ภาคสองนี้เราจะพยายามแต่งให้ดีกว่าเดิมนะคะ ขอคำชี้แนะด้วยนะ ><

บทที่ 15 งูหื่น (NC)

ชื่อตอน : บทที่ 15 งูหื่น (NC)

คำค้น : BTS , kookv

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.6k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2562 12:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 15 งูหื่น (NC)
แบบอักษร

XV

งูหื่น

หลังจากที่ฝากยูคยอมดูแลเด็กๆเพื่อไปถ้ำงู พวกเขาก็กลับบ้านอย่างเร่งรีบและพาแทยุนกับเจคไปกินบิงซูในเมืองตามสัญญาที่ให้ไว้ เมื่อถึงเวลาเข้านอนก็กลายเป็นหน้าที่ของคุณแม่ในการอ่านนิทานและเตรียมนมจืดให้ลูกๆดื่มก่อนนอน แต่ยังมีบางอย่างติดค้างในใจของผู้เป็นแม่อยู่

         “คุณแม่จะกลับมานอนกับพวกเราอยู่ใช่ไหมคะ?”

         แทฮยองยิ้มให้กับลูกทั้งสองที่ยืนทำตาอ้อนวอนอยู่นอกห้อง เขาฝากจูบบนหน้าผากก่อนลูบศีรษะปลอบเด็กๆ

         “ครับ เดี๋ยวแม่ขอคุยกับคุณพ่อก่อน แล้วจะรีบกลับไปหานะ”

         “มาไวๆนะครับ” เจคเน้นย้ำให้คุณแม่ จากนั้นปรายมองคุณพ่อที่นอนเท้าศอกมองดูพวกเขาจากบนเตียง

         “คร้าบๆ ไปรอแม่ที่ห้องนะ”

         บานประตูปิดลงโดยฝีมือแทยุน เมื่อเสียงฝีเท้าของลูกไกลออกไปจากหน้าห้องแล้ว ร่างบางก็หันมาคลี่ยิ้มหวานให้สามี ทันทีที่เขาเดินเข้าใกล้ขอบเตียง เอวบางก็ถูกกระชากโดยมือใหญ่ ทำให้เขาต้องลงไปนอนบนร่างกำยำของอีกฝ่าย

        “จะทำอะไรน่ะพี่กุก ตอบคำถามแทมาสักทีสิ...”

        “คำถามอะไร” จองกุกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางรัดเอวเล็กคอดไม่ให้ขยับไปไหน

        “อย่ามาทำเป็นลืม ก็ตอนนั้นแทถาม พี่ก็ไม่เห็นตอบ”  ร่าบางทำปากจู๋อย่างงอนๆ “ที่แทถามว่ารูปปั้นนั้นใช่พี่รึเปล่า”

          คนถูกถามไหวไหล่อย่างไม่สนใจ ก่อนยื่นหน้าขึ้นไปหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่

          “อือ พี่กุก... เห็นมะ พี่ก็ไม่ยอมตอบอ่ะ” มือเรียวปิดปากหยักบางไว้ไม่ให้ขโมยหอมแก้มอีก “ถ้าพี่ไม่ยอมตอบ งั้นแทกลับไปนอนกับลูกแล้วนะ”

          ร่างบางดันตัวออก กำลังจะคลานลงเตียงแต่ก็ถูกมือหนาดึงเอวให้มานอนข้างๆ จนชายเสื้อนอนตัวโคร่งเลิกขึ้นไปกองบนหน้าท้องเนียน

          “คืนนี้นอนกับพี่นะแท”

          “ไม่ได้... ก็แทบอกลูกแล้วว่าจะกลับไปนอนด้วย พี่กุกก็นอนคนเดียวได้อยู่ไม่ใช่เหรอ”

          แทฮยองผลักมือหนาที่ทำเป็นปูไต่อยู่บนหน้าท้อง ทำให้เขาเริ่มรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงในการรั้งของอีกคน

          “ก็คืนนี้พี่อยาก” ร่างสูงกระซิบบอกข้างหูโดยไม่อายปาก พอเห็นภรรยาทำหน้าบูดก็พูดเสริมให้ตัวเองดูน่าสงสาร “ตั้งแต่เด็กๆฟักออกมาเราก็ไม่ได้ทำกันเลยนะ เพราะงั้นให้พี่สักคืนเถอะ... ได้ไหม”

          ผู้เป็นสามีโอ้โลมด้วยการระดมจูบไหล่มน ใช้เท้าสะกิดกับเท้าอีกฝ่ายอย่างอ้อนๆ แต่แทฮยองยังคงไม่ใจอ่อน

          “ในสมองพี่คิดแต่เรื่องแบบนี้รึไง”

          คนฟังหลุดขำพรืดเบาๆก่อนถูปลายจมูกกับลาดไหล่บาง สูดกลิ่นหอมเย้ายวนดั่งดอกไม้ด้วยความหลงใหล แล้วค่อยประทับจูบตามลงไปหนึ่งทีแบบพะเน้าพะนอ “ก็เมียพี่สวย จะให้พี่อดใจไหวได้ไง”

          ร่างบางเบ้ปาก แต่กลับแอบยิ้มให้กับคำชมนั้น เวลาอยากได้อะไรสามีเขาก็ปากหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งเสียอีก “เดี๋ยวพอแทอ้วนพี่กุกก็เบื่อ”

          “หึ ไม่เบื่อครับ ยิ่งอ้วนนี่แหละพี่ยิ่งชอบ อวบๆแล้วจับเต็มไม้เต็มมือดี” ปากกระจับทาบจูบแก้มนุ่มเหมือนเป็นเครื่องยืนยัน “วันนี้พี่ซื้อถุงยางมาด้วย ได้โปรดสงสารงูตาดำๆตัวนี้เถอะนะครับ”

          แทฮยองลอบขำเมื่อเห็นดวงตาปริบๆของร่างสูง “แต่พี่ทำเยอะอ่ะ เดี๋ยวลูกรอนาน”

          “แค่รอบเดียวน่า... นะ”

          พูดเสร็จก็มอบจูบหวานหอมให้ร่างบางยอมโอนอ่อน และดูเหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี ภรรยาตัวน้อยไม่มีท่าทีขัดขืนแถมยังกัดปากเขาตอบ เมื่อได้รับความร่วมมือ เขาจึงส่งมือหยาบกร้านลูบไปตามหน้าท้องนิ่มอิ่มๆจนถึงขอบกางเกง มือซุกซนมุดหายเข้าไปและเริ่มลูบแก่นกายเล็กผ่านเนื้อผ้า เพียงแค่กระตุ้นนิดหน่อยก็ได้ยินเสียงครางหวานหลุดออกมาจากปากอวบแล้ว

          “พี่รู้ ว่าแทก็อยาก...”

          ลมหายใจร้อนเป่าใส่หูพร้อมกับน้ำเสียงแหบต่ำ แทฮยองหลุบหน้าหวังซ่อนความเขินอายไว้ และเพื่อเป็นการหนีแววตาหื่นกระหายไปในคราเดียวกัน ยิ่งทำให้จองกุกยกยิ้มชอบใจ ครั้นแก่นกายสีหวานเริ่มตื่นตัว มือสากก็เลื้อยลงต่ำสู่ส่วนอ่อนไหวอีกจุด ก้านนิ้วยาวกดลงไปในร่องลึกซึ่งร้อนผ่าวไม่แพ้กัน ถูไปตามแนวร่องช้าๆจนได้ยินเสียงครวญครางตอบกลับ

          จองกุกลงน้ำหนักนิ้วบนแอ่งตื้นที่ซ่อนอยู่ข้างใน ลูบคลึงเป็นวงกลมสลับแยงนิ้วลงไป ร่างบางหอบหายใจถี่รัวด้วยอารมณ์กำหนัด ค่อยๆอ้าขาต้อนรับนิ้วอุ่นอัตโนมัติ

          “อ๊า... พี่กุก แท...”

          “ว่าไงครับ ที่รัก”

          แทฮยองไม่ตอบ กลับส่งสายตาหวานยั่วพร้อมขยำแขนเสื้อสามีเหมือนอยากสื่ออะไรบางอย่าง เมื่อร่างสูงหันมาก็ดึงใบหน้าหล่อให้รับจูบเร่าร้อน เขาจูบไฝเม็ดเล็กใต้ปากล่างแล้วดูดดึงกลีบปากนั้นอย่างหิวโหย ส่งลิ้นชื้นเลียตามลงไปจนโดนจองกุกดูดลิ้นคืน

          “อือ อื๊ม...”

          เป้ากางเกงชั้นในถูกแหวกออกก่อนแทนที่ด้วยมือหนา จองกุกลูบไล้ร่องลึกสองสามครั้งจากนั้นดันนิ้วลงไป เมื่อปลายนิ้วแตะกับรอยจีบก็สอดมันเข้าหาความอบอุ่นช้าๆ กระทั่งผลุบหายเข้าไปในช่องทางรักถึงครึ่งนิ้ว เขาจึงเริ่มถอนและดันเข้าไปใหม่ ทำแบบนี้ซ้ำๆโดยมีสะโพกอิ่มขยับรับจังหวะ

          “พี่กุก อื๊อ แทไม่ไหวแล้ว...”

          “ไม่ไหวแล้วต้องพูดว่าไงครับ”

          ร่างบางกัดปากก่อนตอบเสียงอ้อน “แทไม่ไหวแล้วฮะ... เอาของพี่กุกเข้ามาที”

          คนฟังยิ้มกริ่มอย่างพอใจหนักหนา เขาถอนนิ้วออกเปลี่ยนมาปลดชุดนอนให้ภรรยาและตัวเอง แทฮยองก็ให้ความร่วมมือด้วยการยกสะโพกขึ้นตอนสามีถอดกางเกงให้ ทั้งสองต่างอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า จองกุกลงลิ้นเลียยอดถันสีสด ไล้ความชื้นลงมาเรื่อยๆโดยผ่านหน้าท้องนวลเนียนกับแอ่งสะดือสวย จูบทักทายท่อนเนื้อสีหวานทีหนึ่ง จากนั้นส่งความเปียกแฉะให้กับรูสวาทก่อนแหย่ลิ้นเข้าไป

          “ซี๊ด... อ๊าง”

          แทฮยองหายใจหอบถี่ตามจังหวะลิ้นที่ตวัดอยู่ข้างใน เผลอยกสะโพกตอบด้วยความซ่านสยิวพร้อมเล่นยอดอกตัวเอง ไม่นานข้างในเขาก็ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำลายสามีและน้ำหล่อลื่น

          “จ๊วบ” ร่างสูงดูดต้นขาอวบก่อนหยัดกายขึ้น คลานเข่าไปหยิบซองถุงยางคิงไซส์ที่เพิ่งซื้อมาในลิ้นชักโต๊ะหัวเตียง เขาเริ่มแกะแต่ไม่ได้ใส่ กลับยัดถุงยางให้ร่างบางคาบไว้ “ใส่ให้พี่หน่อยสิคนดี”

          ฟังจบก็จับถุงยางออกขณะที่ร่างกำยำแทรกเข้ามากลางหว่างขา ถูไถความเป็นชายอันใหญ่โตกับแก่นกายสีหวาน จองกุกจูบขมับเนียนก่อนก้มดูอีกฝ่ายครอบถุงยางให้ กระทั่งแท่งเอ็นถูกหุ้มด้วยแผ่นยางบางเฉียบ แทฮยองจึงจับแท่งของสามีจ่อกับช่องทางตัวเอง ส่วนจองกุกก็ทำหน้าที่กดสสะโพกเข้าไปทีละนิด

          “อื๊มมม” ร่างบางเชิดหน้าครางเมื่อความแข็งแกร่งมุดเข้ามาทั้งลำ สองขาเรียวแยกออกจนสุดและถูกกดให้จมกับฟูก เขาขยับไปไหนไม่ได้นอกจากแอ่นสะโพกให้สามีด้วยท่าอันน่าละอาย

          “จะขยับละนะ” พูดเสร็จก็ผลักแรงทั้งหมดลงมา ทำเอาแทฮยองครางลั่นเพราะความเสียวปนจุก

          “อ๊า! ย๊ะ...”

          “ไหวไหมเนี่ย”

          ร่างบางกัดปากรีบพยักหน้า มือทั้งสองก็กำจิกผ้าปูแทบขาด “ไหวฮะ...”

          “พี่ทำแรงได้ใช่ไหม”

          “อือ”

          จองกุกจรดจูบหน้าผากหวังปลอบโยน “ต้องเบาๆเข้าไว้นะ เดี๋ยวลูกได้ยิน”

          ภรรยาตัวน้อยพยักหน้าอีกครั้งก่อนกลับมาครางกระเส่าเมื่อสามีเริ่มเคลื่อนไหว ร่างสูงแนบหน้าผากกับอีกคนพร้อมส่งเสียงคำรามกับความบีบรัดของช่องทาง สะโพกหนาขยับโยกเนิบช้า แต่รุนแรงและลึกล้ำถึงจุดกระสัน ส่วนมือใหญ่ยังคงกดขาเรียวให้จมกับฟูกเพื่อกักขังภรรยาไว้

          “อ๊ะส์ ซี๊ด พี่กุก... อ๊ะ ฮ๊ะๆๆ”

          เสียงครางเริ่มขาดห้วงในยามที่สะโพกสอบกระหน่ำลงมาแบบถี่เน้น แทฮยองอ้าปากแต่ครางไม่ออก ได้แต่นอนตัวเกร็งรับแรงปรารถนาของสามี จำไม่ได้ว่าอีกฝ่ายกระแทกเข้ามาเป็นครั้งที่เท่าไร รู้แต่ว่ามันป่าเถื่อนและอัดแน่นในท้องจนทรมานไปหมด แต่กลับรู้สึกสุขสมในเวลาเดียวกัน สามีของเขาระบายความอัดอั้นที่สั่งสมมาอย่างไม่ปรานีปราศรัย ทั้งถอนออกเร็วๆและกระแทกเข้ามาใหม่อย่างรุนแรง แบบชนิดที่เขาหายใจตามแทบไม่ทัน ถูกบดขยี้ครั้งแล้วครั้งเล่าแถมจุกซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่รู้ว่าคนข้างบนไปอดอยากปากแห้งมาจากไหน ถึงได้ไม่มีครั้งไหนเลยที่อ่อนโยนกับเขาแบบจริงๆจังๆสักครั้ง

          “อ่าส์... แทฮยอง”

          “ฮ๊ะๆๆ อื้อ พี่จองกะ... อ๊า!”

          แทฮยองกรีดร้องเมื่อสามีกระหน่ำรัวลงมาแบบไม่ออมแรง เหมือนจงใจรีดเสียงครางเขาซึ่งก็ไม่ยากเย็น เพราะเขาแผดเสียงร้องจนคอแห้งกระทั่งตอนนี้ไม่มีอะไรจะให้ครางแล้ว มีเพียงเสียงหอบหายใจที่ลอดออกมาเท่านั้น

          ทันใดนั้นจองกุกก็ถอนตัวตนออก “แท ถุงยางมันขาดอ่ะ สงสัยเล็กไป”

          “แฮ่ก... แฮ่ก...”

          “งั้นก็ไม่ต้องใส่เนอะ”

          เหมือนรอยยิ้มของปีศาจ จองกุกทิ้งถุงยางขาดแหว่งนั้นอย่างไม่สนใจใยดี ก่อนจับแทฮยองให้นอนตะแคงโดยที่ตัวเองตามไปนอนซ้อนหลัง วงแขนแกร่งช้อนเรียวขาให้ยกขึ้นเผยช่องทางรักที่เริ่มบวมแดง เขาขยับสะโพกเข้าไปพร้อมจ่อแท่งปราถนาอันร้อนรุ่มกับถ้ำสวรรค์ ค่อยๆฝืนยัดเข้าไปโดยไม่สนคำทักท้วงของภรรยาสักนิด

          “อย่า... เอาเข้ามา อ๊างงง!”

          บทรักบรรเลงอีกครั้งในท่วงทำนองร้อนแรง ท่านี้มันทำให้ตัวตนของสามีเข้ามาได้ลึกกว่าครั้งไหนๆ แทฮยองรู้สึกเหมือนโดนสูบพลังชีวิตไป ขณะที่อีกคนคอยแต่กระชากและแทงเข้ามาอย่างหยาบโลนราวกับสัตว์ป่า จุดที่เชื่อมต่อกันก็ส่งเสียงลามกออกมาไม่หยุดหย่อน

          จู่ๆร่างสูงก็หยุดขยับเหมือนอยากแกล้ง ทำให้ร่างบางที่ยังค้างอยู่ต้องขยับเอง สะโพกอวบกดตัวลงไปและชักออกด้วยความลำบากเพราะไม่ถนัด จองกุกยิ้มให้กับความพยายามนั้นก่อนจะให้รางวัลด้วยการเด้งสวนขึ้นไปแรงๆ แล้วค่อยกลับมาซอยถี่ต่อ ทำเอาแทฮยองที่ตั้งรับไม่ทันต้องครางเสียงหวาน บดสะโพกลงไปช่วยอีกแรงอย่างหน้ามืดตามัว โดยลืมเลยว่าตัวเองเพิ่งปฏิเสธไปเมื่อกี้

          “อื๊อ พี่กุก... เสร็จยัง เดี๋ยวลูกมาตาม”

          “ซี๊ด... แป๊บ ขออีกนิด”

          จองกุกหอบฟืดฟาดสลับสูดปากกับความซ่านเสียว เขาจับดวงหน้างามให้มารับจูบก่อนเลื่อนมือไปฟอนเฟ้นพุงน้อยอย่างนึกหมั่นเขี้ยว สองลิ้นกระหวัดรัดแลกความหวาน ทั้งดุนกัน ทั้งตักขึ้นและดันลงอย่างไม่มีใครยอมใคร

          “อืม อื้อ...”

          เรียวขาบนข้อพับแขนถูกดันลงให้หนีบเข้าหากัน ยิ่งทำให้โพรงอุ่นคับแน่นหนำซ้ำยังสอดเข้าไปยากกว่าเดิม จองกุกจึงเพิ่มแรงผลักพร้อมโอบกอดร่างบอบบางไว้ อัดสะโพกเข้าหาด้วยความเมามันส์จนทิ้งรอยแดงบนก้นนิ่ม

          “พี่กุก อิ๊ย... แทจะเสร็จแล้ว”

          ร่างสูงถอนสะโพกออกทำให้ร่างบางที่โดนขัดใจต้องนิ่วหน้า

         “ทำไมล่ะพี่กุก”

         คนถูกถามยิ้มแต่ไม่รู้ว่าอยู่ในความรู้สึกใด จะว่าเจ้าเล่ห์ก็ไม่เชิง เขาย้ายตัวมานั่งที่เดิมเหมือนตอนแรกก่อนก้มศีรษะลงไป และแทฮยองก็เข้าใจได้ในทันที สามีอยากให้เขาเสร็จด้วยปาก ให้ตาย เล่นอะไรพิเรนทร์ๆอีกแล้ว

          “โอ้ว ซี๊ด...”

          มือเรียวลูบสางทั่วกลุ่มผมของผู้กระทำ ส่งนิ้วจิกลงไปเพื่อระบายความเสียววาบที่มันแล่นปรี่ไปทั้งกาย แทฮยองรู้สึกได้ถึงความชื้นและความอุ่นที่กำลังลามเลียท่อนเนื้อ ไม่นานก็กระตุกพร้อมปลดเปลื้องความสุขใส่โพรงปาก ทั่วทั้งลิ้นและฟันซี่ขาว ผู้เป็นสามีก็รับไว้ทุกหยดอย่างไม่รังเกียจ มันทำให้แทฮยองประทับใจมาก

          จองกุกไม่ได้กลืน แต่กลับราดพรมทั่วเรือนร่างสีน้ำผึ้ง ตั้งแต่แผ่นอกจรดใต้สะดือ ก่อนใช้สองมือลูบละเลงเหมือนกำลังสร้างผลงานศิลปะ กระทั่งร่างของแทฮยองอาบเหนียวไปด้วยน้ำสีขาว เขาไม่เข้าใจว่าทำไมสามีของตัวเองถึงทำแบบนี้ แต่มันก็ตื่นเต้นดี

          “อา... พี่อยากให้ตัวแทเลอะไปด้วยน้ำของพี่จัง”

          แทฮยองทำตาโตและกะพริบถี่ๆกับคำพูดนั้น พลางสงสัยว่าจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร ระหว่างที่สายตาของจองกุกดูเคลิบเคลิ้ม ลิ้นสองแฉกก็แลบออกและกวาดทั่วริมฝีปากล่าง ช่างดูร้อนแรงเหลือเกินสำหรับแทฮยอง

          “คราวนี้จะทำแบบช้าๆนะ”

         ร่างบางถูกพลิกให้นอนคว่ำ ทั้งตัวแนบราบไปกับเตียงอุ่นๆ ก่อนที่ความคิดทั้งหมดจะแตกกระเจิงเมื่อร่างสูงเป่าลมหายใจร้อนกับหลังคอ แทฮยองขนลุกซู่ รู้สึกจั๊กจี้ยามที่ลมหายใจพ่นรดไปตามแผ่นหลัง ระเรื่อยอ้อยอิ่งมายังก้นงอนงามดั่งลูกท้อ ร่องผายาว กระทั่งถึงถ้ำสวรรค์ที่ปิดสนิท

         “อึ๊ อื้อ...”

          ก้นนิ่มถูกขยำเฟ้นก่อนแบะออกโดยฝ่ามือหนา แทฮยองอยากกระถดสะโพกหนีจากความเปียกชื้นที่กำลังรุกล้ำ ลิ้นร้อนปาดลงบนปากถ้ำเบาๆ ครู่ต่อมาก็กรีดแทรกเข้าไปหาโพรงอุ่นแน่น ทำเอาร่างบางใจเต้นระทึก อะดรีนาลีนหลั่งไปทั่วตัวจนมาออคลั่กอยู่ที่สองฝาแก้ม

         “พี่กุก ได้โปรด... ใส่เข้ามา”

          แทฮยองหันไปทำตาอ้อนวอนพลางแอ่นสะโพกเล็กน้อยอย่างต้องการ ผู้เป็นสามีจึงผละออก กดจูบและขบกัดบั้นท้ายเกลี้ยงกลมคนละที เขาดึงตัวเองขึ้นประคองแท่งแข็งขืน เริ่มกดมันลงไปในถ้ำสวรรค์ พอเข้ามาได้ถึงส่วนหัวก็ชันแขนกับเตียงเพื่อพยุงกายไว้ แล้วจึงทยอยส่งตัวตนที่เหลือเข้าไปอย่างเชื่องช้า

          ร่างบางครางเสียงบิด ดึงทึ้งผ้าปูเตียงสุดแรงเมื่อความใหญ่โตฝังแน่นอยู่ในร่าง จองกุกเริ่มต้นขยับแบบไม่เป็นจังหวะ สร้างความทรมานให้แก่ผู้เป็นภรรยา มันช้า ช้ามากๆ ช้าจนแทบขาดใจ เขาขยับออกแล้วทิ้งช่วง ก่อนจะบดตัวลงมาและแช่ไว้สักพัก จากนั้นก็ทำซ้ำอีก ซ้ำอีกเรื่อยๆ แทฮยองอยากจะร้องขอความเมตตา อยากให้สามีทำเร็วๆกว่านี้ เพราะเขาเองก็กระหายจุดสุดยอดเหมือนกัน

          ราวกับว่าจองกุกจะอ่านแววตานั้นออก เขาจึงเร่งความเร็วให้นิดหน่อยจนได้จังหวะเนิบๆไม่เร่งรีบ และเพราะเจ้าตัวกำลังเท้าแขนอยู่ ทำให้แทฮยองสัมผัสได้ถึงร่างกำยำที่ทิ้งตัวลงบนก้นกลมกลึง

          “จุ๊บ”

          ร่างสูงโน้มกายลงเปลี่ยนเป็นชันศอก ปากอุ่นปะพรมจูบทั่วแผ่นหลังบาง แทฮยองรับรู้ถึงร่างอันแข็งแกร่งชัดมากขึ้น แม้กระทั่งความร้อนที่ฉาบแนบลงมาพร้อมกับหยาดเหงื่อเย็นๆ ขณะที่กำลังเคลิ้มไปกับท่วงท่าพาเพลินของสามี จู่ๆน้ำหนักที่ทิ้งลงมาก็หนักหน่วงขึ้น มันพุ่งเข้ามาจนเขาเผลอกรีดร้อง เมื่อจองกุกรู้ตัวก็กลับมาเนิบช้าอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้เขาส่งความแข็งขืนเข้าไปจนสุดในทุกๆจังหวะ เน้นความลึกซึ่งต่างกับตอนซอยสะโพก มันทำให้ร่างบางรู้สึกถึงตัวตนทั้งหมดของร่างสูงอย่างชัดเจน

         “อ้าส์ พี่กุกฮะ... ปล่อยข้างนอกให้แทนะ”

         “อืม”

         เขาตอบเสียงแผ่ว จับมือเรียวมากุมไว้แน่น ก่อนกดจูบหลังคอชื้นเหงื่อและฝังหน้าลงไป ฟังเสียงครางกระเส่าหวานที่สั่นระริกไปตามร่าง พลางส่งแรงหื่นกระหายให้ภรรยาด้วยจังหวะช้าๆลึกๆ ย้ำความเป็นเจ้าของในร่างอุ่นของแทฮยองอย่างไม่มีหยุดพัก และไม่มีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ

          จองกุกถอนตัวตนจนได้ยินเสียงเผลาะ เขาจับภรรยาตัวน้อยที่หน้าแดงก่ำผมกระเซอะกระเซิงให้กลับมานอนหงาย  แท่งใหญ่โตล่วงล้ำเข้ามาในโพรงฉ่ำอีกรอบ แต่เขากลับไม่ขยับและหยักยิ้มท้าทาย แทฮยองเบ้หน้าด้วยความทรมานพลางยกขาตั้งฉากพื้น พยุงสะโพกขึ้นแล้วส่งตัวเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างเนือยเนิบ

          “พี่กุก ขอร้อง แทจะเสร็จแล้ว...”

