facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(29) อิสระ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(29) อิสระ
แบบอักษร

Ronel 29 

ในวันนี้บาสเตียนน้องชายของเขาก็เดินทางมาที่ประเทศไทยเพื่อเจรจาการซื้อหุ้น60% ที่ออฟนั้นถืออยู่ 

'บาสเตียนนายพร้อมไหม..? 

'เรื่องแค่นี้ธรรมดามาก..' 

'ยังไงนายก็ต้องเอาโรงงานผลิตนมนั้นมาให้ได้.. ฉันฝากความหวังไว้กับนาย..' 

'ไม่ต้องห่วง.. แต่ฉันอยากเห็นผู้หญิงคนนั้น คนที่นายพยายามสุดชีวิตที่จะช่วยเธอ เมื่อไหร่ฉันจะได้เจอ..' 

'เอ่อ.. ให้มึงทำได้ก่อน เดี๋ยวลองคุยกับเธอให้..' 

'ก็เท่านั้นแหล่ะ..' บาสเตียนเดินออกไปยิ้มๆ.. 

ส่วนโรเนลได้แต่นั่งรอเวลาให้เขากลับมาด้วยความหวัง.. 

'ไปเอาแบบผังของโรงงานมา..' 

'ครับนาย..' 

ไม่นานนักบอดี้การ์ดคนสนิทของเขาที่มีชื่อว่าเจมส์ก็นำแบบแผนโรงงานทั้งหมดมาให้เขาดู.. 

โรเนลหยิบมาดูท่าทางเคร่งเครียด.. 

'นายดูเอกสารพวกนี้ทำไมหรอครับ..? 

'บาสเตียนเจรจาสำเร็จอยู่แล้ว..ฉันก็วางแผนว่าจะบริหารโรงงานนี้ยังไงให้มีกำไลมหาศาลหน่ะสิ..' 

'เข้าใจแล้วครับ..' 

'อื้มม.. เสร็จธุระของนายแล้ว ไปพักเถอะ..' 

เจมส์บอดี้การ์ดคนสนิทเดินออกไปพักผ่อนทันที.. 

โรเนลหยิบแบบแผนการทำงาน และเอกสารสำคัญต่างๆขึ้นมาอ่าน.. 

เขาเห็นข้อเสียหลายๆข้อในโรงงานแห่งนี้.. 

และหาทางเตรียมรับมือไว้แล้วเรียบร้อย ในตอนนี้เขารอเพียงบาสเตียนกลับมาบอกข่าวนี้เท่านั้น.. 

เขารอจนถึงช่วงเย็นๆบาสเตียนก็กลับมา.. 

โรเนลรีบวิ่งไปหาน้องชายด้วยความตื่นเต้น.. 

'ซื้อนมเรเน่ได้ไหม..? 

'ห้ะ..?!! ว่าไงนะ..! บาสเตียนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ 

'เอ่อ.. ไม่ใช่ๆ' 

'ซื้อหุ้นโรงงานผลิตนมได้ไหม..? โรเนลรีบแก้ต่างทันที 

'เรียบร้อยดี..' 

'อย่างนั้นหรอ เย้..!!!!! 

'ขอบใจมากๆ..' 

ฟอดด ด ด ด ด !!!!! 

โรเนลทั้งกอดและหอมน้องชายของตนเอง.. 

'โรเนล อย่ามายุ่งหน่ะ..' 

'ปล่อย..' บาสเตียนพยายามผลักออก 

'ก็ฉันดีใจหนิ..' 

'อย่าลืมที่ตกลงไว้ก็แล้วกัน พาผู้หญิงคนนั้นมาให้ฉันดูด้วย..' 

'ดุยิ่งกว่าพ่ออีก จะมีสาวทั้งทีก็ต้องเอามาให้ดู..' 

'ว่าไงนะเนล..' 

'ป่าว.. ไปโทรหาเรเน่ดีกว่า' 

โรเนลรีบวิ่งเข้าห้องนอนด้วยความตื่นเต้น.. 

'เรเน่..!! 

'เธอจะเป็นอิสระแล้วนะ..' 

กริ๊งงงง ง ง งงงงง!!!!! 

'อ้าวว เรเน่โทรมาพอดีเลย..' 

โรเนลตื่นเต้นมาก และรีบกดรับทันที.. 

'สวัสดีครับเรเน่..' 

'ขอบใจมากนะ ฝีมือของนายใช่ไหม..? 

'เอ่ออ ใช่ครับ ผมส่งน้องชายไปคุยคุณออฟเลยไม่สงสัย..' 

'หุ้นที่นายถือ 60% มันเป็นเงินจำนวนเท่าไหร่..? 

'เรเน่จะถามไปทำไมหรอครับ..? 

'นายซื้อมาจำนวนเท่าไหร่ ตอบฉันมาสิ..' 

'เอ่อ..สองร้อยล้านครับ' 

'ห้ะ..!!!! สองร้อยล้านเลยหรอ? 

'มีอะไรหรือป่าวครับเรเน่..? 

'ฉันจะตั้งใจทำงานหาเงินมาไถ่จากนายคืนนะ แต่ฉันไม่รู้ว่าทั้งชีวิตของฉันจะหาเงินสองร้อยล้านได้จากไหน..' 

'เอ่อ.. เรเน่ไม่ต้องหาเงินมาคืนผมหรอกครับ' 

'ทำไมหล่ะ..? 

'ผมตั้งใจจะบริหารที่นั่นให้ดี และจัดส่งสินค้าออกสู่เอเชีย..' 

'ว่าไงนะ..!! 

'เอ่อ.. เรเน่ไม่พอใจหรือป่าวครับ? 

'ไม่เลย ฉันดีใจมาก ฉันคิดมาตั้งแต่เด็กที่จะนำสินค้าส่งออกต่างประเทศ แต่มันมีต้นทุนสูงฉันเลยทำไม่ได้สักที..' 

'อ่อครับ.. ผมตกใจหมด' 

'ขอบใจมากนะโรเนล นายบริหารให้ดีหล่ะ..ส่วนฉันก็จะพยายามทำงานเก็บเงินและไถ่ถอนหุ้น60%นั้นคืนจากนาย..' 

'อย่าหักโหมนะครับเรเน่..ที่ผมทำไปเพราะไม่อยากให้เรเน่ต้องมาเหนื่อย และต้องแต่งงานกับคุณออฟที่ชอบบีบบังคับเรเน่..' 

'เรื่องงานไม่ต้องห่วงฉัน ฉันพร้อมสู้อยู่แล้ว..และอีกอย่างเรื่องออฟเขาคงไม่มายุ่งอีกแล้วแหล่ะ 

'ครับเรเน่..เอ่อคืออ..' 

'นายมีอะไรจะพูดหรอ..? 

'น้องชายของผมที่ไปคุยให้วันนี้อยากพบเรเน่ครับ..' 

'ได้สิ.. ฉันก็อยากไปขอบใจเขาเหมือนกัน..' 

'ได้จริงนะครับ..' 

'แน่สิ.. พรุ่งนี้ตอนเย็นเลยไหม? 

'ก็ได้ครับ..' 

พวกเขาคุยกันได้สักพักก็วางสายไป.. 

'เห้อออ..!!! 

'สบายใจแล้วกู..' 

'ตอนนี้..ก็เริ่มจีบเรเน่จริงจังได้แล้วสิ..' 

@P.R.J University 

วันนี้โรเนลมาเรียนตามปกติ.. 

'เนลอีกสองวันมึงต้องออกไปพูดหน้าห้องที่อาจารย์ลงโทษจำได้รึป่าว..?ออกัสถามขึ้นมา 

'ชิบหายละกูลืมเลย..งั้นกูแกล้งป่วยนอนโรงพยาบาลแล้วกัน' 

'มึงจะแกล้งป่วย..!? แบลคฌาคถามขึ้นทันที 

'เออดิวะ..!! ขืนกูไปพูดเขาก็รู้ว่ากูโง่กันทั้งคณะพอดี..' 

'แล้วจะลาป่วยวันไหน..? 

'พรุ่งนี้..ฝากพวกมึงด้วยแล้วกันอย่าให้แผนแตก..' 

'พวกกูอีกแล้วหรอ..? ออกัสกุมขมับท่าทางปวดหัวทันที 

'ใช่..เพื่อนรักของกู' 

'กูว่ากูไม่น่าเป็นเพื่อนกับมึงเลย..' ออกัสส่ายหน้าด้วยสีหน้าเอือมๆ 

พวกเขานั่งเรียนกันจนหมดคาบ โดยที่ในห้องเรียนนั้นโรเนลแอบมองแต่เรเน่.. 

'พวกกูกลับละนะ..' แบลคฌาคพูดขึ้นมานิ่งๆ 

'เออๆ..ไว้เจอกัน' 

โรเนลเดินออกมารอพี่วินที่ลานจอดรถ.. แต่ในระหว่างทางผู้คนมากมายมองเขาแปลกไป.. 

'โรเนลลล...ไปทานข้าวเย็นกับฉันไหม? 

'มานั่งติวหนังสือกับฉันดีกว่านะ..' 

'ฉันซื้อน้ำมาฝาก..ขนมด้วย' 

'เรียนเหนื่อยไหมวันนี้..' ผู้หญิงมากมายเดินเข้ามารุมล้อมเขา โรเนลยืนนิ่งด้วยความงง 

'พวกคุณเป็นอะไรหรือป่าวครับ..? โรเนลถามออกไปสีหน้าสงสัย 

'โรเนลไม่ต้องกลัวออฟมันนะ ฉันจะปกป้องนายเอง..' 

'ออฟเกี่ยวอะไรด้วยหรอครับ..? 

'ฉันว่าโรเนลต้องยังไม่รู้เรื่องแน่ๆ..' 

'ใช่ๆ.. ' 

'งั้นก็รีบเล่าให้เขาฟังสิ..' 

'มีอะไรก็พูดมาเถอะครับ..? โรเนลยืนฟังผู้หญิงคุยกัน แต่เขาไม่รู้เรื่องอะไรเลยจนเริ่มหงุดหงิด 

'ก็ออฟหน่ะสิ วันนี้เขารู้ข่าวว่าคนที่ซื้อหุ้นไปจากเขาเป็นน้องชายของนายที่ย้ายหุ้นเป็นชื่อนาย.. เขาเลยมาโวยวายที่คณะ' 

'ใช่ๆๆ..' 

'แต่ยังดีที่ออกัสและแบลคฌาคเดินผ่านมาจึงมีเรื่องกับออฟแทน..' 

'ทุกคนเลยรู้กันไปทั่ว ว่าคนที่ซื้อหุ้นจากออฟไปจำนวนสองร้อยล้านเป็นนาย..' 

'ภายนอกนายดูเหมือนคนไม่รวยเลยนะ ไม่คิดว่าจะรวยขนาดนี้..' 

'ฉันว่าถ้านายรวยขนาดนี้ ไม่จำเป็นต้องนั่งวินเลยนะ..' 

'ใช่ๆๆ..พาพวกฉันไปเล่นบ้านนายหน่อยสิ..' 

'ขอโทษนะครับ.. ผมรีบ' โรเนลรีบแกะแขนผู้หญิงพวกนั้นออก 

'ที่มายุ่งกับฉัน เพราะรู้ว่าฉันรวยแล้วนี่เอง..' โรเนลคิดในใจ และรีบโทรหาเรเน่ทันที 

'เรเน่อยู่ไหนครับ..? 

'ฉันอยู่ข้างหลังนาย..' โรเนลหันไปหาเธอ และรีบวิ่งเข้าไปสำรวจเธอทันที 

เขาหมุนดูตัวเธอไปรอบๆ.. 

'เรเน่ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ..? 

'ผมพึ่งรู้ว่าออฟมาที่นี่ กลัวว่าจะมาหาเรเน่ด้วย..' โรเนลเป็นห่วงเรเน่มาก 

'ฉันไม่เป็นอะไร แบลคฌาคและออกัสจัดการเขาก่อนจะถึงตัวฉันเสียอีก..' 

'โล่งอก ผมเป็นห่วงเรเน่แทบแย่..' 

'ขอบใจนะ..ที่เป็นห่วงฉัน' เรเน่ยิ้มขึ้นมาท่าทางเขินอาย ส่วนโรเนลที่พึ่งรู้สึกตัวนั้นหน้าแดงขึ้นมาทันที 

'ไปบ้านนายกันเถอะ ขึ้นรถฉันไป..น้องชายของนายรอจะแย่แล้ว..' 

'ครับ.. แต่พี่วิน' 

'ฉันให้พี่วินกลับไปก่อนแล้วหน่ะ..' 

'โอเคครับ..' 

@บ้านตระกูล Wiry 

โรเนลและเรเน่เดินเข้ามาหาบาสเตียนที่ห้องอาหาร.. 

บาสเตียนจัดเตรียมอาหารสุดหรูไว้จำนวนมากเพื่อต้อนรับเธอ.. 

'นั่งก่อนครับ..' 

