ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2562 19:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร


​"ใครเป็นคนช่วยพาหนี"

"........"

"ไม่ตอบก็ดี"

"งั้นออกไปให้หมด ออกจากบ้านกูไป!!"เขาตวาดลั่นกลางบ้านทำให้พวกเธอทั้งหมดขวัญผวา 

"เขตทำอะไร" ฉันรีบเดินเข้าไปห้ามก่อนที่เขาจะเอาแจกันเหวี่ยงไล่คนอื่นๆ

เพล้ง ๆ เขาปาแจกันทิ้งโดยไม่สนว่ามันจะราคาแพงแค่ไหน

แจกันใบนั้นเฉี่ยวหัวพวกเธอไปแค่นิดเดียวเท่านั้น

"ก็พวกมันจะเอาพี่ไปจากผม"

"พี่บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไร"

"ที่ผมไม่ได้ทำอะไรพี่ไม่ใช่เพราะผมโง่นะ" เขาพูดเสียงเรียบแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆ

"ก็พี่เบื่อหนิ แล้วพรุ่งนี้พี่ก็ต้องเตรียมตัวกลับไปเรียนแล้ว"

"พี่หยุดมาสามวันเพื่ออยู่กับเขตแล้วนะ เขตจะเเย่งอิสระไปจากพี่ไม่ได้นะ"

"ทำไมจะไม่ได้!!!"

"สุดเขต อย่ามาพาลใส่พี่แบบนี้นะ" ทำไมมันดื้อจังวะห๊ะ

ไอ้ดื้อเอ้ย

"ก็พี่เป็นของผม ผมจะเอาพี่เก็บไว้คนเดียวทำไมจะไม่ได้ล่ะ" เขาดื้อดึงจะกอดฉันเอาไว้แนบตัวเหมือนเด็กที่หัวของเล่นแม้ฉันจะหายใจพงาบๆเพราะหายใจไม่ออกแล้วก็ตาม ไอ้เด็กยักษ์

"แต่เราก็ควรใช้ชีวิตของเราไม่ใช่หรอ เขตก็มีชีวิตของเขต พี่ก็มีของพี่"

"แต่ของพี่เป็นของผม" ยัง มันยังจะดื้ออีก

"อย่ารั้นนักเลย ยังไงพอถึงเวลาที่เขตเบื่อพี่ พี่ก็ต้องไปอยู่ดี"

"ตอนนี้เขตแค่กำลังหลง ไม่ได้รักหรอก เดี๋ยวถ้าหมดกลิ่นนี้เมื่อไหร่เขตก็คงเฉดหัวพี่ออกจากบ้านอยู่ดี"

"ไม่เอาไม่ให้ไป"

".........."

"ไม่อยากให้พี่ข้าวไปไหน"

"ไม่อยากให้พี่ไปก็ห้ามดื้อกับพี่เข้าใจมั้ยครับ" ฉันลูบหัวเขาอย่างแผ่วเบา เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง

"แต่พ่อบอกว่า.....ผมจะทำอะไรก็ได้ ยังไงทุกอย่างมันก็เป็นของผมรวมถึงชีวิตพี่ด้วย"

"แต่เขตจะเชื่อพี่ใช่มั้ย"

:)

"แน่นอนสิครับ ผมเชื่อ"

"เชื่อว่าผมจะทำอะไรกับพี่ก็ได้" แล้วจู่ๆก็ยื่นหน้ามายิ้มใกล้ฉันแล้วจับฉันอุ้มขึ้นแบกบนบ่าอีกแล้ว

กรี๊ด

"เด็กบ้า!!"

"พี่คิดว่าผมจะเชื่องกับพี่ขนาดนั้นเลยหรือไง?"

"เออ!!"

คิดผิดไปเองจริงๆนั่นแหละ

ตุบ

เขาโยนฉันลงบนโซฟาในห้องเขา

คือเอาจริงๆเลยนะห้องมันยังใหญ่กว่าบ้านฉันอีกมั้งเนี่ย มีห้องน้ำ ห้องนอน ห้องนั่งเล่น แถมยังมีห้องแต่งตัวอีก

เกินไปแล้วนะ เพราะรวยแล้วนิสัยเสียแบบนี้ไงเลยคิดว่าของที่อยากได้ยังไงก็ต้องได้สุดท้ายก็ไม่มีค่าอะไร

"พี่นั่นแหละดื้อ" 

กรี๊ด ฉันตกใจที่เขาทำท่าจะกระโดดมาใส่ฉัน แล้วก็คิดว่ามันจะขึ้นคร่อมฉันอีกแล้วใช่มั้ย

แต่เปล่าเลย....เขากระโจนตัวตามมานอนบนตักฉันแล้วดึงมือฉันไปจับข้างนึง อีกข้างก็ให้ฉันลูบหัว

โถ่เอ้ย ใจหายหมด

“ผมไม่ทำอะไรพี่หรอกน่า……หรือว่าอยากให้ทำ?”

ป๊าบ

“เด็กบ้า”

“ก็เมื่อเช้าผมแอบดูพี่อะ แล้วเห็นมันบวม ส่วนอื่นก็ช้ำม่วงไปหมดนึกว่าพี่จะตายแล้ว”

เออก็เกือบตายนั่นแหละ

“แล้วแอบดูได้ไงดูตอนไหน”

“ก็ตอนพี่หลับ แล้วดูแบบนี้”

กรี๊ด

“ไอ้เขตพูดก็พอไม่ต้องทำ”จู่ๆก็เอาหน้ามาซุกท้องฉันแล้วก็ดึงเสื้อฉันออกดีนะที่ปิดไว้ทัน

“ก็นั่นแหละ เลยตกใจว่าพี่ไปปีนรั้วได้ไงไม่เจ็บบ้างหรอ”

“เจ็บ!! แต่อยากออกไปข้างนอกบ้างอยู่ในนี้มันเบื่อ”

“ก็บอกผมสิ เดี๋ยวผมพาไปก็ได้”

“พี่อยากไปคนเดียว”

“ไม่ได้ต้องเอาผมไปด้วย ผมเป็นเจ้านายนะ”

“สุดเขต พี่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของนายนะไม่ต้องมาตามเฝ้า”

“……”

“ไม่ได้หรอ”

ไม่ได้โว๊ยยยย

ไอ้เด็กหน้ามึนนี่มัน ฉันหมดคำจะพูดแล้ว อยากจะศอกใส่ดั้งมันจริงๆ

“แล้วพวกนั้นเป็นใคร?เมียนายหรอ” ฉันพูดถึงผู้หญิงพวกนั้นนั่นแหละ

“เปล่า”

“แล้วทำไมวันนั้น”

“ก็พวกเธอเป็นสัตว์เลี้ยงผม แล้วผมก็เลี้ยงไว้ดูเล่นวันนั้นนึกสนุกอยากเล่นพร้อมกับสามตัว”

“แต่พี่เข้ามาก่อนพอดีเลยไม่ได้มีอะไร”

“ทำแบบนี้มันไม่ดีรู้มั้ยหืม”

“รู้ครับเพราะพี่จะหึงผม” ไม่ใช่โว๊ยยย

“แล้วพี่เป็นหนึ่งในพวกนั่นด้วยหรือเปล่า” เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันแล้วเอามือมาจับแก้มฉันบีบไปมา

“พี่เป็นเมียผมไง เป็นของที่ตอนนี้ผมรักที่สุด”

ตอนนี้หรอ แล้วถ้าหลังจากนี้ล่ะจะเกิดอะไรขึ้น

หลังจากนั้นไม่นานสุดเขตก็นอนให้ฉันเกาคาง บวกกับลูบหัวจนเขาเคลิ้มหลับบนตักฉันนั่นแหละ ตื่นมาอีกทีก็กินข้าวแล้ว สุดท้ายฉันก็บอกเขาว่าพรุ่งนี้จะไปเรียน

ซึ่งเขาก็ยอม ถ้าฉันแลกร่างกายกับเขา

บอกเลยว่าไม่ได้นอนทั้งคืน ตื่นมาเจอสภาพตัวเองแล้วรับไม่ได้ว่ะ

มันรุนแรงไปมั้ยเนี่ย

“เดินไหวมั้ย ไม่ไหวก็ไม่ต้องไป:)” โอโหดูมันยิ้ม นี่มันจงใจแกล้งกันชัดๆ

“ไหวสิ”

.

.

.

เขาไปส่งฉันที่หน้าคณะ ซึ่งฉันก็ไม่ได้ไปหาเพื่อนอีกสามคนที่โดนเหมือนกัน เพราะตอนนี้รู้แค่ว่าเข้าเรียนสายมากแล้วเท่านั้น

พอออกมาหลังเลิกเรียนก็เจอยัยจิ๊บพอดี แต่ไม่ได้เจอพวกยัยขวัญ ยัยปลายฟ้าหรือยัยลูกพีชหรอกนะ

ไว้ฉันหายดีก่อนแล้วกันจะตามหา

ก็โทรไปแล้วไม่มีใครรับสักคน ขออย่าให้ใครซวยไปกว่าฉันแล้วกัน

“อ๊ะ”

“ใครว่ะนั่น” ฉันได้ยินเสียงบางอย่างที่ตึกคณะข้างๆเหมือนจะมีใครมาแหกปากอะไรอยู่พอดี ฉันกับยัยจิ๊บเลยจะเดินไปดู

“หนูชื่อขวัญตาอายุ20เป็นแฟนพี่นักรบค่า”กรี๊ดๆเจอยัยขวัญแล้ว นางปลอดภัยดี แต่งงว่าทำไมตอนนี้ลงไปนั่งคุกเข่าเเล้วถือป้ายประหลาด จะตะโกนเรียกชื่อตัวเองทำไม

“ถือสูงๆมืออย่าตก”

“หนูชื่อขวัญตา อายุ20”

“บอกด้วยว่าเป็นเเฟนกู”

“เป็นแฟนพี่นักรบค่า”

มันรับน้องแบบใหม่หรอวะ ฉัยส่ายหน้าไปมาไม่ได้สนใจ เอ๊ะ มันปีสามแล้วมีรับน้องด้วยหรอวะ

“อะไรวะจิ๊บ”

“คิดว่านั่นน่าจะเป็นผัวไอ้ขวัญ ชื่อพี่นักรบไง ที่เป็นอันธพาลดังๆอัง” อ่อจำได้ละ คนที่ใครๆในมหาลัยก็กลัวนี่เอง

“มันเป็นได้ไงอะ”

“ก็น้ำหอมไง”

เออน้ำหอมมึงอะอีจิ๊บ ฉันยังไม่ทันได้อ้าปากด่ามันจู่ๆก็มีชายชุดดำเดินมาลากฉันกับยัยจิ๊บพวงมาด้วยแล้ว

“ใกล้ถึงเวลาที่คุณเขตเลิกเรียนแล้ว”

คะ? แล้วไงอะ บอกทำไม

.

.

.

สรุปโดนหิ้วตัวมานั่งที่ร้านขนมเค้กหน้าโรงเรียน จะว่าไปมันอยู่โรงเรียนไฮโซเลยนี่ มีแต่รถคุณหนูมารับลูกรับหลานทั้งนั้น ขนาดร้านที่ฉันนั่งยังไฮโซเลย

"ไม่เจอแกนานเป็นไงบ้างวะ" ไม่เจอนานอะไรสามวันเอง แต่เป็นสามวันที่ชีวิตพลิกผันมาก 

อ่า ที่มันถามเพราะอยากรู้เรื่องน้ำหอมละสิว่าได้ผลมั้ย

"ชีวิตมีอุปสรรคนิดหน่อยว่ะ"

"แล้วนี่มึงนั่งรอใครเนี่ย ชวนกูมารอหน้าโรงเรียนเด็กมัธยมทำไม?" ไม่รู้เหมือนกันเนี่ยก็โดนลากมาทั้งคู่

"รอรับน้องชาย"

“ถ้าคุณเขตได้ยินคุณตายแน่ครับ”

แง

“งั้นก็ช่วยเก็บเป็นความลับหน่อยสิคะ”

.

.

.

ไม่นานนักก็ถึงเวลาเลิกเรียน จะว่าไปมันก็ติดฉันจริงๆนะดูสิ เลิกเรียนยังต้องให้มานั่งรอ หรือว่าวันนี้เรามีนัดอะไรกัน

หูวววว "ไอ้ข้าวเอาหน่อยดิ เด็กกลุ่มนั้นมันได้ว่ะ"ยัยจิ๊บสะกิดแขนฉันชี้ไปที่เด็กผู้ชายกลุ่มนึงที่พึ่งเดินออกจากโรงเรียน

"ไหนๆ"

ขาวจังเลยลูก น่ารัก น่าเอ็นดู หน้านี่ใสกิ๊ก เห็นแล้วหิวอยากกินเด็กเลย

"น้อง!!"

ฮิ้วววว "น้องกลุ่มนั้นอะพี่ให้หมดเลยไม่ถือว่ารุม" ฉันตะโกนแซวเด็กพวกนั้นไปอย่างไม่คิดอะไร พวกนั้นก็ยิ้มเขินๆให้ฉันก่อนจะทำหน้าตาเลิกลั่กดูตลก แล้วก็รีบวิ่งออกไป

วิ่งทำไมอะ?

คิกๆ

ปัง "ใครจะทำอะไรนะ"

อ่า รู้แล้ว

ไอ้ปีศาจตัวร้ายมันมาแล้วนี่เอง

"ขะเขตคือพี่"

.

.

.

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

มาอัพแล้วจ้า หนูข้าวจ๋าอย่าพึ่งซ่า5555555 เอาตัวรอดจากอิน้องให้ได้ก่อนมั้ย

เจอกันตอนหน้าจ้า

ความคิดเห็น