ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การดูแล(ฉบับท่านแม่ทัพ)

ชื่อตอน : การดูแล(ฉบับท่านแม่ทัพ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 939

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2562 19:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การดูแล(ฉบับท่านแม่ทัพ)
แบบอักษร

ณ หุบเขาจินอวี๋

“ซูผิง”คุณชายฟ่านเรียกข้ารับใช้

“ขอรับนายท่าน?”ซูผิงขานตอบ

“พี่ซัวหลางไปไหนรึ?”เขาถามถึงอีกคน

“ท่านแม่ทัพไปคุมการขนย้ายข้าวของขอรับ”ซูผิงตอบ

คุณชายฟ่านได้ยินดังนั้นก็พยุงตัวเองเพื่อลุกออกไปดูอีกคนที่กำลังควบคุมการทำงานของทหารอยู่ข้างนอก

“เจ้าออกมาทำไม?”ท่านแม่ทัพเฉินถามคุณชายฟ่าน

“ข้าแค่ออกมาสูดอากาศเฉยๆ”คุณชายฟ่านตอบ

“เจ้าเข้าไปข้างเถอะ อากาศเย็นยิ่งนัก เดี๋ยวจะป่วยหนักกว่าเดิม”ท่านแม่ทัพเฉินบอกคุณชายฟ่าน

“อืม”คุณชายฟ่านตอบสั้นๆและทำตามที่ท่านแม่ทัพเฉินบอก

“ซูผิง เจ้าเอาข้าวกับยาที่ข้าให้เตรียมไว้ไปให้คุณชายฟ่านข้างในด้วย”ท่านแม่ทัพเฉินบอกซูผิง

คุณชายฟ่านค่อยๆล้มตัวลงนอนไปบนที่นอนสีขาวสะอาดตา และค่อยๆปิดม่านสีขาวเพื่อป้องกันไม่ให้ลมพัดผ่านแรงกว่าเดิม

“//ข้าอยากกลับบ้าน ฮึกๆ//“คุณชายฟ่านคิดในใจและน้ำตาไหลจนเปียกหมอน

//แอ๊ดๆ//

บานประตูค่อยๆแง้มออก ร่างกำยำที่คุณชายฟ่านคุ้นเคยเดินเข้ามาพร้อมกับซูผิง

“มากินข้าวแล้วจะได้กินยา”ท่านแม่ทัพเฉินบอกร่างบางที่นอนหันหลังให้

“ข้าไม่หิว”คุณชายฟ่านตอบสั้นๆ

“ไม่หิวก็ต้องกิน ลุกขึ้นมาเถอะ”ท่านแม่ทัพเฉินบอก

“ข้า ไม่ หิว!”คุณชายฟ่านเน้นคำ ท่านแม่ทัพเฉินพยายามระงับความโกรธของตนเอง

ร่างบางช่างดื้อหนัก!เยี่ยงนี้แล้วไซร้จะไม่จัดการก็กะไรอยู่!

ท่านแม่ทัพเฉินเดินดุ่มๆไปนั่งลงบนที่นอน เขาจับร่างบางขึ้นมานั่งบนตักเขาโดยเร็ว

คุณชายฟ่านดิ้นขลุกขลักอยู่บนตักท่านแม่ทัพเฉิน เขาพยายามดิ้นให้หลุดก็ไม่เป็นผล

“ซูผิง เอาถาดข้าวมา”ท่านแม่ทัพเฉินหันไปบอกซูผิงที่ยืนเงียบอยู่นอกห้อง

ถาดข้าวถูกวางลงบนที่นอน เสียงหอบหายใจด้วยความเหนื่อยที่คุณชายฟ่านได้รับดังขึ้นเรื่อยๆ

“กินซะ ถ้าเจ้าไม่กินพี่จะกินเจ้าแทน”คุณชายฟ่านได้ยินแค่นั้นก็รีบจับช้อนขึ้นมาตักข้าวต้มเข้าปากทันที

พอคุณชายฟ่านกินจนอิ่มแล้วถ้วยยากลิ่นขมปนไหม้ถูกยกมาจ่อตรงริมฝีปากบางของเขา

“ขะๆ...ข้าไม่กินได้มั้ย?”คุณชายฟ่านเหมือนรู้ว่ายาถ้วยนี้แสนจะขมเขาจึงไม่อยากกินมัน

“ไม่ได้”ท่านแม่ทัพเฉินตอบ

คุณชายฟ่านอ้ำอึ้งอยู่นาน ท่านแม่ทัพเฉินดูแล้วเหมือนคุณชายฟ่านจะไม่กินจริงๆ

“อื้อ!”ท่านแม่ทัพเฉินดื่มยานั้นเสียเอง แต่ทว่า....! เขาไม่ได้กลืนลงไปแต่กลับประกบริมฝีปากของตนลงบนริมฝีปากของคุณชายฟ่าน มิหนำซ้ำยังคายยานั่นเข้าไปในปากของคุณชายฟ่าน

คุณชายฟ่านจำเป็นต้องกลืนยาลงคอไปเพราะท่านแม่ทัพเฉินมองอยู่

คุณชายฟ่านหนังตาเริ่มหย่อน เขาเหมือนจะหลับเพราะฤทธิ์ยา ท่านแม่ทัพเฉินเห็นดังนั้นจึงค่อยๆพยุงร่างบางให้ล้มตัวลงนอน

เขาลุกจากเตียงและห่มผ้าให้ร่างบาง หลังจากนั้นเขาก็หยิบถาดขึ้นมาและออกจากห้องไป

//หน้าห้องนอน//

“ซูผิง เฝ้าเขาไว้ หากเขาตื่นให้มาแจ้งข้า”ท่านแม่ทัพเฉินสั่งซูผิง

“ขอรับ ท่านแม่ทัพ”ซูผิงตอบ

ท่านแม่ทัพเฉินเดินกลับมาที่ห้องทำงานเพื่อตรวจความคืบหน้าและการรักษาความปลอดภัยของชายแดนต่างๆ

“จวิ่นชิง เอาน้ำชาเข้ามาให้ข้าที”ท่านแม่ทัพเฉินบอกบ่าวอีกคน

“ท่านแม่ทัพ มีคนมาขอพบขอรับ”จวิ่นชิงเดินเข้ามาบอกพร้อมถาดน้ำชา

“ให้เขาเข้ามา”สิ้นเสียงท่านแม่ทัพเฉินร่างงามสะโอดสะองเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับเจ้าตระกูลเฉินผู้เป็นพ่อของท่านแม่ทัพเฉิน

“ท่านพ่อ!”ท่านแม่ทัพเฉินผงะ

My Sunshine

เจ้าตระกูลเฉินพาใครมานะ? สปอยเลยละกัน ตัวร้ายมาละเน้ออออ ตัวร้ายตายยากนะบอกไว้เลย55555

ขอกำลังใจเยอะๆน้าาาาา

ความคิดเห็น