'ขอบคุณค่ะ..' 

'ผมชื่อ บาสเตียน..เป็นน้องชายของโรเนล' 

'ฉันชื่อเรเน่ค่ะ..ขอบคุณมากนะคะสำหรับเรื่องวันนั้น' 

'ครับพี่สะใภ้..' 

'ว่าไงนะ..!!!! 

'ได้ยินไม่ผิดหรอกนะ พี่สะใภ้..' 

'เอ่ออ.. บาสเตียนพูดอะไรไปเรื่อยหน่ะครับ..' โรเนลส่งสายตาดุๆน้องชายทันที 

'ก็นายชอบเธอไม่ใช่หรอ..? บาสเตียนพูดขึ้นมายิ้มๆ 

'ชิบหายละ ไอ้น้องเวร!!!! 

'มึงนะมึง แกล้งกูอีกแล้ว..!! โรเนลคิดในใจและเลือกจะตอบไปตามตรง 

'ใช่.. ฉันชอบเธอ' 

เรเน่เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็หน้าแดงขึ้นมาทันที.. 

'โรเนล ทานข้าวกันเถอะ..' เรเน่รีบพูดขึ้นมาเขินๆ 

'พี่สะใภ้ก็ดูสวย ดูน่ารักนะครับ ทำไมถึงยอมให้พี่ชายของผมสภาพแบบนั้นจีบ..? บาสเตียนถามขึ้นมาเพราะอยากรู้ว่าเรเน่รักพี่ชายของเขาเพียงแค่เงินทองหรือป่าว.. 

'เอ่ออ...' 

'บาสเตียนนายถามอะไรหน่ะ..' โรเนลรีบเบรคทันที 

'ไม่เป็นไร.. ฉันตอบได้' 

'ที่ฉันยอมให้เขาจีบ เพราะเห็นว่าโรเนลจิตใจดีกว่าผู้ชายหลายๆคนที่ฉันเคยรู้จัก..' 

'เขามีความอ่อนโยน และเป็นคนดีมาก.. ฉันเห็นเขานั่งวินด้วยความยากลำบากเพื่อมาโรงเรียน..' 

'ฉันเห็นว่าเขาใส่ใจฉันในหลายๆเรื่องหน่ะ..' เรเน่ตอบกลับตามตรง 

'ขอบคุณนะพี่สะใภ้ ฉันฝากโรเนลด้วย ฉันคงต้องเดินทางกลับวันนี้แล้วแหล่ะ..' บาสเตียนพูดขึ้นมายิ้มๆ 

'ทำไมกลับเร็วนักหล่ะ..? โรเนลถามขึ้นทันที 

'เห็นว่าพี่ชายจะโตแล้วเลยหมดห่วง..' บาสเตียนพูดขึ้นมายิ้มๆ 

'ขอตัวกลับเลยแล้วกัน ไว้เจอกันโอกาสหน้านะครับพี่สะใภ้..' 

'ยินดีจ้า..' 

โรเนลและเรเน่ทานอาหารกันต่อสองคนสักพักเธอก็กลับไป.. 

โรเนลในคืนนี้อารมณ์ดีสุดๆ.. 

Line ~ (ยิงและเย็ด) 

Ronel :กูรู้เหตุผลที่เรเน่ให้กูจีบแล้วหว่ะ..ภายในกูยังหล่อในสายตาเธอขนาดนี้ เห็นกูลุคจริงจะได้รู้ว่าเทพบุตรตัวจริงเป็นยังไง 

เดี๋ยวกูมาพูดต่อขอไปอาบน้ำแปป!! 

Body : มึงหลงตัวเองอะไรขนาดนี้วะเนล..มาพูดชมตัวเองแล้วก็หายไปอาบน้ำ 

August : อย่าไปว่าให้มันนักเลย มันคงเก็บกดกับการทำตัวติ๋มๆ 

Body : ha ha ha.. เออหว่ะ เป็นกูคงอึดอัดแย่ 

..ผ่านไปสักพัก.. 

โรเนลอาบน้ำเสร็จจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความ.. 

Ronel : เลิกนินทากู !! กูไปอาบน้ำแปปเดียวเอง เพื่อนเวร!!! 

Blackshark : อย่าว่าพี่เนลสายติ๋มของเราดิวะ 

Ronel : ไอ้แบลคฌาค!! มึงก็เอากับเขาอีกคน!!!! 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว