facebook-icon

ต้นฉบับนิยายของ 'Love Alert' ซีรีส์เกาหลีเรื่องล่าสุดของ 'ยุนอึนฮเย'

ตอนที่ 18-3 ทำไมผมต้องเป็นคู่หมั้นของคุณยุนยูจองด้วย

ชื่อตอน : ตอนที่ 18-3 ทำไมผมต้องเป็นคู่หมั้นของคุณยุนยูจองด้วย

คำค้น : ระวังหัวใจจะไหวหวั่น นิยายเกาหลี

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2562 17:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18-3 ทำไมผมต้องเป็นคู่หมั้นของคุณยุนยูจองด้วย
แบบอักษร

​ตอนนี้อูฮยอนคิดว่ายูจองแย่กว่าแชกยองและมินอาเสียอีก เขาโทรศัพท์หาทนายความ ตรวจสอบเนื้อหาทางกฎหมายแล้วเตรียมตัวออกไปข้างนอก ก่อนอื่นเขาต้องไปยูจองเอนเทอร์เพื่อประกาศจุดยืนของตัวเอง หลังจากนั้นก็ไปอิทส์แฟกต์ต่อ อูฮยอนคิดจะเผยความจริงอย่างสุขุมและตอบโต้อย่างเด็ดเดี่ยว โต้แย้งว่าสิ่งใดถูกหรือไม่ถูก แม้ยูจองจะได้รับการฟื้นฟูจากความเสียหายเพราะเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่อูฮยอนต้องมาเกี่ยวข้องหรือกังวลไปด้วย เพราะเขาได้รับความเสียหายมากยิ่งกว่าเธออีก

อูฮยอนเปิดประตูบ้านตั้งใจจะเดินออกไปแต่ก็ตกใจจนก้าวถอยหลังเหมือนเห็นผี เมื่อเจอแม่ที่ต้องไปเที่ยวฮันนีมูนถือกระเป๋าเดินทางยืนอยู่ตรงหน้าจะให้เขาไม่ตกใจไม่ได้หรอก

“แม่!”

“ลูกชาย แม่หย่าแล้ว”

“อะไรนะครับ!?”

“ไม่ต้องห่วง ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส เลยจบได้อย่างใสสะอาดไม่ยุ่งยากอะไร”

“ผมดูแล้วก็ยิ่งไม่รู้ ยิ่งหย่าร้างจะช่วยยืดสมรรถภาพรึไงครับ ถ้าแค่เอกสารไม่ได้ยุ่งยากก็ยกเลิกกันง่ายๆ เหมือนยกเลิกอาหารที่สั่งไว้ในร้านอาหารงั้นเหรอครับ”

“พูดไปนั่น มันจะทำเหมือนไม่มีอะไรขนาดนั้นได้ยังไงล่ะ”

“ผมช็อกเหมือนหัวใจจะวายแล้วนะ แม่ทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบนั้นได้ยังไง…”

“ขอโทษนะ…”

ยองฮีเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วเปิดกระเป๋าออกมา

“ถ้าโกรธเพราะทะเลาะกันแล้วมาถึงนี่ ก็ไม่ต้องเปิดกระเป๋าหรอกครับ ยืนอยู่ข้างหน้านั่นแหละ เดี๋ยวผมพาไปส่ง”

“มันจบแล้วจริงๆ เขามีผู้หญิงคนอื่นอีกไง หิวอะ หาข้าวให้แม่กินหน่อย”

“ไอ้หมอนั่นอยู่ไหนครับ ยังไงวันนี้ผมก็ต้องจัดการเรื่องกฎหมายหลายเรื่องอยู่แล้ว จะได้จัดการปัญหาของมันเรื่องข้ออ้างการสมรสด้วย แม่ยืนอยู่ข้างหน้านั่นแหละครับ”

“ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก เป็นเพราะความโลภของแม่มันมีมากเกินไปจนเจ็บตัวน่ะ”

“แม่ใช้ชีวิตแบบนี้แล้วมาบอกให้ผมหาแฟน ให้แต่งงานน่ะเหรอครับ ไม่คิดว่ามันหน้าไม่อายและไร้จิตสำนึกมากเกินไปหน่อยเหรอครับ”

“ถึงจะไม่ใช่แม่ที่เป็นแบบอย่างที่ดี แต่แม่ก็คือแม่ ลูกก็คือลูกนะ โชคชะตาแม่มันเป็นแบบนั้นแล้วสิ แม่กับลูกก็เกิดมาต่างกันอยู่แล้ว”

“อะไรที่ต่างเหรอครับ ผู้ชายที่มีภรรยาแล้วกับผู้หญิงคนนึงคบหากัน แล้วคลอดเด็กออกมาอย่างผิดศีลธรรม ซึ่งเด็กที่เกิดมาระหว่างถูกผู้ชายคนนั้นทิ้งไปก็คือผมนี่ครับ แล้วเลือดนั้นมันจะไปที่ไหนได้ล่ะครับ”

“อูฮยอน มันเป็นความผิดของแม่เอง แต่ทำไมถึงพูดแรงขนาดนี้ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ”

“ผมเติบโตมาพร้อมกับเห็นหน้าแม่ จะให้ผมมีแฟนปกติแล้วแต่งงานแบบธรรมดาทั่วไปเหรอครับ”

อูฮยอนรู้ว่ามันรุนแรงเกินไป แต่เขาแสร้งทำเป็นอดทนต่อไปไม่ไหวแล้วจึงพรั่งพรูทุกอย่างออกมาจนหมด เช้านี้มันหนักหนาจริงๆ ก่อนจะปิดประตูเสียงดังแล้วเดินออกไป


* * *


อูฮยอนขับรถมาจอดหน้าตึกยูจองเอนเตอร์ เขาลงจากรถมาด้วยสีหน้าที่มีแต่ความโมโหแล้วเดินไปยังห้องทำงานของแชกยอง

“ผมมันน่าหัวเราะเยาะนักรึไงครับ พวกคุณใช้ชีวิตกันปกติ แต่กลับดูถูกสร้างเรื่องแบบนี้กับชีวิตคนอื่นได้ด้วยเหรอครับ”

แชกยองนั่งคุกเข่าก้มหัวจนแทบจะแตะพื้นไม่พูดไม่จา

“ขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันรู้ว่าตัวเองทำเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับคุณชาอูฮยอนค่ะ”

แชกยองยื่นหนังสือสัญญาที่ได้รับคำรับรองจากหน่วยงานราชการและสมุดบัญชีให้อูฮยอน

“ฉันรู้ว่ามันทดแทนด้วยสิ่งนี้ไม่ได้ แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้ในตอนนี้ค่ะ ยูจองเองก็ไม่รู้ข่าวที่ออกมา และขึ้นเครื่องบินไปอเมริกาแล้วค่ะ ช่วยพวกเราแค่เดือนเดียวนะคะ ระหว่างนั้นไม่ว่าจะวิธีใดก็ตาม ฉันจะจัดการสถานการณ์ให้เองค่ะ หนี้บุญคุณนี้ ฉันชดใช้ได้ด้วยชีวิตเลยนะคะ ช่วยพวกเราสักครั้งเถอะค่ะ”

“แก้ไขทุกอย่างให้กลับไปตามเดิมตอนนี้เลยเถอะครับ ถ้าคุณไม่ทำเดี๋ยวผมทำเองครับ”

“ยูจองจะเสียหายด้วยเรื่องแบบนี้มันก็น่าเสียดายมากนะคะ เธอก็เป็นนักแสดงที่ดีด้วย เป็นเด็กที่จิตใจดี แต่มีบาดแผลหลงเหลือไว้มากมาย และเป็นเด็กที่น่าสงสารค่ะ ขอร้องนะคะ ได้โปรดช่วยเราเถอะค่ะ”

“ถ้าเทียบกับเรื่องบาดแผลมากมายกับความน่าสงสารแล้ว จะหาคนที่เป็นแบบนั้นยิ่งกว่าผมน่ะ มันไม่ง่ายเลยนะครับ ผมเอาชีวิตของตัวเองไปช่วยเหลือคุณยุนยูจองทั้งหมดไม่ได้หรอกครับ และไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องทำด้วย ผมอุส่าเลี่ยงการเจรจาที่สถานีตำรวจเลยมาถึงที่นี่ก่อนนะครับ คุณเลือกคู่แข่งผิดแล้วล่ะครับ”

“คุณหมอชาอูฮยอนคะ...”

