facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

#3 เธออีกแล้ว! (120%)

ชื่อตอน : #3 เธออีกแล้ว! (120%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 11:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#3 เธออีกแล้ว! (120%)
แบบอักษร

(ต่อ)


ปวริศารีบชะโงกหน้าลงไปดูตามเสียงที่ได้ยินทันที เธอเห็นศีรษะสีดำนั้นกำลังเคลื่อนขึ้นบันไดมาทีละนิด  พร้อมกับการคุยมือถือกับปลายเสียงด้วยนำ้เสียงสบาย ๆ

หญิงสาวพ่นลมหายใจอย่างขัดใจเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเจ้าของน้ำเสียงทุ้มอันคุ้นหูนั้นเป็นใคร หึ...เขาจะรีบมาก่อนเวลานัดทำไมก็ไม่รู้ เธออุตส่าห์จะรีบออกจากที่นี่ไปให้ไว เพราะยังไม่อยากเจอหน้ากันวันนี้แล้วเชียว!

หญิงสาวคิดอะไรตามอย่างรวดเร็ว ขณะที่เจ้าของศีรษะดำ ๆ นั้นก็กำลังเคลื่อนที่ขึ้นมาอย่างช้า ๆ พร้อมกับคุยมือถือไปด้วย ความจริงเขาก็คงไม่ได้สนใจอะไรหรอก แต่ถ้าเขาได้เงยหน้าขึ้นมาแล้วประสานสายตากับเธอที่กำลังจะเดินลงไปเข้า รับรองว่าเขาจะต้องจำเธอขึ้นมาได้ทีเดียว แม้เมื่อคืนที่แล้วเขาจะบอกว่า 'ไม่ติดใจเอาความ' แต่ความมีสำนึกของเธอก็ยังเอา(ข้อ)ความนั้นมาติดใจอยู่

หญิงสาวหลุบตามองชาร์ต บอร์ดที่ถือเอาไว้ในมือทั้งสอง รีบยกมันขึ้นมา แน่นอนว่ามันช่วยบังใบหน้าและศีรษะของเธอได้ดี จากนั้นก็รีบลงบันไดไปเช่นกัน โดยขยับตัวมาเดินชิดผนัง ในขณะคนที่กำลังขึ้นบันไดมาจะอยู่อีกฝาก เธอกะเอาไว้คร่าว ๆ เธอจะสวนทางกับเขาตรงมุมเลี้ยวที่จะลงบันไดพอดี ซึ่งเขาคงไม่ทันสังเกตเห็นเธอเพราะมีชาร์ต บอร์ดอันใหญ่บังเอาไว้แล้ว

อรุษคุยมือถือกับผู้จัดการส่วนตัวในเรื่องงานนิดหน่อย ระหว่างเดินขึ้นบันไดมาก็เห็นทางหางตาอยู่ว่ามีร่างใครบางคนกำลังจะเดินสวนลงมา โดยมีชาร์ต บอร์ดสีดำอันใหญ่บังเอาไว้ เขาคิดว่าคงเป็นทีมงานของพี่ขนิษฐ์ผู้จัดละครชื่อดังนั่นแหละ กำลังจะสวนกันตรงทางเลี้ยวไปแล้ว สายตาดันหลุบเห็นสิ่งผิดปกติจากเจ้าของร่างนั้นเข้า ทำให้เขาลดมือถือลงจากใบหน้า แล้วรีบหันหลังกลับไปเรียกเจ้าของร่างนั้นเอาไว้อย่างรวดเร็ว

"เดี๋ยว..."

ปวริศาชะงัก และตกใจขึ้น เขาเรียกเธอทำไม ! หรือว่า...เขาจะรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของผู้ชายที่ก่อเรื่องปวดหัวให้เขาในเมื่อคืนที่ผ่านมา จะบ้าหรือ...จะรู้ได้ยังไง! ก็ในเมื่อเธอยกชาร์ต บอร์ดอันใหญ่มาบังครึ่งลำตัวส่วนบนของเธอเอาไว้แล้วนะ นอกเสียจากว่าเขาจะมีสายตาอันเฉียบคมปานเลเซอร์จนสามารถ สแกนตัวเธอผ่านชาร์ต บอร์ดแผ่นหนาสองแผ่นนี่ได้

 ปวริศาไม่สนใจเสียงเรียกนั้น ทำท่าจะรีบลงบันไดใปให้เร็วอีก แต่...เจ้ากรรม เท้าข้างหลังที่จะก้าวขึ้นมาข้างหน้า มันกลับยกไม่ขึ้น เธอกระตุกข้อเท้าอยู่สองสามครั้งมันไม่ยอมเคลื่อนไหวเลย  ว่าแล้วจึงลดสายตาลงไปที่เท้าข้างนั้นทันที แล้วเธอก็พบสาเหตุที่ทำให้เธอยกเท้าหลังไม่ขึ้น

นั่นเป็นเพราะ...สายเชือกรองเท้าผ้าใบสีขาวข้างนั้นของเธอมันได้หลุดออกมาจนมีความยาวนับสิบเซ็นติเมตรได้ และปลายเชือกของมันกำลังโดนรองเท้าสีดำอีกข้างเหยียบเอาไว้อย่างมั่นคงอยู่!

ปวริศารีบชักเท้าออกอีก แต่เขากลับกดน้ำหนักเท้าข้างนั้นเพิ่ม แล้วเสียงทุ้มยังอธิบายตาม

"ที่ผมเรียกคุณ จะบอกว่าสายเชือกรองเท้าคุณหลุด แต่คุณก็ไม่ฟังเลย..."

ร่างบางนี้ก้มหน้าลงอีก ไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องก้มหน้าลงทั้ง ๆ ที่ได้ยกชาร์ต บอร์ดมาบังหน้าแล้ว "ขะ ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวฉันจะผูกใหม่..."

อรุษนิ่วหน้า น้ำเสียงนี้คุ้น ๆ หู เหมือนเคยพบกันจากที่ไหนมาก่อน แต่ก็นั่นแหละ แต่แรกเขาก็คิดว่าผู้หญิงคนนี้คงเป็นทีมงานของพี่ขนิษฐ์ซึ่งเขาอาจจะเคยเจอกันมาก่อนก็เป็นไไปด้ ดังนั้น เขาจึงไม่ติดใจอีก รีบยกเท้าข้างที่เหยียบเชือกรองเท้าข้างนั้นออกให้

เห็นรองเท้าของเขาที่เธอก้มมองลอดผ่านชาร์ต บอร์ดได้ขยับแล้ว ปวริศาก็ค่อย ๆ  ย่อลงทำเหมือนจะก้มลงผูกเชือกรองเท้าอย่างที่พูด

ชายหนุ่มจึงหันหลังกลับจะขึ้นบันไดต่อ ทว่า เดินได้เพียงก้าวเดียว หูของเขาก็ได้ยินเสียงของอย่างหนึ่งหล่นกระทบพื้นดังปึก! จนเกิดแรงลมกระทบเข้าที่แผ่นหลังตาม เขาหันกลับไปตามสัญชาติญาณ แล้วก็พบว่าคนที่กำลังทำท่าย่อตัวกึ่งนั่งกึ่งยืนนั้นได้อ้าปากมองเขาอย่างตกตะลึงอยู่เช่นกัน

ปวริศาได้หลุบตามองชาร์ต บอร์ดที่ทำหลุดออกจากมือ ในขณะที่ปล่อยมือข้างนั้นออกเพื่อจะม้วนสายรองเท้าข้างนั้นเก็บไว้ก่อน แล้วรีบเลื่อนสายตาขึ้นมามองใบหน้าหล่อเหลาที่มองเธออย่างตกใจอยู่เช่นกัน

แล้วเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ว่า ก็เปล่งเสียงอย่างตกใจระคนแปลกใจออกมาทันที

"นี่...เธออีกแล้ว!"


#ตัดจบเก่ง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว