ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2562 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 nc
แบบอักษร

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

"แต่พี่ว่า..."ฉันพยายามจะพูดห้ามแต่ลูกน้องเขาก็ดึงตัวฉันเอาไว้ก่อน

ชู่ววว

"เงียบไว้เถอะคุณ ตอนนี้คุณเขตอารมณ์ไม่ดีอยู่"

เขาทำท่าจะเดินไปเอาเรื่องพี่หมอ และที่สำคัญเขาไม่ได้เดินไปคนเดียวเนี่ยสิ ฉันก็กลัวว่าคนที่เขาไม่ได้รู้เรื่องจะต้องมาซวยเพราะคำพูดของฉัน

ว่าแต่ไอ้เด็กนี่มันเป็นอะไร จู่ๆก็ทำตัวประหลาด ทำยังกับว่าหลงสเน่ห์ฉันขึ้นมางั้นแหละ

หลง

​หลงงั้นหรอ หรือว่าจะเป็นเพราะน้ำหอมที่ซื้อมาจากยัยจิ๊บ

บ้าไปแล้วเห็นผลดีเกินคาดไปมั้ย ของแรงซะด้วย ถ้าสมมุติว่ามันคล้ายกับน้ำมันพรายอะไรพวกนี้ ก็แสดงว่าเด็กนัั่นมันมาหลงรักฉันเตมเปาแล้วใช่มั้ย

แล้วถ้าเกิดว่า..... อื้ม น่าลองดูจริงๆ

ฉันคิดวิธีที่จะช่วยพี่หมอได้แล้วล่ะ

กรี๊ดดดด

"ปล่อยฉันนะ" ฉันกรีดร้องลั่นขึ้นมาอีกครั้ง ทำให้พี่บอดี้การ์ดที่เตือนฉันตกใจแล้วเผลอปล่อยมือฉันทันที

เด็กนั่นแทนที่จะไปหาเรื่องพี่หมอตอนแรกก็ชะงักแล้วหันกลับมาหาฉันแทน

"อะไร เกิดอะไรขึ้น" เขาเดินมาจ้องหน้าลูกน้องเขาเรียงตัวด้วยสีหน้าน่ากลัวและแววตากดดัน

อึก

ขอโทษนะพี่ แต่หนูขอเลือกช่วยพี่หมอดีกว่า

ฉันหันไปทำสีหน้าเจ็บปวดเหมือนใกล้ขาดใจใส่น้องเขต แล้วก็เอามือลูบที่ข้อมือตัวเองไปมา

ฮือ

"มันเจ็บ บอกแล้วว่าให้เบาๆ"

"คุณสุดเขตครับผมเปล่า"

"มึง หุบปากไปเลย" ดูเหมือนว่าเขาจะอารมณ์ไม่ดีหนักไปกว่าเดิมอีก เขาเดินเข้ามาหาฉันแล้วก็ขอเอามือฉันไปดู

มือหนาของเขาลูบที่ข้อมือฉันแผ่วเบาแล้วหันกลับไปจ้องหน้าบอดี้การ์ดคนนั้นอย่างเอาเรื่อง

"ไม่ร้องนะโอ๋ๆ" เขาเอาหัวฉันกดลงแนบกับหน้าอกของเขาแล้วก็ลูบหัวฉันไปด้วย

"จัดการ" 

สิ้นคำสั่งของเขา ทุกคนก็หยิบปืนขึ้นมาเล็งไปที่พี่บอดี้การ์ดคนนั้นทันที

"อย่านะเขต" เผลอเรียกชื่อของเขาแล้วพูดออกมาเสียงดังเชียว

"หืม....ยอมเรียกชื่อผมแล้วหรอ"

สีหน้าแววตาที่มองมาหาฉัน มันดูเหมือนเด็กที่เล่นสนุก เขาเห็นชีวิตคนอื่นเป็นของเล่นหรือไง

"ผมหยอกพี่เล่นนั่นแหละ ไม่ทำหรอก" 

ไม่จริงเลย สายตาเขาเมื่อตอนที่สั่งมันดูจริงจังจนน่ากลัว แต่ตอนนี้กลับมาบอกว่าไม่จริงแค่หยอกเล่นอะไรกัน 

พอเขาพยักหน้าให้ทุกคนเอาปืนลง ทุกคนก็ทำตามอย่างว่าง่าย

"เขต ปล่อยพี่ไปเถอะนะ"

"สัญญาจะไม่มายุ่งไม่มาให้รำคาญอีกแล้ว" 

"อะไร? พี่พล่ามอะไรของพี่" เขาเลิกคิ้วขึ้นเหมือนงงว่าฉันกำลังจะสื่ออะไรกันแน่

"คือเขต คะคือพี่"

อื้อ

ยังนึกคำพูดไม่ทันออก ยังพูดไม่ทันจบ เด็กนี่ก็ประทับริมฝีปากจูบฉันอีกแล้ว

"ผมชอบอะไรผมก็จะเอา"

"ตอนนี้ผมชอบพี่ ผมก็จะเอา"

"ถ้าพี่เป็นของผม ก็จะมีคำว่าปล่อยไปไหน"

"เพราะฉะนั้นไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้อีกนะครับ ผมไม่ชอบ​แล้วมันก็ทำให้ผมหงุดหงิด"

"พี่อยากรู้มั้ยเวลาผมหงุดหงิดอะไรจะเกิดขึ้น"

"........"

ปัง

สุดเขตคว้าเอาปืนขึ้นมายิงลงไปที่ขาของบอดี้การ์ดคนนั้น

อ๊าาาาก

เสียงร้องของเขาทำเอาสติฉันหายวับไปแล้ว ฉันอ้าปากค้างไม่คิดว่าเขาจะทำจริงๆ

เขายังเด็กอยู่เลยนะ  หรือว่าพ่อเขาสอนมาแบบนี้

"ชู่วว ไม่ร้องนะคนดี ผมยังไม่ทำอะไรพี่หรอ เพราะผมไม่ชอบให้ของผมเสียหาย"

"แต่ถ้าพี่ทำให้ผมหงุดหงิดขึ้นมาอีกล่ะก็......คืนนี้อาจจะมีคนกลิ่นลูกปืนเป็นอาหารเย็นก็ได้"

:)

ฉันไม่รู้ว่าน้ำตาฉันมาเอ่อล้นมาคลอเบ้าตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีคือมือเย็นๆของเขาเลื่อนขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้

.

.

.

สุดท้ายแม้จะดิ้นรนแค่ไหนแต่ก็โดนเขาจับแขนลากขึ้นรถกลับไปอยู่ดี

จุดหมายปลายทางคือบ้านของเขา ซึ่งก็คือป้อมปราการคุกนรกของฉัน

ก็คือมันไร้วี่แววที่จะหนีออกมาได้ถ้าเกิดเข้าไปแล้ว เพราะมันแน่นหนามาก 

พอลงจากรถแล้วเขาก็กระชากแขนให้ฉันเดินตามเข้าไปข้างใน

กรี๊ด

"ไม่เอาไม่ไป" ฉันยังคงเกาะประตุรถอยู่แบบนั้น แต่ว่าเขากลับยืนมองนิ่งๆแล้วออกแรงดึงให้มากกว่าเดิม

"อย่าดื้อ"

ผลัก

สุดท้ายสู้แรงไม่ไหวตัวฉันก็ลอยเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขตแล้ว

เขาอุ้มฉันขึ้นแล้วพาเดินขึ้นห้องเขา

ตุบ

พอถึงห้องเขาก็เหวี่ยงฉันลงบนเตียงทันที

"หยุดนะ พี่จะเอาเรื่องที่นายกำลังจะข่มขืนพี่ไปฟ้องพ่อนาย" ฉันจ้องหน้าพร้อมกับชี้หน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

"หึ แล้วไง?"ไม่มีความสำนึกเกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น เขาจับฉันกดลงบนเตียงนุ่มที่พอจะจุคนได้สักสามสี่คน

พรึบ

เสื้อของเขาลอยปลิวไปอยู่บนพื้นเรียบร้อย

อื้อ "อย่าทำกับพี่แบบนี้" นอกจากไม่ฟังแล้วยังดื้อรั้นอีก

เขาเข้ามาจับมือฉันกดเอาไว้เหนือหัวแล้วรวบมือฉันด้วยมือข้างเดียวจากนั้นก็เริ่มที่จะฝังจมูกลงมาไซร้ซอกคอฉัน

ฟืด

"หอมจัง" เขาเหมือนจะชอบมากจนกระทั่งเอามืออีกข้างขึ้นมาบีบหน้าอกฉัน

"อ๊ะเขตพี่เจ็บ" ฉันดิ้นไปมาเพราะไม่รู้เขาหมั่นเขี้ยวอะไรฉันถึงได้ดึงได้บีบแรงขนาดนี้

"กลิ่นตัวพี่แม่งโคตรหอมเลยว่ะ  ดมแล้วมีอารมณ์ชิบหาย"

ราวกับว่าไปปลุกความป่าเถื่อนในตัวเขาให้มันเพิ่มขึ้นมาอีก

เพราะไม่นานหลังจากนั้นก็จับฉันลุกขึ้นมาแล้วถอดชุดกระโปรงฉันออก

ตอนนี้ฉันเหลือแค่ชุดชั้นใน ส่วนเขาก็เหลือกางเกงยีนส์ที่ขวางกั้นเราอยู่

"ขี้เกียจถอดแล้วว่ะเอาเลยแล้วกัน" เด็กใจร้อนไม่เพียงแต่พูดอย่างเดียว เพราะหลังจากฉันพลิกตัวหันหลังให้ 

เขาก็ตามาประกบฉันแนบตัวทันที ริมฝีปากหยักนั่นจูบลงมาที่ใบหูฉัน ลิ้นร้อนๆของเขากำลังแตะเข้ามาที่ใบหูฉันอล้วมันทำให้รู้สึกเสียวปนจั๊กจี้

อ๊าา

ฝ่ามือหนาของเขาข้างนึงกำลังรวบเอวฉันยกขึ้น ฉันไม่รู้จะทำไงนอกจากนอนเฉยๆก็กอดหมอนแน่นแล้วกดหน้าลงไปในนั้นอย่างเขินอาย

"อื้อ เขต" จะเรียกให้หยุดแต่กลายเป็นว่าฉันครางชื่อเขาซะงั้น 

"เรียกอีกสิครับ" น้ำเสียงทุ้มที่ฟังดูออดอ้อนเอ่ยขึ้นมาข้างหูฉัน มืออีกข้างของเขาลูบไล้ตามส่วนเว้าส่วนโค้งของฉันเเล้วไปหยุดที่ใจกลางของฉัน

"ผมไม่รู้หรอกนะว่าพี่มีแฟน หรือผ่านใครมาหรือเปล่า"

"แต่หลังจากนี้พี่ต้องมีแค่ผม ส่วนอดีตของพี่ผมจะตามเก็บแม่งให้หมด" 

"อ๊า อย่าพี่ยังไม่เคยมี"

ฟอด

"น่ารักมากครับ" เหมือนได้คำตอบที่ถูกใจเขาก็เข้ามาหอมแก้มฉันทันที

อ๊ายย

นิ้วเรียวของเขาถูกสอดเข้ามาข้างในตัวฉัน ก่อนจะค่อยๆเพิ่มเป็นสองนิ้ว

แจ๊ะๆ

เสียงนิ้วของเขาที่กำลังล้วงเข้ามาข้างในชักเข้าชักออกอย่างนึกสนุก ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดต้นคอฉันอยู่ไม่ห่าง

ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็หยุดมือลงพร้อมกับน้ำที่ชะโลมนิ้วของเขาไว้ทั้งสองจนเปียกชุ่ม

"ไหนว่าไม่อยากไง? ปากไม่ตรงกับใจหรอครับ"

พรืบ

กางเกงในตัวจิ๋วของฉันถูกเขาดึงลง ก่อนจะ

เพี้ยะ มือหนาฟาดลงมาที่ก้นของฉันอีกครั้งจนฉันต้องเอาหน้าซุกหมอนหนี

ไม่รับรู้อะไรด้วยแล้ว

อ๊า

พอแอบหันไปมองก็เจอเขากำลังเอาหน้าเข้าไปดูตรงส่วนนั้นของฉัน

แผล็บ

เขาจับสะโพกฉันล็อกเอาไว้แล้วใช้ลิ้นเลียเข้าไปข้างใน

"อื้อเขตพี่ไม่อยากให้ทำแบบนี้"

"หรอครับ? แต่พี่หอม ผมเลยอยากกิน"

นอกจากไม่ฟังแล้วเขาก็ยังเลียฉันต่อเหมือนไปหิวมากจากไหน

สวบ

กรี๊ด

ไม่ทันตั้งตัวเขาเลิกใช้ลิ้นแล้วเปลี่ยนมาเป็นกระแทกเอวใส่ฉันแทนแล้วเขายังไม่แม้แต่ถอดกางเกงยีนส์เลยด้วยซ้ำ เพียงแค่ควักเจ้าท่อนเอ็นลำยักษ์ที่ดูไม่เหมือนของเด็กสักนิดออกมา ฉันหันหน้ากลับไปดูก็เจอเขาจับแขนทั้งสองที่เอาแต่กอดหมอนออกแล้วดึงไปข้างหลัง

ข้างในมันคับแน่นจุกจนฉันหายใจลำบาก

"พี่อย่างเกร็งสิ พี่เกร็งแล้วผมจะขยับได้ไงมันแน่นไป" เขาเอามือมาลูบวนไปมาที่หน้าท้องของฉันอีกครั้งจนฉันเริ่มคลายความเกร็งนั่นออก

"แต่มันใหญ่ แล้วพี่ก็จุก"

"ก็อย่างว่าอะครับ....เด็กมันกำลังโต" เขาส่งยิ้มมาให้ฉันก่อนจะเริ่มขยับต่อ

ปัก ปัก

ตัวฉันแทบจะหมดแรง ไร้แรงต่อต้านเพราะเขาแรงเยอะกว่าแล้วการกระแทกของเขาทุกครั้งก็ทำให้ฉันไปต่อไม่ถูก ตัวฉันส่ายไปมาตามแรงเหมือนจะล้มแต่ก็ไม่ล้มเพราะเขาดึงแขนเอาไว้อยู่

"ท่านี้มันลึกดีนะพี่ว่ามั้ย"

ไม่ต้องมาถามความเห็นตอนนี้ได้มั้ย อายจะตายแล้ว

เขตขยับเอวเร็วขึ้นแล้วเน้นทุกครั้งที่กระแทกตัวเข้ามา

มันเลยเกิดเป็นเสียงน่ากลัวที่ดังลั่นห้อง

ปัก

"อื้อ เขตพี่ว่าเราทำแรงไป พี่จุก"

"ครับ แต่ผมชอบ"

ยิ่งตอนเขาใกล้เสร็จยิ่งทำฉันหมดเรี่ยวหมดแรงเพราะเขาจะสอยสะโพกถี่ยิบใส่ฉันแล้วกอดล็อกฉันเอาไว้จากนั้นก็

แตกเข้ามาข้างในตัวฉัน

อื้อ

ฉันถูกเขาจูบเป็นครั้งที่ร้อยได้แล้วมั้งสำหรับคืนนี้

หมดแรงจะเถียง หมดแรงจะด่าแล้ว ฉันเลยเลือกที่จะคลานขึ้นไปนอนบนหมอนแทน

มันมากเกินไปแล้วสำหรับคืนนี้

"หมดแรงแล้วหรอ? อ้าวหลับไปแล้วหนิ"

"อย่าลืมฝันถึงผมด้วยนะ" 

ม่ายยย ขนาดในฝันก็จะให้ฝันถึงเขาอีก เลิกตามมาหลอกหลอนกันได้แล้ว

จุ๊บ

อ๊ะ เขาคงจูบที่หน้าผากฉันละสิ แต่ฉันไม่มีแรงจะลืมตามองแล้ว

อื้ม

ความอบอุ่นจากแรงกอดของคนข้างๆมันทำให้รู้สึก.....สบายแล้วก็ปลอดภัย

สุดท้ายฉันก็เผลอหลับทั้งๆที่ยังอยู่ใต้อ้อมกอดของเด็กแสบจนได้

.

.

.

ฟู่วว

คะแค่กๆ 

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นแปลกๆ แล้วกลิ่นนั่นมันก็มาจากคนข้างๆฉันเนี่ยแหละที่กำลังนอนสูบบุหรรี่อยู่ เขายังใส่กางเกงยีนส์ตัวเมื่อวานอยู่เลย

แต่ซิกแพ็กบนหน้าท้องเขาเนี่ยเอาเรื่องใช้ได้เหมือนกันนะ

ฟู่ว "ตื่นแล้วหรอ"

"เรื่องเมื่อคืน" ใช่แล้วเรื่องเมื่อคืน

"เมื่อคืนพี่จะไม่เอาเรื่อง ขอแค่ปล่อยพี่ไปแล้วเราไม่มีอะไรต่อกันอีก" สีหน้ายิ้มแย้มของเขาตอนนี้กลับบึ้งตึง อะไรอะ พูดอะไรผิด เมื่อคืนแค่หลอกฟันพี่ไม่ใช่หรอ

"บอกแล้วไงว่าเป็นของผมแล้วผมหวง"

"ผมไม่ปล่อยพี่ไปหรอก" เอ๊า เราไม่ได้เข้าใจอย่างเดียวกันหรอกหรอ

"ผมจะบอกว่าพ่อผมมาแล้ว"

ใช่ๆเรื่องพ่อ

"พี่จะบอกเขาแน่ว่านายลักพาตัวพี่มา แล้วก็ข่มขืนพี่" 

"อ๋องั้นไปสิเดี๋ยวพาไป" 

เขาฉุดฉันลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบเสื้อฮูดแบรนเนมตัวโตมาใส่ให้ฉันแล้วก็จูงฉันรีบเดินออกจากห้อง

พอลงบรรไดก็เจอพ่อเขานั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่

"พ่อครับเมื่อคืนผมข่มขืนพี่เขาแล้วครับ ผมชอบครับจะเอา"

!!

เจอหน้าพ่อนายครั้งแรกก็เอาแบบนี้เลยเนี่ยนะ เขาจะมองฉันยังไงเนี่ย

"............" แต่บอกไว้ก่อน ยังไงเขาก็ต้องไม่เห็นด้วยบ้างล่ะ  พูดออกมาเลยค่ะ ด่ามันเลยค่ะ

"ก็เอาไปสิไม่มีใครว่าแกหนิ"  ห๊ะ ว่าไงนะ ฉันอ้าปากค้างไม่คิดว่าจะตามใจลูกขนาดนี้ 

"แต่ว่าหนูไม่เอานี่คะ"

แกร๊ก

"เมื่อกี้หนูว่าไงนะลุงฟังไม่ถนัด" 

ไม่ใช่แค่ปืนกระบอกเดียว แต่คนทั้งบ้านกำลังเล็งปืนมาที่ฉัน

อึก

แล้วแบบนี้ต้องเอาไงเนี่ย

 "เอาก็ได้ค่ะ" 

.ฟอด

"พี่น่ารักที่สุดเลยครับ" ย่ะ เดี๋ยวรอให้ฉันหนีได้ก่อนเถอะ

.

...........................................................................................................................................................................................

มาอัพแล้วจ้า

อ่านแล้วคอมเมนท์ด้วยนะคะ

นุ้งข้าวจะเอาตัวรอดไปได้ยังไง555555 เจอกันตอนหน้าจ้า


ความคิดเห็น