facebook-icon Twitter-icon

ขอติดเหรียญเรื่องนึงนะคะ

ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ครบรอบ 3 ปี

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ครบรอบ 3 ปี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2564 13:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ วาเลนไทน์ครบรอบ 3 ปี
แบบอักษร

 

ผมกำลังจะกลับบ้าน 

วาเลนไทน์ครบรอบ 3 ปี 

 

“ชินครับ ไปกันได้แล้ว” 

“คร้าบพี่วัน ไปเดี๋ยวนี้แล้ว” 

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนเรียก ผมจึงวิ่งออกจากบ้านไปหาผู้ชายร่างสูงที่วันนี้อยู่ในชุดเสื้อหนังสีเข้มแขนยาวกับกางเกงยีนส์ตัวเก่ง พี่วันใส่หมวกกันน็อคแบบเต็มใบอยู่บนมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่ที่เขาซื้อมาเมื่อปีที่แล้ว ผมเองก็สวมเสื้อผ้าทะมัดทะแมงแขนยาวขายาวเช่นกัน มาวิ่งออกจากตัวบ้านมาหยุดต่อหน้าพี่วันก็ส่งหมวกกันน็อคอีกใบให้ผมใส่ 

“ช้ากว่านี้เดี๋ยวแดดจะแรงนะครับ” 

ผมพยักหน้ารับพลางก้าวขึ้นซ้อนด้านหลัง จากนั้นพี่วันก็ขี่เจ้าไรเดอร์บิ๊กไบค์คู่ใจออกจากรีสอร์ทของผม วันนี้พี่วันลาหยุดพักผ่อนเพื่อพาผมไปเที่ยวครับ 

สามปีแล้วที่เราสองคนรักกันและใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกัน เราผ่านบทพิสูจน์ต่างๆมาเยอะจนไม่เหลืออุปสรรคใดมาขวางได้แล้ว พี่วันยังคงเป็นคนรักที่เสมอต้นเสมอปลาย เคยทำดีต่อผมอย่างไรก็ยังปฏิบัติเช่นนั้น เขาให้เกียรติและยกย่องผมอย่างไม่อายใคร ถึงแม้ตอนนี้พี่วันจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพันเอกและย้ายไปทำงานฝ่ายเสนาธิการทหารบกแล้วก็ตาม 

“พี่วันไม่อายคนอื่นหรือครับที่มีแฟนเป็นผู้ชาย” 

ผมเคยถามเขาในวันงานเลี้ยงปีใหม่ของที่ทำงาน พี่วันพาผมไปด้วยและแนะนำผมกับเจ้านายคนใหม่ว่าเป็นคนรัก มีบ้างที่มองมาทางเราแปลกๆ แต่พี่วันก็ยังยิ้มได้ 

“อายทำไม ชินเป็นคนดีตั้งใจทำงาน มีอะไรที่ต้องอาย เออ ถ้าชินเป็นคนเกเรนิสัยไม่ดีอย่างนั้นสิถึงน่าอาย” 

“แต่บางคนเขาอาจจะรับไม่ได้ พี่เป็นนายทหารใหญ่แล้ว เป็นเสธ.ของหน่วยนะครับ” 

พี่วันลูบผมของผมแล้วยิ้มให้ ยิ้มเหมือนวันแรกที่เราได้พบกัน 

“การที่พี่มีชินเป็นแฟน ไม่ได้ทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของพี่ลดลง ชินคือความสุขของพี่ ความสุขของเราก็ควรเป็นสิ่งที่เราเลือกเอง ไม่ใช่ให้คนอื่นมาเลือกให้ เลิกนอยด์ได้แล้วครับคนเก่งของพี่” 

นี่แหละครับผู้ชายที่ผมรัก 

ผมยิ้มให้กับแผ่นหลังกว้างที่กำลังตั้งใจบิดคันเร่งให้บิ๊กไบค์คันใหญ่ที่เจ้าของตั้งชื่อว่าไรเดอร์โลดแล่นรับลมอยู่บนถนนบนดอยสูง พี่วันมีทีมบิ๊กไบค์ที่มักจะออกทริปในวันหยุด แต่วันนี้ไม่ใช่วันหยุด มีเพียงเขากับผมและรถไม่กี่คันที่วิ่งอยู่บนหนทางสู่ดอยแม่สลอง อำเภอแม่ฟ้าหลวง 

“รู้ประวัติดอยแม่สลองหรือเปล่า” 

พี่วันเอ่ยถามขณะพักรถที่ปั๊มน้ำมันเพื่อเข้าห้องน้ำ เขายื่นขวดน้ำเย็นมาให้ผมดื่ม ผมรับมาพลางยิ้มขำใส่เขา 

“พี่วันกำลังถามคนเชียงรายนะครับ ดอยแม่สลองเป็นที่ตั้งของคนจีนฮ่อของอดีตทหารจีนตั้งแต่สมัยก๊กมินตั๋ง พอจีนเปลี่ยนแปลงการปกครองเขาไม่กล้าทั้งจะกลับจีนหรือไปไต้หวันก็เลยอยู่แถวพม่า ทีนี้พม่าไม่ให้อยู่เขาก็เลยมาอยู่ที่ไทย จนปีสองพันห้าร้อยสิบห้าประเทศไทยก็ยอมรับพวกเขาอย่างเป็นทางการ และพัฒนาการเป็นอยู่อย่างเป็นทางการ ถูกหรือเปล่าครับ” 

“เก่งจัง เมียใครน้า” 

พี่วันโน้มตัวมาหอมแก้มผม เขาชอบแสดงความรักแบบนี้แหละ แต่บังเอิญว่าผมชอบด้วยสิ 

เราเดินทางกันต่อ จนก่อนเที่ยงพี่วันก็หยุดรถที่จุดชมวิวเล็กๆแห่งหนึ่งเมื่อเข้าเขตอำเภอแม่ฟ้าหลวง เจ้าไรเดอร์ถูกขี่ขึ้นเนินเล็กๆที่มีทางดินลูกรังพอให้รถผ่านไปได้ 

“จะไปไหนครับพี่วัน” 

“น่า เดี๋ยวก็รู้” 

เขาบิดคันเร่งพาเจ้าไรเดอร์และผมขึ้นเนินสูงไปสักสิบนาทีได้ จนกระทั่งถึงยอดเนินสูงที่มองเห็นทิวเขาเป็นแนวสูงสุดลูกหูลูกตา พี่วันจอดรถตรงนั้น 

“ที่นี่เรียกว่าผาชูธง ชาวบ้านเล่าว่ากองทัพทหารจีนเคยมาพักบริเวณนี้เพื่อสู้กับทหารพม่า สวยใช่ไหมล่ะชิน ไม่ค่อยมีคนรู้จักหรอก นี่พี่ก็รู้จักจากเพื่อนที่เป็นตากล้องในทีมบิ๊กไบค์ที่เคยพามา เขาชอบหาโลเคชั่นถ่ายรูปก็เลยรู้จักที่สวยๆเยอะ” 

“สวยจริงๆด้วยครับ โห ผมคนเชียงรายยังไม่รู้จักเลย” 

ผมทอดสายตามองทิวเขาเขียวขจีด้วยความตื่นเต้น พี่วันมักจะมีเรื่องมาเซอร์ไพร้ส์เสมอ และเมื่อหันกลับไปหาเขาก็ยังเจอกับเรื่องเซอร์ไพร้ส์กว่า เมื่อร่างสูงที่ยืนพิงเจ้าไรเดอร์อยู่ ชูกล่องสีแดงไว้ในมือ 

“สุขสันวันวาเลนไทน์ครับชิน ปีนี้เป็นวาเลนไทน์ปีที่สามแล้วนะครับที่เรารักกัน” 

โอ๊ย เขิน เรื่องโรแมนติกนี่ขอยกให้เขาเลย 

พี่วันโอบเอวผมเข้าไปแนบชิด เขากดปุ่มสปริงให้กล่องสีแดงเปิดออก มีแหวนทองเกลี้ยงอยู่ในกล่องสองวงคู่กัน ดวงตาคมมองผมหวานฉ่ำ 

“พี่ไม่มีอะไรจะให้นอกจากแหวนทองที่ข้าราชการจนๆเก็บหอมรอมริบซื้อให้แทนใจ หวังว่าพ่อเลี้ยงชินเขตจะยอมรับไว้นะครับ” 

ผมกลายเป็นผู้บริหารรีสอร์ทเต็มตัวแล้วเมื่อแม่เลี้ยงขจีวรรณแม่ของผมวางมือ แม่บอกว่าอยากไปเที่ยวกับเพื่อนฝูงบ้างหลังจากทำงานมานาน รีสอร์ทของผมมีชื่อเสียงมากขึ้นเพราะเน้นการโปรโมทไปยังต่างประเทศด้วย 

“เอาเงินเก็บมาซื้อแหวน แล้วจะเอาที่ไหนกินล่ะครับ คุณข้าราชการจนๆ” 

ผมเย้าเขาด้วยใบหน้าเกลื่อนยิ้ม พี่วันหัวเราะเบาๆ 

“เกาะเมียกินสิครับ เมียรวยเป็นเจ้าของรีสอร์ท” 

“พี่วัน เดี๋ยวเหอะ ไม่เลี้ยงหรอกกินจุจะตาย” 

ผมทุบที่ไหล่ของเขาดังพลัก ไม่สะดุ้งหรอกครับ แถมยังคว้าข้อมือของผมไปด้วย พี่วันหยิบแหวนวงหนึ่งจากกล่องแล้วสวมเข้ากับนิ้วนางของผม มันช่างพอดีเหลือเกิน เขามองไปทางแหวนอีกวงที่เหลือเพื่อให้ผมหยิบมันขึ้นมาสวมนิ้วนางของเขาด้วย มือใหญ่ดึงมือผมไปจูบที่แหวน เรามองสบตาซึ่งกันก่อนที่เราจะจูบกัน 

แม้จะผ่านมาสามปีแต่พี่วันยังร้อนแรงเสมอ เขาไม่เคยทำให้ผมเบื่อได้เลยสักครั้ง พี่วันบอกว่าเราควรมีชีวิตรักให้เหมือนวันแรก เพื่อที่ความรักของเราจะได้สดใสตลอดไป 

จูบของพี่วันกำลังเรียกร้อง มันร้อนพอๆกับแสงแดดยามเที่ยงที่ทะลุผ่านยอดไม้ลงมาสู่พื้นดิน ผมยกแขนคล้องคอของเขาพลางเอียงหน้ารับจูบให้ถนัดถนี่ น้ำลายใสปะปนกันอยู่รอบปากไปพร้อมกับเนื้อตัวที่บดเบียดกันอยู่ ท่อนเนื้อเสียดสีกันผ่านเนื้อผ้าแต่ก็ห้ามความต้องการของเราไม่ได้ ผมรู้สึกถึงความคับแน่นในนั้น 

“สักรอบนะชิน อยากกินชินวันวาเลนไทน์” 

“ตรงนี้หรือครับ แต่ว่า...” 

พี่วันไม่รอคำตอบ เขายกตัวผมขึ้นไปนั่งบนเบาะเจ้าไรเดอร์ มือใหญ่ลูบคลำที่หว่างขาของผมจนอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าสูดปาก 

“อื้อ พี่วัน” 

เขารูดซิปกางเกงของผมลง ผมยกก้นให้เขาดึงผ่านลงจนไปกองตรงเข่า พี่วันโน้มตัวจูบปาก มือสากบีบเค้นเจ้าลูกชายของผมจนมันตื่นไปหมด 

“ชินก็พร้อมอยู่นานแล้วนี่” 

เขาพูดเสียงกระเส่าข้างกกหู ผมเอียงคอให้เขาขบเม้มที่ซอกคอ มือของผมกำลังลูบคลำธงรบของพี่วันอยู่ 

“เมื่อไหร่พี่วันจะชูธง” 

เหมือนยั่วแต่ก็ใช่ ทำไงได้ล่ะเมื่อพี่วันแข็งขันขนาดนี้ ได้ยินเสียงคำรามต่ำตอนที่เขารูดซิปกางเกงแล้วควักธงออกมาอวด อา..ธงรบของพี่วันโบกไปมา 

“อ้าขานะครับชิน พี่จะได้โบกธงใส่ชินไง” 

ผมทรงตัวอยู่บนเบาะของบิ๊กไบค์ เอนกายลงไปพลางยกขาตั้งฉาก พี่วันร่นกางเกงของผมลงจนถึงข้อเท้าเพื่อให้พ้นความเกะกะ เขาถ่มน้ำลายใส่มือลูบไล้รอยแยกของผมจากนั้นเขาก็ดันธงยักษ์ของเขาเข้ามาทันที 

“อา...” 

เขาเงยหน้าส่งเสียงทุ้ม พี่วันบอกว่ารูจีบของผมยังคับแน่นสำหรับเขา แน่ล่ะเพราะผมหมั่นออกกำลังกายตรงนั้นด้วยการขมิบเป็นประจำ เดี๋ยวผัวไม่หลงครับ 

“เสียวหัวชิบ” 

อารมณ์ดิบพุ่งกระฉูด นานแล้วที่เราไม่ได้ทำอะไรนอกบ้านกันแบบนี้ พี่วันโยกเอวเคลื่อนไหวใส่ผมที่ได้แต่กอดคอของเขาไว้ 

“พี่วัน ระวังผมตกพื้นนะ อ๊า เสียวครับ” 

เขาโอบกอดเอวของผมไม่ให้ร่วงจากเบาะรถ เอวแกร่งออกแรงกระแทกกระทั้นจนเสียงสะท้อนไปรอบยอดดอย ผมเองก็อดไม่ได้ที่จะสวนกลับด้วยความกระสัน เหงื่อออกเต็มตัวภายใต้เสื้อแขนยาว 

“เมียพี่ยอดจริงๆ ขอออกแรงอีกหน่อยนะครับ รับรองไม่ตกรถแน่ๆ” 

กางเกงยีนส์ของผมร่นออกจากขาไปข้างหนึ่ง ทำให้ผมอ้าขาได้กว้างขึ้น  ผมใช้ขากอดเกี่ยวพี่วันไว้แล้วกดให้เข้าได้สอดเข้าไปให้ลึกที่สุด ธงรบของพี่วันโบกซ้ายโบกขวาอยู่ในถ้ำของผมไม่ยอมหยุด 

“อื้อ...พี่วัน ขอทางซ้ายอีก อ๊า ตรงนั่นแหละครับ” 

“ชินทำพี่จะขาดใจแล้ว บีบแน่นเหลือเกิน ร้อนแรงจริงๆ” 

เราทั้งคู่ต่างรู้ว่านี่เป็นโค้งสุดท้ายก่อนถึงสวรรค์ พี่วันโอบเอวของผมจากเบาะรถให้ผมกอดเกี่ยวร่างกายของเขา เราบดจูบแลกน้ำลายขณะที่ส่วนกลางโยกสวนกันอย่างเมามัน วงแขนแข็งแรงขยับร่างของผมขึ้นลงในขณะที่เขาเด้งเอวเข้าใส่ 

“พี่วัน ไม่ไหวแล้ว จะแตก” 

ผมเกร็งไปทั้งตัวจนต้องกัดลงไปที่ไหล่ของเขา ดีที่พี่วันใส่เสื้อหนาไม่อย่างนั้นต้องเป็นแผลแน่ๆ เอวของเขากระแทกลึกเน้นคุณภาพจนผมเงยหน้าร้องลั่น 

“อ๊า....” 

“โอ๊ย ชินครับ ตอดไปหมด พี่ตามไปนะ” 

เขาโยกร่างของผมขึ้นลง ได้ยินเสียงคำรามราวกับเจ้าป่า ไม่นานความอุ่นชื้นก็พุ่งวาบเข้ามาสู่โถงถ้ำ ธงรบของพี่วันยังโบกสะบัดตามหลังอยู่อีกพักหนึ่งกว่ามันจะยอมหยุดและดึงกลับออกจากร่างของผม เราจูบให้รางวัลกันอีกครั้งเมื่อสุขสมทั้งคู่ 

เขาวางผมลงบนเบาะเจ้าไรเดอร์อีกครั้งก่อนใส่กางเกงคืนให้ผม เราดื่มน้ำทดแทนเหงื่อและโปรตีนที่เสียไปกลางป่าจนพอหายเหนื่อยพี่วันจึงประคองผมไว้ 

“พี่รักชินนะครับ เราจะฉลองวันวาเลนไทน์กันแบบนี้ตลอดไปนะ” 

ผมพยักหน้ารับ พลางดึงมือพี่วันที่มีแหวนทองมาจูบบ้าง ช่างเป็นวาเลนไทน์ที่มีความสุข การที่มีพี่วันเคียงข้างก็เหมือนถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง ผมต้องการแค่เขาจริงๆ 

พี่วันสตาร์ทเจ้าไรเดอร์พาผมกลับออกไปสู่ทางหลวง จุดหมายของเราอยู่อีกไม่ไกลแล้ว ผมกอดเอวพี่วันไว้แน่นเพื่อแสดงให้รู้ว่าผมรักเขามากแค่ไหน 

ขอให้ทุกคนได้พบกับรักแท้และมีความสุขกับคนรัก 

ตอนนี้ผมขอตัวซิ่งไปกับคนรักของผมก่อน 

สุขสันวันวาเลนไทน์นะครับทุกคน 

 

Happy Valentine Day จ้า 

แต่งให้เป็นพิเศษน้า 

ป.ล.ไม่ต้องไปตามหาผาชูธงที่เชียงรายเด้อ สมมติ สมมติ 555 

 

ความคิดเห็น