ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.3 คนทำงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2562 12:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.3 คนทำงาน
แบบอักษร



“เนี่ยหรอเด็กใหม่”

“เออ”

“จะมีแรงทำงานรึเปล่าไม่ใช่มากินแรงพวกกูนะ”

“เดี๋ยวมันก็เก่งเองแหละ ไปๆ ถูบ้านได้แล้วดาว”

“จ้าพี่”

ฉันรีบไปหาอุปกรณ์ถูบ้าน จะเช้าแล้วฉันต้องถูบ้านให้เสร็จก่อนพ่อเลี้ยงตื่น

“ทำไมตัวมันมีแต่รอยแดงเป็นจุดเต็มเลยวะ”

“ก็มันโดนยุงกัด มึงไปทำงานไปอย่ามาถามมาก”

“เออๆ”

แอด~

“ทำอะไร”

ผมเปิดประตูห้องออกมาพบแม่บ้านใหม่กำลังยืนดูรูปที่แขวนอยู่ ในมือมีไม้ถูพื้นคงทำความสะอาดบ้านสินะ

“ถะ ถูบ้านค่ะ”

ฉันรีบหันหน้ามาปะทะอกแกร่ง เขาแต่งตัวใส่สูทหรูมาก

“รีบทำสิ”

ผมถอยออกจากเธอและเดินลงมาข้างล่าง ทำไมต้องตกใจทุกครั้งที่ได้ยินเสียงผมด้วย

“ดาวช่วยยกข้าวไปให้พ่อเลี้ยงที”

“จ้าพี่”

ฉันรีบล้างมือแล้วยกถาดอาหารมาเสริฟพ่อเลี้ยงตามคำสั่ง ซึ่งมีเขานั่งรออยู่แล้ว

“ทำอาหารเป็นรึเปล่า”

ผมตักข้าวต้มปลากินพรางถามคนที่ยืนเฝ้า ผมให้เธอเป็นแม่บ้านแล้วเธอทำอาหารเป็นไหม

“ไม่เป็นค่ะ”

ฉันก้มหน้ารับกรรมเพราะทำไม่เป็นเลย เรื่องใช้แรงฉันทำได้นะ แต่ใช้สมองไม่ได้เลย

“อืมไปได้แล้ว”

ผมให้เธอออกไป ทำอาหารก็ไม่เป็นอีก หรือจะให้ไปทำงานในไร่วะ แต่ก็คงลำบากเกินไป ในไร่มีแต่ผู้ชาย เอ๋อๆแบบนี้คงไม่รอด

“พรุ่งนี้ไปเที่ยวในเมืองกับพี่นะดาว”

“ไปได้หรอค่ะ”

พี่จิ๊บชวนไปเที่ยวในเมืองพรุ่งนี้แล้วไปได้หรอ ฉันนึกว่าเราทำงานไม่มีวันหยุดซะอีก

“ก็ไปตอนสายๆ บ่ายก็กลับ”

“จ้า”

ไปได้ก็ไปนะ ฉันก็อยากไปเหมือนกัน อยากเดินเล่นกินไอศกรีมมานานแล้ว ความจริงพี่จิ๊บก็น่ารักดีนะ หรือจะสวยแบบนี้เจ้าตัวเขาบอกดี

“เมียจ๋า”

“หยุดเลยนะ อย่ามากอด”

“ผัวขอโทษ เมื่อคืนเมาผัวเลยไม่ได้มานอนกับเมียจ๋าเลย”

“ไปเมาอยู่ห้องอีไหนมาหละ??”

“ไม่เอาสิจิ๊บ จิ๊บอย่าเดินหนีนะ มาคุยกันก่อน”

ฉันนั่งอ้าปากค้างมองจานข้าว พี่สิงห์กับพี่จิ๊บเป็นผัวเมียกันหรอเนี่ย ดูเหมือนพวกเขาจะทะเลาะกันนะ ฉันนั่งกินข้าวคนเดียวต่อก็ได้ เขาคงไปง้อกันอีกนาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา”

ผมละสายตาจากด้านนอก ช่วงนี้หน้าฝนมาถึงแล้ว ฝนจะตกบ่อยมากๆ อากาศดีอีก

“คือหนูจะมาถามว่าหนูจะได้เงินเดือนเหมือนคนอื่นไหมค่ะ”

หลังจากที่ฉันคิดอยู่นานและปรึกษาพี่จิ๊บแล้วฉันก็ขึ้นมาถามเขา ฉันอยู่ที่นี่ครบหนึ่งเดือนแล้วนะวันนี้เงินเดือนคนอื่นออกแล้วแต่ทำไมฉันไม่ได้ หรือเขาจะไม่ให้

“หึ! จะเอาไปซื้ออะไร”

ผมอดขำยัยเด็กนี่ไม่ได้ วันนี้เธอใส่แค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีดำไม่หนาวรึไง

“เก็บไว้ค่ะ หนูอยากมีเงินเก็บ”

ฉันไม่ได้จะซื้ออะไรทั้งนั้นแค่อยากได้เงินเฉยๆ ฉันอยากมีเงินเก็บจะได้ซื้อของที่อยากได้ ไปที่ๆอยากไป

“มานี่สิ”

ผมเรียกให้เธอมาใกล้ๆ ผมลุกมานั่งที่โซฟาริมหน้าต่าง เธอเดินมาหยุดยืนข้างๆหัวผม

พรึ่บ!

“อย่ายืนบนหัวผู้ใหญ่”

ผมดึงให้เธอนั่งลงที่ตักผม แล้วกอดเอวเล็กๆไว้ ได้กินข้าวบ้างรึเปล่าเนี่ย ทุกวันนี้แต่งหน้าด้วยหรอคงเป็นจิ๊บสอนสินะ

“อุ้ย! ปล่อยค่ะ”

ฉันพยายามจะลุกออกจากตักเขาเดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก แต่ไปไหนไม่ได้เพราะเขาตัวใหญ่และแรงเยอะ ฉันเลยนั่งนิ่งในก้อมกอดเขา เขาซุกหัวฉันลงที่อกเขา

“เอาไปใช้สี่พันก็พอถ้าอยากซื้ออะไรให้มาขอฉัน”

ผมหยิบเงินในกระเป๋าออกมาให้เธอ อยากเก็บเงินไว้เอาไม่กลัวหายรึไง ถ้าเธอเก่งเหมือนจิ๊บผมจะไม่ว่าสักคำ คนงานที่นี่เขาก็ขโมยเงินกันประจำอยู่แล้ว

“แต่ว่า...”

ให้แค่นี่เองหรอ ทำไมพี่จิ๊บได้ตั้งแปดพันอะ แล้วจะให้ฉันมาขออีกทำไม จะให้ก็ให้หมดเลยไม่ได้หรอ

“อย่ามีแต่ อาทิตย์หน้าเตรียมตัวไปเรียนหนังสือนะ”

ผมกรอกตาใส่เธอ ผมหาโรงเรียนให้แล้ว ใกล้ๆไร่นี่เอง และเธอต้องไปเรียนหนังสือให้จบด้วย

“ไม่เอา ไม่ไป”

จะให้ฉันไปเรียนหนังสือทำไม ไม่ไปหรอก ไปแล้วจะได้ทำงานไหม ใครจะช่วยพี่จิ๊บ

“อย่าดื้อได้ไหม ทำตามที่ฉันบอก”

เนี่ย! โวยวายขึ้นมาทันที ให้ไปเรียนหนังสือมันดีแค่ไหนแล้ว มีเด็กตั้งหลายคนเขาไม่มีโอกาสแบบเธอ

“ก็ได้ค่ะ”

ฉันตอบเสียงเบาเพราะไม่กล้าเถียงเขา ไปเรียนก็ได้ ตอนเช้าฉันก็รีบทำงานบ้านให้เสร็จแล้วเลิกเรียนก็มาช่วยงานต่อก็ได้หรอก

“ดาว อิงดาว”

ผมนั่งกอดเธอได้แปปเดียวก็พบว่าเจ้าตัวเขาหลับคอพับไปแล้ว ผมจับที่ใบหน้าเรียวเล็กที่บอกว่าอยากเก็บเงินนักหนา

พรึ่บ!

ผมอุ้มเธอมานอนบนเตียงในห้องนอน เก้าโมงเช้าก็หลับแล้วหรอ แสดงว่าเมื่อเช้าตื่นเช้ามากสินะ

“อื้ม อะ”

ฉันงัวเงียขึ้นมาในห้องนอนที่กว้างใหญ่ เตียงนอนนุ่มมากๆเลย มีหมอนกอดด้วย อยากได้แบบนี้จัง ชวนพี่จิ๊บไปซื้อดีไหม ฉันมองดูรูปที่โต๊ะ เมื่อกี้เขาออกคำสั่งให้ฉันไปเรียนหนังสืองั้นหรอ ตกลงเขาเป็นคนใจร้ายหรือใจดีนะ

“ใครกัน”

ฉันเดินลงมาข้างล่างแล้วไปแอบอยู่ตรงเสา เห็นพี่จิ๊บกับลงเสริฟน้ำอยู่ เป็นผู้หญิงแต่งตัวสวยมากๆเลย ยังกับดารานั่งคุยกับพ่อเลี้ยงอยู่

“ไปตลาดให้หน่อยดาวเดี๋ยวให้ลุงหมายขับรถพาไป”

“จ้า”

ฉันรีบหยิบกระดาษจากพี่จิ๊บแล้วเดินออกหลังบ้านไปที่รถ ทุกวันเราจะไปจ่ายตลาดด้วยกันแต่วันนี้ฉันไปคนเดียว

“350฿”

“นี่ค่ะ”

หลังจากที่ซื้อของเสร็จฉันก็เดินมาซื้อตุ๊กตาหมีขาวตัวหนึ่ง มีหมีกอดแล้ว ฉันนั่งกินไอศกรีมตลอดทางกลับบ้าน

“ลุงช่วยถือดีกว่าดาว”

“ขอบคุณมากจ้า”

ฉันแบ่งให้ลุงหมายช่วยถือของจะไปยังไงทั้งผัก ทั้งเครื่องครัว ทั้งหมีขาวแถมยังมีขนมฉันอีก

“ตายแล้ววววววววว”

“มีอะไรหรอครับคุณอันนา”

ผมรีบออกมาดูเธอที่ร้องอยู่หน้าบ้าน เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อเลี้ยงเกริกเจ้าของรีสอทร์ทานใส

“นี่คนใช้พ่อเลี้ยงหรอค่ะ”

“ครับ”

ผมยืนมองอิงดาวที่ของกินเต็มมือแถมอุ้มตุ๊กตาอีก เธอหยุดมองมาที่เรา

“เลี้ยงดีเกินไปรึเปล่าค่ะ ใช้เงินแบบนี้ได้ยังไง”

“ช่างเถอะครับเงินเธอ”

ผมแอบขำอยู่ในใจ เมื่อเช้าขึ้นไปพูดเรื่องเงิน ค่ำมาซื้อของกินเต็มมือ เด็กของแท้

“คราวหน้าต้องอบรมณ์นะคะ อันนาไปก่อนดีกว่ารบกวนพ่อเลี้ยงนานแล้ว”

ฟอด!

“ขับรถดีๆนะครับ”

ผมเปิดประตูรถให้เธอ เมื่อกี้เธอห้ามแก้มผมด้วย เธอทำแบบนี้ทุกที่จนทุกนเข้าใจว่าเราคบกันอยู่

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว