ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การแก้แค้น(ฉบับคุณชายฟ่าน)

ชื่อตอน : การแก้แค้น(ฉบับคุณชายฟ่าน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 737

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การแก้แค้น(ฉบับคุณชายฟ่าน)
แบบอักษร

หลังจากวันนั้น วันที่องค์หญิงเซียวเซินจู่ได้มาพบท่านแม่ทัพเฉิน นางเฝ้าถวิลหาแต่เขา นอนก็ฝันถึง กินก็คิดถึง ทำอะไรก็นึกถึงท่านแม่ทัพเฉินตลอด

แต่มีอีกสิ่งหนึ่งคือ...นางแค้นคุณชายฟ่านเจิงฉิง คนที่ท่านแม่ทัพเฉินรักมากถึงขั้นยอมตายแทนได้ นางเกลียดเขาสุดหัวใจ

“ข้าจะไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ!”สิ้นเสียงอันทรงอำนาจของนางร่างสะโอดสะองเดินไปขึ้นเกี้ยวหน้าตำหนักทันที

หลังจากที่นางมาถึงตำหนักขององค์ฮ่องเต้กับฮองเฮาแล้ว

ณ ตำหนักกุ้ยหลาน

“//นี่มันอะไรกัน!//“นางคิดในใจเมื่อนางเดินเข้ามาในห้องโถงของตำหนักก็ต้องผงะ!เมื่อภาพตรงหน้าคือท่านแม่ทัพเฉินกับคุณชายฟ่านเจิงฉิง

“ที่ข้าเรียกพวกเจ้าเข้าวังก็เพราะมีเรื่องอยากคุยด้วย หลายๆเรื่องน่ะ เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน ในฐานะที่ข้าและเจ้ามีเลือดตระกูลเฉินทั้งคู่ เราก็เป็นลูกหลานตระกูลเฉิน ดังนั้นข้าจะให้เจ้ากับคุณชายฟ่านแต่งงานกันให้ถูกต้องตามประเพณี”องค์ฮ่องเต้ตรัสกับท่านแม่ทัพเฉินและคุณชายฟ่าน

“ขอบพระทัยองค์ฮ่องเต้/ขอบพระทัยองค์ฮ่องเต้”เสียงหนึ่งตอบด้วยดีใจแต่อีกเสียงหนึ่งกลับตอบด้วยความเศร้าโศก

คุณชายฟ่านดีใจที่เขากำลังจะมีลูกและจะได้แต่งงานแต่กลับรู้สึกผิดที่ไม่กล้าบอกท่านแม่ทัพเฉินว่าเขารักท่านแม่ทัพเฉินมากแค่ไหน

“พาคุณชายฟ่านไปรอที่ตำหนักรับรอง ดูแลเขาให้ดี ห้ามใครเข้าออก!”องค์ฮ่องเต้สั่งนางกำนัลที่อยู่แถวๆนั้น

“ส่วนเจ้าอยู่ก่อน”องค์ฮ่องเต้หันกลับมาบอกท่านแม่ทัพเฉิน

“แล้วเจ้ามาทำอะไรล่ะ องค์หญิงสาม”องค์ฮ่องเต้หันมาถาม

“ข้ามาเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ เรื่องเดิมเพคะ”เรื่องเดิมที่ว่าคือทำยังไงก็ได้ให้ได้แต่งกับท่านแม่ทัพเฉิน

องค์หญิงเซียวเซินจู่พยายามกำจัดคุณชายฟ่านทุกวิถีทางเพื่อให้นางได้ท่านแม่ทัพเฉินมาครอง

“ไม่ก็คือไม่!กลับตำหนักเจ้าไปได้แล้ว!”องค์ฮ่องเต้เอ่ยไล่นางกลับไป

“เพคะ”นางตอบได้แค่นั้นและจำใจเดินจากไป

“ที่ข้าให้เจ้าอยู่ก่อนเพราะมีเรื่องจะคุยด้วย ในฐานะลุงกับหลานข้ากับเจ้าก็รู้จักกันมานาน ที่ข้าจะให้พวกเจ้าแต่งงานกันก็เพราะข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ารักคุณชายฟ่านมากแค่ไหน ไม่ต้องห่วงว่าประชาชนจะมองเจ้าเป็นพวกผิดเพศ เดี๋ยวนี้น่ะพวกฝรั่งทำให้ประชาชนแคว้นของเราเปิดรับเรื่องเพศที่สามมากขึ้น ทำให้พวกเจ้าและคู่รักร่วมเพศได้เปิดเผยมากขึ้น”องค์ฮ่องเต้ร่ายยาว

“กระนั้นรึพะยะค่ะ?”ท่านแม่ทัพเฉินถาม

“ใช่ เจ้าสบายใจขึ้นมาบ้างรึยัง? ข้าต้องขอโทษที่ตอนแรกขะให้เจ้าแต่งกับองค์หญิงสาม เพราะข้าไม่รู้เรื่องนี้ ตอนแรกมีคนมาบอกข้าแล้วแต่ข้าไม่เชื่อ พอส่งคนไปดูจึงได้หลักฐาน”องค์ฮ่องเต้บอกกับท่านแม่ทัพเฉิน

“เสด็จลุงพะยะค่ะ หลานขอไปหาคุณชายฟ่านก่อนนะพะยะค่ะ”ท่านแม่ทัพเฉินบอกองค์ฮ่องเต้ด้วยความเร่งรีบ เขาอยากเจอคุณชายฟ่านกับลูกในท้องของคุณชายฟ่านใจจะขาดแล้ว

ณ ตำหนักรับรอง

(ในห้องนอน)

//แอ๊ดดดดดๆ//

บานประตูห้องนอนถูกแง้มออก คุณชายฟ่านที่ยืนมองทิวทัศน์สวนหลวงอยู่ริมหน้าต่างหันกลับมามองร่างกำยำของชายคนรักเดินเข้ามา

“เป็นยังไงบ้างลูกพ่อ?”สิ้นเสียงท่านแม่ทัพเฉินร่างเล็กของคุณชายถูกโอบจากทางด้านหลัง เขาสะดุ้งเล็กน้อย

ท่านแม่ทัพเฉินลูบที่ท้องของคุณชายฟ่านเบาๆ

“เจ้าหิวรึไม่?”ท่านแม่ทัพเฉินถามคุณชายฟ่าน

“ข้าไม่อยากกินของในวัง เดี๋ยวมีใครใส่ยาพิษมาให้จะแย่เอา”คุณชายฟ่านตอบ

“รอบคอบดีนะ”ท่านแม่ทัพเฉินกอดคุณชายฟ่านแน่นขึ้น

“พี่ซัวหลาง ข้าอยากไปเยี่ยมท่านพ่อ”คุณชายฟ่านหันกลับมาหาท่านแม่ทัพเฉิน เขาเกาะแขนท่านแม่ทัพเฉินแน่น**(เอาสั้นๆคืออ้อน!นั่นเอง)**

“ได้สิ ไปลาองค์ฮ่องเต้ก่อนแล้วค่อยไปนะ”ท่านแม่ทัพเฉินตอบ

“อื้ม”คุณชายฟ่านพอได้ยินคำตอบก็ยิ้มแป้น

ท่านแม่ทัพเฉินพาคุณชายฟ่านกลับมานั่งบนเตียง เขานั่งมองเสีี้ยวหน้้าของร่างบางที่กำลังนั่งลูบท้องตัวเองไปมาอย่างทะนุถนอม

“ไปกันเถอะ”ท่านแม่ทัพเฉินบอก

หลังจากที่ทั้งคู่ไปลาองค์ฮ่องเต้แล้วก็มุ่งหน้าไปที่จวนตระกูลฟ่านทันที

ณ จวนตระกูลฟ่าน

คุณชายฟ่านรีบลงจากหลังม้าทันที ท่านแม่ทัพเฉินได้แต่ค่อยๆพยุงไว้เท่านั้น

“ทะ...ท่านแม่!”คุณชายฟ่านตกใจสุดขีดเมื่อเขาเดินเข้าไปในบ้าน

องค์หญิงเซียวเซินจู่ยืนตระหง่านอยู่ภายในบ้านและมีนางกำนัลกำลังกระชากผมมารดาของเขาอยู่!

“เจ้า!บังอาจนัก!คิดว่าตนเป็นองค์หญิงแล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไรงั้นรึ!ได้!”คุณชายฟ่านเป็นภาพนั้นแล้วโกรธจัดจนจะฆ่าคนตรงหน้า

“บังอาจ!คนธรรมดาเยี่ยงเจ้ากล้าดียังไงมาขึ้นเสียงกับองค์หญิง!”หนึ่งในนางกำนัลพูดขึ้น

“แล้วจะทำไม!เป็นถึงองค์หญิงแต่ทำตัวไม่สมพระเกียรติ!หึๆประชาชนที่ไหนเขาจะมานับถือคนแบบนี้กันเล่า!องค์หญิงอะไรก็ไม่รู้ทำตัวแพศยาแย่งสามีชาวบ้านเขา!”คุณชายฟ่านร่ายยาว

“บังอาจ!จับมัน!”องค์หญิงเซียวเซินจู่สั่งนางกำนัล

“หึๆยังไม่สำนึกกันอีกรึ!นังแพศยา!ทำดั่งตนเป็นนางโลมในหอแดง!ถุ้ย!ใครได้ไปเป็นสะใภ้ในตระกูลคงโชคร้าย!”คุณชายฟ่านพูด

//ผั้วะๆๆ!!//

คุณชายฟ่านเดินดุ่มๆเข้าไปกระชากมวยผมขององค์หญิงเซียวเซินจู่จนหลุดลุ่ย ปิ่นปักผมของนางหล่นลงพื้นจนหมด

คุณชายฟ่านหันไปเห็นกรรไกรด้ามหนึ่ง เขาลากหัวองค์หญิงเซียวเซินจู่มาข้างๆโต๊ะที่มีกรรไกรวางไว้

เขากระชากนางเอาหน้านางมานอนนาบไว้บนโต๊ะ เขาจับผมเป็นกระจุกใหญ่มาตัดโดยเร็วพลัน นางกำนัลทั้งหมดต่างกลัวกับอารมณ์โกรธของคุณชายฟ่าน

ผมที่เคยยาวสลวยบัดนี้สั้นและยุ่งเหยิงจนไม่เป็นทรง องค์หญิงเซียวเซินจู่กำมือแน่น นางแค้นเขามากขึ้น นางถูกเขาหยามเกียรติถึงเพียงนี้ นางไม่ยอม!

“ท่านแม่!ท่านพ่อ!”พอคุณชายฟ่านจัดการองค์หญิงเซียวเซินจู่เรียบร้อยแล้วจึงกลับมาสนใจพ่อและแม่ของเขา

“พ่อไม่เป็นไร/แม่ไม่เป็นไร”พ่อและแม่ของเขาบอก

“พวกท่านไม่ต้องห่วง ต่อไปนี้ลูกจะส่งคนมาเฝ้าจวนของเรา”คุณชายฟ่านบอกพ่อและแม่

พอคุณชายฟ่านพูดจบเขาก็หันกลับมาหาท่านแม่ทัพเฉินที่ยืนอึ้ง(อารมณ์ร้ายของคุณชายฟ่านเมื่อไม่กี่ชั่วยามที่ผ่านมา)

“พี่ซัวหลาง ท่านช่วยส่งคนในกองทัพมาคุ้มกันจวนตระกูลฟ่านที นะ นะๆๆ”คุณชายฟ่านอ้อนท่านแม่ทัพเฉิน

“ได้สิ”ท่านแม่ทัพเฉินตอบพร้อมกับรอยยิ้ม

“เจ้าคิดว่าหากมีทหารมาคุ้มกันแล้วข้าจะมิกล้าทำอะไรรึ!”องค์หญิงเซียวเซินจู่พูดแทรกขึ้นมา

“แค่นี้ยังไม่เข็ดขยาดอีกใช่รึไม่!ใครที่อยู่ข้างนอกน่ะมาลากนังแพศยากับพวกพ้องไปส่งวังหลวงเดี๋ยวนี้!”คุณชายฟ่านสั่งคนรับใช้

องค์หญิงเซียวเซินจู่กำลังอึ้งกับอารมณ์ร้ายของคุณชายฟ่าน นางไม่กล้าต่อปากต่อคำใดๆกับเขาเลย

My Sunshine

เอาแล้วววว องค์หญิงก็ไม่เว้นนนน!

ความคิดเห็น