ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๔

ชื่อตอน : เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๔

คำค้น : คาลอส,เซียน่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2559 20:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๔
แบบอักษร

วันอภิเษกสมรส

 

 

 

 

องค์หญิงยิ้มหน่อยซิเพค่ะ

 

 

 

ยิ้มมมผมพูดแล้วฝืนยิ้ม  นมจึงส่ายศรีษะแล้วเดินไปหยิบผ้าคลุมศรีษะมาติดให้ผมที่นั่งเป็นตุ๊กตา ตอนนี้รอบๆตัวผมมีคนเยอะแยะไปหมด ซึ่งส่วนใหญ่ง่วนอยู่กับตัวผมไม่ว่าจะช่างแต่งหน้า ช่างตัดเย็บ ช่างทำผม บลาๆๆ

 

 

 

ได้เวลาสวมชุดแล้วเพค่ะ องค์หญิงช่างตัดเย็บนำชุดมาให้ผมสวม

 

 

 

 

ไม่ใช่องค์หญิงแล้ว ช่างแต่เป็นว่าที่องค์ราชินีตางหากละนมเดินเข้ามาด้านหลังช่างตัดเย็บ แล้วยิ้มออกมาด้วยสีหน้า ความรู้สึก ว่านมมีความสุขมากในวันนี้

 

 

 

 

อ้อองค์หญิงเพค่ะ ผ้าเช็ดหน้าค่ะ

“? ฉันต้องได้ใช้ด้วยหรอค่ะนม

เก็บไว้กับตัวนะเพค่ะ แล้งพระองค์จะรู้ประโยชน์ของผ้าผืนนี้

ค่ะผมรับมาด้วยความสงสัยแต่ก็เก็บไว้กับตัวอย่างดี

 

เมื่อแต่งกายเสร็จเรียบร้อย ต่อไปก็ได้เวลานำว่าที่เจ้าสาวมอบแด่ว่าที่เจ้าบ่าวแล้วเจ้าบ่าวต้องอุ้มว่าที่เจ้าสาวเดินขึ้นไปด้านบนแท่นสาบานรัก คล้ายแท่นสามเหลี่ยมโดยจะต้องเดินไปชั้นบนสุดเพื่อทำพิธี โดยมีขั้นบันไดทั้งหมด 100 ขั้น

 

 

 

เหล่าบรรดาผู้ทำพิธี องค์ราชาและราชินีทั้งสองเมือง ก็อยู่บนชั้นพิธีกรรม รอเพียงขบวนว่าที่องค์ราชินีมายังปลายขั้นบันได

 

 

 

ร่างสูงที่มารออยู่ก่อน  จ้องไปยังขบวนด้านหน้าตนเองอย่างจดจ่อและเมื่อเห็นร่างบางเดินออกมาเพื่อเดินมาหาตน ร่างสูงถึงกับพอใจกับการแต่งงานในครั้งนี้เป็นอย่างมาก

 

 

 

ร่างบางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าร่างสูง ชุดองค์ ทรงเครื่องได้ถอดออกบางส่วนเพื่อให้ว่าที่องค์ราชาสามารถอุ้มองค์ราชินีได้สะดวก

 

 


              จากนั้นร่างสูงเดินเข้ามาโค้งตัวลงเพื่อขออนุญาตฝ่ายหญิงก่อนอุ้มในท่าเจ้าหญิงขึ้นไปบนแท่นพิธี

 

 

 

ยื่นมือมา เซียน่าร่างสูงกระซิบบอกอีกคนที่ไม่ยอมยื่นมือออกมาซักที  โดยที่ตัวเค้ายื่นมือรออีกคนอยู่แบบนั้น

 

 

 

ผมยืนกุมมือตัวเองไว้ที่หน้าท้อง สีหน้าวิตกว่าสิ่งที่ผมจะทำต่อไปนี้ ผมคิดดีแล้วหรือไม่

 

 

 

ไม่มีอะไรน่ากลัว  เจ้าแค่ส่งมือมาหาข้า แล้วข้าจะปกป้องเจ้าเอง  เซียน่าเชื่อข้าซิ

“…….”

