เรื่องนี้เป็นนิยายYaoi(ช-ช)จ้าา เป็นเรื่องสั้นหลายๆตอนนะคะ Ncจุใจเหมือนเดิม ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่าาา รัก

พ่อแม่หนูไปไหนครับ 1

ชื่อตอน : พ่อแม่หนูไปไหนครับ 1

คำค้น : เด็ก นิยายวาย yaoinc

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.6k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2562 16:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พ่อแม่หนูไปไหนครับ 1
แบบอักษร

​พ่อแม่หนูไปไหนครับ 1​



วันนี้เป็นวันเสาร์แห่งการพักผ่อนของผมครับ หลังจากที่เรียนหนักมาตลอดหลายๆอาทิตย์ติดกัน วันหยุดก็ไม่ได้หยุดจริงจังสักทีเพราะต้องทำงานที่อาจารย์สั่งให้เสร็จ งานก็เร่งแถมยัฃเยอะมากๆอีก 

หลังจากส่งงานชิ้นนั้นเสร็จผมและกลุ่มเพื่อนก็ตกลงกันว่าจะไปเที่ยวพักผ่อนคลายเครียดกันบ้าง ตอนแรกตกลงกันว่าจะไปทะเล แต่ติดที่กระทันหันเกินกว่าจะทำได้ น่าผิดหวังนิดหน่อยที่กลับต้องได้มาสวนน้ำแทนสะงั้น...

เอาจริงสวนน้ำก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่หรอกนะในความคิดผม ผู้หญิงสวยๆนุ่งน้อยห่มน้อยเดินผ่านให้เพียบ ถึงแม้จะไม่เท่าชายหาดก็เหอะนะ

ผมอยู่คนเดียวในร่ม ส่วนเพื่อนคนอื่นๆก็แยกย้ายไปเล่นน้ำเป็นเด็กๆแล้ว 


"พี่ชายคับ"


เสียงเล็กๆของเด็กน้อยทำให้ผมต้องละสายตาออกจากผู้หญิงผมสั้นที่กำลังส่งสายตายั่วยวนมาให้ผมอย่างช่วยไม่ได้ 

พอหันไปเห็นว่าเป็นเด็กผู้ชายตัวเล็กที่ผิวขาวสว่างมากๆก็ทำให้ผมยิ้มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เด็กน้อยใส่เพียงกางเกงว่ายน้ำขาสั้นตัวเดียวเท่านั้น ตุ่มใตเล็กๆสองข้างสีหวานนั่นทำเอาผมต้องกลืนน้ำลายลงคอทันที ไหนจะแก้มกลมๆสองข้างที่แดงน้อยๆจากแสงแดดที่แรงเกินไปจากแดดประเทศไทย มือเล็กๆนั่นถือไว้เพี่ยงแค่หมวกว่ายน้ำเท่านั้น

"ว่าไงครับเด็กน้อย^^"

ผมส่งยิ้มที่คิดว่าเป็นมิตรที่สุดไปให้เด็กน้อย พ่อแม่คนไหนนะช่างกล้าปล่อยเด็กน่ารักๆแบบนี้ไว้คนเดี๋ยวเนี้ย ยังดีนะที่น้องกล้าเข้ามาทักผม


...ก็ผมน่ะ...ชอบเด็กสุดๆไปเลยยังไงล่ะ...


"พี่ชายเล่นน้ำเป็นเพื่อนน้องปุ่นหน่อยได้มั้ยคับ น้องปุ่นอยากเล่นน้ำสระนี้ แต่มันลึกๆมากเลยคับ น้องปุ่นขาไม่ถึง"

เหี้ยยยเอ้ยยยทำไมต้องอ้อน!! ทำต้องม้มปากแดงๆนั่นไว้ด้วย! มันน่ารักน่ะหนูรู้ตัวบ้างมั้ย! ฮึ่ย ใจเย็น...ใจเย็นไว้...

"ด..ได้สิ แล้วพ่อแม่หนูไปไหนละครับ"

ต้องถามไว้ก่อนครับ เผื่อพ่อแม่เด็กมาเห็นผมพาลูกเขาลงสระลึกแล้วมาด่าผมก็แย่สิ 

"คุณพ่อไม่ได้มาครับ ส่วนคุณแม่ทำงานอยู่นู้นนน"

นิ้วเล็กๆชี้ไปที่โซนขายอาหารของสวนน้ำ ผมเดาว่าแม่น้องน่าจะทำงานขายอาหารอยู่ที่นี่ ก็เลยปล่อยให้ลูกมาเล่นน้ำละมั้ง ประมาทจริงๆเลยนะ แต่วันนี้ผมจะช่วยดูแลเด็กน้อยน่ารักคนนี้ให้ก็แล้วกันนะครับ หึ

"แล้วคุณแม่หนูจะว่าพี่มั้ยครับเนี้ย"

"พี่ชายจุ๊จุ๊สิคับ คุณแม่ไม่ชอบให้เล่นน้ำลึก แต่ถ้ามีพี่ชายล่ะก็น้องปุ่นต้องเล่นได้แน่เลย"

"ฮ่าๆๆ ก็ได้ครับ ว่าแต่หนูชื่ออะไรนะ ปุ่นเหรอ"

ผมจูงมือเด็กน้อยมาที่ขอบสระ ก่อนจะลงไปก่อนและอ้าแขนรับร่างเล็กๆของเด็กมาไว้ในอ้อมแขน อ่าา ผิวโคตรจะนิ่มมือ และเพราะขาสั้นๆนั่นแตะไม่ถึงพื้นสระ ทำให้ต้องใช้ขารัดรอบเอวผมไว้จนแน่น 

ท่านี้มันไม่ปรอดภัยกับใครกันแน่นะ....

"ไม่ใช่คับ น้องปุ่นชื่อญี่ปุ่น คิกคิก พี่ชายๆ น้ำลึกมากกก ขาน้องไม่ถึงพื้นเลย คิกคิก"

"ฮ่าๆ ครับๆ งั้นเกาะพี่ไว้แน่นๆเลยนะ นี่ๆเอาแขนคล้องคอพี่ไว้นะครับ"

"ได้คับ คิกคิก เหมือนน้องปุ่นลอยได้เลยพี่ชาย ฮ่าๆ"

เด็กน้อยชอบใจใหญ่ที่ได้ลงสระลึกครั้งแรกเหมือนคนโต แขนข้างหนึ่งปล่อยออกจากคอผมแล้วตีน้ำไปมา เด็กก็คือเด็กสินะ ผมมองเด็กน้อยด้วยสายตาเอ็นดู แต่ดุ้นผมนี่สิ ดูเหมือนจะไม่อยากเอ็นดูน้องเลยแหะ

ผมรู้สึกว่าดุ้นผมที่มันขยายใหญ่ขึ้นจากการที่ก้นน้อยๆนี่เสียดสีไปมานี่คงจะอยากกระแทกก้นเด้งๆนี่แรงๆ อยากเข้าไปในตัวเด็กจะแย่ เสียงเล็กหวานถ้าครางชื่อผมจะเป็นยังไงนะ ยอดอกเล็กๆยังแดงอมชมพูขนาดนี้ แล้วรู...

"พี่ชายๆ"

"ห..ห๊ะ มีอะไรครับตัวเล็ก"

"พี่ชายทนหน่อยนะครับ.." 

เพราะเผลอคิดเรื่องลามกกับเด็กน้อยไปสะเยอะ รู้สึกตัวอีกทีก็เพราะน้องเรียกสติกลับมานี่แหละ

แล้วไอ้แววตาสงสารที่ส่งมาให้ผมนี่มันอะไรเนี้ย

"ทนอะไรครับ..เฮ้ย!"

ผมร้องเสียงหลงทันทีที่มือเล็กจับเข้าที่ดุ้นของผมอย่างจัง แต่ก็ต้องรับปิดปากเก็บเสียงและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดีนะที่ตรงมุมสระที่ผมเล่นอยู่ไม่ค่อยมีคน

"พี่ชายเจ็บตรงนี้ใช่มั้ยครับ"

"ปล่อยก่อนสิครับ อ่าา น้องปุ่นครับ อย่าซนสิ"

"พี่ชายเจ็บ น้องปุ่นรู้ เราไปที่ลับกันเถอะพี่ชาย เดี๋ยวปุ่นจะช่วยเองนะ ไม่ต้องอายน้องปุ่นนะ"

"อะ..อะไรเนี้ยเรา จะช่วยอะไรพี่ครับ อื้มม"

"เห็นมั้ยพี่ชายกำลังเจ็บปวด ไม่ต้องห่วงนะ น้องปุ่นทำเป็น น้องปุ่นทำให้คุณพ่อบ่อย คุณพ่อก็ชอบป่วย"

พี่ไม่ได้ร้องเพราะเจ็บครับ พี่แค่ครางเพราะมือเรานั่นแหละ จะลูบอะไรขนาดนั่น แต่ไอ้ประโยคหลังที่น้องพูดนี่ผมว่ามันชักจะแปลกๆแล้วสิ

"คุณพ่อป่วยเหรอครับ.."

"อื้ม! คุณพ่อบอกว่าถ้าตรงนี้มันปวมๆน่ะ แสดงว่ากำลังป่วย ต้องเอาพิษออก คุณพ่อถึงจะหาย น้องปุ่นก็เลยต้องช่วยคุณพ่อเอาพิษออก"

ด..เดี๋ยวนะ พ่อที่ไหนเขาทำแบบนี้กันว่ะ! นี่มันหลอกเด็กชัดๆเลยนี่หว่า 

แต่คิดไปคิดมามันจะเป็นประโยชน์กับผมใช่มั้ยนะ

"คุณพ่อแท้ๆของน้องปุ่นเหรอครับ"

"ไม่คับ พ่อใหม่น้องปุ่นเอง ใจดีมากกกกกเลย ซื้อขนมกับของเล่นให้น้องปุ่นเยอะแยะ แต่คุณพ่อชอบป่วยบ่อย น้องปุ่นเมื่อยปาก"

อึก..ให้เด็กใช้ปากด้วยเหรอวะ...กับเด็กไม่ถึง10ขวบเนี้ยนะ

"แล้ว..เอ่อ..คุณพ่อเคยเข้า..เข้าไปในตัวหนูมั้ย"

"อ่อ ยังเข้าไม่ได้ครับ คุณพ่อบอกรูน้องปุ่นเล็ก รอโตก่อน"

"แล้วคุณพ่อได้สอนอะไรหนูอีกมั้ย เอ่อ..เกี่ยวกับวิธีรักษาน่ะ"

"คุณพ่อบอกว่าถ้าไม่เอาพิษออกจะปวดมากๆคับ เดี๋ยวโตขึ้นน้องปุ่นก็จะเป็น อืม..อ่อ แล้วคุณพ่อก็บอกว่าถ้าใช้ลิ้นเลียจะเอาพิษออกมาได้เร็วด้วยล่ะ คุณพ่อบอกว่าพิษเป็นอันตรายแค่กับคุณพ่อ ไม่เป็นกับน้องปุ่น เพราะงั้นน้องปุ่นเลยกินได้ แต่น้องปุ่นไม่ค่อยชอบ มันคาวๆ"

ผมนึกภาพตามเป็นฉากๆ ถ้าเกิดเด็กน้อยนี่ทำแบบนั้นให้ผมบ้างจะเป็นยังไงนะ....

"พี่ชายๆ ของพี่ชายมันบวมใหญ่แล้วนะ น้องปุ่นจะนั่งมันได้อยู่แล้ว เจ็บมากใช่มั้ยครับ ให้น้องปุ่นเอาพิษออกให้นะ"

"ทำไมหนูถึงอยากช่วยพี่จังครับ"

"ก็พี่ชายใจดี พาน้องปุ่นลงสระลึก คุณแม่บอกว่าใครทำดีด้วยก็ต้องตอบแทน ตอนนี้พี่ชายกำลังป่วย น้องปุ่นก็จะช่วย"

พ่อกับแม่นี่สอนคนละอย่างกันเลยสินะ 


"หนูเป็นเด็กดีจัง งั้นช่วยพี่หน่อยนะ...ตอนนี้พี่ก็เจ็บมากๆเลยล่ะครับ..."




1/2



...................................................

ตัดฉับๆๆ


อิพี่!!!! ก็รู้ว่าน้องโดนหลอก! แล้วยังจะไปหลอกต่ออีก! น้องปุ่นหนีปายยยยยยยยย 


ล่าสุดก็คือเม้นนิยายตัวเองแล้ว...ตอนสองเร็วๆนี้จ่ะ 





ความคิดเห็น