ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.5 กินยา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2562 09:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.5 กินยา
แบบอักษร


ตู๊ด ๆ ๆ

“ว่าไง”

“พ่อเลี้ยงอยู่ไหนครับ”

“โรงแรม”

“แล้วจะเข้างานไหมครับ”

“ไม่อะ พอดีมีธุระต่อ”

“ธุระเรื่องบนเตียงรึเปล่าครับ”

“ธุระส่วนตัวของกูไม่ใช่ของมึงเข้าใจไหม!!!!”

“ครับๆ อย่าหนักนะครับเธอตัวเล็กนิดเดียวเอง”

“ไอ้ห่า!!!!!!!!!!!!!”

ผมวางมือถือลงทำไมผมหัวเสียทุกทีที่คุยกับไอ้ห่านี่วะ ไล่มันออกเลยดีไหม รู้ดีทุกเรื่อง ผมนั่งมองผู้หญิงตัวเล็กที่นอนสลบสไลอยู่บนเตียง เธอตัวอุ่นๆเหมือนจะมีไข้นะ แล้วจะพากลับไร่ได้ยังไง

“อื้ม. โอ้ย”

ฉันพลิกตัวไปฝั่งทำไมเตียงนุ่มจังเลยนะ หอมด้วย ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาพบว่านี่ไม่ใช่ห้องตัวเอง พอนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาก็นึกขึ้นได้ว่า

“พ่อเลี้ยง!!!!!!!!!”

ฉันขยี่ตามองดีๆ เป็นเขาที่นั่งอยู่โซฟา มันคือเรื่องจริงใช่ไหม ฉันเสียตัวให้เขาแล้ว สิ่งที่ฉันหวงแหนกะจะเก็บไว้ให้ผู้ชายที่ฉันรักและฝากชีวิตไว้

“ตื่นแล้วหรอ”

ผมนั่งจ่องเธอที่พลิกตัวไปมาแล้วก็เรียกผมด้วยความตกใจพึ่งนึกขึ้นได้หรอว่าเสร็จผมแล้ว ผมเดินมานั่งข้างเธอแล้วแตะหน้าผากดู ยังตัวอุ่นๆอยู่เลย

“......”

ฉันเมินหน้าหนีไม่ตอบเขา เห็นลืมตาแบบนี้คงยังไม่ตื่นมั้ง

“หิวข้าวรึเปล่า”

เธอไม่พูดกับผมสักคำ คงโกรธไปแล้วแหละ ทำไมชอบทำหน้างอจังเลย

“.......”

ฉันหิวใจจะขาดแต่ไม่ตอบว่าอะไรเลย ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ฉันรู้สึกผิดกับตัวเองที่สุดเลย

“อยากได้อะไรว่ามา”

โอเคเลย! อยากได้อะไรว่ามาเลยครับ จะหามาให้ทุกอย่างนั่นแหละ

“จะเอา.....เตียงนอนนุ่มๆได้ไหม แล้วก็เอาเสื้อผ้าสวยๆ เอาโทรศัพท์ด้วยนะ”

ฉันนอนคิดอยู่นานก่อนจะเอ่ยขึ้นมาครั้งหนึ่ง เขาอึ้งไปเลย ฉันขอมากไปหรอ ไม่เห็นมากเลย ไม่ได้ขอดาวกับเดือนสักหน่อย

“หึ ได้สิ! ไปกินข้าวกัน”

ผมอดขำไม่ได้เพราะเธอขอเตียงนอนนุ่มๆ แสดงว่าเตียงที่ห้องแข็งมาก ขอเสื้อผ้าอีก เดี๋ยวพาไปซื้อเอาเลยดีไหมผมต้องไปธุระที่กรุงเทพด้วย แต่โทรศัพท์ไม่แน่ใจนะ ผมอุ้มเธอมาที่โต๊ะอาหารเพราะรู้ว่าเธอคงเดินไม่ได้

“โห! น่ากินจังเลย”

ฉันตาโตเมื่อเห็นอาหารตรงหน้า มีแค่สามจานก็ทำฉันตาโตได้ มันคือกุ้งเผาตัวโต ข้าวผัด และแกงจืดนั่นเอง ฉันนั่งกินคนเดียวโดยไม่แบ่งผู้ชายที่นั่งมองฉันอยู่เลย

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปส่งที่โรงเรียนนะ”

ผมได้รับข้อความจากผอ.แล้วว่าพรุ่งนี้เธอโดนเรียกผู้ปกครองแต่เธอไม่ยอมบอกผมเลย ไอ้สิงห์มันบอกว่าเธอขอร้องให้มันไปเป็นผู้ปกครองให้หน่อย ผมเป็นคนส่งเธอเรียนนะไม่ใช่มัน

“ไม่เป็นไรพรุ่งนี้พี่สิงห์จะไปส่งอยู่แล้ว”

ฉันตกลงกันกับพี่สิงห์แล้วว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองให้ฉันไง ถ้าพ่อเลี้ยงไปความแตกพอดี

“ทำไมหรอ มีอะไรปิดบังรึเปล่า”

ผมจ่องหน้าเธอเพื่อให้เธอรู้ตัวและเล่าความจริงมา เธออายุ18แต่เรียนรวมกับเด็กม.4 ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไร

“ปะ ป่าว นะ ไม่มีอะไรเลย”

ฉันรีบยกมือขึ้นค้านทันที ไม่มีอะไรจริงๆ แค่เรื่องเล็กน้อยเอง ถ้าเขารู้นี่แหละจะเป็นเรื่องใหญ่

“รีบกินเถอะจะได้กลับไร่”

ผมลุกขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าให้เธอ หาเสื้อผ้าใหม่มาให้เปลี่ยน ที่นี่เป็นห้องผมเองแต่ไม่ค่อยได้มานอนเลย


“ให้หนูลงก่อนแล้วพ่อเลี้ยงค่อยตามลงไปนะ”

ฉันชะโงกคอดูไม่มีใครอยู่หน้าบ้านเลย จะไปหลังบ้านมันต้องผ่านประตูไง กลัวมีคนเห็นว่าฉันไปอีกชุดกลับมาอีกชุด ฉันหันหน้ามาหาเขาแต่ไม่เจอ

“ลงมาได้แล้ว”

ผมอ้อมมาเปิดประตูให้เธอกลัวใครเห็นก็ไม่รู้ คิดว่าผมจะทำตามที่เธอสั่งไหมหละ เธอนั่งคิดอยู่นานก่อนจะหอบกระเป๋าแล้ววิ่งลงรถไป ขาสั้นๆวิ่งเร็วแท้

ปัง~

ฉันปิดประตูห้องเสียงดังมาก เมื่อกี้แทบไม่หายใจเลยกลัวมีใครเห็น ฉันรีบเข้าไปอาบน้ำแต่พบร่อยลอยบนตัวแล้วแทบเป็นลม คนบ้า คนผีทะเล

“ตัวแสบเอ้ย!”

ผมทั้งอาบน้ำทั้งบ่นให้เธอ หลังเป็นรอยเล็บเยอะมาก พอร่างกายสัมผัสน้ำแล้วรู้สึกแสบขึ้นมาเลย ผมรีบแต่งตัวแล้วมาเคลียร์งานต่อ ไอ้ลูกน้องตัวดีก็รออยู่แล้วด้วย

“รายรับวันนี้ครับ มีลูกค้าสนใจชาของเราเยอะมาก”

“แล้วเรื่องพ่อเลี้ยงเกริก”

“เขาอยากให้พ่อเลี้ยงให้โอกาสเขาครับ บอกว่าอยากให้พ่อเลี้ยงกับคุณอันนาแต่งงานกัน”

“หึ”

“แต่ผมว่าคงแต่งไม่ได้แล้วเพราะพ่อเลี้ยงเจอแม่เลี้ยงแล้วใช่ไหมครับ”

“รู้ดี”

“มีอีกเรื่องครับคุณอองฟองโทรมาบอกว่าติดต่อพ่อเลี้ยงไม่ได้”

“อืม เดี๋ยวฉันจะโทรกลับ พรุ่งนี้ฉันจะไปโรงเรียนอิงดาวเองนะ”

“ไม่ได้หรอกครับ!!!!!!!!”

“ทำไม หรือมึงมีอะไรปิดบังกู”

“ไม่มีครับ”

“งั้นก็ออกไปได้แล้วไป”

ผมปิดแฟ้มงานสรุปผลวันนี้ พิรุจออกทั้งคู่เลยนะ ผมหยิบแพงยาคุมกำเนิดแล้วเดินไปหาเธอที่ห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“มีอะไรค่ะ”

ฉันเปิดประตูออกมาเมื่อได้ยินเสียงเคาะห้อง เป็นพ่อเลี้ยงเอง ฉันชะโงกคอมองซ้ายมองขวาไม่มีใคร

“ยา”

ผมยื่นแผงมาคุมให้เธอ เธอหยิบไปแล้วดูจากนั้นมองหน้าผม กินไม่เป็นก็บอก

ปัง~

“ปิดทำไม”

อยู่ๆเขาก็เข้ามาในห้องและปิดประตูเสียงดัง เดี๋ยวก็พังหรอก

“ก็จะสอนเธอกินยา หรือกินเป็นแล้ว”

ผมนั่งลงที่เตียงนอนเธอแล้วหยิบตุ๊กตาหมีขาวขึ้นมาดู เธอหน้างอแต่เดินไปรินน้ำมา

“กินตามลูกศรนะ กินทุกวัน หมดนี่รอบเดือนจะมาแต่ถ้าไม่มาให้รีบบอกทันที”

ผมแกะให้เธอเม็ดหนึ่ง ที่พยักหน้าคือเข้าใจหรือไม่เข้าใจแต่เอาเป็นว่าจะถามทุกวันนะ

“ออกไปได้แล้ว”

ฉันกินยาตามที่เขาสั่งแล้วก็บอกให้เขาออกไป ฉันจะนอนแล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้านะ

“ไปไหนวันนี้ฉันจะนอนนี่ ฉันต้องลองนอนเตียงเธอดูไงว่ามันแข็งจริงรึเปล่า อยากได้เตียงนุ่มๆไม่ใช่หรอ”

ผมทิ้งตัวนอนลงบนเตียง มันเป็นเตียงเดียวนะ เล็กนิดเดียวเอง ขาผมแทบเลยเตียงออกไปอะ

“ชิ!”

ฉันเดินไปล็อกห้องแล้วปิดไฟ เตียงแค่นี้ยังจะมานอนเบียดกันอีกนะ ฉันไม่อยากเถียงกับเขาเพราะต้องการนอนมากๆ ฉันนอนลงข้างๆเขาแล้วกอดหมีขาวตัวโปรด

พรึ่บ!

“ห่มผ้า”

ฟอด!

ผมห่มผ้าแล้วหอมหน้าผากเธอทีหนึ่งในความมืด เรานอนตัวติดกันเลย เธอไม่ขัดขืนและยอมให้ผมกอดจนได้

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว