่อยตัวเองแล้วลองมาดูตอนนี้สิ 

เฮียนั่นแหละที่อ่อยหนู!! 

หนูได้ยินเสียงเฮียเสือหัวเราะออกมาเมื่อหนูหันหน้าหนีในตอนที่เฮียกำลังจะดึงผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวของตัวเองออกไปด้วย 

พอเฮียแต่งตัวเซตทรงผมเสร็จเราก็ลงมานั่งทานข้าวเช้าด้วยกันเหมือนทุกครั้ง เดี๋ยวนี้เฮียเอาใจใส่คอยตักกับข้าวมาใส่จานให้หนูด้วย ช่างเป็นอะไรที่น่ารักมากเลย เพราะเมื่อก่อนตอนกินข้าวด้วยกันเฮียชอบมองหน้าหนูแบบหวาดระแวงมากกว่า 

หลังจากที่กินข้าวเสร็จหนูก็นั่งดูทีวีและทักไปอวดเรื่องที่ได้ไปเที่ยวกับเฮียสองคนให้เพื่อนตัวเองได้รับรู้ระหว่างรอเฮียไปนั่งสั่งงานกับพวกพี่ลูกน้องของเฮียรวมไปถึงพี่หนุน ขุนพลจะต้องดีใจกับหนูด้วยแน่นอนที่เขาเป็นส่วนหนึ่งในการทำให้หนูมีวันนี้ได้ 

 

หนู : วันนี้เราจะไปเที่ยวตลาดน้ำกับเฮียสองต่อสองด้วยแหละพล 

ขุนพล : ทักมาคือแค่อยากจะอวด หรืออยากให้กูแสดงความยินดีด้วย? 

หนูยิ้มออกมากับคำถามของขุนพล เขารู้ทันหนูตลอดเลย 

หนู : ทั้งสองเลย (อิโมติคอนดีใจ)  

ขุนพล : เออ เที่ยวให้สนุก อย่าลืมเอาอกเอาใจเฮียเสือของมึง ออดอ้อนเฮียเขาเยอะๆ เขาจะได้หลงมึงจนไปไหนไม่รอด 

หนู : โอเค จัดไปเลย ขอบคุณสำหรับคำแนะนำที่ดี(?)นะพล ไว้เราจะซื้อของกินอร่อยๆ มาฝากนะ 

ขุนพล : มึงไม่ต้องซื้ออะไรมาฝากกูหรอก เปลืองเงิน ไว้มึงค่อยมาเล่าให้กูฟังอีกทีแล้วกัน กูจะไปช่วยพ่อขายก๋วยเตี๋ยวก่อน 

หนู : จ้าาา 

 

ทักไปคุยกับขุนพลแบบนี้ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย ในเมื่อเพื่อนของหนูแนะนำแนวทางที่ดี(?)แบบนี้มา แน่นอนว่าหนูก็ต้องเอาไปปฏิบัติอีกตามเคย หนูจะทำตัวน่ารักกับเฮียเสือเป็นเด็กดี เพื่อที่เฮียจะได้รักและเอ็นดูหนูมากๆ  

 

... 

เฮียเสือพาหนูออกจากบ้านในตอนสายใช้เวลาขับรถชั่วโมงนิดๆ เราก็มาถึงที่หมาย เฮียไม่เคยมาที่นี่เลยต้องเปิดดูแผนที่ระหว่างที่ขับมา ตอนที่เฮียจอดรถเสร็จแล้วเราลงมาด้วยกันก็คือร้อนมาก ร้อนเหมือนโดนแผดเผา 

พอเดินเข้ามาในตลาดน้ำจึงค่อยยังชั่ว ที่จริงก็มีทางดินเข้าหลายทางนะ แต่ทางที่หนูกับเฮียเดินเข้ามามันเจอร้านขายเสื้อพอดีหนูเลยเดินเข้ามาดู หนูเห็นมีคนซื้อเสื้อในร้านนี้ใส่คู่กันด้วย หนูอยากใส่กับเฮียบ้างจัง 

"เฮียจ๋า หนูอยากใส่แบบเขาบ้างอ่ะ เราซื้อเสื้อใส่คู่กันนะเฮีย" หนูหันไปเงยหน้าพูดกับคนตัวโตแล้วชี้ไปยังคู่รักชายหญิงที่เขาใส่คู่กัน 

"จะใส่ทำไม ปัญญาอ่อน" 

เฮียเสือส่ายหน้าพูดกับหนูทำท่าจะเดินออกจากร้านหนูเลยเดินเข้ากอดแขนเฮียไว้แล้วเงยหน้ามองเฮียด้วยสายตาออดอ้อนสุดฤทธิ์สุดเดชเพื่อให้เฮียใจอ่อนยอมใส่เสื้อคู่กับหนู 

"แต่หนูอยากใส่ เฮียซื้อใส่กับนะโมเถอะนะ นะจ๊ะเฮีย" 

แค่พูดอ้อนคงไม่พอหนูเลยกะพริบตาปริบๆ ไปด้วย เฮียเสือก็ถอนหายใจออกมาแล้วพยักหน้าตอบรับคำขอของหนู 

เย้! หนูว่าแล้วว่าสุดท้ายเฮียต้องใจอ่อนจนได้ 

"เออ ใส่ก็ใส่" 

"เฮียใจดีจัง เฮียเสือของหนูน่ารักที่สุดเลย" หนูพูดพร้อมกับเอาแก้มไปซบตรงแขนล่ำสันของเฮียแล้วถูไถจนคนอื่นเริ่มมองเหมือนหนูเป็นคนสติไม่ดี 

"ไหน? มึงอยากใส่ตัวไหน เลือกเอาสิ" 

เฮียเสือพาหนูเดินเข้ามาเลือกเสื้อด้านใน หนูจึงเลิกกอดแขนเฮียแล้วไปเดินเลือกดูเสื้อที่จะใส่คู่กับเฮีย สุดท้ายก็เป็นตัวสีขาวที่ตรงกลางมีสกรีนเป็นชื่อตลาดน้ำเพราะเป็นสีที่ใส่ได้ง่ายดี เฮียจะได้ไม่ต้องลำบากใจ (มากไปกว่านี้) ด้วย 

"เอาตัวนี้จ้ะเฮีย" 

หนูหันมาบอกเฮียเสือ เฮียก็เดินไปคุยกับคนขายแล้วซื้อเสื้อตัวที่หนูชี้มาสองตัวเป็นไซส์เอ็มกับไซส์เอ็กซ์แอล ซึ่งตัวของหนูคือไซส์เอ็มหนูชอบใส่เสื้อตัวใหญ่กว่าตัวเองเพราะมันรู้สึกสบายตัวดี 

เมื่อได้เสื้อมาเราสองคนก็เดินไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำ พอออกมาหนูก็ยิ้มอย่างมีความสุขที่เราใส่เสื้อคู่กัน หวังว่าหนูกับเฮียเสือใส่เสื้อคู่กันขนาดนี้คงไม่มีใครมาแอบมองเฮียของหนูอีกนะเพราะว่าหนูหวง 

เมื่อเดินเข้ามาด้านในก็มีร้านเยอะมากเลย มีทั้งร้านขายเสื้อผ้า ขายอาหารและขนม มีของน่ากินหลายอย่างมากเลย หนูอยากลองนั่งเรือสวีทกับเฮียแบบสองต่อสอง (ไม่นับคนขับ) ด้วย แต่ตอนเดินข้ามสะพานหนูเห็นว่าวิวมันสวยดีเลยหยุดหันมาชวนเฮียถ่ายรูป 

"นะโมอยากถ่ายรูปกับเฮีย มาถ่ายรูปคู่กันนะจ๊ะ" 

หนูพูดพร้อมกับใช้สายตาอ้อนเฮียเพราะเป็นคนไม่ชอบถ่ายรูปอะไรเลย กลัวเฮียจะไม่ยอมถ่ายด้วย 

"ถ้ากูถ่ายด้วยคืนนี้มึงต้องให้รางวัลกูนะ" 

เฮียเสือโน้มตัวมาพูดกับหนูด้วยแววตากรุ้มกริ่มจนหนูต้องขยับใบหน้าหนีเพราะความเขิน ยิ่งได้สบตากับเฮียใกล้ๆ แบบนี้ยิ่งทำให้หนูใจเต้นแรง 

"ระ รางวัลอะไรเหรอจ๊ะเฮีย" หนูถามคนตัวโตเสียงสั่นเพราะเฮียเสือมองเหมือนจะกระโจนเข้ามาขย้ำตัวหนูเลย 

"กูอยากกอดมึง คืนนี้กูขอกอดมึงนะ" 

แก้มทั้งสองข้างของหนูเห่อร้อนขึ้นมาเพราะคำพูดของเฮีย หนูเข้าใจดีว่าคำว่ากอดของเฮียเสือคงไม่ได้หมายถึงการกอดแบบธรรมดาแน่นอน 

คำขอรางวัลตอบแทนของเฮียทำให้หนูอึกอักพูดไม่ออก ไม่รู้จะตอบไปว่าอะไรดีเพราะหนูอายมาก แค่หนูขอถ่ายรูปนิดเดียวเองเฮียไม่เอาเปรียบหนูเกินไปหน่อยเหรอ ดูยังไงมันก็ไม่คุ้มสำหรับหนูเลย 

"ฮ่าๆ ๆ ดูทำหน้าเข้า กูพูดเล่นน่า มานี่มา! จะถ่ายก็ถ่ายสิ" 

พอเห็นหนูทำท่าอึกอักพูดไม่ออกบอกไม่ถูก เฮียเสือก็หัวเราะออกมาแล้วเอื้อมมือมายีผมของหนูก่อนจะรั้งตัวหนูเข้าไปใกล้ตัวของเฮีย ซึ่งการกระทำและรอยยิ้มของเฮียทำให้หัวใจของหนูเต้นแรงมาก ไม่อยากเชื่อเลยว่าเฮียจะตามใจหนูขนาดนี้ ปกติมีแต่ด่าว่าหนูชอบทำอะไรปัญญาอ่อน 

"ตอนนะโมกดถ่ายเฮียอย่าทำหน้าหล่อมากนะ เดี๋ยวคนอื่นจะมาชอบเฮีย หนูหวง" 

หนูหันไปพูดกับเฮียที่ตอนนี้ยืนอยู่ด้านหลังของหนู ตรงบนสะพานนี้แสงดีมากเลยถ่ายรูปออกมาน่าจะสวย วิวด้านหลังก็สวยด้วย 

"หน้ากูก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วมึงจะให้กูทำหน้ายังไงไอ้เด็กนี่ ดูพูดเข้า" 

เฮียหัวเราะออกมาแล้วส่ายหน้าให้กับคำพูดของหนู ก็จริงอย่างที่เฮียพูดแหละจ้ะเฮียเสือหล่อเหมือนนายแบบฝรั่งอยู่แล้ว ถ้าเฮียไม่เป็นคนปล่อยเงินกู้เฮียคงไปเป็นนายแบบได้สบายเลย 

"งั้นหนูจะกดถ่ายละนะ" 

เมื่อรู้ว่าคำพูดของตัวเองดูปัญญาอ่อนและตลกเกินไปหนูก็เลยอยากรีบถ่าย จะได้ไปเดินมุมอื่นต่อ หนูนับให้จังหวะก่อนจะกดถ่ายทุกรูป เฮียเสือก็ให้ความร่วมมือกับหนูอย่างดี 

ตอนที่เฮียเอาคางมาเกยที่ไหล่ของหนูมันแล้วหยิบมือถือของหนูไปกดถ่ายเองมันทำให้หนูเขินมากถึงมากที่สุด คนอื่นอาจจะมองว่าหนูหน้าแดงเพราะแดดแรงแต่ความจริงแล้วเพราะเขินเฮียเสือต่างหาก 

เมื่อเราสองคนถ่ายรูปจนพอใจจึงเดินข้ามสะพานไปเดินอีกฝั่งบ้าง 

"รูปที่ถ่ายด้วยกันมึงส่งให้กูด้วยนะ" เฮียเสือหันมาพูดกับหนูที่พึ่งซื้อไอติมโบราณรสกะทิมากิน หนูตักกินเองสลับป้อนเฮียเพราะเฮียเสือขอกินด้วย 

"อื้ม ได้จ้ะเฮีย" 

หนูตอบเฮียเสือพร้อมกับยิ้มให้เราสองคนเดินไปทีละโซน หนูก็ซื้อของกินมาหลายอย่างว่าจะเอาไปฝากพวกพี่ลูกน้องของเฮียกับพี่หนุนรวมไปถึงขุนพลด้วย เฮียเสือช่วยหนูถือของที่ซื้อมาอย่างน่ารัก แถมเฮียยังพาหนูไปนั่งเรือเล่นด้วยกันสองคนอีก 

จากนั้นเราก็มาหาร้านอาหารนั่งกินข้าวกันเพราะเฮียเริ่มหิวแล้ว และอาหารที่ว่าก็คือก๋วยเตี๋ยวเรือจ้ะ เฮียสั่งมากินหลายชามมากจนหนูยังอึ้ง สงสัยจะหิวจริง 

"ก่อนกลับแวะไปไหว้พระกันก่อนดีไหมจ้ะเฮีย นะโมหาดูในเน็ตมาเขาบอกว่ามีวัดอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ด้วย" 

หนูถามเฮียเสือตอนที่เรากินจนอิ่มแล้ว ระหว่างที่รอเฮียกินหนูก็เสิร์ชดูในเน็ตเพราะเห็นว่าแถวนี้มีวัดเยอะมาก 

"ตามใจมึงสิ ถ้ามึงอยากไปเดี๋ยวกูก็เปิดแมพดูขับรถพามึงไปก็ได้" 

"เฮียน่ารักจัง ตามใจหนูด้วย" หนูยิ้มกว้างแล้วพูดกับคนตัวโต แต่เฮียเสือกลับขมวดคิ้วพูดตอบหนูเสียงขุ่น 

"มึงนั่นแหละอย่าทำตัวน่ารักให้มันมากนัก กูไม่ชอบที่ผู้ชายคนอื่นมองมึง" 

"เฮียหวงนะโมเหรอจ๊ะ? " 

หนูหัวเราะออกมาแล้วถามเฮียเสือไป เฮียก็ตอบกลับมาเสียงห้วน และคำตอบของเฮียก็ทำให้หนูหัวใจของหนูเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง 

"หวงสิวะ มึงเป็นเมียกูแล้วนะนะโม ไม่ใช่เด็กแรดฝึกหัดเมื่อวานซืนเหมือนแต่ก่อน" 

เฮียเสือพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยในขณะที่หนูอายจนแทบอยากจะมุดโต๊ะกับคำว่า'เมีย'ของเฮีย ทั้งอายทั้งดีใจในเวลาเดียวกัน 

"นะโมดีใจจังที่เฮียหวง" 

"เออ รู้ว่ากูหวงก็อย่าทำตัวน่ารักให้มันมากนัก มึงดูให้หน่อยซิว่ามีพริกติดฟันกูไหมวะ? " 

หนูเกือบเขินจนบิดตัวเป็นเกลียวกับคำพูดของเฮีย แต่อารมณ์เขินมาหยุดตรงประโยคหลังที่เฮียเสือถามหนูนี่แหละ แค่ถามไม่พอมียิ้มยิงฟันให้หนูดูอีก เฮียของหนูเป็นหล่อและตลกจริงๆ 

"ไม่มีจ้ะเฮีย" 

หนูตอบแบบพยายามกลั้นขำเอาไว้ จากนั้นเฮียก็เรียกพนักงานมาคิดเงินแล้วเราก็เดินออกมา เมื่อเดินครบทุกโซนแล้วก็กลับมาที่รถเพื่อที่จะพาหนูไปไหว้พระต่อ หนูซื้อของกินมาเยอะมากมีทั้งลูกชิ้นที่แสนอร่อย โรตีสายไหม และขนมอีกมากมายหลายอย่างเลย 

ซึ่งทั้งหมดเป็นเงินของเฮียเสือ หนูจะเอาเงินเก็บของตัวเองซื้อเฮียก็จ่ายให้ทุกอย่างเลย บอกให้หนูเก็บเงินที่ตัวเองเก็บไว้ไปฝากธนาคารที่ทำมาตั้งแต่เด็กดีกว่า 

สงสัยเฮียอยากให้หนูเก็บหอมรอมริบไว้เพื่ออนาคตของเราสองคนแน่เลย งื้อ~ 

 

... 

เฮียเสือขับรถพาหนูมาไหว้พระที่วัดตามที่หนูขอ หนูพึ่งเคยมาวัดนี้เป็นครั้งแรกน่าจะเป็นวัดชื่อดังเพราะมีคนมาเยอะมาก นักท่องเที่ยวที่เป็นชาวต่างชาติก็เยอะ เฮียเสือพาหนูเข้าไปไหว้พระด้วยกัน 

จากนั้นหนูก็ชวนเฮียไปให้อาหารปลาแล้วขอให้เฮียถ่ายรูปให้ บอกเลยว่าวันนี้เป็นวันหยุดที่หนูสนุกและมีความสุขมาก ได้ถ่ายรูปคู่กับเฮียเยอะด้วย กลับไปหนูจะส่งรูปไปอวดขุนพลดู (เพราะหนูมีเพื่อนสนิทแค่คนเดียวไม่รู้จะไปอวดใครนอกจากเขาแล้ว) 

กว่าเฮียกับหนูจะกลับมาถึงบ้านก็เกือบค่ำเพราะรถติดมาก พอกลับมาถึงบ้านหนูก็เอาของฝากไปให้พี่หนุนกับพวกพี่ๆ ลูกน้องของเฮียเสือ ส่วนนึงก็เก็บไว้ให้ขุนพลกะว่าจะเอาไปให้พรุ่งนี้ 

เข้ามาในบ้านได้แป๊บเดียวหนูกับเฮียก็นั่งกินมื้อค่ำด้วยกันเลย เนื่อจากพี่หนุนทำกับข้าวตั้งโต๊ะเตรียมรอไว้แล้ว 

หลังจากที่กินข้าวเสร็จหนูก็ขึ้นมาอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายของตัวเองแล้วนอนเล่นบนเตียงกับเจ้าเมี๊ยว ส่วนเฮียเสือคงนั่งคุยกับพี่หนุนอยู่ด้านล่าง 

กระทั่งเวลาผ่านไปได้สักพักเฮียก็มาเคาะประตูให้หนูไปนอนด้วยกัน หนูเลยต้องทิ้งเจ้าเมี๊ยวให้นอนเพียงลำพังแล้วมาที่ห้องนอนของเฮีย 

ตอนนี้หนูก็กำลังอ่านการ์ตูนนั่งพิงอกกว้างของคนตัวโตที่นั่งพิงหัวเตียงดูทีวีอยู่ 

ตอนแรกมือของเฮียเสือก็อยู่นิ่งดีนะ แต่ว่าตอนนี้มือของเฮียเริ่มเลื่อนมาลูบต้นขาของหนูและเริ่มสอดเข้ามาใต้สาบเสื้อลูบตรงหน้าท้องขึ้นมาจนถึงตรงหน้าอก 

หนูเลยต้องลดหนังสือลงแล้วเงยไปมองหน้าคนตัวโต ร่างกายเริ่มสั่นระริกขึ้นมาเพราะเฮียใช้นิ้วสะกิดตรงยอดอกของหนู 

"ฮึก! เฮียจ๋า" 

หนูเรียกเฮียเสียงสั่นเมื่อเฮียเสือใช้แขนอีกข้างโอบกระชับรอบเอวของหนูให้ขยับเข้ามาแนบชิด ตอนนี้มันรู้สึกวูบวาบจนหนูต้องจับมือเฮียเสือไว้ไม่ให้เล่นกับยอดอกของตัวเอง 

"จ๋า…" 

เสียงตอบรับและรอยยิ้มของเฮียเสือทำให้หัวใจของหนูเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมา หรือว่าหนูจะฝันอยู่ถึงได้ยินเฮียเสือพูดแบบนี้กับตัวเอง 

"หนูว่าหนูฝันอยู่แน่เลย ไม่มีทางที่เฮียจะพูดกับหนูแบบนี้" หนูเงยหน้าพูดกับคนตัวโตเสียงสั่น เฮียเสือหัวเราะออกมาแล้วก้มหน้าลงมาหอมแก้มของหนูฟอดใหญ่ 

"มึงไม่ได้ฝันหรอก กูแค่อยากพูดแบบนี้ให้มึงเขิน ดูสิ หน้าแดงใหญ่เลยเด็กแรด" 

จากที่ตอนแรกคิดว่าตัวเองฝัน พอได้ยินเฮียพูดแบบนี้หนูว่าคงไม่ใช่ความฝันแล้ว ทำไมเฮียเสือต้องทำให้หนูรักเฮียมากขึ้นทุกวันก็ไม่รู้.. 

"อื้ออ เฮียอย่าทำแบบนี้สิจ๊ะ มันทำให้หนูรู้สึกวูบวาบไปหมดเลย"  

หนูเอียงหน้าไปซบบนอกกว้าง เมื่อเฮียเสือก้มมาใช้จมูกซุกไซร้ตรงซอกคอในขณะที่ยังใช้นิ้วสัมผัสถูคลึงตรงยอดอกของหนูไม่หยุด 

"อยากขย้ำเด็กแรด ยิ่งโตมึงยิ่งน่ารักรู้ตัวบ้างรึเปล่า นะโม..." 

ความคิดเห็น