นิยายรักดราม่า ฉีกทุกรักข้ามภพ ของนาคา ผู้ไม่เคยจบความรัก ไว้กับหญิงใด!

ตอนที่2 รอยพญานาค

ชื่อตอน : ตอนที่2 รอยพญานาค

คำค้น : ครุฑ นาค ตำนานรักสามเศร้า

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 290

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2562 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 รอยพญานาค
แบบอักษร

หลังการทานอาหารเสร็จ ศาสตร์และปักษ์นรีกลับมายังห้องทำงานของการันซึ่งพบว่าชายหนุ่มนั่งรออยู่ก่อนแล้ว 

"โทษที ฉันไปกินข้าวมา" 

"ไม่เป็นไร ฉันเพิ่งสอนเสร็จเหมือนกัน" 

ศาสตร์และปักษ์นรีนั่งลงบนโซฟายาวที่มีไว้รองรับแขกที่มาหาอาจารย์ของมหาวิทยาลัย 

"ว่าแต่เอ็งมีธุระอะไรหรือเปล่า?"

 "อ๋อ คืออย่างนี้ สุดสัปดาห์นี้ฉันจะพานักศึกษาไปเลี้ยงส่งล่วงหน้าน่ะ ว่าจะชวนแกไปเป็นเพื่อนด้วย ถือว่าไปดูแลรุ่นน้อง" การันเอ่ยเข้าธุระของตนที่จะมีในอีกสองวันข้างหน้ากับการเลี้ยงส่งนักศึกษาปีสี่ที่จะจบในเร็วๆนี้

 "ได้ซิ ว่าแต่เอ็งจะไปที่ไหน?" ศาสตร์รับคำอย่างเต็มใจเพราะช่วงนั้นตนก็ว่างพอดี 

"ที่ดูๆก็ น้ำตกประกายฟ้าแถวหนองคาย พอดีลูกศิษย์คนหนึ่งเป็นคนที่นั่นเขาบอกว่าสวยมากและมีน้ำตกเยอะ อันนี้ก็สายธรรมชาติถูกใจเอ็งแหละ ว่าแต่คุณปักษ์จะไปด้วยไหมครับ?" การันเอ่ยบอกข้อมูลก่อนหันมาถามแฟนสาวของเพื่อนหนุ่มทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไฮโซอย่างปักษ์นรีคงไม่ถนัดกับการบุกป่าฝ่าดง 

"พอดีปักษ์มีงานเป็นประธานสร้างพญาครุฑองค์ใหญ่ปางครุฑหยุดนาคแถวนนทบุรีน่ะคะ เอาไว้โอกาสหน้านะคะ" ปักษ์นรีเอ่ยปฏิเสธ ถึงมีคิวตนก็ไม่อยากไปตกระกำลำบากเสียเท่าไหร่ 

"สร้างอีกแล้วเหรอครับ นี่เพิ่งจะไปมาเอง ผมเห็นคุณไปเป็นประธานปลุกเสกหรือสร้างพญาครุฑอะไรนี่สี่ห้างานแล้วนะ" ศาสตร์เอ่ยถามอย่างแปลกใจ อันที่จริงแล้วเขาไม่ค่อยอยากยุ่งเรื่องนี้เพราะไม่ได้ชื่นชอบครุฑเสียเท่าไหร่แต่ไม่ถึงกับว่าบูชาไม่ได้ 

"ปักษ์ชอบนี่คะ ครุฑยิ่งใหญ่ เป็นผู้มีอำนาจวาสนาบารมีไม่มีอะไรเทียม" ปักษ์นรียืนกรานความเชื่อของตน การันแอบเห็นสีหน้าเพื่อนหนุ่มก็ยิ้มขำ รู้ดีว่าสองคนนี้มาคนละสายกัน 

"งั้นปักษ์ขอตัวก่อนนะคะศาสตร์ พอดีนัดเพื่อนไว้น่ะคะนี่ก็ได้เวลาแล้ว ขอตัวก่อนนะคะคุณรัน" ปักษ์นรีโน้มใบหน้าหอมแก้มลาแฟนหนุ่มก่อนจะขอตัวออกไปเพราะนัดกับอลิสาไว้

 "ทำไมวะ อาการไม่ชอบครุฑกำเริบเหรอ?" การันแซวยิ้มๆหลังจากที่ปักษ์นรีออกไปแล้ว 

"ฉันไม่มีอคติอะไรกับครุฑหรอก เพียงแต่ปักษ์จริงจังมากเกินไป ฉันชวนไปเป็นประธานงานบวชหมู่หรือทอดกฐินอะไรเขาไม่เคยไป แต่งานครุฑนี่เขาไม่เคยปฏิเสธเลย"

 "มันเป็นความเชื่อส่วนบุคคลวะเพื่อน" การันเอ่ยพลางยกกาแฟขึ้นดื่ม ศาสตร์พยักหน้าเห็นด้วยกับคำของเพื่อนหนุ่ม

 มันคือความเชื่อส่วนบุคคล..

 ....ปักษ์นรีขับรถเบนซ์ราคาแพงมายังร้านอาหารแห่งหนึ่งที่นัดกับอลิสาเพื่อนสาวนางแบบของตนไว้ เมื่อลงจากรถก็พบกับอลิสาที่โบกไม้โบกมือให้พอดี 

"ปักษ์!" 

เมื่อปักษ์นรีเห็นเข้าก็ตรงเข้าไปหา อลิสาเดินนำไปที่โต๊ะที่จองไว้ล่วงหน้าทำให้ปักษ์นรีรู้ว่าเพื่อนสาวหาได้มาเพียงลำพัง 

"นี่แก ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่ชินแสหมิง ชินแสเป็นหมอดูที่แม่นมากๆๆๆเลยนะ ดาราไฮโซมากมายพากันไปดูกับชินแสทั้งนั้น นี่ฉันก็ดู ชินแสทำนายทายทักได้แม่นทุกอย่าง ฉันก็เลยจะชวนแกมาดูด้วย" อลิสาเอ่ยสรรพคุณของชายวัยหกสิบชาวจีนที่นั่งร่วมโต๊ะดื่มน้ำชาให้เพื่อนสาวฟัง 

"แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบดูดวง" 

"นี่แก กว่าคนอื่นจะจองคิวชินแสได้ต้องรอเป็นเดืิอนเลยนะ นี่ฉันใช้อภิสิทธิ์นามสกุลดังของคุณพ่อเพื่อลัดคิวมาให้แกโดยเฉพาะ ดูหน่อยเหอะ ฉันอยากรู้ว่าแกจะดวงดีเหมือนฉันไหม ดูเรื่องอะไรดี ธุรกิจ เอ้อ! ดูเรื่องเนื้อคู่หรือฤกษ์แต่งงานของแกกับคุณศาสตร์ไง" อลิสาแนะนำอย่างตื่นเต้น ปักษ์นรีเริ่มคล้อยตามและสนใจขึ้นมาเพราะตอนนี้ตนก็อยากที่จะแต่งงานแล้วแต่ไม่เห็นวี่แววว่าศาสตร์จะขอสักที 

"เอ้าๆ ลื้อจะดูไหม อั่วต้องไปบ้านคุณหญิงแจ่มจันทร์ต่อหน่า"

 "ดูค่ะ" ปักษ์นรีตัดสินใจที่จะดูก่อนแบมือวางบนโต๊ะ ชินแสหมิงจดจ้องมองลายมือแวบหนึ่งก่อนเงยหน้าขึ้นมองปักษ์นรีด้วยแววตานิ่ง

 "ลื้อมีแฟนที่รักกันมาเจ็ดปี" ชินแสหมิงทายทักขึ้นมาทำให้ปักษ์นรีนิ่งอึ้งไป 

"ลื้อเป็นคนมีบุญวาสนา ดวงตาของลื้อเหมือนนกยักษ์ผู้ยิ่งใหญ่ อั่วขอวันเดือนปีเกิดของลื้อกับแฟนลื้อ"

 "ฉันเกิดวันจันทร์ที่ 5 เดือนธันวาคม 1993 ปีระกา ส่วนแฟนของฉันเกิดวันเสาร์ที่ 9 เดือนธันวาคม 1989 ปีมะโรงค่ะ" 

ชินแสได้ฟังวันเดือนปีเกิดก็หุบพัดกระดาษดังควับทำให้สองสาวตกใจหันมามองหน้ากัน

 "แฟนลื้อกับลื้อไม่ใช่คู่กัน แฟนเป็นงู แต่ลื้อเป็นนก!"

