email-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์น่ารักๆและนักอ่านที่สนับสนุนทุกคนนะคะ 🎀🍀🎊😂☺️🐰🍓☀️🍄🔆🎄🕌☀️🎁👑

HOW BAD CAN I BE : บทที่ 3 ดุ

ชื่อตอน : HOW BAD CAN I BE : บทที่ 3 ดุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2562 21:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HOW BAD CAN I BE : บทที่ 3 ดุ
แบบอักษร


HOW BAD CAN I BE

บทที่ 3



“เธอไม่ผิดที่กำลังเล่นสนุก แต่เธอผิด...”

“.......”

“ผิดที่มาเล่นสนุกกับผู้หญิงของฉัน”

อยู่ๆหน้าฉันก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาทันทีโดยไร้สาเหตุ อาจเป็นเพราะมีคนมาปกป้องอย่างเปิดเผยแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยทำให้หัวใจของฉันสั่นไหว....

อย่านะดาหลัน...เธอรู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่มีทางช่วยเธอฟรีๆ อย่าเอาหัวใจ อย่าเอาความรู้สึกมาเกี่ยวข้องด้วยเลย...

แค่นี้ก็บอบช้ำจะตายอยู่แล้ว

“มะ...ไม่จริงน่า!”

เสียงของยัยเกรซกับยัยมิ้นท์พูดพร้อมกันและเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ในขณะที่อสุราไม่สะทกสะท้าน แถมยังข่มขู่อีกฝ่ายไม่หยุด

“เห็นพวกเธอสนุก....ฉันก็อยากจะสนุกกับพวกเธอบ้างเหมือนกัน”

เขาพูดพลางกวาดสายตาไปรอบๆ ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาเลยสักคน สองคนนั้นหน้าซีดเผือดเป็นไข่ต้มยกมือพนมไหว้ร่างสูงยกใหญ่

“มะ มิ้นท์ขอโทษ มิ้นท์ไม่รู้จริงๆว่าดาหลันเป็นคนของอสุรา ต่อไปนี้พวกเราจะไม่ยุ่งกับดาหลันอีกแล้ว สาบานได้เลย”

ฉันมองภาพสองคนนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า คนที่พวกหล่อนต้องขอโทษมันควรจะเป็นฉันสิ ไม่ใช่เขา!

“ดาหลัน....เธออยากให้ฉันทำอะไร”

เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับก้มลงมามองหน้าฉันที่แทบจะซบอยู่บนอกแกร่งของเขา สองคนนั้นหันขวับมามองฉันตาแทบเหลือก

“........”

“จะให้มันมากราบขอโทษ ฉันก็ทำให้เธอได้นะ”

อสุรามองฉันด้วยสายตาเร่งเร้าต้องการคำตอบ ฉันแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วนึกในใจ กราบขอโทษงั้นเหรอ?

เหอะ!

มันชดใช้ในสิ่งที่คนพวกนี้ทำกับฉันราวกับไม่ใช่คนไม่ได้หรอก ตลอดสามปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเลยสักวันเดียว

“นายคิดว่าฉันจะอยากได้คำขอโทษไปทำไม....”

เขายกยิ้มมุมปากบ่งบอกถึงความพอใจทันทีที่ฉันตอบกลับไปแบบนั้น แต่ก็ไม่วายหันมาแขวะฉันไม่เลิก

“เพราะคบกับฉันเธอถึงได้ฉลาดขึ้นมาหน่อย”

นี่ถ้าไม่ติดว่าฉันเจ็บไม่มีเรี่ยวมีแรงจนทำอะไรไม่ได้นะ ฉันกระโดดตบหมอนี่ไปแล้ว

คนอะไรปากหมายิ่งกว่าหมาซะอีก!

“แล้วเธอต้องการอะไรหื้ม?”

เขาถามเสียงเรียบ ฉันเบนหน้าไปมองมิ้นท์กับเกรซที่ยืนตัวสั่นเป็นลูกนก ใจนึงก็สงสาร แต่อีกใจนึงมันกลับคิดถึงเรื่องราวเลวร้ายทั้งหมดที่ได้เจอ

ฉัน...ให้อภัยไม่ได้จริงๆ

“ถ้านายเป็นฉัน นายจะทำอะไรล่ะ”

ฉันถามกลับ เพราะสมองของฉันมันมีแต่เรื่องบัดซบอยู่เต็มไปหมด ฉันอยากให้พวกนั้นถูกตบ อยากให้พวกนั้นโดนเหมือนที่ฉันโดน เจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บ!

แต่ฉันก็ยังไม่มีความกล้าพอที่จะทำเรื่องพวกนั้นจริงๆได้หรอก บอกแล้วไงว่าฉันมันโครตอ่อนแอ

อยู่ๆร่างสูงก็แสยะยิ้มแล้วเอ่ยคำตอบที่ทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ถามเขาไปเลย

“ฆ่าทิ้ง”

“นายจะบ้ารึไงยะ!” ฉันตื่นตกใจ

“...ฉันก็แค่ล้อเล่น”

เขาพูดเหมือนแกล้งฉันจริงๆ แต่สายตาของเขามันไม่มีแววล้อเล่นเหมือนที่ปากเขาพูดเลยสักนิดเดียว หมอนี่น่ากลัวชะมัด!

“นายจะทำอะไรก็รีบทำเถอะ ฉันเจ็บตัวไปหมดแล้ว อยากออกจากตรงนี้เร็วๆ” ฉันกระซิบ เขาพยักหน้าเบาๆ

“กั้ง...”

“.....”

“ไอ้กั้ง!”

เขาเอ่ยเรียกชื่อใครบางคน ก่อนที่จะมีผู้หญิงตัวเล็กๆหน้าตาน่ารัก(กว่าฉัน)มาก เดินฝ่าวงล้อมเข้ามาหาอสุรา

“เรียกกั้งมีอะไรเหรอคะพี่?”

“พายัยหมาเน่านี่...ไปไกลๆหูไกลๆตาฉันที”

โห้?

ไล่เลยเถอะแบบนี้ ฉันแอบหยิกแขนหมอนั่นไปทีนึง ซึ่งเขาทำเหมือนไม่รู้สึกเจ็บอะไรทั้งๆที่ฉันออกแรงหยิกสุดตัวเลยนะ ให้ตายสิ!

“มานี่ค่ะ หมาเน่า เดี๋ยวกั้งช่วยพยุง”

ยัยกั้งอะไรนี่ก็เข้ามาพาร่างของฉันออกจากแขนแกร่งของอสุรา หลังจากนั้นหล่อนก็พยุงฉันให้เดินฝ่าฝูงชนมหาศาลที่มองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

หรือฉันคิดไปเองนะ?

กรี๊ดดดดดด!!

ห่างออกมายังไม่พ้น 10 เมตร ฉันก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของยัยเกรซจากทางด้านหลัง หัวใจฉันเต้นเร็วอย่างรุนแรงเพราะฉันกลัวว่าหมอนั่นจะฆ่าสองคนนั้นทิ้งจริงๆ

ฉันพยายามจะหันกลับไปมองข้างหลังว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ร่างที่เล็กพอๆกับฉันของยัยกั้งกำลังบังคับให้ฉันเดินไปข้างหน้าเพียงอย่างเดียว...

“อย่าหันกลับไปค่ะ” เธอเอ่ยเสียงแข็ง

“ทะ...ทำไม?”

“มันไม่น่าดูหรอก แล้วก็อีกอย่าง...”

“.......”

“พี่อสุราเขาไม่อยากให้พี่เห็นถึงได้ให้กั้งพาพี่ออกมานี่ไงคะ...”

“แต่ว่า...”

“หมาเน่าต้องเชื่อกั้งสิคะ”

ฉันจะไม่เชื่อเธอเพราะเธอเรียกฉันแบบนี้เนี่ยแหละย่ะ!

โอ๊ย! ยะ อย่า....อร้ายยยย!

เสียงพวกนั้นยังคงดังไม่หยุด ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างยกมือถือของตัวเองขึ้นมาถ่ายคลิปไว้ มหาลัยนี้มีแต่คนไร้หัวใจกันรึไงนะ

ช่างเถอะ! ฉันจะไปสนใจทำไมล่ะ ตอนที่ฉันโดนถูกกระทำก็แบบนี้นั่นแหละ

ฉันจะไม่หันหลังกลับไปมองมันอีก!


ฉันถูกพาตัวมาที่ห้องพยาบาลในมหาลัย ยัยกั้งจัดการทำความสะอาดแผล ทายาที่รอยช้ำ แล้วก็หาเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ไม่ใช่ชุดนักศึกษามาให้ฉันใส่แก้ขัดไปก่อน

ในระหว่างที่อยู่กับยัยกั้งฉันใช้โอกาสนี้ถามเรื่องของอสุราอย่างละเอียด ซึ่งสิ่งที่ยัยกั้งเล่ามามันทำให้ฉันอึ้งและชอล์คไปเกือบสิบนาที

ดาหลัน...เธอพลาดแล้ว!