          นี่อาจเป็นคำวิงวอนครั้งที่สอง และจองกุกก็ไม่ปฏิเสธที่จะให้ความเมตตา เขาจึงเริ่มสวนสะโพกในจังหวะแสนอืดช้าเท่ากับอีกคน ก่อนจะเร่งให้เร็วขึ้น หนักแน่นขึ้น เต็มไปด้วยพลังและความกระหาย ทำเอาแทฮยองเกือบทิ้งสะโพกไม่ทัน

          ร่างสูงเม้มปากพยายามรักษาจังหวะ แต่สายตาดันสะดุดกับความหวานเยิ้มในดวงตาคู่สวย ร่างบางลูบใบหน้าชุ่มเหงื่อของอีกคนอย่างอ้อนวอน ไล้มือลงมาที่แผ่นอกกว้าง ซิกแพคทั้งหกลอนบนหน้าท้อง ก่อนหยุดอยู่ที่ฝ่ามือใหญ่ เขาดึงมือข้างนั้นมาลูบหน้าตัวเอง ฝากจูบลงไปด้วยปากสีกุหลาบ แล้วดูดนิ้วกลางของสามีพร้อมสบตาแบบยั่วยวน... และอย่างตั้งใจ

          “ขี้ยั่วซะจริงนะ”

          “อั๊ง! อ๊า”

          ท่วงทำนองถี่กระชั้นขึ้นราวกับบทลงโทษ จนเสียงเนื้อที่กระทบกันดังยิ่งกว่าเสียงปรบมือรวมถึงเสียงเตียงโยก แทฮยองหัวสั่นหัวคลอนอยู่ใต้ร่างแกร่ง นอนรับอารมณ์ตัณหาของสามีด้วยความพึงพอใจ นี่แหละสิ่งที่เขาต้องการ

          “เอาอีก พี่กุก แทชอบ... อ๊ะ อ๊าๆ”

          “ซาดิสม์นะเรา”

          “พี่ก็เหมือนกันนั่นแหละ” คนถูกว่าหยอกกลับขณะที่ยังสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทก

          “รอบหน้าอยากได้ตัวช่วยไหม เช่น โซ่ กุญแจมือ เทียน...”

          “บ้า”

          จองกุกยิ้ม ถูกดึงหน้าลงไปรับจูบ

          “แค่พี่กุกคนเดียวก็ทำให้แทมีความสุขแล้ว”

          “ปากหวาน” เขาผ่อนแรงลงเพื่อถูจมูกกับภรรยา “ยังงี้ต้องให้รางวัล”

          ทันทีที่ร่างสูงผละออก เขาก็โจมตีเข้ามาอย่างเต็มแรงอีกครั้ง แทฮยองครางหงิง ตัวโยกคลอนไปตามแรงอีกฝ่ายทุกจังหวะ เอื้อมไปจับมือสามีที่วางอยู่บนเข่ามน และความเสียวหฤหรรษ์ยิ่งทวีขึ้นเมื่อเขาสวนสะโพกลงไปหาปืนใหญ่นั้น ส่วนจองกุกก็สวนกลับแบบถี่ๆ การเคลื่อนไหวของพวกเขาสอดรับกันและเป็นไปอย่างดุเดือด จนสมองของร่างบางขาวโพลน รู้สึกเหมือนตกเป็นทาสของกามารมณ์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น ผู้เป็นสามีก็ตอบสนองความต้องการของเขาอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง ตอนที่แรงมหาศาลนั้นพุ่งเข้ามา มันเกือบทำตัวเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ

          “ซี๊ด...” จองกุกเอนหลังพลางเท้าแขน มองดูภรรยาตัวเองที่ยกสะโพกขึ้นมาขย่มขึ้นลง สลับร่อนเอวด้วยจังหวะเร้าใจ เขาจ้องสะโพกแสนยั่วที่ควงแท่งร้อนอยู่สักพักก่อนกลืนน้ำลายอย่างหมดความอดทน จึงเด้งสวนขึ้นไปเบาๆแล้วค่อยเพิ่มความรุนแรงเรื่อยๆ ร่างบางก็ขย่มกลับพร้อมครางกระเส่าปนหอบ ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเสียว

          “อึ้ก... อ๊าาา” แทฮยองทิ้งสะโพกลง ร่างกายแข็งทื่อ ตัวกระตุกเกร็งขณะหลั่งความสุขอาบหน้าท้อง จองกุกที่ยังไม่ถึงก็จับขาข้างหนึ่งพาดบ่า อีกข้างก็อ้าเข่าให้จมไปกับฟูก เอวสอบเริ่มโหมแรงใส่ร่างบางที่นอนครางลั่นเพราะถูกกระตุ้น

          ก๊อกๆๆ

          “แม่ครับ เสร็จยังอ่ะ?”

          คนถูกเรียกรีบอุดปากกลั้นเสียงก่อนตะโกนตอบเสียงสั่น “อีกแป๊บ... อึ้ก ใกล้แล้วล่ะลูก ขออีก... 15 นาทีนะ”

          “งั้นผมไปรอที่ห้องนะครับ”

          เขาครางซี๊ดเสียงแผ่วเบา พลางเอื้อมไปบีบมือสามีให้ผ่อนแรงลง “ครับ...”

          หลังจากที่เสียงฝีเท้าเริ่มเงียบหาย ร่างสูงก็กลับมากระแทกถี่รัวจนแทฮยองต้องระบายครางลั่นแข่งกับเสียงเตียง

          “พี่กุก... เร็วๆ อื้อออ”

          แรงกระทุ้งครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลงพร้อมกับพาความอุ่นวาบแผ่ไปทั่วท้อง จองกุกมอบจูบแสนหวานขณะพ่นลาวาร้อนกระทั่งมันล้นทะลักถึงข้างนอก เปรอะร่องก้นขาวเนียนไหลลงมาถึงผ้าปู

          “พี่ปล่อยในเหรอ ทำไมพี่ทำกับแทแบบนี้ล่ะ” แทฮยองทำท่าจะร้องไห้เหมือนขอความยุติธรรม แต่มันสายไปเสียแล้ว “คนโกหก”

          “โทษที พี่ลืม...”

          เขาว่าพลางก้มลงไปจูบแบบปลอบโยน แต่ร่างบางกัดปากเขาอย่างแรงเพราะความโกรธ ทำให้ต้องรีบดึงหน้าออกและยกแขนเช็ด

          “โอ๊ย! เจ็บนะเนี่ย อยากโดนลงโทษใช่ไหม หืม!?”

          ทันใดนั้นนัยน์ตาของจองกุกก็ทอแสงวาบเป็นสีอำพัน ร่างกายเริ่มเปลี่ยนแปลงไปทีละส่วนจนผิดมนุษย์มนา ร่างบางเห็นก็รีบขยับตัวหนีไปที่ขอบเตียงหลังจากเห็นชะตากรรมตัวเองรางๆ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวลงจากสังเวียน ขาของเขาก็ถูกหางทรงพลังเกี่ยวไว้และถูกกระชาก พาลให้ทั้งร่างเซถลาหัวคะมำที่นอน พญาจงอางใช้จังหวะนี้เลื้อยเข้าไปพันร่างบอบบาง บีบรัดผู้เป็นภรรยาแน่นกว่าครั้งไหน ก่อนดึงตัวเองและอีกฝ่ายให้กลิ้งกับมาอยู่ที่เดิม

          “พี่กุก ปล่อยแท แทจะไปหาลูก...”

          พอได้ยินคำว่าจะไปหาลูกก็ออกแรงรัดมากขึ้นด้วยกล้ามเนื้อใต้ท้อง ทำเอาแทฮยองนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด ทำได้เพียงนอนรับความโกรธของจงอางดำอย่างทำอะไรไม่ได้

          “คนดื้อต้องโดนลงโทษก่อน พี่ถึงจะให้ไป”

          “แต่แท... บอกแล้วว่าอีก 15 นาที---”

          “งั้นก็เลื่อนเป็น 1 ชั่วโมงได้เลย”

          แทฮยองนิ่งเงียบ รู้สึกเหมือนมีอะไรตีตื้นขึ้นมาจุกที่คอ สร้างความปวดปลาบและกระตุ้นให้ขอบตาร้อนผ่าว “พี่กุกใจร้าย นี่มันเกินไปแล้วนะ...”

          “พี่เคยบอกด้วยเหรอว่าพี่ใจดี”

          มันช่างน่าน้อยใจจริงๆ นี่พี่กุกเห็นความอยากของตัวเองสำคัญกว่าลูกงั้นหรือ พอคิดแบบนั้นน้ำตามันก็พาลไหล ร่างบางเอียงหน้า พยายามหลีกลี้จากลมหายใจร้อนผะผ่าว แต่ก็ยังไม่พ้นลิ้นสองแฉกที่ตามมาเลียแก้มอยู่ดี

          “พี่กุก พอเถอะ... ขอร้องล่ะ”

          จองกุกไม่สนใจสักนิดแถมไม่คิดง้อเขาเลย กลับเอาแต่โลมเลียใบหน้าจนเปียกชื้นไปหมด หยาดน้ำตาที่เคยไหลก็พลันแห้งเหือดเพราะลิ้นสีดำนั้น เขาเริ่มรู้สึกมีอะไรมาสะกิดขา พอจะยกขาขึ้นมาดูก็ทำไม่ได้เพราะถูกท่อนหางดันลง และมันก็ทำให้เขานึกออก จะงอยที่ยื่นจากเกล็ดใต้ท้องได้เลื่อนมาตามเรียวขาสวย ตวัดเขี่ยผิวเนียนเรื่อยๆกระทั่งถึงซอกขาด้านใน

          “อ๊ะ! พี่กุก เอาออกไปนะ”

          แต่พญางูกลับทำในทางตรงกันข้าม หางสีดำเลื่อมพรายแทรกเข้ามายังกลางร่าง แทฮยองครวญคราง นอนหายใจหอบถี่เมื่อจะงอยสัมผัสกับช่องทางรัก ในตอนที่มันสะกิดขึ้นลงแถวปากถ้ำเหมือนขอเข้าไป ก็ราวกับว่ามีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วกาย เขาหนีบขาเพื่อหลีกหนีจากความเสียวครั้งใหม่ ทว่าอีกฝ่ายยิ่งเบียดตัวเข้ามาหามากขึ้น ทำให้เดือยแท่งยาวสอดเข้ามาในโพรงสวาทมิดลำ

          “อ๊า อ๊างงง พี่กุก! อิ๊... เอามันออกไป!”

          “ดูจากสีหน้าก็เสียวดีไม่ใช่เหรอ”

          “อึ้ก ไม่!”

          เหมือนยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ไม่ต่างจากน้ำมันราดบนกองไฟ ยิ่งแทฮยองถอยสะโพกหนี เจ้าเดือยนั่นก็ตามมาเขี่ยถึงขั้นติดหนึบอยู่ข้างในไม่ยอมถอนออก แรงสั่นเล็กๆในโพรงอุ่นสร้างความเสียวและจั๊กจี้จนเขาต้องร้องคราง มันทั้งทรมาน ทั้งอยากต่อต้าน ทั้งมีความสุขจนบรรยายไม่ถูก แก่นกายเริ่มตื่นตัวอีกครา ส่วนเดือยแข็งก็ค่อยๆขยับเข้าออกทั้งที่ยังกระดกตัวอยู่ในนั้น เขาอยากปฏิเสธมันเหลือเกิน แต่อีกใจก็ร่ำร้องบอกว่าต้องการอีก

          “ไง ชอบล่ะสิ”

          “อ๊ะ เอาออกไป... ฮ๊าห์!”

          เริ่มมีเสียงแฉะฉ่ำในทุกๆครั้งที่เดือยยาวสาวออก น้ำแห่งความสุขปริ่มคลอบนหัวแก่นกาย ตัวเขาสั่นระริกในขดของสามีขณะที่ปากอิ่มถูกรุกรานถึงข้างใน เรียวลิ้นกระหวัดเกี่ยวกันนัวเนีย ของเหลวถูกแลกให้กันไปมากระทั่งงูหื่นชักเดือยออก ปรากฏสายใยจากน้ำหล่อลื่นหนืดเยิ้มตามมา เขาเปลี่ยนมาถูแท่งเหนียวกับรูสวาทก่อนกดเข้าไปแทนที่

          “อ๊าาา...”

          แทฮยองรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแยกออกเป็นสองส่วนเมื่อสามีขยี้ตัวลงมายัดเยียดความปราถนาให้ แท่งแดงฉ่ำดันเข้ามาสุดด้าม โคนหางยกขึ้นดึงตัวตนออก จากนั้นก็เสียบเข้ามาใหม่ สาวออกยาวๆ แล้วก็บดกลับลงไปอย่างรุนแรง ในจังหวะที่ดันเข้า โคนหางแกร่งก็โยกไปมาเพื่อยัดแท่งเอ็นเข้าไปให้สุด ถึงจะดูหยาบคาย แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นก็ฝ่าความคับแน่นของภรรยาไม่ได้เสียที

          “อย่าเกร็งสิคนดี ผ่อนให้พี่หน่อย”

          “อือ พี่กุกเอาออกไปที... อ๊ะ แทอยากไปหาลูก”

          “ซี๊ด... ดื้อซะจริง ขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมอีก”

          “อั๊ย! อั๊งๆๆ”

          ปับๆๆ

          งูหื่นเริ่มอัดเข้ามาอย่างเต็มกำลัง โคนหางชักเข้าออกรัวเร็วในแบบที่ร่างบางแทบจะขาดใจ เหมือนทั้งร่างโดนสับถี่ๆจนตัวแหลกละเอียด ครางก็ไม่ออก ได้แต่หอบหายใจตามเท่าที่ทำได้ สามีเขาไม่เคยอ่อนโยนเลยจริงๆ ทำเบาได้ครู่เดียวก็กลับมาป่าเถื่อนอีกครั้ง

          “อะ ฮ๊ะๆ... อึ๊ ขอร้องเถอะ ปล่อยแท...”

          “ไม่”

          “อิ๊ย... อื้มมม!”

          ร่างบางกัดปากแน่นกับพละกำลังของสามี อีกฝ่ายกระแทกแรงขึ้นจนน่าจะมีรอยแดงปื้นสีเข้ม เพราะเขาชักแสบก้นรวมถึงช่องทางอันบวมช้ำ ซึ่งป่านนี้คงเริ่มฉีกไม่ก็มีสภาพยับเยินเพราะความดุร้ายของอีกคน จองกุกผละแท่งฉ่ำวาวออก พลิกตัวให้ร่างบางนอนคว่ำก่อนชูคอแผ่แม่เบี้ย

          “อุ๊ก!” แทฮยองส่งเสียงร้องอื้ออึงขณะที่หน้าแนบหมอน พญางูคาบผมนุ่มไว้พร้อมคอยกดศีรษะภรรยาไม่ให้เงยขึ้น ส่วนโคนหางก็เบียดทาบอีกครั้งเพื่อเล็งแท่งที่สองกับช่องทาง “อึ้ก อื้อ!”

          สวบ!

          แท่งร้อนพุ่งพรวดเข้ามาเหมือนตอนฉกวูบ ร่างบางสะดุ้งตกใจพร้อมกับความจุกที่วิ่งแทรกไปทั่วท้อง

          “พี่กุก... ปล่อยเถอะ แทยอมแล้ว อึ้ก โอ๊ยยย!”

          พั่บๆๆ ปึ้ก!

          คำว่าปรานีไม่เคยมีในพจนานุกรมของพญาจงอาง มันรัดรึงร่างบางไว้ กระหน่ำความอยากทั้งหมดลงที่อีกคนอย่างดุดัน หางแกร่งสาดซัดเข้ามาไม่มียั้ง ทั้งโหดร้าย ทั้งดิบเถื่อน มอบความจุกและความแสบร้อนให้ผู้เป็นภรรยา รวมทั้งความเสียวกระสันที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน ทุกอย่างผสมปนเปจนต้องระบายออกทางน้ำตา แต่ถึงจะรุนแรงยังไง เขาก็รับแรงกระหายของสามีไว้ด้วยความเต็มใจ แม้ว่าปากจะว่าอีกอย่าง แต่เขาก็รู้ตัวดีว่าตัวเองชอบ

          “ซี๊ด อ๊ะ!” เขาหดคอหนีจากคมเขี้ยวที่กำลังฝังลึก แต่จองกุกตรึงคอไว้ทำให้เขาได้แต่ก้มหน้าครางเสียงสั่น เมื่อน้ำพิษซึมซาบเข้าสู่ร่าง ผู้เป็นสามีก็ถอนเขี้ยวใช้ลิ้นปาดเลียไปทั่วแผล ลิ้มรสเลือดหวานหอมเข้าขั้นเสพติด ลิ้นสองแฉกจึงไล้ชิมไม่หยุด ส่วนหางแกร่งก็ยังคงสานหน้าที่แบบไม่เหลือช่วงให้แทฮยองพักหายใจ

          “เตรียมท้องให้พี่อีกรอบได้เลย แทฮยอง ซี๊ด...”

          ​"อา อ๊ะส์ พี่กุก อือ พอ..."



          10 นาทีผ่านไป ในที่สุดกิจกรรมกามระหว่างสองสามีภรรยาก็จบลง จองกุกคืนร่างเป็นมนุษย์และกำลังหาทิชชู่มาเช็ดผ้าปูเตียง ซึ่งมีแนวโน้มว่าพรุ่งนี้จะได้หาผ้าปูผืนใหม่มาใส่แทน

          แทฮยองกระชับผ้าห่มให้คลุมร่างของตนไว้ขณะเฝ้าดูสามีทำความสะอาด ไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดๆท่ามกลางความเงียบที่เกิดขึ้น แล้วท่าทางของอีกฝ่ายยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดใจ

          ร่างสูงนั่งลงบนขอบเตียง ถกผ้าห่มออกจนเห็นร่างเปล่าเปลือยของภรรยา “ยกขาซิ จะเช็ดให้”

          คนถูกสั่งเบ้ปาก แต่ก็ยอมนอนลงหันสะโพกไปให้ มือเรียวยกขาข้างหนึ่งเพื่อที่อีกคนจะได้เช็ดคราบน้ำกามสะดวก

          จองกุกดึงทิชชู่สองสามแผ่นก่อนกดมือลงบนช่องทางสีสด ของเหลวสีขาวที่อยู่ข้างในจึงไหลย้อยใส่ทิชชู่เป็นยวง ส่วนอีกมือก็คอยเบิกช่องทางไว้เพื่อให้ส่วนที่เหลือไหลออกมาเร็วๆ  นิ้วโป้งแข็งๆที่กำลังกดบนปากทางอยู่นั้นทำให้ร่างบางเจ็บแสบเล็กน้อย จนต้องชักสีหน้าเหยเกและกำผ้าปูเตียงไว้แน่น


          ถึงจะไม่ได้ง้อ แต่อย่างน้อยก็ช่วยทำความสะอาดให้เขาล่ะนะ


          “เจ็บไหม”

          ผู้เป็นสามีถามเสียงเรียบและแผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบ “นิดหน่อยฮะ”

          “ไม่ใช่ พี่หมายถึง... ตอนที่เรามีอะไรกันเมื่อกี้”

          แทฮยองเงียบไปสักพักก่อนคลี่ยิ้มบาง “ไม่เจ็บเลยฮะ”

          “จริงเหรอ?”

          เขาพยักหน้า แต่จองกุกรู้ว่านั่นคือคำโกหก

          “พี่ขอโทษนะ ตอนนั้นพี่โมโหไปนิด”

          นั่นนิดเหรอ แทฮยองแอบบ่นในใจ แต่คำขอโทษของสามีก็ทำให้ความงอนของเขาลดลงเล็กน้อย “ไม่เป็นไรฮะ... และแทก็ขอโทษด้วยที่กัดปากพี่กุก”

          คนฟังค่อยๆเผยยิ้มพลางหยิบทิชชู่อีกสองแผ่น เช็ดก้นกลมกับซอกขาเหนียวเหนอะจนไร้คราบน้ำกาม พอเช็ดเสร็จก็จูบหน้าผากเนียนทีหนึ่ง “จุ๊บ ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวลูกรอ”

          เขาพยักหน้าเบาๆพร้อมก้าวลงจากเตียง อาการปวดเอวส่งผลให้เขาเดินไปหยิบผ้าขนหนูแบบกระโผลกกระเผลก ประมาณตัวเอียงไปข้างหนึ่งทีเดียว จองกุกที่เห็นก็หลุดขำ

          “ให้พี่ช่วยประคองไหม”

          ร่างบางอยากจะส่งสายตาขุ่นมัวไปให้ แต่ก็ทำได้เพียงแค่คิด “ไม่เป็นไร แทยังโอเคดี”

          และเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปโดยมีเสียงขำของสามีดังตามตลอดทาง




          “จุ๊บ”

          เด็กๆยกยิ้มชอบใจกับจูบบนหน้าผากของคุณแม่ ร่างบางในชุดนอนตัวใหม่ห่มผ้าให้ลูกทั้งสองก่อนเดินไปปิดสวิตช์ไฟกลางห้อง ระหว่างเดินก็พยายามประคองตัวตรงไม่ให้แทยุนกับเจคสังเกตเห็น ความมืดเข้าครอบคลุมภายในห้อง แต่ยังมีแสงสลัวรางจากโคมไฟหัวเตียงที่ให้ความสว่าง

          “หนูอยากฟังนิทานแล้วค่ะ คุณแม่ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ”

          แทฮยองระบายยิ้ม ย้ายตัวมานั่งขอบเตียง “แม่จะเล่านิทานให้ฟังเฉพาะคนที่ดื่มนมหมดแล้วเท่านั้นนะ”

          พอได้ฟังดังนั้น เด็กน้อยทั้งสองก็รีบยกแก้วดื่มนมจนหมดภายในไม่กี่อึก เพื่อที่ว่าจะได้ฟังคุณแม่เล่านิทานก่อนนอนดังเช่นเมื่อวาน เมื่อไม่มีอะไรเหลืออยู่ในแก้วแล้ว ร่างบางจึงรับแก้วเปล่าสองใบจากลูกและวางบนโต๊ะหัวเตียง ก่อนเดินไปเลือกนิทานบนชั้นหนังสือเตี้ยๆตรงมุมห้อง

          แทยุนขยับไปหาเจคเพื่อให้คุณแม่ได้เข้ามานอนด้วย “เรื่องอะไรเหรอคะ?”

          “ฮันเซลกับเกรเทลครับ”

          “เย้! หนูชอบเรื่องนี้ที่สุดเลย พี่ยูคอ่านให้หนูฟังเมื่อตอนกลางวันด้วย”

          แทฮยองยิ้มกว้างขึ้นขณะเปิดหนังสือเล่มบาง “งั้นก็อย่าสปอยล์น้องนะ”

          “ค่ะ”

          “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในกระท่อมเล็กๆกลางป่า มีเด็กชายหญิงสองพี่น้องชื่อ ฮันเซล กับ เกรเทล พวกเขาอาศัยอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยง ฐานะของทั้งสี่คนยากจน และแล้ววันหนึ่ง---”

          “แม่ครับ ผมมีอะไรจะถาม”

          “เจคกิอ่า!” แทยุนทำท่าฮึดฮัดอย่างไม่พอใจที่น้องชายขัดจังหวะ

          ร่างบางหัวเราะเบาๆ “ไม่เป็นไรครับ ถามได้เลยคนเก่ง ลูกมีอะไรสงสัยงั้นเหรอ”

          เจคหลุบตาเหมือนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าตัดสินใจถาม

          “คือ... พ่อกับแม่ทำอะไรกันเหรอครับ ทำไมถึงเสียงดังจัง”

          แทฮยองหน้าแดงแจ๋ “ไม่มีอะไรหรอกลูก พ่อกับแม่แค่ปรึกษากันน่ะ”

          เขายิ้มแห้งพร้อมยื่นมือไปยีหัวลูกให้เลิกคิดมาก แต่เด็กขี้สงสัยก็ยังเป็นเด็กขี้สงสัยอยู่วันยังค่ำ

          “ใช่เหรอครับ ทำไมมันเหมือนมีอะไรมาชนผนังและก็มีเสียงเหมือน...”

          แล้วเจคก็ทำท่าปรบมือแปะๆ


          อ๊ากกก!!! เจคลูก อย่าพูดมันออกม๊าาาาาา



​To be continued

​_____________________________

คงเป็นอะไรที่น่าอับอายที่สุดในชีวิตของแทแทแล้วล่ะ5555 หลังจากนี้ความสงบกำลังจะหมดไป ถึงเวลาเข้าสู่ช่วงปัจฉิมบทสักที NCนี้ก็เป็นอันสุดท้ายแล้ว และก็น่าจะเป็นครั้งแรกที่ไรท์แต่งให้นายเอกเป็นมาโซคิสต์แบบนี้ (แถมแต่งแล้วเขินที่สุดด้วย อ้ากกกก) เพราะงั้นเวลาอ่านก็อาจจะสับสนกับความคิดของยัยแทหน่อยนะLOL ถ้าถูกใจหรือมีอะไรขาดหายก็เม้นต์บอกได้นะคะ เพราะส่วนใหญ่เวลาแต่งNCความคิดไรท์จะหายไปหมดเลย5555 

​ปอลอลิง. ส่วนฉากSMครึ่งหลังไรท์ไม่กล้าเขียนแรงๆอ่ะ กลัวน้องช้ำ เอาเป็นว่าให้อยู่ในระดับที่รับได้เนอะ เพราะบางคนเขาไม่ชอบ ไรท์ก็เลยเขียนNCให้มีสองอารมณ์


ความคิดเห็น