“ถึงผมจะอยู่เฉยๆ แต่คนอื่นๆ คงไม่ยอมอยู่เฉยแน่ๆ ครับ จัดการเรื่องทุกอย่างกับผมมันเป็นทางดีที่สุดแล้ว กรุณาอย่ารับฟังคำเตือนของผมแบบขอไปที แล้วช่วยรีบจัดการโดยเร็วเถอะครับ”

“แน่นอนค่ะว่าคุณโกรธ แต่คุณจะใช้ชีวิตด้วยพลังกำลังของตัวคุณคนเดียวในโลกนี้ไม่ได้ ยังไงมันก็ต้องมีคนมาขอร้องความช่วยเหลือจากคุณชาอูฮยอนอยู่แล้วค่ะ”

“ผมเจอมาเยอะแล้วครับ แล้วผมก็จัดการได้ด้วยตัวคนเดียว ในอนาคตก็จะเป็นอย่างนั้นเหมือนกันครับ”

อูฮยอนฝากคำเตือนอย่างไม่ยอมพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาดแล้วเดินออกจากยูจองเอนเทอร์ไป ต่อให้เป็นประธานบริษัทหรือไม่ใช่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เขาไม่เข้าใจแชกยองที่ยอมคุกเข่าก้มหัวเพื่อยูจองหลายครั้งหลายหนเลย เหตุผลที่ต้องทำถึงขนาดนั้นมันคืออะไรกันแน่ เธอไม่ใช่พ่อแม่และเป็นแค่พี่น้องคนสนิท แต่เพราะเหตุผลอะไรที่ทำให้แชกยองถึงอุทิศตนขนาดนั้นเพื่อยูจองได้ อูฮยอนชักสงสัยขึ้นมาแล้ว แต่ไม่ว่าจะเป็นสาเหตุใดหรือมีเรื่องราวอะไรก็ตาม มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขา ตอนนี้ยังไงต้องจัดการกับคนที่ก่อความเสียหายให้เขาทุกคน อูฮยอนเดินทางไปอิทส์แฟกต์เพื่อพบกับนักข่าวจูมินอา ต้องทำให้เธอลบข่าวออกโดยเร็ว ซึ่งการลงข่าวเท็จอย่างมีจุดประสงค์ นักข่าวจูมินอาเองก็ต้องได้รับการดำเนินคดีด้วยเช่นกัน


* * *


ยูจองดื่มชาอยู่ภายในเลานจ์สำหรับผู้โดยสารเฟิร์สคลาสของสายการบินและกำลังรอเวลาขึ้นเครื่อง ซูจีและฮยอนซูหลบสายตาของยูจอง โต้ตอบส่งสัญญาณเพียงแค่สองคน พวกเขากระสับกระส่ายเพราะกลัวว่ายูจองจะรู้ข่าวคราวที่เกิดขึ้น ซูจีและฮยอนซูเอาโทรศัพท์ของยูจองมาซ่อนโดยอ้างว่านำมาชาร์จแบตเตอรี่ให้แล้วปล่อยให้ที่นั่งว่างไว้ เวลาที่ยูจองยืนอยู่คนเดียว เธอจะรู้สึกลำบากใจจึงยิ่งกดหมวกลงมา เธอใส่แว่นกันแดด พันผ้าพันคอปิดหน้าปิดตา แต่ด้านหลังของเธอกลับมีผู้โดยสารสองสามคนกำลังถืออาหารว่างและเครื่องดื่มเดินมานั่งทำให้ยูจองต้องลุกยืนขึ้นเพื่อย้ายไปยังที่ที่ห่างไกล แต่เมื่อยูจองได้ยินเรื่องราวที่ผู้โดยสารเหล่านั้นกำลังพูดคุยกัน เธอจึงนั่งลงอีกครั้งแล้วเงี่ยหูฟัง

“ยุนยูจอง...หมั้นอย่างลับๆ กับหมอแผนกผิวหนังเหรอ”

“หมอคนนั้น เป็นหมอที่ฉันเคยไปรับการรักษาด้วยนะ ก็เป็นคนที่โอเคเลยล่ะ ถ้านึกถึงเงินเดือนของคนเป็นหมอแล้ว ก็ไม่ได้ถึงขนาดลูกชายบ้านคนใหญ่คนโตหรือมีทรัพย์สินมากมายหรอก แต่เขาก็หล่อและมีความสามารถดีเลยล่ะ”

“ยุนยูจองฉลาดล่ะสิ ทั้งคู่หาเงินได้ดีเหมือนเป็นเศรษฐี จะต้องลำบากอะไรกัน แค่เลือกผู้ชายที่ถูกใจแล้วใช้ชีวิต รอรับการปรนนิบัติอย่างราชินีน่ะ”

ยูจองเปิดประตูเลานจ์เดินออกไปเงียบๆ เธอเดินเข้าไปใกล้ซูจีและฮยอนซูที่คอยสังเกตความรู้สึกของยูจองอยู่

“ฉันไม่ไปอเมริกาแล้ว กลับบริษัทกันเถอะ”

ฮยอนซูและซูจีตัวแข็งทื่อใดทันใด แต่ยูจองก็เดินนำหน้าออกไปก่อนแล้ว

ความคิดเห็น