email-icon

กดไลค์และคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์คนนี้ได้มีกำลังใจในการเขียนนิยายต่อไปด้วยนะคะ รักทุกคน ขอบคุณที่คอยซัพพอร์ตไรท์คนนี้ด้วยค่าาา <3

ชื่อตอน : DARIN 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 748

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2562 15:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DARIN 1
แบบอักษร

​DARIN

DARIN

ตื๊ดดดดดดด ตื๊ดดดดด (เสียงรอสาย)

​"คุณดารินคะ...ของที่สั่งทางเราจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วนะคะ จะให้ส่งเลยมั้ยคะ" 

เสียงตะโกนบอกจากเด็กในร้านที่ฉีันกำลังยืนงุ่นง่านอยู่กับการโทร.หาใครบางคนๆ

"ค่ะๆ เดี๋ยวจัดการส่งไปตามที่อยู่ที่แจ้งได้เลยนะคะ เดี๋ยวรินขับรถตามไป" ฉันกดวางสายจากที่โทร.ออกอยู่ แล้วหันไปตอบพี่เค้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะรีบเก็บของแล้วเดินออกมาจากร้านทันที

"เฮ้ออออ..."

ที่ฉันถอนหายใจนี่ไม่ใช่อะไรหรอก เพียงแต่เพราะเมื่อกี๊หนะ ฉันพยายามที่จะโทร.หาเอวี่ เพื่อนรักเพียงคนเดียวของฉัน ที่ไม่รู้ว่าป่านนี้มันตื่นหรือยัง 

ทำไมฉันถึงโทร.หามันหนะหรอ ก็เพราะว่าวันนี้ มันเป็นวันที่ดีอีกวันนึงในชีวิตของฉัน เพราะฉันกำลังจะไปหาผู้ชายที่ฉันรัก และฉันจะไปหาเค้า เพื่อที่จะเอาในสิ่งที่เค้าต้องการมาตลอดไปมอบให้

และฉันหวังว่าเค้าจะดีใจ...

-//-

​แต่ไม่เป็นไรหรอก...อย่างว่าละนะ เมื่อคืนเอวี่ก็คงจะดื่มมากไปหน่อย เลยทำให้มันตื่นสาย เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันจะไปคนเดียวก็แล้วกัน แล้วเดี๋ยวมันตื่นเมื่อไหร่ ค่อยไปวีนใส่มัน โทษฐานที่อุตส่าห์นัดแล้วไม่ยอมมาตามนัด

แต่ความเป็นจริงแล้วหนะ จะว่าไปเอวี่นางก็ไม่ได้ผิดหรอกนะ...เพราะว่าเมื่อวานที่ฉันคุยกับมัน ฉันนัดมันเอาไว้ว่าให้มาเจอกันที่นี่ตอนสี่โมงเย็น แต่นี่มันก็พึ่งจะบ่ายสองเอง (ก็ฉันเสร็จงานไวนี่นา) เพราะฉะนั้น เดี๋ยวฉันไปคนเดียวก็ได้..

ทุกคนอาจจะอยากรู้ว่าฉันเป็นใคร มาจากไหน แล้วฉันทำงานอะไร เอาเป็นว่า ฉันขอบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเองสักนิืดนึงแล้วกันเนาะ

ฉันชื่อ ดาริน อายุปีนี้ก็เข้ายี่สิบห้าแล้ว เรียนจบนิเทศฯ มาสามปีแล้วแหละ ส่วนเรื่องการงานของฉันหนะหรอ จริงๆที่บ้านของฉันหนะ มีธุรกิจซึ่งเป็นของพ่อฉัน(ส่งออกเกี่ยวกับอะไหล่รถยนต์) 

แต่ฉันหนะไม่เก่งอะไรเกี่ยวกับงานที่บ้านเลย และด้วยความหุ่นที่ดีและหน้าตาที่ดีมากๆของฉัน เลยทำให้ทุกวันนี้ฉันมีอาชีพที่เรียกได้ว่าเป็นนางแบบเต็มตัว และก็เป็นนางแบบที่กำลังมาแรงในเวลานี้

ฉันไม่ได้คิดไปเองหรอกนะ...แต่ข่าวก็มีให้เหนในทุกๆวัน 

เอาหละ...ทุกคนก็คงจะพอรู้จักกันฉันกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า..

ทุกคนอาจจะกำลังสงสัย ว่าฉันกำลังจะทำอะไรหรือจะไปที่ไหน...อยากรู้กันใช่มั้ยหละ เอางี้!! งั้นตามฉันมากันเลยก็แล้วกันนะทุกคน แล้วจะได้รู้ว่าสิ่งที่มันกำลังจะเป็นความสุขในอีกเรื่องนึงของชีิวิตฉัน คืออะไร


CONDO BAT

​ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก

นี่ไม่ใช่เสียงเดินของฉันหรอกนะทุกคน แต่มันกลับเป็นเสียงการเต้นหัวใจของฉัน ที่ตอนนี้มันเริ่มที่จะเต้นไม่เป็นจังหวะอีกต่อไปแล้ว เมื่อฉันขึ้นลิฟท์และมันก็กำลังเปิดออกที่ชั้นสิบเก้า

และเมื่อฉันห้าวขาเดินออกมา..

"ฟู่วววว!" ฉันเป่าลมออกมาเบาๆ เพียงเพราะใจที่ไม่กล้าในตอนนี้

"ไม่เอาหน่าดาริน...เป็นแฟนกันมาตั้งสองปีแล้วนะ" ฉันได้แต่บอกกับตัวเอง เพื่อให้ตัวเองได้กล้าทำให้สิ่งที่ตั้งใจเอาไว้ และฉันก็ตัดสินใจที่จะเดินมุ่งหน้าตรงไปที่ห้องที่ถัดจากตรงนี้ไปด้านในสุด

และเมื่อฉันเดินมาถึง และหยุดอยู่ที่หน้าห้องนี้..

***"ฮึบ!!"*** ฉันหยิบเอากุญแจห้องที่ฉันมีอีกดอกนึงขึ้นมา พร้อมกับรวบรวมเอาความกล้าที่มีทั้งหมดในข้อมือนั้น และออกแรงบิดลูกกุญแจให้ประตูห้องนั้นได้เปิดออก ด้วยเสียงที่เบาที่สุด

***"แอดดดด..." <span id="redactor-inline-breakpoint"></span>*​<span id="redactor-inline-breakpoint"></span>**​ฉันก้าวขาเดินเข้ามาในห้องนั้นอย่างเงียบๆ ย่องให้เบาที่สุด เพราะความเงียบในห้องตอนนี้ ทำให้ฉันได้รู้ว่า เจ้าของห้องที่ตอนนี้คงกำลังหลับอยู่แน่ๆ

และเมื่อฉันเดินเข้ามาใกล้จนถึงตรงหน้าประตูห้องนอน...ทั้งๆที่ฉันกำลังจะเปิดประตูเข้าไป แต่ก็มีเสียงของใครบางคนในห้องนั้นที่กำลังคุยกันอยู่

"และตกลงพี่จะเอายังไงคะ คือพี่จะแต่งงานกับมัน แล้วก็ถึงให้ฉันอยู่คนเดียวแบบนี้อะหรอ" เสียงของผู้หญิงคนนั้นที่พูดขึ้นมาา และมีเสียงของผู้ชายอีกคนที่ตอบกลับไป

"ไม่เอาหน่าที่รัก...ไม่เห็นจะต้องวอรี่ เราก็อยู่กันแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วนี่เนาะ ก็แค่พี่แต่งงาน แต่เราก็ยังเจอกนแบบนี้เหมือนเดิมนี่คะ ไม่เอาดีกว่า มาๆๆ มามีความสุขกันดีเนาะ" 

"พี่ก็แบบนี้ทุกทีเลย ชอบพูดแบบนี้ให้ฉันใจอ่อนอยู่เรื่อยเลยนะ" 

แล้วเสียงที่ตามมา ที่ดังจากในห้องนั้น ก็ทำให้ฉันได้ยินอย่างชัดเจน ว่าพวกเค้าทั้งคู่กำลังมีความสุขกันขนาดไหน..

คงไม่ต้องเข้าไปดูก็รู้ ว่าคนสองคนในห้องที่กำลังมีความสุขกันนั้น พวกเค้าคือใคร เพราะต่อให้ฉันจะยืนอยู่ตรงหน้าประตู หรือปิดหูข้างนึงฟัง ฉันก็ยังมั่นใจว่าเค้าทั้งคู่คือแฟนของฉันและเพื่อนสนิทที่ฉันรักมากที่สุด...

มือและขาที่ตอนนี้มันอ่อนแรงของฉัน มันทำให้ฉันที่เกือบจะยืนไม่ไหว น้ำตาที่ไหลเอ่อออกมาอย่างไม่สามารถหยุดมันได้ ตอนนี้ฉันเหมือนคนไม่มีจุดหมาย จิตใจที่มันล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของฉันอีกต่อ

"แอดดดด" เสียงเปิดประตูออกมาของใครบางคน

​"เฮ้ยย...ดาริน"

Next EP.

"ไม่...ไม่ใช่ เราขอโทษ"

"พอ...พอสักที"


งื้ออออ ทุกโคนนนนน

ฝากติดตามเรื่องราวของดารินไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ

** **

1 คอมเม้นต์ = 10000000 กำลังใจ


ความคิดเห็น