 "งูนกอะไรของชินแส!!" ปักษ์นรีเริ่มไม่พอใจที่โดนทักว่าไม่ใช่คู่แท้ของแฟนหนุ่มจนเผลอขึ้นเสียงทำให้คนทั้งร้านต่างหันมามองเป็นตาเดียว

 "ครุฑ นาค รักข้ามเผ่าพันธุ์ใช่ว่าจะสมหวังเสมอไป แล้วแต่ลื้อว่าจะเชื่ออั่วหรือไม่ แต่อั่วขอเตือนไว้เลยนะว่าคู่ที่แท้จริงของแฟนลื้อเขากำลังมาเอาของๆเขาคืน!"

 ชินแสเอ่ยจบก็เดินออกไปจากร้านทันที อลิสาถึงกับกุมขมับไม่รู้จะตามชินแสไปหรือปลอบใจเพื่อนสาวก่อนดี 

"แก ใจเย็นๆนะ"

 "ไม่ใจเย็นอะไรทั้งนั้น เพราะฉันไม่เชื่อ ฉันกับศาสตร์รักกันมาหลายปี เขาเป็นคนดี ไม่เคยนอกใจฉัน ไม่เคยทำให้ฉันเสียใจ อลิส ถ้าแกยังอยากเป็นเพื่อนฉันอยู่ก็อย่าเอาหมอดูบ้าๆที่ไหนมาหาฉันอีก!" ปักษ์นรียื่นคำขาดอย่างหัวเสียก่อนจะคว้ากระเป๋าเดินออกจากร้านไปทันที 

ประตูรถถูกกระชากปิดอย่างแรงพร้อมร่างหญิงสาวที่มีสีหน้ากังวล พยายามจะสลัดคำทำนายนั้นออกไปเพื่อไม่ให้มาบั่นทอนจิตใจแต่ลึกๆแล้วทำไมตนถึงต้องหวาดหวั่นคล้ายกับมีลางสังหรณ์ว่าจะเกิดขึ้นจริง

 "ไม่ ศาสตร์เป็นคนดี ศาสตร์ไม่เคยทำให้เราเสียใจและไม่มีใครที่จะแย่งศาสตร์ไปได้ เรารักกันมาก!" ปักษ์นรีแผดเสียงออกมาเพื่อกลบเกลือนความว้าวุ่นใจของตัวเองก่อนจะขับรถออกไป 

ศาสตร์กลับมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลที่เขาพักอาศัยอยู่ร่วมกับครอบครัว หากแต่บ้านบางครั้งก็เงียบไปไม่น้อยเมื่อบิดาและมารดาต่างก็ต้องเดินทางไปติดต่อธุรกิจต่างประเทศอยู่บ่อยๆ 

"ฮือๆๆๆๆๆๆ" 

เพียงเดินผ่านประตูขนาดใหญ่ ชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของหญิงสาวดังแว่วเข้ามา ยิ่งเดินก็ยิ่งได้ยินเสียงชัดจนต้องหยุดเดินเพื่อฟังให้แน่ชัด 

"ฮือๆๆๆ"

 "พี่ปาน!" ศาสตร์จำได้ว่านั่นคือเสียงของแม่บ้านจึงรีบวิ่งไปตามเสียงนั้นทันทีเพราะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา เมื่อเข้ามาในห้องนั่งเล่น ศาสตร์ถึงกับถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นพี่ปานกำลังนั่งอ่านหนังสือนิยายเล่มหนาราคาสามร้อยบาทอยู่โดยมีป้าชื่นกำลังเช็ดโต๊ะพลางเหลือบตามองอย่างเอือมระอา

 "อ่านแล้วก็ร้องไห้ใหญ่โต จะอินอะไรหนักหนา เห็นไหมว่าทำคุณศาสตร์เขาตกใจหมด" 

"ฮือๆๆ ก็มันอินนี่ป้า พระเอกกับนางเอกเป็นนาค เขาสองคนรักกันมากเลยนะแต่...ฮือๆ แต่พระเอกตาย นางเอกก็รออยู่หลายร้อยปีพันปีพระเอกก็ไม่กลับมาหานางซะที ฮือๆๆๆ" พี่ปานเล่าไปร้องไห้ไปพลางหยิบทิชซู่ขึ้นมาซับน้ำตา ศาสตร์ได้ฟังเรื่องเล่านิยายก็ใจหายวาบ รู้สึกเจ็บปวดตรงหน้าอกตำแหน่งหัวใจจนเซ 