เมืองวาส….”

เมื่อได้ยิน เหมือนเป็นจิตใต้สำนึกของร่างที่ผมอยู่ด้วย มือผมจึงยื่นออกไปให้ร่างสูงทันที

หึหึวันนี้เจ้างามนัก เซียน่าคาลอสจับมือผมให้วางบนบ่าตัวเอง แล้วช้อนตัวผมไว้ในอ้อมแขน ผมจึงคล้องคอคาลอสไว้อย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

 

แต่มือร่างสูงไม่อยู่สุข ขยับไปมาบริเวณหน้าอก ผมจึงอดไม่ได้ที่จะกริ้ว และจ้องหน้าอีกคนอย่างเอาเรื่อง

 

 

 

“…หยุดมือของนายเดี๋ยวนี้นะ..” เสียงพูดคล้ายกระซิบได้ออกจากปากผม

หึ กว่าจะพูด

เพราะฉันขี้เกียจคุยกับคนอย่างนาย

ไม่คุย….งั้นส่งเสียงให้ข้าฟังก็ได้

“..O/////O ไอ่ๆสมองคิดคำต่อว่าไม่ออกจึงพูดเหมือนคนติดอ่าง

 

 

 

ข้าจะเริ่มเดินขึ้นบันไดแล้วนะเซียน่า

“……” ชิ ผมสบัดหน้าเชิดไปอีกทาง

หึกอดคอข้าแน่นๆล่ะ ถ้าเจ้ากลัวตกจากนั้นคาลอสเดินขึ้นบันไดไปพร้อมกับเสียง กลอง เสียงเป่าที่ดังตลอดการเดินขึ้น

 

 

 

นาย!!” ผมตะคอกใส่อีกคนเบาๆ เพราะอยู่ดีๆคาลอสก็ทำท่าเหมือนจะปล่อยผมลง ผมจึงกอดคอคาลอสไว้แน่น

หึ…”

ชิ!”

ผ่านมาประมาณเศษหนึ่งส่วนสี่ของขั้นบันได

 

 

 

นายไม่เหนื่อยหรอเดินขึ้นทั้งที่อุ้มฉันอยู่แบบนี้

 

 

ผมเปิดปากถามก่อนเพราะความอยากรู้ไอ้เรื่องมาดนั้นเอาไว้ก่อนละกัน เพราะถ้าเป็นผมอุ้มสาวเดินขึ้นบันไดแบบนี้คงไม่ถึงสิบขั้นผมคงสลบเป็นแน่

 

 

 

เป็นการทดสอบความแข็งแกร่งของผู้ที่จะเป็นราชาของที่นี่และเป็นคู่ชีวิตของเจ้าด้วยยังไงล่ะ

 

 

 

 

อื่ม…” ผมจึงได้แต่มองดูพิธีกรรมที่ไม่เคยเห็นต่อไป

 

 

 

 

ขณะที่คาลอสเดินไปตามขั้นบันไดเรื่อย  ความเหนื่อยก็แสดงออกมาให้ผมเห็นด้วยเม็ดเหงื่อที่เริ่มไหลลงมายังจมูกโด่ง ปลายผมและผ่านลำคอแกร่ง

 

 

 

ไหวไหมผมถามออกไปเมื่อเห็นเม็ดเหงื่อจากอีกคน

 

 

 

อ๊าเหงื่อเข้าตาข้า เช็ดมันออกให้ข้าที

 

ร่างสูงหยุดการเดิน  ก้มหัวลงมาให้ผมเช็ดเหงื่อออกให้แต่ก็ไม่ปล่อยผมลง แต่ผมก็ยังจะขยับตัวลงจากร่างสูงเพื่อยืนแล้วค่อยเช็ดให้ แต่ร่างสูงยึดตัวผมไว้กับตัวทันทีเมื่อรู้ว่าผมจะเอาเท้าลงพื้น

 

 

 

อย่าเอาเท้าลงเด็ดขาด เซียน่า กอดคอข้าไว้เดี๋ยวนี้

 

 

 

ทำไมฉันจะเอาเท้าลงไม่ได้

 

 

 

เจ้าจะไม่ได้อยู่กับข้าจนวันตาย อย่าเอาลงเด็ดขาด

 

 

 

ได้ยินดังนั้นผมรีบกอดคอคาลอสแน่น  โดยไม่ลืมใช้ผ้าเช็ดหน้าที่นมให้มาก่อนเข้าขบวน เช็ดดวงตาที่ยังปิดอยู่ให้ร่างสูง

 

 

 

เสร็จแล้ว

 

 

 

ฟอด!

O.O!!^_^

นาย!” คาลอสหอมแก้มผมอย่างรวดเร็ว ยิ้มแล้วมองผม

 

 

 

ขอบคุณร่างสูงพูดแล้วยิ้มส่งมาให้ผม โดยที่ผม เชิดหน้าไปอีกทางทันทีด้วยความเขิน เอ๊ะ! ใช่หรอผมจเขินไอ้คนกะล่อนนี้หรอ เหอะ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าใบหน้าตัวเองร้อนเป็นบ้าเลย สงสัยวันนี้แดดคงแรงไปหน่อย (หรอออ…Poker ผู้แต่ง)  

 

 

เมื่อขึ้นมายังชั้นบนสุดยิ่งทำให้ผมประหลาดใจเพราะบริเวณรอบตัวผมเหมือนเดินเข้าไปยังป่าดงดิบยังไงยังงั้นโดยรอบมีใบไม้ ต้นให้ใหญ่ น้อยเต็มไปหมด ซึ่งมองจากด้านนอกเข้ามาแล้วไม่น่าจะมีแม้ต้นไม้ซักต้นแต่เมื่อขึ้นมาแล้วกลับร่มรื่นมาก

คาลอสเดินมาได้ซักพักมีแท่นขนาดเล็ก วางอยู่ตรงหน้าโดยด้านบนมีกรวยน้ำตั้งอยู่ ภายในมีน้ำให้พร้อม

 

ข้ากระหายน้ำนักพูดแล้วมองมาที่ผม 

 

 

ก็ดื่มซิ”  ผมพูดซึ่งขัดใจร่างสูง ร่างสูงจึงโหงผมขึ้นแล้วกอดไว้ท่าเดิม

 

ว๊าก! ทำบ้าอะไรเนี่ย!” ผมแว๊ดใส่ร่างสูงทันที

 

 

ข้ากระหายน้ำดูเข้าทำหน้าเหมือนเด็กขอของกินแล้วแม่ไม่ป้อนให้อยู่นั่นเหละ ผมมองหน้าร่างสูงที่ดูท่าทางอยากดื่มน้ำเสียเหลือเกิน   แต่….

 

อยากดื่มก็ดื่มเองซิหึหึผมยิ้มเย้ยมองไปยังร่างสูงที่ตอนนี้ทำหน้าหงิก จากนั้นก็…..

 

 

พรึ่บ!! ฮึบเอ๊ะ!!

 

อยู่นิ่งๆ ข้าจะดื่มน้ำก่อน

 

 

นาย! นายนี่มัน….ทำแบบนี้ได้ยังไงอ๊ากก!!” ผมดิ้นอยู่บนบ่าคาลอส……ใช่แล้วครับ ตัวผมถูกคาลอสพาดบ่าจากท่าเจ้าหญิงเพราะผมไม่ยอมป้อนน้ำดื่มให้กับเขา

 

เจ้าเริ่มก่อนนะ” 

 

เห๊อะ!!” ผมรับรู้ได้ว่าร่างสูงกำลังดื่มน้ำอยู่เพราะเสียงกลืนน้ำดัง เอือก สงสัยกระหายน้ำมาก (ก็แน่ซิเค้าอุ้มเธอขึ้นมานะยะ >_ผู้เขียน)

 

 ดื่มน้ำซะ เซียน่าคาลอสถามผมเมื่อเห็นว่าผมหยุดดิ้น

 

ไม่…” อ่าน้ำ  ปากกลับบอกไปว่าไม่แต่ความต้องการของร่างกายกลับกระหายน้ำ

 

เอือก! เสียงผมกลืนน้ำลายลงคอ

 

แน่ใจนะ ถ้าเดินไปจากจุดนี้ไม่มีน้ำให้ดื่มระหว่างทางแล้วนะเซียน่า

 

อะแอ่มดื่มก็ได้เพราะเห็นว่าจากนี้จะไม่มีน้ำระหว่างทางให้ดื่มแล้วหรอกนะผมตอบกลับแล้วคาลอสก็จับตัวผมหมุนมาอยู่ตำแหน่งเดิมคือ ท่าเจ้าหญิง

 

แต่เมื่อผมยื่นแขนออกไปเพื่อหยิบกรวยน้ำ  ร่างสูงกลับยืนอยู่แบบนั้นคล้ายเอาคืนเพราะผมไม่สามารถหยิบกรวยน้ำดื่มได้ หากจะหยิบได้สะดวกร่างสูงจะต้องโค้งตัวไปด้านหน้าเล็กน้อย

 

 ปึ๊ก!

 

ผมทุบกำปั้นไปที่อกคาลอสหนึ่งที ก่อนพูดขึ้น

 

เอาคืนฉันรึไง

 

“………” ไม่ตอบ แต่ยกยิ้มหนึ่งข้าง ประมาณว่า เย้ยกัน อย่างเห็นได้ชัด ผมจึงพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอด   เอาซิ  เอาเท้าลงพื้นก็ได้!!

 

เซียน่า!!  อย่าดิ้น!!”

 

ไม่ๆๆ ไม่หยุด ฉันไม่หยุดผมดิ้นยุกยิกไปมา จนร่างสูงรำคาญ

 

ดิ้นมากนัก ก็อยู่บนบ่าข้าไปละกัน!!” คาลอสจับผมพาดบ่าอีกครั้ง

 

ย๊ากกก!!  แล้วแบบนี้ฉันจะดื่มน้ำได้ยังไงกัน

 

เรื่องของเจ้า ข้ายังดื่มเองได้เลยเจ้าก็หาวิธีเอาเองซิ

 

คาลอส ขอร้องฉันหิวน้ำเมื่อจนปัญญา ผมจึงเลือกที่จะเปิดปากเพราะหากอยู่ในท่านี้น้ำไหลออกทางปากกับจมูกผมอย่างเดียว  แน่นอน

 

พูดเพราะๆกว่านี้ได้ไหม

 

ฮ่อคาลอสค่ะ  ตอนนี้เซียน่ากระหายน้ำเหลือเกิน ช่วยเซียน่าทีนะค่ะพูดไปก็กัดฟันไปด้วยความกระดากปากตัวเอง เป็นผู้ชายแต่กลับต้องมาพูดออดอ้อน  อ้อนวอนจากผู้ชายร่างยักษ์

 

หึ…” คาลอสพอใจกับคำพูดผมจึงจับตัวผมให้อยู่ในท่าเจ้าหญิงอีกครั้ง

 

“……” ผมไม่พูดอะไร ได้แต่หลบตาอีกคน สายตาก็มองไปที่กรวยน้ำข้างลำตัว จากนั้นเอื้อมมือไปหยิบมาดื่มแล้วนำไว้ที่เดิม ขณะหันหน้ากลับใบหน้าของผมกับคาลอสห่างกันเพียงคืบ สงสัยคาลอสยื่นหน้าเข้ามาแหง

 

เจ้าเปลี่ยนไปมาก

 

O////O หน้าแดง

 

เปลี่ยนยังไง”  ผมพูดแล้วมองหน้าอีกคน

 

ไว้เข้าวังแล้วข้าจะบอกเจ้า

 

จุฟ

 

O////O  

 

คาลอสใช้ริมฝีปากแตะที่ปลายจมูกผมเพียงเท่านั้นแล้วเดินต่อไปตามเส้นทางเรื่อยๆ  ส่วนผมน่ะหรอ  ใบ้รับประทานอยู่แบบสงบเสงี่ยม

ตอนนี้คาลอสได้เดินมาแล้วหยุดที่บ่อน้ำขนาดเล็ก  ตรงกลางเป็นแท่นสูงจากบ่อประมาณ 1 เมตร จากนั้นก็วางผมลงให้ยืนในบ่อน้ำซึ่งมีระดับน้ำแค่ข้อเท้าเท่านั้น

 

และโดยรอบมีพระราชา ราชินีของทั้งสองเมืองทรงนั่งประทับอยู่ด้านขวาและซ้ายมือบนเหนือแท่นสาบานรัก รองลงมาเป็นองค์รักษ์ฝ่ายต่างๆ  ทหาร  นางกำนัลตามลำดับ

 

หืม..น้ำ?? มาจากไหนกัน” 

 

แท่นสาบานรัก ตั้งอยู่ด้านหน้าหุบเขา ส่วนด้านบนหุบเขาเป็นต้นน้ำพวกเราจึงทำเส้นทางให้น้ำให้ผ่านเข้ามาที่แท่นสาบานรักได้

 

จากนั้นนางกำนัลและเหล่าทหารทั้งหลายเดินเข้ามาที่ผมและคาลอสทีละคนเพื่อประกอบชุดอภิเษกให้สมบูรณ์

ผมได้แต่เก็บรายละเอียดทั้งหมดเพราะเป็นอะไรที่ผมไม่เคยเห็นและไม่เคยคิดมาก่อนว่าซักวันผมจะได้มาอยู่ ณ จุดนี้ 

 

จากนั้นการอภิเษกของบุตรทั้งสองเมืองได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

 

 

............................50%..........................

                                                    ฮึ่ม ฮึ่ม เสียงเครื่องดนตรีขนาดใหญ่ ส่งเสียงกึ่งก้องทั่วอาณาบริเวณพิธี  ใบหน้ากษัตริย์และราชินีทั้งสองเมืองต่างยิ้มรับด้วยความสุขเมื่อมองมายังร่างบางและร่างหนา ที่กำลังเดินตามสายน้ำไปยังแท่นสาบานรัก

 

 

ภายในแท่นสาบานรักจะมีบ่อน้ำขนาดเล็กตรงกลาง  ด้านข้างมีกรวยน้ำคว่ำไว้บนเชิงอีกที

                แท่นสาบานรักจะเป็นการสัญญารักระหว่างบ่าวสาว เพื่อการครองรักที่ยืนยงชายมีอายุ นันย์ตาสีฟ้าสวมชุดสีขาว คล้ายนักบุญ ผิวขาว เดินมายืนตรงหน้าระหว่างผมและคาลอส 

 

 

น้ำตรงหน้าเมื่อดื่มจะเป็นการสัญญารักและผูกพันธะชั่วนิรันดื่มในขั้นตอนสุดท้ายหลังข้าพเจ้ากล่าวเสร็จ

 

ค่ะ/ครับ

 

องค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลส ท่านจะจงรักษ์ต่อองค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาสหรือไม่"

 

 “ข้าองค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลส จะจงรักษ์ต่อองค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาส

 

องค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาส ท่านจะจงรักษ์องค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลสหรือไม่

 

ข้าองค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาส จะจงรักษ์องค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลส

 

 องค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลส ท่านจะรับองค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาสเป็นภรรยาหรือไม่"

 

 “ข้าองค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลส ยินดีรับองค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาสเป็นภรรยาด้วยอย่างยิ่งคาลอสตอบอย่างมาดมั่นด้วยความมั่นใจ โดยสายตาก็มองไปยังคนถามคำถาม มือข้าวขวาวางไว้บนอกซ้ายของตัวเองเพื่อเป็นการรักษาสัญญา

 

 

 “องค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาส ท่านจะรับองค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลสเป็นสามีหรือไม่

 

 “…...ข้าองค์หญิงเซียน่าแห่งเมืองวาส  ยินดีรับองค์ชายคาลอส แห่งเมืองโกลเลสเป็น เป็น………สะ สามีค่ะพอจะพูดเข้าจริงกลับกระดากปากอย่างบอกไม่ถูก พูดว่า สามี >////< มันแปลกๆชอบกล  ร่างบางคุยกับความคิดตัวเองหลังจากพูดประโยคจบ

 

 

โปรดท่านทั้งสองดื่มน้ำสาบานรัก ท่านนักบุญผายมือไปยังกรวยน้ำทั้งสองด้าน

 

 

   ผมมองการกระทำของคาลอสแล้วทำตาม เมื่อตักน้ำใส่ในกรวยแล้วยกดื่มช้าๆ

 

 

สุดท้ายนี้โปรดท่านทั้งสอง จุมพิตสัจจะเพื่อครองรักตลอดกาล

 

“..!!!!” ผมหันหน้ามองอีกคนทันที แต่ต่างจากคาลอสที่ทำหน้าตาจริงจังจนผมไม่กล้าที่จะขัดขืนเพราะโดยรอบมีผู้คนมากมายส่วนใหญ่แล้วก็เป็นกษัตริย์จากเมืองต่างถิ่นทั้งนัั้น

 

 

“…….”  ผมไม่พูดอะไรได้แต่ยืนแข็งเป็นหินอยู่แบบนั้น  คาลอสจึงพูดแทะผมทันที

 

ทำอย่างกับไม่เคยจูบกับข้านั่นเหละ

 

 

เคยแต่เพราะนายทำตอนฉันเผลอหรอก"

 

 

 งั้นก็ตอนนี้ข้าจะจูบเจ้าโดยที่เจ้าไม่เผลอ เตรียมรับจูบอันเร่าร้อนของข้าด้วยนะ"

 

 

 “เร่าร้อน! เหอะ ไม่ได้เรื่องหน่ะซิ

 

 

ข้าจูบไม่ได้เรื่อง…. เจ้าแสดงให้ข้าเห็นหน่อยซิทำหน้าเย้ย  น่าถีบ

 

 

อย่าคิดว่าฉันจะหลงกล"

 

 

เร็วซิ เซียน่า….อย่าให้เวลาคลาดเคลื่อนคาลอสรีบเข้ามาประชิดตัวผมทันทีและดึงเอวผมเข้าหาตัวจนผมสะดุ้ง

 

 

 

 นี่!....” ผมเชิดหน้าขึ้นมองคาลอสด้วยความโมโห  แต่ใบหน้าของคาลอสก็ค่อยๆขยับลงมาทีละนิดจนผมรับรู้ได้และฝ่ามือใหญ่โอบรับศรีษะด้านหลัง  มองเผินๆคล้ายประคองแต่จริงแล้วเป็นการบังคับใบหน้าผมเพื่อรับจูบของอีกคนได้ถนัด

 

                จุฟ

 

                จูบที่นุ่มนวล ไม่ดุดันอย่างที่เคยสัมผัส ทำให้ผมเคลิ้มไปด้วยได้ไม่ยาก ทำให้คนที่ปรนเปรอจูบหวานพอใจที่เห็นอีกคนอ่อนลงและเคลิ้มไปกับสัมผัสอ่อนนุ่มที่เค้ามอบให้

 

 

 

สิ้นสุดพิธีอภิเษกสมรสองค์ชายคาลอสและองค์หญิงเซียน่า  นับแต่บัดนี้ไปทั้งสองเป็นคู่ครองอย่างสมบูรณ์

 

 

ปี๊  ปี๊  ตึง  ตึง  เสียงดนตรีหลากหลายชนิดต่างบรรเลงออกมาคล้องจอง อย่างไพเราะ

  

ตอนนี้ผมและคาลอสกำลังยืนอยู่ระเบียงของวังซึ่งเบื้องหน้าของเราทั้งสองคือ พระราชาเมืองโกลเลส ด้านข้างเป็นราชินี  ภายนอกมีประชาชนจำนวนมากยืนรายล้อม

 

 

ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเป็นผู้ครองเมืองโกลเลสอย่างสมบูรณ์แล้วซินะพระราชาพูดแล้วยิ้มออกมาด้วยความปลื้มปริติ ยินดี

 

 

ข้า ผู้ครองเมืองโกลเลส มีนามว่า ไดม่อน นับจากนี้ไปข้าพระราชาไดม่อน จะแต่งตั้ง องค์ชายคาลอส บุตรชายของข้า เป็นผู้ครองเมืองโกลเลสองค์ต่อไป

 

 

มงกุฎที่อยู่บนศีรษะองค์ไดม่อนได้ย้ายมาอยู่บนศีรษะคาลอส แล้วองค์ไดม่อนใช้นิ้วโป้งประทับที่หน้าผาก พร้อมด้วยการกอดกันของพ่อลูก

 

 

ข้าจะปกครองเมือง ประชากร ด้วยชีวิตของลูก ลูกสัญญาเพค่ะ

 

 

พ่อเชื่อในตัวเจ้าราชาคาลอสองค์ไดม่อน ตบบ่าคาลอสยิ้มออกมาด้วยความปลาบปลื้มจากนั้นคาลอสเดินออกไปยังระเบียงด้านข้างที่มีสายตาของประชากรเมืองโกลเลสมองดูจากด้านล่าง

 

 

แฮ  เสียงประชาชนปรบมือและส่งเสียงแฮลั่น เมื่อคาลอสเดินมาหยุดที่ริมระเบียง ทุกคนต่างยินดี ส่วนคาลอสใช้มือข้างขวาประทับไว้บนหน้าอกซ้าย แล้วกวาดสายตาไปทั่วบริเวณ

 

 

พระราชาจำต้องมีองค์ราชินีเคียงข้าง ราชินีเซียน่า

 

 

 องค์ไดม่อนผายมือเพื่อให้ผมเดินออกไปหาคาลอสที่กำลังยืนโบกมือทักทายประชาชน

 

 

“……..” ผม

 

 

จงอยู่เคียงข้างองค์ราชาข้าฝากดูแลองค์ชายด้วยองค์ราชินีจับมือผมแล้วประกบมือผมไว้จับไว้แน่นแล้วจูงมือผมไปใกล้ระเบียง

 

 

ไปเถอะอยู่เคียงข้างพระองค์ราชินีเงี่ยงศีรษะและลักคิ้วเล็กน้อยเพื่อให้ผมเดินไปหาคาลอส

 

 

ผมค่อยเดินไปหาคาลอส และสายตาก็มองไปยังเบื้องล่างที่มีสายตาผู้คนมากมาย คอยจับจ้องมาที่จุดเดียว

 

 

เมื่อผมไปยืนข้างคาลอส

 

 

ทุกเสียงก็เงียบลง

 

 

 

“!!” ผมยืนตัวแข็ง ทำอะไรไม่ถูก คล้ายผมเป็นตัวประหลาด ผมจึงคิดที่จะก้าวถอยลงไป แต่คาลอสกระชับเอวผมให้เข้าหาตัวทันที

 

 

องค์ราชินีองค์ต่อไปของเมืองโกลเลส….องค์ราชินีเซียน่าเมื่อคาลอสพูดจบ

 

 

แฮ  เสียงประชาชนปรบมือ ส่งเสียงร้อง บ้างก็ตะโกนว่า  งดงามมากเพค่ะ  สวยจังเพค่ะ 

 

 

ผมดีใจอย่างบอกไม่ถูก  มันรู้สึกตื้นตันใจ ดีใจที่ทุกคนในเมืองให้การต้อนรับผมเป็นอย่างดี  ผมจึงยิ้มออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

 

 

คาลอส

อยู่ๆเสียงประชากรก็หยุดลง ผมจึงหันไปด้านข้าง

 

ใช่  เซียน่า นางเดินมาหยุดด้านข้างผม และมีสีหน้าตกใจที่อยู่ๆเสียงประชาชนเงียบไปทันทีที่นางเดินออกมา

 

 

 

จากนั้นร่างเล็กกำลังจะก้าวขาถอยออกไป ผมจึงคว้าตัวไว้ทันทีและประกาศตำแหน่งองค์ราชินีทันที สีหน้านางตอนนี้ไม่สู้ดีนักเพราะอาจจะตกใจการธรรมเนียมของเมืองที่ประชากรจะต้องไม่ส่งเสียงเมื่อจะมีการประกาศสารต่าง

 

 

 

เมื่อผมประกาศว่า  องค์ราชินีคนใหม่คือใครจบ  เสียงแฮ ดังขึ้น ใบหน้าที่วิตก ก็ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างทันที 

 ผมมองใบหน้าหวานยิ้มอยู่นานจนร่างบางหันมาทางผมทั้งที่ยิ้มค้างอยู่แบบนั้น

 

 

"หืม...มีอะไรรึเปล่า" ทำหน้าตาสงสัย

   

 

ตึกตัก  ตึกตัก

 

 

นานแค่ไหนแล้วที่หัวใจไม่ได้ทำงานหนักขนาดนี้ เว้นแต่ออกศึก

 

 

 "เฮ้! นาย!เป็นอะไรรึเปล่า  คาลอส  คาลอส" 

 

 

"ห๊ะ! ไม่  มะ ไม่มีอะไรนี่" ผมได้สติจากที่ได้ยินเสียงเซียน่าเรียก นำมือโบกไปมาผ่านหน้าผม

 

                        นี่ผมเป็นอะไรไป.......

                    

 

 

อีกด้าน

 

จำนวนผู้คนล้นหลาม แออัดกันภายนอกวังเพื่อยลโฉมราชินีคนใหม่ของเมืองโกลเลสและแสดงความยินดีกับองค์ราชาคนต่อไป

 

 

นังนี่เองหรอกหรอ ที่คิดแย่งเจ้าชายไม่สิ! พระราชาไปจากข้า หึ นึกว่าใครที่ไหนดี จะได้ไม่ต้องออกแรงให้มาก ฮ่าๆเสียงหัวเราะ เย้ยหยัน ดังระงมไปทั่วเมื่อเห็นใบหน้าราชินีของเมือง

 

 

หัวเราะทำไม ท่าจะบ้าเสียงชาวบ้านซุบซิบกันหลังจากที่ได้ยินเสียงหัวเราะของนางร่างอวบ

 

 

นินทาเข้าไป หากข้าได้เป็นราชินีคนใหม่เมื่อไหร่จะบั่นคอพวกเจ้าซะให้หมด!!” ร่างอวบเดินฉุนเฉียวออกไปทันทีที่พูดเสร็จ

 

…………………………………….

 งานเลี้ยงค่ำนี้ เริ่มตอนหนึ่งทุ่มเพค่ะพระองค์นมเดินเข้ามาภายในห้องพร้อมด้วยชุดที่ผมจะต้องสวมในงานเลี้ยงตอนค่ะ

ง่วงจังนมแน่ซิ ผมตื่นตั้งแต่เช้าตรู่และตอนนี้ก็บ่ายสองแล้ว นอนพักเอาแรงไว้ตอนค่ำก็น่าจะดี

งั้นพักก่อนเถอะเพค่ะ เดี๋ยวนมจะจัดของไว้รองานเลี้ยงค่ำนี้"

งื่มๆๆไม่ทันได้ยินเสียงนมพูดจบเปลือกตาผมหนักอึ้ง ทำให้ผมไม่ได้ฟังว่านมพูดอะไรมาบ้าง

 

 

>>>>>> มาแล้วๆๆ  คิดถึงลูกๆนักอ่านทุกคนนะจ๊ะ

จะค่อยๆทยอยลงทีละเรื่องน๊า คิดถึง  คิดถึง ทุกคนเลย <<<<<

ความคิดเห็น