พลาดแรงมากด้วย!

โอ๊ยย ชีวิตของช้านนน!!

อสุราเป็นถึงลูกชายเจ้าของมหาลัยเฮงซวยนี่แถมเขายังเป็นนักศึกษาห้อง S ห้องที่มีแต่เด็กเมพๆที่ไม่ว่าจะทำเรื่องเลวร้ายแค่ไหนก็ไม่มีทางถูกไล่ออก

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเขา...อสุรา

เขาอยู่ตำแหน่งสูงสุดในคลาส S ซึ่งหมายความว่านอกจากเขาจะแข็งแกร่งแล้วเขายัง เก่ง ฉลาด ไม่มีใครในมหาลัยนี้ที่ไม่รู้จัก...

นี่ฉันมัวไปมุดหัวอยู่ที่ไหนมานะ! -.,-

“เหลือเชื่อจริงๆ มีคนแบบพี่ในมหาลัยได้ยังไงเนี่ย”

ยัยกั้งทำตาโตแบ๊วๆใส่ฉันทันทีที่รู้ว่าฉันเพิ่งรู้จักกับอสุราเมื่อวาน...

“ฉันเลิกกับเขาตอนนี้ทันมั้ยอะ...”

ฉันพึมพำกับตัวเองเพราะรู้แล้วว่าชีวิตของฉันหลังจากนี้จะเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เลยล่ะ มีผู้หญิงมากมายที่อยากเป็นของเขา ฉันต้องต่อกรกับคนพวกนั้นแทนยันเกรซ มิ้นท์ แพท

แค่นี้ก็ว่าวุ่นวายแล้วแต่ชีวิตฉันยังไม่พังเท่าตำแหน่งที่อสุรายืนอยู่...

มันสูงและน่ากลัวอย่าบอกใครเลยล่ะ จะต้องเป็นคนแบบไหนถึงจะเหยียบขึ้นไปไกลถึงจุดนั้นได้ ไปถึงว่ายากแล้ว รักษามันไว้ยากยิ่งกว่า...

แต่อสุราก็รักษาตำแหน่งนี้มาได้ถึงสี่ปีและอีกแค่เทอมเดียวก็จะจบการศึกษา...

เขาเหมือนอยู่โลกคนละใบกับฉันเลยว่ามั้ย...?

ทำไมเขาถึงได้มาขอฉันเป็นแฟนทั้งๆที่ฉัน...ไม่มีอะไรคู่ควรกับเขาเลยสักนิด

“พี่ไม่มีสิทธิเลิกหรอกค่ะ...”

“อะไรนะ?”

ฉันหันไปสนใจยัยกั้งทันทีที่นางพูดจาแปลกๆ ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิเลิกกับเขาล่ะ?

“พี่ต้องอยู่เป็นของเล่นจนกว่าเขาจะเบื่อ...พี่ไม่มีทางหนีเขาไปไหนได้หรอกค่ะ”

“.........”

“ถ้าพี่รู้เรื่องนี้ก่อนที่จะตัดสินใจคบกับเขาก็คงดี...” ยัยกั้งทำหน้าเห็นใจฉัน

“แล้วถ้าฉันบอกเลิกเขาก่อนมันจะเป็นยังไง?”

ฉันถามเพราะฉันสงสัย เขาจะโหดร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวฉันรึไงถ้าฉันอยากจะเลิกน่ะฮะ?

“ปกติไม่มีใครอยากจะเลิกกับพี่เขาหรอกนะคะ เพราะพี่เขาดุมากกกก” ยัยกั้งยิ้มกริ่ม

“หมายความว่าไง?”

ฉันทำหน้างง แต่ก่อนที่ยัยกั้งจะได้อ้าปากอธิบายอะไรต่อ เสียงทุ้มเข้มก็ดังขึ้นข้างใบหูฉันจนฉันสะดุ้งสุดตัว

“ก็เรื่องบนเตียง ‘ดุ’ ไง เดี๋ยวเธอก็ได้รู้...ดาหลัน”

“อะ...อสุรา!!”



++++++++++++++++++++++

พรุ่งนี้มาต่อจ้าาา แต่อาจจะช้านิดนึงเนอะ พอดีติดธุระ ^^ ฝากคอมเม้นท์กำลังใจด้วยน้าาา



ความคิดเห็น