"คุณศาสตร์!" ป้าชื่นรีบถลาเข้าไปประคองร่างชายหนุ่มไว้ไม่ให้ล้ม 

"คุณศาสตร์เป็นอะไรไปคะ ไม่สบายหรือเปล่า ให้ป้าเรียกนายสะอาดพาไปโรงพยาบาลไหมคะ?" 

"ไม่เป็นไรครับป้า ผมแค่วูบๆ พักสักครู่คงจะหาย" ศาสตร์เอ่ยตอบพลางพยุงตัวเองไปนอนบนโซฟาตัวยาว

 "นังปาน เอ็งไปหาอะไรร้อนๆมาให้คุณศาสตร์ไป เดี๋ยวข้าจะไปหาผ้ามาซุบน้ำเช็ดตัวให้คุณเขา" ป้าชื่นสั่งงานหลานสาวก่อนกุจิกุจอออกไปจากห้องทิ้งให้ศาสตร์นอนกุมขมับและหลับใหลไป 

.....

 "ท่านพี่ ท่านพี่ น้องใจจะขาดแล้ว" เสียงหวานกระซิบดังข้างหู ศาสตร์ที่กำลังหลับพักผ่อนงัวเงียตื่นขึ้นมาก็ต้องตกใจเมื่อพบหญิงสาวใบหน้าหวานกำลังจ้องมองตนพร้อมน้ำตาที่หยดลงอาบแก้มไม่ขาดสาย 

"คุณเป็นใคร?" 

"ท่านพี่ น้องใจจะขาดแล้ว เมื่อใดท่านจะกลับมา ฮือๆ" หญิงงามตรงหน้ายังคงเอ่ยตัดพ้อทั้งน้ำตา ศาสตร์จ้องมองร่างที่นั่งพับเพียบกับพื้นด้วยความคุ้นเคยและงุนงง 

"คุณเป็นใครเหรอครับ?" ศาสตร์เอ่ยถามออกมาอีกครั้ง พินธุมณีน้ำตาไหลรินหนักกว่าเก่า เจ็บปวดมหาศาลที่คนรักจำตนไม่ได้แม้จะเข้าใจว่าเป็นเพราะภพชาติใหม่ของเขาก็ตาม.... 

"นังปาน นังนี่ โอ๊ย ตายแล้ว ตายๆๆ" เสียงเอะอะโวยวายของป้าชื่นทำให้ศาสตร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่อาการต่างๆหายเป็นปลิดทิ้ง ชายหนุ่มนิ่วหน้าแปลกใจเมื่อรู้ที่มาของการโวยวายของป่าชื่น พื้นในบริเวณนั้นเปียกเป็นทางยาวตั้งแต่ประตูจนมาถึงตัวเขา

 "อะไรป้า?"

 "เอ็งมาดูนี่ เอ็งทำน้ำหกใช่ไหม!" ป้าชื่นชี้ให้ปานดูพื้นที่เปียก ปานถึงกับงุนงงไป 

"ป้า ฉันเพิ่งลงไปชงโอวัลตินให้คุณศาสตร์เสร็จ เนี่ย เพิ่งขึ้นมาเนี่ยเห็นไหม ฉันจะทำน้ำหกได้ไงล่ะ?" ปานย้อนถามพลางชูถาดที่ใส่โอวัลตินให้ป้าชื่นดูเป็นการยืนยัน ศาสตร์จ้องมองดูรอยน้ำพลางครุ่นคิด เมื่อสังเกตเห็นถึงร่องรอยที่เป็นทางยาว 

หรือว่า...!

ชายหนุ่มรีบควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้พลางเข้าgoogleค้นหาร่องรอยของพญานาค ศาสตร์เบิกตาตกใจเพราะภาพทุกภาพที่อยู่ในข้อมูลล้วนมีความคล้ายกับร่องรอยน้ำในบ้านของเขามาก!

 เขาเจอรอยพญานาคเข้าแล้วหรือนี่!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว